Alle inzendingen over chefs

Afdelingshoofd is een geweldig mooie functie de slijmjurk haalt iedere dag voor mij een consumptie Sta ik boven iedereen op de werkvloer en ik duld absoluut geen geouwehoer. Voor de functie die ik heb vonden ze eigenlijk geen andere gek Ik voel mij verheven boven de rest en de hele afdeling heeft aan mij de pest. Nu is er weer een nieuw…

De chef vroeg helemaal niet hoe het met me ging, hij was alleen geïnteresseerd, dat de stapel rapporten zo snel mogelijk behandeld werden. Ik had geluk, mijn chef werd overgeplaatst en er kwam een nieuwe chef, die heel menselijk was en meehielp de achterstand weg te werken.…

Mijn generatie, althans degenen die niet directeur, hoofd, chef of manager zijn, worden massaal aan de kant gezet, terwijl de directeuren, hoofden, chefs en managers lekker drie maal per jaar op dure vakanties gaan, de duurste wijnen drinken en best hard werken, daar niet van, maar dat deden al die anderen ook.…

Natuurlijk ging dat eerste berichtje naar mijn chef. ‘Tweeten gelukt en nu verder je kop houden”. Niks mis mee, ik voldoe aan alle eisen; kort, helder, informatief en zakelijk. Een beetje publieksvriendelijker kan wel, maar dat zal mijn chef een leermoment noemen. Ik denk dat hij trots op mij is als ik na mijn vakantie weer begin.…

.' Het antwoord luidde: 'Met genoegen; wilt u zich bij de chef vervoegen? 'De horen, bij de chef aan 't woord, zei: 'Horen, hoorde, heeft gehoord.'…

." "Ik ook, maar geen beweging, dat is verdacht, waarschuw de Chef", commandeerde Usbek Rica op superieure toon. Terwijl Rica wegliep om haar Chef te bellen, noteerde Usbek de ontwikkeling, die hij en zijn collega net hadden waargenomen, in een logboek.…

Het middenkader zweette peentjes voor hun chefs en kwam zelfs op een moeilijk vol te houden snelheid van twaalf kilometer per uur. De chefs hadden het al iets eenvoudiger. Zij moesten immers ook van hun rijkdom genieten, maar hielden toch een tempo van negen kilometer per uur vol.…

De chef-huisknecht kwam de kamer binnen, een plechtige stoet van één persoon.…

Sinds gisteren weet ik het zeker. Ik gooi een balletje op. Ik doe een poging. Ik waag de gok. Toen ik je in de vroege ochtend bezig zag met die grote zak chips in de kantine kon ik mijn ogen niet van je afhouden. Hoe je samengeknepen pretogen fonkelden achter je grote brillenglazen. Hoe je stiekem smakte. Hoe je uitermate tevreden trommelde met…

Ik heb afscheid moeten nemen; afscheid van het merkwaardig geconstrueerde gebouw aan de Van Limburg Stirumlaan; afscheid van mijn chef; afscheid van de collega's.…

Ze keek verlangend naar haar chef, die pas getrouwd was. De chef zei: ''Hallo Chantal, schat van me, heb je zin?'' Zij antwoordde: ''Hoe kan je het vragen Dik, dat weet je toch.'' Hij tilde haar op en zette haar op het ontruimde bureau en kuste haar half ontblote borsten. Ze kreunde al.…

Na een opdracht van zijn chef bleef hij uren weg. Iedere keer had hij een smoes. De chef vertrouwde het niet en is hem gaan volgen. Henk had binnen een uur weer klaar kunnen zijn, want hij moest alleen maar bij de groenteboer een fruitmand kopen voor een zieke collega.…

Stel je de chef voor aan de afwas, met een schortje voor en achter z’n vodden gezeten door zijn ontevreden loeder van een vrouw. Heerlijk toch!…

De chef personeelszaken stond algemeen bekend om de corruptie en willekeur waarmee hij personeel aannam en ontsloeg.…

Ik noem hem dus ook geen Chef van lege dozen maar Hoofdman van morele waarden.…

Het is beslist een kardinale fout Dat Monseigneur Danneels pleit voor condooms Daarmee toont hij zich onvoldoende Rooms Iets wat zijn chef voortaan geheel onthoudt Dat komt omdat de goddelijke saus Nooit uit het lid mag treden van de paus…

ik bereid daar als enige chef mijn lievelingsprakjes van kralen en knopen die niemand proeft of lust er gebeuren wonderen daar wanneer de dokter gaat is er een maaltijd voorbij ik word gezocht, altijd gevonden ook een lepel levertraan als vrijbrief voor de reis naar potenland hoesten kan tegen mijn pop tot de volgende vieze slok…

Zelfs de chef verschijnt in vechtjas en zijn strijdkreet is: schiet op! Bakkers staan met pistoletjes, schieten krenten in het brood. Vakkenvullers prijzen oorlog, concurrenten tot de dood.…

Mijn zenuwen bezweken onder de druk van de bedrijvige werkzaamheden en mijn tranen vloeiden toen de chef mij kwam mededelen: "U past niet binnen de cultuur van ons bureau". Weer was ik een "displaced person.....…

Weer hele conversaties woord voor woord verstaan met chefs, collega’s, klanten, kinderen of vrouwen? Het pochen aangehoord, het soebatten, het snauwen en weer gedacht: ‘Ik zou tóch…?" Dóé er dan wat aan! Blèr voortaan t’rug, stampvoet, ga op uw vingers fluiten! Laat zó de oren van zo’n hufter ook eens tuiten!…

groot Signalen zijn verkeerd Bezwaarschriften ingediend Die worden genegeerd Bouw gaat door Gezondheidsrisico's ten spijt 't Luisteren allang verleerd Afspraken gemaakt Raadsbesluit genomen 't Telecombedrijf wil bouwen Plannen en dromen Protesten niet gestaakt Onbehoorlijk bestuur Irritante 'Hoge Bomen' Zendmasten en chefs…

Laag in de hiërarchie zit er een legertje chefs boven je over je schouder mee te kijken.…

de hoofdpijn valt niet langer te verdragen het zwarte geld is op, nu sta ik rood de hond is ziek, m’n chef is hersendood m’n dochter (15) loopt op alle dagen m’n schoonmoeder probeert me te behagen ze klimt, in negligé gehuld, op schoot m’n zoon doet alles wat de Heer verbood ik word door vrouw en kinderen geslagen collega’s zijn aan stoelpoten…

, schreef zeg maar de Para-chef mij, 'verklaar je nader!'. Nou hou ik er niet van om op commando verklaringen af te geven, maar die walm van zijn boosheid blies ik weg en ik vertelde hem, dat er meer waarheden zijn en dat mijn kritische bevindingen daar ook een significant onderdeel van zijn.…

We speelden treintje met echte rails kind’ren nog Peter die was trein ‘fuut fuut fuut daar komt de trein’ ik was stoplicht en Chef van ’t station bordeaux rode pet zelf geverfde pollepel Peet was echter Eigenwijs hij riep ‘wijntje is in trijntje boem boem boem’ ons treintje liep zomaar van de rails lag te spartelen als ’t omgevallen…

Komt ineens de chef onze afdeling oprennen, helemaal wit weggetrokken. Schreeuwt ie naar me: "Hoor je die telefoon niet?" Kan je nagaan wat een stomme vraag zo'n man kan stellen. Enfin, ik blijf beleefd en zeg: "Ja, die hoor ik." "Nou én?" gilt ie. "Nou én?" zeg ik, want ik werd ook wat driftig.…

Maar nu werd ik verrast door het frisse interieur van de stiltecoupé, waar iedereen zelfs geruisloos bleek te ademen en door de mierzoete stem van de chef die via de intercom op me afzweefde. De chef die ik vroeger nog weleens in een nare droom tegenkwam terwijl hij 'Grrrroningen!' door zijn microfoon hoestte.…

De chef was de eerste die wakker werd. Resoluut pakte hij een metalen bak, klom op de lopende band en moet gedacht hebben: redden wat er nog te redden valt. “Stop de band, Stop de band!!!” brulde hij. Mies Bouwman had het niet beter kunnen zeggen.…

En daar zat de chef-kok, de meester in het verzinnen van eetbare tierelantijntjes, verstopt achter een kaasplankje met schuim van limoncello. Uiteindelijk bleek dat ooit drie BN'ers in zijn zaak te gast waren geweest, wat een ***.…

ik een parelkettinkje had moeten dragen op het nette mantelpakje zoals de andere secretaressen en bovenal dat ik met mijn achterwerk had moeten wiegen; met mijn overigens allerminst fraaie achterwerk, als ik de lange gangen van het supersonisch moderne gebouw doorkruiste en ja, wellicht had ik ook zo ongeveer met mijn benen op het bureau van mijn chef…