Alle inzendingen over dakloze kids

Tja, dat kan gebeuren en al was het niet al te lang: kleindochter en belt: Oma, wil je lachen, nou dat wil ik altijd wel en ze zegt: we waren dakloos! Huh? Wat heb je gedaan dan, nou ehhh, we gingen de honden uitlaten en de deur viel dicht. Tjonge wat dom zeg! Ze lacht en zegt ja best wel eigenlijk en dan stel ik de vraag: had je je mobiel wel bij je…

Toen de kinderen klein waren, was elke nieuwe uitvinding er eentje waar je meteen de halve wereld voor belde, zo van: moet je nou 's horen wat hij of zij deed....het eerste mamma en pappa: nee zei hij, hij zei eerst pappa, en zij zei: niks hoor, het was mamma. De onderlinge strijd tussen de ouders was vaak onderwerp van gesprek, wanneer was de…

Op de uiterste rand van mijn taal-agressieve knobbel staat: Kids. ‘Ik moet nu snel naar huis want mijn kids komen uit school. Bedankt voor het gezellige borrelen, hè?! Was genieten!’ We wonen hier in Nederland en hebben kinderen. Geen ‘kleine’ en bovenal geen ‘kids’. De Nederlandse Office-Word herkent het woord niet eens.…

‘Ach, die kids’, schudt zijn moeder dan het hoofd. Kids…, want kinderen, die benaming is verouderd. Dat zijn we ook al kwijt.…

Wel voelde ze zich die ochtend erg begaan met de daklozen.…

Al 20 jaar stond dakloze Sevan op zijn eigen stekkie binnen de supermarkt in een Haagse kanswijk. Hij begroette duizenden Hagenaars met een zacht: “Fijne dag”. Hij verkocht er heel soms een daklozenkrantje en hield voor klanten viervoeters, kroost en boodschappenwagentjes in het oog. Een regelrechte aanwinst voor de gele kippenren Jumbo.…

Ik volg half om half een programma op tv dat over daklozen gaat. Half om half betekent dat ik vaak vergeet te kijken, maar als ik net op het juiste moment zap, blijf ik hangen. Daklozen ontroeren me. Ze zijn de spiegel van een samen-leving die niet weet hoe samen te leven.…

Daklozen gaan 's winters vaker naar een crematie dan in de overige jaargetijden.…

Maar de dakloze haan zit nu in een opvangcentrum en de rust is weer terug gekeerd in de straat.…

Die discussie over die kop soep suggereert dus dat ik tegen die dakloze iets zou moeten zeggen als: “Goeiemiddag meneer, ja, ik heb hier eventueel een leeg flesje waarop 15 eurocent statiegeld zit maar voor ik dat aan u overhandig zou ik toch graag van u willen horen of u legaal dakloze bent of illegaal?…

De dakloze is niet gered. Die ligt onder de brug in zijn eigen braaksel. Passanten stappen over hem heen met een vies gezicht. ‘Komt hier de vuilnisman nooit?’ vraagt een man aan zijn vrouw. Lachen! Gelukkig zijn de paarden gered. De dakloze niet. Maar dat is dan ook geen paard. Te weinig nieuwswaarde. Te lage kijkcijfers……

Grimelda was niet zo'n beste heks. Spreuken vergat ze elke keer en haar toverdranken mislukten steeds. Ok, ze was nog lang niet oud, 203 jaar, ze kon dus nog veel leren. Maar Engelica en Vreestien waren pas 162 en 170, kenden al heel veel spreuken en maakten brouwsels die bijna altijd werkten. Het was volle maan en ze ging op pad, zonder bezem…

De prijs voor 2012 is nu al een gelopen race. 8 December is ie in de bioscoop: Maaskantje vs Schijndel in New Kids Nitro. Oordeel zelf of we daar blij mee moeten zijn.…

Staafje in je neus, in je keel tranen schieten over je wang heen en samen terug naar huis, eitjes zoeken...want het is Pasen en er zijn meer kids in huis! Het wachten is op de uitslag, maar alles gaat gewoon door, er zijn kids in huis die nog geen klachten hebben, gelukkig want dan is het voor hen nog even Vrolijk Pasen.…

Je zult maar een voorkeur hebben voor: colaflesjes van Haribo, die met suiker behandelde snoepjes die kids en ouders soms (vaak dus) nuttigen als zijnde snoep! Voor je het weet ben je een junk! Dat is pas bizar! Je vraagt je af: hoe komt die troep in vredesnaam in: snoep?…

Opstaan, ontbijten, kids naar school brengen, kop koffie achteroverslaan bij m'n moeder, door naar mijn werk, naar school haasten om m'n oudste naar tennisles te brengen, de jongste van de opvang halen, auto naar de keuring brengen, eten koken en dineren, kids in bad en door naar bed, contacten onderhouden, oppas regelen voor het weekend.…

Beladen met een halve appeltaart en boterkoek, diverse artikelen waarvan de kids vonden dat we die nodig hadden, uit een grote tas halend.…

Zomaar een zondag zomaar langs bij de kids, ze gaan met vakantie en dus gaan we gedag zeggen, we drinken koffie, kijken rapporten en natuurlijk zijn ze alle drie over, natuurlijk moet er dan een donatie gedaan worden, voor zowel de rapporten als de vakantie.…

Een gezin met vier kids; Niemand kan het nog geloven; En dan moet hij het nieuws brengen; Hij is het zelf nog niet te boven. Maar het zal moeten; Hij hield van deze vrouw; Die elke middag op hem wachtte; En nu dompelen in rouw.…

Een stoere mamma, die voor de drie kids een vrije dag in de bittere kou gaat staan, opbrengst is voor hen en eventjes dacht ik: zo stond ik vroeger ook....met de spullen van de kids..nu was het mijn kind, die de geschiedenis voortzet. Goed gedaan meis.…

Menselijk vuur(hart)werk zou zijn, wanneer we het geld doneren aan armen, zwervers, daklozen, eenzame bejaarden, minima die nauwelijks rondkomen, onvrijwillig verslaafden en uitgebuite vrouwen in de prostitutie en opvanghuizen.…

Alle zwervers en daklozen die uit frustratie over de kilheid van de samenleving zwerver en dakloze zijn geworden. Alle mensen die het niet te doen is om een erebaantje maar die in stilte en anonimiteit een ander helpen. De lezer kan vast wel helpen met het aanvullen van dit lijstje.…

Normaal zei ik vroeger: als de kids weer in korte broeken liepen: leg de pleisters maar vast klaar, nu staat er standaard de z.g. kneuzenzalf klaar, niet voor de kids maar meer voor onszelf, net als de pleisters trouwens… Een aanrijding in de winkel, die heb je dus echt niet alleen van een winkelwagen hoor!…

We nemen de kids mee en die hebben een ton aan luiers, billendoekjes en zwemluiers nodig! Ik zal blij zijn als ik weer thuis ben en ik ben nog niet eens vertrokken. En dan komen de moppers.…

Ik kies voor de club van 100 van de Kids United.…

Kies dan net als ik voor de club van 100 van de Kids United.…

Het ons nooit verlatende gedonder op school, werk of op straat is pesten, vooral op school en vlak na schooltijd, soms in het speelkwartier (al weet ik niet of ze dat nu nog zo noemen) maar het is dat eventjes dat de kids naar buiten mogen… pesten!…

Ze zegt, bel jij haar maar en vraag haar om mij te bellen, dat doe ik en weet je, al gaat het nu niet eens meer om mensen die je niet kent, die door het ijs zakken, al gaat het om buurt- klein of wie dan ook z’n kinderen, m’n maag draait om van het feit dat kids in hun eentje op dat ijs staan, het zal wel aan mij liggen, maar wat is die paar centimeter…

Kids naar school doen, gaan werken, gaan winkelen... Ach, even een lekker kopje thee. Mijn televisietoestel staat aan, en ik kijk naar een reportage, over iets dat een jaar geleden gebeurd is. Is het alweer een jaar geleden?? Een vreemd gevoel bekruipt me: verleden jaar, rond deze tijd, was de wereld nog perfekt in orde.…

Bruin is gezond (zegt men) en wit is lekker (voor kids toch bruin). Kerstfeest, Santa Lucia hangt glazen ballen in de spar van Adolf, Eva Braun zet de pannen op het vuur, maakt stampfpot met spekjes und sauerkraut. Suikerzoet feest, gekeeld vlees, vrede op aarde. Iedereen gaat daar voor maar niemand schat dat op zijn waarde.…