Alle inzendingen over de boot mis

Je moet er bij zijn wil je de boot niet missen,..toch? Maar wat is er heerlijker dan de boot te missen en alleen in stilte op een eenzame kade achter te blijven. De golfjes klotsen, je ruikt de zee en echte mollige wolken drijven op een zoele wind voorbij. De boot wordt steeds kleiner en verdwijnt aan de horizon.…

We drinken de koffie en ik werp een blik opzij, richting de kooi en zie nog net dat Swiebertje van stok wil verspringen, maar mis springt, ineens zit ie in de kelder! Vrij snel zit hij ook weer op zijn stok, ditmaal goed getimed ook nog.…

Toen er dan ook laatst bij het met name bij de Noordelijke lezer bekende Paterswoldsemeer een Volksboot werd aangeboden, was ik er als de waterhoentjes bij om mij deze boot aan te schaffen. Ik spoedde mij dan ook in mijn Volkswagen, een oude kever, naar het reeds genoemde meer, waar deze Volksboot te bezichtigen lag.…

Ik dacht het eeuwige leven te hebben, helaas gaat mijn streefgewicht richting Magere Hein, een zak met botten.…

Dat die mensen botje voor botje, splinter voor splintertje weten te be- kwasten en zo een compleet botten-lijf oftewel een skelet in elkaar weten te zetten, dat vervolgens ergens wordt tentoongesteld, ik kan er met mijn pet niet bij.…

Die miss…was ik. Hoe kon het mij overkomen? Was het de kans op roem die mij verblindde? Het speelde denk ik wel mee. Maar vooral vond ik hem aardig. Hij was zo attent en wist veel. En hij behandelde mij als een lady. Ik was verliefd, misschien hield ik wel van hem. Mijn leven lang had ik gezocht naar een man en een vader in één.…

Als je toegeeft dat er iets mis is met jezelf, is er al heel wat minder mis met jezelf.…

“Óma”, roept ze mijn vrouw enthousiast tegemoet, “Lotte boot”. “Ja, wij gaan naar de boot”, antwoordt oma bevestigend. Op de tafel in de woonkamer liggen een gevuld geel rugzakje en een gloednieuw zwemvestje.…

Morgen geef ik hem terug aan de zandgronden van zijn geboortestad, zullen wormen en ander ongedierte tot op zijn bot gaan, maar dat was hij al gewend. En ik zal moeten wennen aan die oorverdovende stilte, niet meer die pretlichies in z'n ogen als hij weer eens een stukkie gewrocht had. Hij raakte mijn hart, ik mis hem.…

Dan weet je gewis, soms gaat het mis. Ik concentreer mij dan op dat eerste bakkie leut, morgen. En daar is niets mis mee.…

Misdienaren, hoogmis, kindermisbruik. Ik word er misselijk van.…

Alles gaat tot op het bot, blijkbaar heeft ze te weinig "vet" op haar lichaam. Het heeft zo z'n voor- en z'n nadelen. Het leven is nooit saai, het begrip sleur is haar niet vertrouwd. Daar tegenover staat dat ze nogal eens in ademnood komt, en er dus maar voor gekozen heeft om ruimte te creëren.…

Wie graag in troebel water vist moet zijn aas goed in de gaten houden, je vangt zomaar bot.…

Twee jonge vrouwen gekleed in lange roze jurken roeiden de boot en in het midden zat een grote man met krullend zwart haar. Henk zag het al, het was Kloris, de versierder. Hij zag duidelijk, dat hij de vrouw voor hem af en toe in haar kont kneep, waarna zij een gilletje gaf. Inwendig had Henk de grootste pret.…

Nooit had hij de blauwe meren bij Luzern en Genève gezien, maar hij had zich een voorstelling gemaakt van het paradijselijke en etherische blauw: het staalblauw van de berghellingen, het donkerblauw van de rimpelende wateroppervlakten en het milde blauw van de alles overkoepelende, oneindige Zwitserse hemel. En hij zou dit alles zien, zij het eenmaal…

Wat zullen we drinken, zong Bots, zeven dagen lang – er is genoeg voor iedereen. Wie zingt tegenwoordig nog over elkaar? Over iedereen? Over vrienden? Over bewonderen, maar niet zonder ons? Zijn we allemaal adepten van Thatcher geworden die stelde dat er niet zoiets was als samenleving? Of ken ik de moderne teksten niet?…

''Niks mee te maken, we gaan terug en het hele zooitje schorem moet van mijn boot af. Oprotten en snel.'' Toen de boot aangemeerd lag en de genodigden aan wal waren, begon de meute weer te vechten en te schreeuwen.…

" "Nee het was een stille mis", zegt mama. "Ik mag lekker volgende keer ook mee. Papa heeft me lekker leren lezen", pest Alma. "Fijn voor je", schokschoudert Miriam. Ineens krijgt ze een geweldig idee. "Ik zal je vandaag nog meer woordjes leren!", zegt ze opeens vrolijk. "Dan krijg jij ook zo'n mooi boek!…

De gevoelens van 'zaligheid', 'gelukkig zijn', 'heil en zegen', 'vredigheid', 'saamhorigheid', 'overvloed', 'vrijgevigheid' en dergelijke, die mensen in deze tijd van het jaar ervaren en elkaar toewensen, (en die veelal worden omgezet in -gezamenlijk- uitbundig eten en drinken), worden veroorzaakt door energieën die de planeet Aarde op dit punt van…

Ondanks al mijn verdriet voel ik de klamme kou tot diep in mijn botten doordringen. Ik huil en ik voel dat ik niet meer stoppen kan.Leunend tegen de oude keukenkastjes aan komt al mijn machteloosheid naar buiten. Ik hoor mijn gierende snikken en ondanks alle ellende verbaasd het me dat ik nog zo huilen kan.…

Langzaam komt de muziek ‘aangeslenterd’ steeds luider, steeds duidelijker Ik kan er niet meer omheen Dan zet de doorleefde, melancholieke stem van Bono in Weemoedig klinken de gitaren De muziek ‘wandelt’ langzaam door en ondersteunt zijn stem bijna achteloos… Daar klinkt de daverende en ontroerende stem van Luciano Pavarotti. Met een kracht…

Ik mis je.…

Ik mis je. Omdat je gewoon m'n laatste was. D'r is nog niemand geweest die mijn gevoel voor jou heeft laten vervagen. Elke keer dat ik even figuurlijk thuis wil zijn, moet ik aan je denken. En dan mis ik je. Praten met je, lachen met je, kijken naar je, houden van je. Ik mis je. Denk jij ook wel eens aan mij?…

Dat voelt als een bevrijding, niets mis mee.…

Ik mis je.…

Ik mis je gewoon. Op de dag valt het gemis best mee, dan heb ik kleine dingetjes te doen, de kat verzorgen, extra een douche nemen, de tijd doden met spelletjes achter de pc, de post doornemen, de boodschappen doen die helemaal nog niet nodig zijn. Maar ik mis je zo.…

Onze boot maakte zich los van de kade en de zware motor zette aan. Zwaar en eindeloos verdriet scheen te klotsen in mijn hart en gemoed als het wilde, woeste water om onze boot en de conversatie van de babbelende, grijsharige medepassagiers ontging mij. Als door verstomming overvallen zat ik erbij.…

We turen naar een volgende boot, nu vanuit de andere kant. Traag en gestaag maar gek genoeg ook in volle vaart, komt hij dichterbij. Ik word er altijd kalm van. Een boot straalt waardigheid uit. Zoiets zal het wel zijn. Het is een oerbeeld. Vastberaden, plechtig bijna, glijdt hij door het water. Waarom zou je je boot 'Spontaan' noemen?…

De grootste boot heet Visioen, in zijn kielzog een veel kleiner schip: Calimero. En warempel, Calimero haalt Visioen in. Ik voel een lichte triomf. Er komt een tegenligger. Even lijkt het alsof Calimero eraan blijft plakken. Kennen de schippers elkaar? Er zit nog geen centimeter tussen. Langzaam maar zeker passeren de boten elkaar.…

De volgende boot heette “Alexia”. “Hij is maximaal geladen,” zei Jip met een effen gezicht. “Wat zie ik op het dek?” vroeg Janneke. “Pompen en leidingen.” “Wat zit erin?” “Niks, zolang hij vaart.” Janneke keek vragend. “De leidingen zijn leeg. De lading, benzine of diesel bijvoorbeeld, ligt onderin de boot.…