Alle inzendingen over emoties wandelstok instorting

Een wandelstok is mij komen te vergezellen op mijn excursies naar stadscentrum, bibliotheek, zwembad en supermarkt. De blauwe, metalen stok biedt mij inderdaad steun.…

Tegen de wand bevindt zich de collectie wandelstokken en ik kies daaruit een geval van glanzend blauw metaal. Provisorisch en wankelend op mijn benen maak ik een wandelingetje door de winkel. De blauwe wandelstok zal voortaan mijn wandelingen begeleiden en mijn verouderende lichaam steun bieden.…

Ik schafte een nieuwe wandelstok aan, dit keer een zwarte die eveneens de trotse maar bijzondere naam Vitility droeg.…

En het jonge, lieflijke meisje diept uit een soort achterkamer, uit een duister magazijn, van gevonden voorwerpen mijn dierbare wandelstok op en komt er enthousiast en opgewekt mee aanzetten!…

emoties... die iedereen herkent maar ze tonen aan iemand dat is vaak ongekend ik kan het ook niet goed voel me dan zo naakt maar weet dat het me goed doet maar hoe doe je zoiets? hoe laat je zien wie je eigenlijk bent? meestal doe ik maar gewoon niets...…

Warm weerloos schelpenzand ligt maagdelijk te blinken laat zuigend water slinken op sereen verstild strand Het minnekozend gekabbel vertoeft nog in speelse rust warme korrels nat gekust in teder liefdesgeknabbel Als een plots vlagende bries wolken doet opzwellen de zon straf omknellen in grijs doorschijnend vlies Dan laat traag verdicht…

Mocht het ooit zover nog komen dat ik al mijn gasten welkom heet dan zou grijs mijn wereld kleuren zonder zwart of wit stramien geen gast zou mij bevreemden hun dossiers zijn mij bekend ik zou ze als mijn minnaars nemen in stil geborgen samenzijn…

Pfffff geen zin meer...het is weer zover...instort-uur is aangebroken. Van gekkigheid, of hoe schrijf je dit woord, weet ik niet meer hoe ik moet zitten, ik heb al op tig verschillende manieren op die stoel van me gezeten: met opgetrokken knieën. wijdbeens, benen gekruist, benen over elkaar heen.…

Om de totale instorting te voorkomen, worden vernieuwde kaarten ter ondersteuning aangebracht. De onderste peilers, waar er vroeger slechts één was, hebben een groter draagvlak gekregen en zouden er zo in slagen het hele gewicht onder controle te houden. Het gevaar van instorting is daardoor geweken, nu is het enkel nog in de hoogte verder bouwen.…

Door de Helderse duinen loopt het Schapendijkje tot het Kaaphoofd op weg naar Huisduinen Een grijze man daar tuurt in de verste verten heft zijn wandelstok wijst naar hoog boven de heiige zee tegen de winden in hangende gevleugelden Hij mompelt kijk daar ze bidden nog de zeeuwmeeuwen…

Mijn schaal van Richter heeft zijn best gedaan mij door elkaar geschud met herhaling gedreigd Voordat alles instort trek ik de conclusie: Tegenover elke negatieve gedachte moet minstens één positieve staan…

Als de economie instort, zal dat effect nog veel krachtiger zijn. De hemel opent zich voor wie de grond onder zijn voeten voelt wegzinken.…

De wandelstok schuifelt met hem mee rubber voor rubber door de lange gang de rollator haar houvast, volgt wieltje voor wieltje zijn slepende pas lang is de gang langzaam hun passen de weg naast elkaar is gelopen tijd nu zwijgend achter elkaar terwijl ooit hun voeten gelijk liepen met de Liefde…

ik verwacht een schadeclaim de toiletpot voert niet meer waterdicht af, een bolwerk brokkelt af mijn troon staat op instorten, geel kleurt de onderkant van mijn bestaan gestadig drupt mijn schijthuis lekkend en vlekkend de benedenbuur gillend naar zijn plafond zijkerds zijn het, zijkerds…

ziektes die muteren terroristen die studeren armen die blind zijn rijken die nog blinder zijn een aanslag op ’n politicus en eentje van de fiscus instortende mijnen ontploffende treinen drugsdealers op Urk oorlogen zonder reden ik ben ’t even vergeten door 16 lentes in een zomerjurk…

") was dus niet van toepassing en de wandelstok of de rollator hoefde geen dienst meer te doen. Een slijmbeursontsteking kan tijdelijk zijn in weerwil van alle ondeskundige oordelen. De pijn was in en uit het been geschoten als het flitsende weerlicht aan een duistere hemel...…

Het mooiste geluk kan instorten, Onverwachts die harde klap Geen enkel mens kan daar tegenop ik voel me ontzettend diep bedrogen, Maar hoeveel vrouwen heb je dit gelapt, Hoeveel houden jouw geheim verscholen, Afscheid wordt me nu bevolen, En waar ik naar verlangde, Wordt me voor altijd ontnomen.…

Brede, indrukwekkende mannelijke schouders die de welhaast onbeheersbare stortvloed van mijn tranen zouden kunnen stelpen of een wankel, fragiel staketsel dat al op instorten staat bij de minste of geringste verzuchting als een bouwwerk zonder gedegen fundament?…

hij houdt zijn wandelstok links dat is vast de kant waar de jaren hebben toegeslagen hem de kracht benamen over beide benen gelijk zwijgt hij over de tijd dat horloges gunsten waren aan het einde van de rit zijn hand vol oude zweren op zijn vergulde eerbetoon in afwezigheid van hen waar hij zijn levensjaren verwerkte glichlacht hij…

De man schuifelde over het grind, zwaar leunend op zijn wandelstok. Hij overzag de banken rond de vijver. Die waren allemaal bezet. Zuchtend liep hij door. Hij hoorde een stem achter zich. ‘Meneer?’ Hij keek om. Een dame wenkte hem. ‘Als u wilt kan ik wel een beetje opschuiven.’ Ze leek wel een aardig mens.…

Mijn lichtblauwe metalen wandelstok draagt de tekst "Vitility", een merkwaardig woord, mogelijk een neologisme en wellicht afgeleid van het woord "vitaal" dat ondanks alles bezwaarlijk van toepassing kan zijn op mijn verouderde gestalte, op mijn lichaam van oude dame.…

De voortstrompelende oudere dame met wandelstok die ik razendsnel ben geworden, roept steevast medeleven en mededogen op van mijn mede-Tilburgers en passanten en dus was men allerminst te beroerd mij de weg te wijzen naar de toch wel nabijgelegen Spoorlaan, waar ik spoedig arriveerde.…

In de oktoberzon die nog mild en warm is wacht ik op het Roelof Kranenburgplein op mijn taxi, wankelend op mijn benen en steunend op de wandelstok rechts van mij. Voorbijgangers hebben mij opgemerkt en hun liefdevolle zorgen aan mij besteed.…

Het getik van zijn wandelstok ratelt in onze dakgoot. Versta jij, pas aangekomene, al de kunst van het snel over je schouder kijken?…

Wie haar kent weet dat ze nooit zwarte kousen draagt en niemand zag dat ze haar wandelstok vergat.…

(voor Heo Yoon (1981 - 2007)) Je bent geboren op 3 mei 1981 in Incheon. Je had een zware jeugd. Je groeide op bij je opa en oma en je alleenstaande moeder. Als kind wilde je zangeres worden. Je vader overleed toen je heel jong was. Vanaf je zevende leed je aan een chronische depressie. Op je veertiende speelde je in een televisie-drama bij…

Een wandelstok kom je niet meer tegen. Mijn grootmoeder liep altijd gewoon met een wandelstok en daar kwam ze overal mee. Af en toe verving ze die door een bezem en veegde daarmee dan gelijk haar straatje schoon. Een bezem zie je trouwens ook niet meer.…

Het assortiment bij Boekhandel Bruna mag er zeker zijn en ik wandel er wat rond tussen wenskaarten, romans, tijdschriften en wat dies meer zij, leunend op de onafscheidelijke wandelstok.…

Vaak worden emoties weggestopt. De meeste zaken kun je niet doen met emoties. Je hebt wel emoties, maar niemand die ze ziet of je wilt ze niet laten zien. Er worden cursussen gegeven om, om te gaan met je emoties. We kunnen de emoties die we hebben wel degelijk in banen leiden.…

Mijn opa had een wandelstok waar hij op leunde als hij liep en ik moest lachen als hij riep verhip, ‘ik lijk net ‘n ouwe sok!…