Alle inzendingen over ene

Kijk, daar zit zij aan die tafel vlakbij het raam rimpelig oud te zijn, gekreukt door de jaren die geleefd, eigenlijk niets voorstellen net zoals zij…

Stapel de stenen in de bouwput van het leven sloop scherpe kanten, maak zachte ronde hoeken let op de val kuil, sommige wanden zijn onbegaanbaar door een té ingrijpende sloop leef je het leven dubbel en blijf je op zoek naar die ene draad, die wijsheid met warmte verbindt…

Het breed gewelf, door rosse gloed beschenen Is ruig van stugge pegels, grauw en goor, Die wenen, wenen, duizend eeuwen door En tot het eind van duizend eeuwen wenen. En 't kromt zich over warrelrotsen henen Waar elke traan, die viel, een traan verkoor Om tot albast te worden en te schoor Aan nieuwe smart, die kegels wordt en stenen. En…

Enige tijd geleden heb ik, als onderbouwing en tevens ter verduidelijking van een functioneel element in mijn verhaal, beschreven hoe zich het denkproces in mijn hersenen voltrekt. Ik hoor in mijzelf bij alles wat ik denk gesproken woorden, door een mij vertrouwde maar nochtans unieke stem, die in niets lijkt op die van alle mij bekende personen. Laat…

Gisteren ontdekte ik dat ene Laila uit Zwolle (ze noemt mij ook met voor- en achternaam) mij door het slijk probeert te halen met haar venijnige, bloggende stukjes. Ik heb haar twee keer messcherp van repliek gediend, maar ze heeft niet de moed gehad om dat te plaatsen, censuur ten bate van haarzelf.…

Groene stroom, biodiesel en bomen voor vliegreizen zijn volstrekt ineffectief en leiden alleen af van de enige duurzame oplossing: minder energie verbruiken.…

“Welke energie past bij jou?” Prikkelende vraag. Na de perikelen rond de overgang 2012-2013 kun je wel een boost gebruiken. Stroom- en gasboeren proberen je met allerhande diensten en transacties aan zich te binden. Bij NUON krijg je een E-manager. Komt eens per week de plee schrobben, de incontinentieluier uitwringen en je partner glanzend in de was…

Gezeten op ons balkon is er sprake van een gevoerd telefoongesprek ergens in de buurt, de beller heeft het toestel op ‘intercom ‘ staan en zo kunnen we mee luisteren naar wat er gezegd wordt, tenminste als we de taal zouden spreken die luid en duidelijk klinkt….de beller geeft een paar keer antwoord en blijkbaar is het gesprek erg amusant, want de belster…

Geen ene plant zou het overleven!…

Misschien beeld ik me van alles in, maar toch, je hebt me die ene keer wel stevig omarmd, dat neemt niets en niemand meer van mij af.…

waar een misstap ooit begaan een leven heeft verwoest de pijn van duizend vragen knaagt aan zijn gemoed zijn weg terug verdwenen is de wens te lachen stil vergaan toekomstdromen verleden zijn zijn wil te leven schuilt in pijn brengt de tijd verwoeste dromen van wat eens niet is geweest is het antwoord op zijn vragen moest dit moment…

de nacht onthult gesluierd verlangen zachtjes wacht de eenzaamheid haar zwijgen gehoord verstoort de stilte woorden in tranen raken zijn hart en de fluistering breekt omsluierd verlangen wanhoop verdwijnt in een kus zo zacht…

Aanstonds wakker geschud ligt stil op de loer het etmaal vol verlangen Een etmaal met een overvloed aan gedachten stilstaand bij de waarden des levens de blik verbaasd teruggeworpen Soms vreugdevol soms lijdzaam door het ochtenddauw ontwakend breekt nu eindelijk die dag Die dag vol herinneringen en in het geheugen gegrift verrukt ermee…

En dan die ene foto, waar de tijd is vasgelegd, waar geen mens meer naar kijkt, geen woord over wordt gezegd.. Die ene foto, waar de tijd lijkt stil te staan, de mensen verdwijnen, Die foto blijft bestaan...…

'k Liet door de schouwburg onbestemd mijn blikken waren terwijl ginds de opera wegschemerde in de vert'. Bewustloos scheen mijn geest en 't bleef koud om 't hert. Dan kwaamt ge - een lichtglans - voor mijn dolend oog gevaren. En eensklaps trilde een wonder zingen op de snaren, een lang vermiste toon, die me optilde uit de smert, muziek, die…

Als zo'n verdriet uw leven klieft dat wanhoop u bijkans doet zwichten en u zich niet meer op kunt richten zoek dan die ene door u geliefd om uw duisternis te verlichten, die ziet hoe zeer u bent gegriefd.…

Dat éne woordje zegt zo veel Dat éne woordje spreekt voor zich Mijn ogen lachen als mijn lippen roeren De klanken van dat éne woord, de muziek in de letter Laat mij toch weer gaarne spreken Dat éne woord, die korte zin Laat mijn tong dat woord bejubelen Laat het galmen, laat het zingen, opdat een ieder het hoort Want als anderen het horen…

Hij was zo mooi die avond, ik herinner me het nog zo goed. We keken en liepen maar rond, toen verzamelde jij al je moed. Je vertelde dat je me leuk vond, mijn adem stokte en ik keek naar de grond. Wat moest ik nu zeggen, wat moest ik nu doen? Ik keek je aan, en kreeg zomaar een zoen. Ik moest het NU zeggen heel erg gauw, dat ik ook gek was…

Proeve van thans in onbruik geraakte dichttrant Op de burgwal staat de dame, Doek en wangen nat van tranen; Want een dame in de romance Moet zich steeds ellendig wanen. En de maan ziet op haar neder, ’t Stormt uit alle hemelstreken; Want in de romance mogen Maan noch stormwind ooit ontbreken. En de dame wringt de handen, Kan haar onrust…

Voor de ene familie was mijn moeder een ‘duvelinne’ en ik een ‘satanskind’ en in de andere familie maakte men zich grote zorgen of het met ons gezinnetje – vooral met de kinderen – wel goed zou aflopen. ‘Twee geloven op één kussen…’. Je weet wel.…

Ik heb geleerd van die ene fout, die mij fataal had kunnen worden. Ik heb geleerd van mijn angst. En over een half jaar weer een test, maar om de een of andere reden ben ik ineens niet zo bang meer. Mijn verstand zegt mij dat ik bij de les moet blijven, mijn gevoel is nog altijd angstig.…

Zijn wit-grijze lijfje lag warm tegen me aan op het dekbed. Zijn zachte gespin maakte me rustig. Zoals zo vaak kroelde ik hem achter zijn oren. Hij duwde zijn kopje stevig tegen mijn handpalm en rolde tevreden heen en weer. Toen zette ik het journaal aan. Terwijl ik keek, viel mijn hand langzaam stil op zijn vacht. Ineens sprong Simba op, hapte…

Als, bij moe-tanend avond-lichten, angst daalt in onze aanwezigheid, zijt gij 't, die voor onze aangezichten de vreê der avond-lampe breidt. Wij zitten, en ons leden wegen, zwaar van stil-naedre dage-dood; gij hebt zachte woorden die verplegen, en breekt het vredige avond-brood. En wij, die uwe gaven eten, wij rusten in uw blijde…

Er staan vijftien man, jaja, 15 dus, ik nam de moeite ze te tellen, met in hun ene hand een shaggie en de andere hand, wat denk je? Juist hun mobiel….…

Ontzag heb ik voor de mensen die- puzzels leggen of het dagelijkse kost is, er een hobby van maken- of gemaakt hebben! Diep ontzag want ik zeg eerlijk dat- als ik een legpuzzel zie, de kriebels over m’n rug lopen, niet van plezier maar meer zoiets van: hoe kom ik zo rap mogelijk van dat ding af? Kijk, puzzelen is leuk, lollig en tijd vullend maar ik…

Rozen zijn niet zo schoon als uwe wangen, Tulpen niet als uw blote voeten teer, En in geen ogen las ik immer meer Naar vriendschap zulk een mateloos verlangen. Achter ons was de eeuwigheid van de zee, Boven ons bleekte grijs de eeuwige lucht, Aan 't eenzaam strand dwaalden alleen wij twee, Er was geen ander dan het zeegerucht. Laatste…

Zie je in de lucht dat lichtpuntje staan? Die heldere ster die nooit meer zal vergaan. Die ster kan de wereld een mooie gloed geven. Die ster kan vele mooie dingen op laten leven. Ergens anders is er nog zo een ster. Een andere vorm en ook niet zo ver. Deze ster zit ik voortdurend aan te denken. En deze ster wil ik al mijn liefde schenken.…

Eerst pakte ik zachtjes je handen streelde daarna je gezicht ik voelde de tranen onder m'n vingers je blik bleef op mij gericht. Woorden kon je niet uitspreken maar gebaarde of ik wou schrijven het liefst zou ik niet weggaan maar kon niet langer blijven. Ik voelde een snik in m'n keel mijn hele lichaam trilde omdat ik toch echt moest…

IN HAAR ALBUM. Eén ding is nodig. Vraag de landman naar geen garven van het afgemaaide pad! Verg de appelboom geen vruchten, als hij afwierp wat hij had! Wacht geen bloemen van de Zanger, nog vermoeid van Nieuwpoorts slag, waar het Album ener Jonkvrouw zich versierd door achten mag! Wacht gij evenwel een versje, zonder tooi van taal gerijmd…

Gelijk van ene meeuw, de wieken uitgeslagen, Die dan, vliegende, glijdt over de zee, Zo wijd en zijd zend ik mijn klagen, Klagende ach en wee. Mijn hartebloed bruist wild in mij, Daarom, gaat van mijne wegen, gaat; Want dreigend stijgt het kwaad in mij, 't Bittere kwaad van de haat.…