Alle inzendingen over heelal

In den beginne was er niets en toen ontplofte het ook nog.…

prozawoord heelal zou heel 't al omsluiten? kom nou toch dichter ----------------------------- © Jan Bontje 1997 / 2003…

angsten doen het duister winnen vallen de sterren bij nacht ter buit schijnt de maan echt buiten zinnen schreeuwt de zon het brandend uit beweegt tussen de hemel en aarde veroorzaakt springvloed in de zee draait zo om normen en waarden trekt iedere planeet met zich mee de regenboog spant haar snaren het wezen dat het nog niet bevat…

Hoewel vaak wordt gesteld dat er net zo veel sterren in het heelal zijn als zandkorrels op alle stranden ter wereld bij elkaar, schiet het aantal zandkorrels ruimschoots tekort. Volgens de laatste schattingen zijn er zo'n 70 duizend triljoen sterren in het heelal, dat is 70 duizend miljoen miljoen miljoen oftewel een zeven met 22 nullen.…

Eén massa, één geheel, bestaande uit diversen Een zachte kern een mantel en een korst De natuur in evenwicht, de aarde draaiend om zijn as bovendien natuurlijk om zijn zon zo dus dag en nacht Flora en fauna, afhankelijk van licht De natuurlijke balans Planeet aarde in al zijn pracht…

Ster, stenen leven valt wazig naar beneden zwart op wit, ons licht.…

lompe kerken die hun veel te lange schaduwen worpen Geslapen onder nachtelijke hemel bij maanlicht aan de oevers van een rivier of nachten onder droge beschutting bij hemelvocht zonder sterrenlicht Sliep soms op stro in een vaak dierloze stal zelfs thuis bij vriendelijke mensen of telde me langzaam in slaap liggend buiten loerend het heelal…

Je bent zo oud als het heelal.…

In de volkssterrenwacht van het friese Bergum is er een tentoonstelling over kerststallen en wordt uitgelegd hoe de ster van Betlehem bij Jezus zijn geboorte heeft kunnen schijnen en dat die door de drie wijzen is waargenomen. Volgens het filmpje zijn er drie mogelijke manieren. Ten eerste was het een grote ster die explodeerde. Of een supernova, een…

Geen mens, geen zal ooit weten wat ik draag diep in mij Zelf zal ik nooit vergeten de hemel die je zei Het donker dat je lachtte je tranen kille wind De zon die je verachtte geen reden die je vindt De maan zal het ooit zeggen de sterren smelten al begrip zonder uitleggen ontstaan van het Heelal…

Ik zit op een terras in de Provence En over de heuvels en de Mont Ventoux Spreidt de nacht zijn zwartfluwelen mantel Waarvan de voering met duizend sterren is bezet, Een lichtend lint van horizon tot einder. Ik nestel mij diep in een mantelplooi En zweef de Melkweg tegemoet. "Wil je nog koffie?" Vraagt zij die hier met mij verblijft.…

vandaag klom ik de hemel in met rood gelakte tenen liggend in het gras gebonden door zwaartekracht en wat niet al oh, ooit in deze blauwe droom te kunnen stappen de stilte in en los te laten wat mij aan de aarde bindt…

de maan glijdt op de toppen van mijn uitgestrekte vingers naar een hoogtepunt bloost zich geel de hemel in na die rakelingse bevingering en streelt de zwarte stilte zon van de nacht maar zo gehavend dat ze eeuwig ootjes vormt van pijnlijke herinnering…

Die winteravond in de Achterhoek keek ik met veel verwondering naar boven, waar zonder lampen die de sterren doven, de melkweg zich liet lezen als een boek. Blik op oneindig. Ik viel in het niet en zag de adem die mijn mond verliet.…

Het denken was gedoemd om te verdwijnen in het helse licht. Mijn ogen sluiten deed het beeld niet verdwijnen. Met geopende ogen was het niet mogelijk om waar te nemen. Was dit nu de werkelijkheid van het inferno of het begin van een energetische versmelting met de ziel van het universum? Ik deed voorzichtig nog een klein stapje naar voren, maar de kracht…

In een uitdijend heelal is de kans op een leven na de dood groter dan in het krimpende geval.…

Wij hebben ons verzoend met de post-copernicaanse gedachte dat we geen centrale plaats in het heelal innemen. Maar nu moet onze kosmische status klaarblijkelijk nog verder worden verlaagd. Het deeltjes-chauvinisme moet verdwijnen, want we zijn niet opgebouwd uit de stof die in het heelal het meeste voorkomt.…

Het is zondagmorgen en foppe wordt alweer vroeg wakker en hoort de haan kraaien en zet de tv aan en rookt zijn koffie met een sjekkie er bij. Dan ziet hij op tv een programma waarin wordt beweerd dat ruimtemannetjes de bouwwerken in peru gemaakt hebben van lang geleden net als de piramides. Zo zo denkt foppe daar geloof ik niets van. Maar er zijn…

Ik houd erg van de maan. Omdat ik wakker ben en hem zie en er mooi uit vind zien en het fascineert me enorm. Daarom nam ik er een mooie duidelijke foto van en liet er een poster van drukken. Het mannetje op de maan vind ik ook leuk en ik wou dat ik er zelf naar toe kon. De eerste ruimte reis naar de maan fascineert me ook enorm. Het was 1969 met…

Soms zie je in de ogen van een paragnost witte - of gouden spikkels, soms ook komen de ogen als flexibele veren naar voren, in zulke ogen weerspiegelt zich het universum...…

Boven de aardse, rechterlijke macht bevindt zich de universele werking van rechten: ik weet als geen ander wat dat betekent voor mij en de ander!…

Heelal, staat dat voor Helemaal Alles? Ik ben zo nietig tussen dat Alles Zit hier op planeet Aarde In 't heelal heeft dat nauwelijks waarde Kijk naar boven in de avond Je kijkt dan drie-dimensionaal naar de sterren en planeten hoe kan dit allemaal Het heelal... voor mij oneindig is toch niet per toeval ontstaan?…

Het heelal is dus niet alleen een zwart gat, maar zie het tevens als een kloppend hart, wat eens in de honderden miljarden jaren klopt middels de megaexplosie. Dit heelal is dus tevens begrensd, omdat geen enkele materie zal kunnen ontsnappen.…

Het geeft het heelal een prachtige uitstraling Ik vergelijk het met jou Jij bent mijn lichtpuntje Alleen verlicht jij niet het heelal maar heel mijn leven!…

Al sinds lange jaren valt het weldadige zonlicht tijdens de middaguren binnen in mijn bescheiden maar zozeer geliefde woning. Een bundel van stralen gaat uit van het hemellichaam dat schijnbaar onbekommerd aan de hemel rondwentelt en dat dagelijks haar cirkelgang voltooit. De wolkenformaties - oranje, blauw en roze - verschijnen en verdwijnen.…

Daar zit hij... In het klamme, fris-groene, geurende gras van het Goffertpark, zich met zijn linkerhand ondersteunend, zijn opgerichte rechterhand inspecterend... Wederom wordt een positief soort verbazing, of liever verwondering hem meester... Allerlei variabelen die zijn hand tot ‘n unieke maken schieten door zijn hoofd... De afmeting, de kleur…

Zijn werk is van een andere planeet, Zoveel heeft hij zijn lezersvolk te bieden; Vandaar dat voortaan een planetoïde Ver in de Melkweg Harry Mulisch heet. Het is terecht om hem zo te belonen Als hij tenminste zelf daar ook gaat wonen.…

Het heelal, zo onbegrensd Zo groots, zo wijds en zoveel omvattend... Het uitspansel, de hemel De zon en maan, de sterren Zo ongekend, vol energie draait onze aarde mee in het oneindige heelal... Het is niet te bevatten Geen einde, maar ook geen begin En ik zit daar heel klein ook tussenin...…

Ik zocht me een plek in het Turkse bad waar warme mist je huid bewasemt en fibersterren van kleur verschieten en steeg op met m'n gedachten tot ik dacht dat ik niet meer dacht en de aarde bleef hangen in haar baan ver van m'n aangekleed bestaan zag ik mensen verdwijnen waar ze kwamen stof tussen de hemellichamen De stoom trok weg in…

Ik heb een elpee, de band heet Klaatu. Daar staat een nummer op waar ik echt helemaal van uit mijn dak ga. Little neutrino, je proeft de eenzaamheid tussen de sterrenstelsels, je voelt het zoeken naar erkenning. En dat is er dan gewoon niet, in dit godvergeten zwerk. Hee neutroontje, kom langs, drinken we samen een biertje.…