Alle inzendingen over herberg

De schilderachtige herinneringen aan de heide en aan de gastvrije herberg kunnen we koesteren en opslaan in ons geheugen.....…

Een leven zonder feest is een lange weg zonder herberg.…

Als ooit wordt ontdekt dat er geen leven na de dood is, zal Pluto geen dwergen meer herbergen.…

Er is geen herberg meer in zo'n geval En zelfs geen plaats meer in een boerenstal.…

Of besefte u het pas toen u haar in herberg De Beer hardop van hekserij betichtte? Uw stem klinkt mij nog in de oren: "Sibylla Schenckh is een heks" - dat waren uw woorden!…

lijke billekes in compagnie met kantelbare willekes soms wordt de hunker mij te veel ook al heb ik al veel liefs geleden steeds neigen mijn ogen te ontkleden bij de schatting geen of lauw kans dan denk ik aan Johannes Rotteveel een meesterbakker met Haagse kloten die kocht eind zeventiende eeuw aan de noordkant van de Korte Poten een herberg…

Samen met de medewerkers en gasten van de Herberg werd volhardend gebeden, gehoopt en vooruit gekeken. God gaf zijn zegen boven alle verwachtingen. Een vrij oude, maar prachtig herstelde boerderij lachte iedereen toe. Omringd door weiden, groentetuinen en stallen kan de Herberg hier een nieuw onderkomen vinden.…

Ollekebolleke onder het bastion van Geraardsergen Ten westen van de Oudenberg, of ten zuiden van het oudste Manneken-Pis ligt er nog porfierkassei bestaat er nog Vlaamse herberg! Waar op elk uur van de dag ‘tooghangersverhalen’ worden gefilosofeerd waar niemand zich voor geneert.…

wanhopig op zoek naar werk en een veilig dak boven je hoofd terwijl regenten je terug willen sturen naar een land waar je niet kon leven en wonen jou wens ik dagen van vrede en alle goeds waar mededogen de maatstaf is de herberg nimmer gesloten…

De granieten herberg, bekend geworden door schrijfster/auteur Daphne du Maurier, is bij voorkeur, aldus kenners ofwel lezende reizigers, te bezoeken als het donker is en de wind om de Jamaica Inn giert.…

Beroofd van schaduwspel en luwte ligt ’t in de wind en heet nog plein vrees ik door kerk en cafetaria bekeken wie daar blijft steken wordt gezien vindt er geen reden tot flaneren zal dus huiswaarts keren zonder zich te kunnen zetten bij een boom met bank of op een knus terras daar waar de herberg was werd recht gesproken over roof…

Geen huisman, die hij niet verschrikt, Wanneer hij, moe van weer en wegen, Bij 't ruisen van de najaarsregen, Om herberg tegen 't venster tikt. En toch, hoe stovend zwelt de druif, Hoe schijnt zich loof en ooft te drenken In 't glanzen van zijn gastgeschenken: Een korenhalm, een witte duif.…

De schijn van rose in een roes van slapen Zo volkomen volkomen stil Wind en wind blazen rose van zacht naar kunstig wit Hand en hand strengelen samen geboetseerd in rust Oog en oog herbergen samen de loutering van licht Muur en muur werpen schaduw op de laatste blik De schijn van rose in een kist van crêpe Zo ongrijpbaar…

de wind aarzelt wanneer ik woorden schrijf in de kille schaduw van de winter ik haast me door het gebladerte schraap zinnen van stugge takken voor deze zich overgeven aan het troosteloze gerucht van gewillige, grijze wolken vanuit de aarde verkondigen ze het sterven terwijl de nacht wordt meegesleept in de herberg van mijn angsten…

Het betreft een verbouwde kerk die de trotse en wellicht religieus geinspireerde naam Villa Maria draagt en ik stelde me zo voor dat het bouwwerk van binnen vele trappenhuizen en mysterieuze achterkamers zou herbergen. Maar ik zou nooit kennismaken met wat mij altijd al zozeer gefascineerd had...…

in de val brak ik ondermeer mijn keel zocht adem in een nabijgelegen herberg tevergeefs. Je was niet op de afspraak. gaten in mijn geloof lieten mij geen keus. uitgestoken ogen. zo dwaalde ik door het dal de vliegen afschuddend, een ongeneeslijke ziekte.…

Tegelijk met de sneeuw neergedaald Tegelijk met het kerstkind geboren Zacht gegleden in ondiepe voren Lang naar wittebrood heb ik getaald Tussen gloed, dennennaalden en licht Vreugde nu na een lange tijd rouwen In mij honderden, duizenden vrouwen Op het matriarchale gericht Kind aan herberg ooit, Bethlehemstal Voel ik hoe ik totaal samenval…

Hoor De ruige ridder nadert Zijn volbloedhengst dampt bij dageraad Ik wil ook zo worden Ik doe alsof Wijdbeens zit ik Strak en statig in het fietszadel Ik smeer de ratelende ketting Voor een dolle galop Naar de herberg, de hooizolder Waar een blonde boeredochter popelt Hoor De wolken barsten Druppels geselen het koren Hoefgetrappel…

Hierbinnen herbergen nostalgische laden lange geschiedenis, vertellend van vernuftige kunst, die medicijnen uitvond en raadgeving voor gezondheid bedacht. Deze bedaagde winkel is omgeven door daadkrachtige zakenwereld, die voortdurend naar het nieuwe en moderne streeft, maar blijft ongestoord, bezadigd en voldaan bestaan.…

Niemand zou nog kunnen ontkennen dat in jouw huis, mijn voormalige thuis, mijn twaalfjarige vriendenhuis, nu de leegte regeert, dat het mij voorgoed ontstolen is, dat de ramen nu blikkerend het daglicht weerkaatsen, dat jouw vensterbanken geen orchideeën meer herbergen.…

Droeg hij opeens hier in deze herberg één van zijn poëzie werkjes voor, geschreven als aan mij, ik het melkmeisje... wat kon hij voelen voor mij? Maar Photelius bleef tijdens het voordragen eeuwig trouw in mijn ogen kijken, vroeg niet naar melk, en keek nimmer naar mijn volle boezem, hij keek naar mijn hart.…

Ze zingen sneeuw uit hoge tonen vallend aarde wittend in een felle kou het orgel jankt met donkere klanken de lange tocht van man en vrouw haar weeën komen en de melodie verhaalt van pijn er zal geen plaats meer in de herberg zijn een stal ontvangt het kindje de wiegeliedjes klinken fijn dieren neuriën een zacht refrein het koor…

overwinning van de admiraals Maarten Tromp en Joost Banckert bij Duins in de Baai van Dover op de Armada van admiraal D'Oquendo in de fik door branderaanval is aanleiding tot de nieuwe naamgeving ------------------------------------------------------------------- Aechte Bosboom opende in 1540 aan het Merckeveld in 's-Gravenzande een herberg…

De woningen sluiten zich als het ware vijandig voor me af en deze herbergen voorgoed en definitief onbekenden, ontoegankelijke vreemdelingen, als beheerst door het modieuze en trendmatige, alomtegenwoordige "virus" van het individualisme. De slotenmaker zet nog altijd zijn kleine, bescheiden bedoening voort.…

-, houdt rebellische toespraken in de herbergen en laat zich er huldigen als Zoon-des-Hemels. Op een eenzame nachtelijke bootvaart, sterft hij, vol wijns, de verdrinkingsdood. Maar de eeuwen blijven doorzingen van zijn lied.…

De hoogbouw en de laagbouw van de alma mater herbergen de collegezalen die plaats bieden aan vele honderden studenten.…

Leg de dag maar in mijn plunjezak laat stralen zon staande haar in de nek verwarmen schuif maar aan in deze herberg op de hei met stalen hoefijzers en stilte zal je een jas geven verwarmen tot op je bot jou vervullen, laven als nooit tevoren wees gerust vlij je neder het zal je voort trekken in een rijtuig langs de vaart naar de einder…

Hun zuiver wit en steile rotsen herbergen onnoemelijk veel leven, onzichtbaar, microscopisch klein: de nietigste dwergen van heel de schepping, nietig - maar met onnoemelijk grote betekenis. De Heer van het heelal en al wat bestaat kijkt over die reusachtige toppen heen, met het grootste gemak.…

Als dát zo is, hebben de ouders van toen 't tóch niet helemaal goed gedaan, want álle ouders van tóen, die nú de jeugd van tegenwoordig herbergen, zijn tenslotte ook eens jong geweest, dus wie is hier nu schuldig aan, wie doet hier nu het meest?…

Romeinen mijd de distels en de adders `n kei ben jij tussen stenen op dit roodomrande groen tapijt luister naar het schildpadei dat openbreekt naast ezelsbenen laat vruchtenresten op het gras schillen sterven pitten werven nieuwe bomen in de wind mensenkind voel hoe koel ruïnes rusten onder schaduwglas ga nu ga vooraf aan duister herberg…