Alle inzendingen over herkennen

Zinnen krijgen een betekenis woorden vormen een warm gevoel telkens als ik in jouw ogen kijk ik ben jouw zachte stem sterk en voorzichtig ik ben jouw wonderlijke ziel rustig en angstig ik ben jouw tedere ogen helder en onzeker een gevoel van thuiskomen krijgt een betekenis iedere keer weer het is een sleutel zonder pijn een vriendschap…

Nu weet ik, wie gij zijt, de Jongen die ik eenzaam zag te Woudsend en daarna, nog op dezelfde dag, in een kafee te Heeg. Ik hoor mijn Moeders stem. O Dood, die Waarheid zijt: nader tot U.…

Zou u Jezus wel herkennen, als u hem onder ogen krijgt?…

Ik liep op weg naar schoonmama in zuid in Amsterdam in een bekende straat Een beetje in gedachten zoals dat gaat toen ik de man zag staan; een rijzige gestalte met een witte baard En ook de naast hem wandelende man was mij niet onbekend Het was een donker type Een keurig in het pak gestoken vent Je ziet ze daar wel meer die chique geklede…

Wat zoek je hier; een stem, een ziel, een woord van troost? Wat zoek je hier; herkenningstekens? Of enkel maar wat fijn plezier? Wat zoek je hier? Ik weet het niet, maar vind een mens net zoals jij, met weemoed en met vragen, met zingen en met klagen... met soms een klein begin van iets te durven wagen...…

woorden willen zich prijsgeven door gewillige ziel van bedrevenheid oneindigheid is een lastig begrip ik ken het ontwaken,opstaan en de herinneringen er tussenin ter afsluiting wil ik noemen: ons vrezen is menselijk de stilstand van het vergankelijke hart kan de illusie wekken van eeuwig slapen ik neem aan voor waarheid: de parel van je ziel…

Ik moet mijn eigen zorgen kennen leren, zien en overwinnen, wìl ik de zorgen in en van de wereld kennen en weten, herkennen en zelfs waarlijk gaan bezien!…

ongetwijfeld maf vraag ik mij dikwijls af of de Eeuwige met ons speelt ons in groepen heeft verdeeld hoe anders te bevatten dat ene, dat zuivere, datte herkenning, verhelderend als licht als ik een ander bezie, maar tevens mijn gezicht…

Verlangen kwam niet zomaar voorbij - het was er al innig en eerder herkent het mij en een ander tot wij. Nooit is het plotsklaps ineens - het sliep slechts lichtjes om ondanks de zwartheid te zien in wij.…

bruist omdat ik nooit iets mooiers zag Als een lieve lach op een druilend dag die zich zeldzaam tegen grijzen druist als schrijdend stel dat statig huist eeuwig stil mijn pad flaneren mag elke ronding ontwaakt een wild gelag deinen innig aan mijn part gekuist want geen heinde verte spinde loos snuisterij, imposant en grandioos Als herkenning…

Dag liefste Zal je nooit meer voelen Dag liefste, mooi mens Voel me gevangen In de armen Van mijn liefste Het gevoel moet worden vernietigd Dat mooie mens, is veranderd In een liefste Die ik niet herken Wat is er met ons gebeurd Where did we go wrong Hoe kan ik dit vergeten Mijn liefste, dat mooie mens Zijn hart is van steen Zijn…

Satire is een soort spiegel waarin iedereen zowat iedereen herkent behalve zichzelf.…

Terwijl je lippen huiverend mijn mond zochten Mijn bevende vingers die tastend De welving van je wang verkenden Die eerste keer dat mijn oor Tussen je borsten je hartslag kende Dat eerste verkennen van je wezen Alles nieuw en niets vanzelfsprekend En weten dat NU en NU en NU Zich nooit zullen herhalen Want zie je Ik wil je niet meer herkennen…

Het niet kunnen onderscheiden van tweelingbroers (en -zussen) geeft blijk van desinteresse.…

De ware ontdekkingsreiziger ziet geen nieuwe landschappen, maar met andere ogen.…

Het niet kunnen onderscheiden van tweelingbroers (en -zussen) geeft blijk van desinteresse.…

Het niet kunnen onderscheiden van tweelingbroers (en -zussen) geeft blijk van desinteresse.…

Hun verblijf leek wel een kasteel, een burcht meer, zo hoog als het lag. Vanuit het niets leek het te zijn opgerezen. Ik verbaasde me erover, ik was maar twee weken weggeweest, hoe konden ze in korte tijd dit verwezenlijken en nogal liefst zo dicht tegen ons huis aan? Wat de kasteelheer nu precies deed om de kost te verdienen, werd me niet duidelijk…

De vraag was nu: zou ik Monschau herkennen? De hitte legde zich over de wereld tijdens onze busreis en we troffen het stadje aan: in een smal dal, omzoomd en begrensd door rotspartijen en met dennen begroeide hellingen lagen daar de nauwe straten met de vakwerkhuizen en de kerk met bolronde bekroning van leisteen.…

De ogen van mijn zoon waren een spiegel geweest. Een spiegel waarin ik het verleden, het heden, maar ook de toekomst even heel helder had kunnen zien. Het besef was als een bliksemschicht bij me ingeslagen. Er waren al eerder voorvallen en situaties geweest die mij aan het denken hadden gezet. Maar niet eerder zo indringend en onomkeerbaar als die dag…

Het mysterieuze ontastbare totdat het de tijd acht Strelende oogopslag, een blik van herkenning Ogenblikken waarop men elkander wilt leren kennen Zovele vragen, wentelend in onwetendheid Doch wetende dat de tijd antwoorden zal op vragen Doelgericht, tastbaarheid maakt zich meester Gevangen in het mysterie Gevoel mist nimmer zijn doel…

De Consultancy Industrie is een boek van Mariana Mazzucato en Rosie Collington. Ik vond het een vervelend boek, omdat de werkelijkheid weer eens erger was dan ik al dacht. De overheid, maar ook het bedrijfsleven, hebben allerlei taken geoutsourcet. Een bedrijf of een overheidsorganisatie moest zich richten op zijn kerntaken en de rest zou de organisatie…

Het is een ontmoeting in de luwte van de tijd, waarin woorden niet dienen om te overtuigen, maar om te herkennen. Twee werelden raken heel even dezelfde snaar, gedreven door een vonk van zuivere herkenning die even helder als rustig is.…

Wat zal er toch gebeuren als ik in de hemel kom Zal mijn papa mij wel herkennen draait hij zich dan wel om Ja wat zal er toch gebeuren als ik in de hemel kom Zal ik hem wel herkennen draai ik mij dan wel om Ook al zal hij veranderd wezen Zijn ogen of zijn haar Maar in mijn hart zal ik hem vinden Ik voel zijn liefde, warmte Ik voel het…

Het lichtend groen, het jonge beukenblad, schept ruimte in ’t ontwakend bos. Een vogelkers in bloei, een veld met anemonen, het maakt iets in mij los. Jij zag de eerste zwaluw, het melkvee in de wei, een vogel met een bek vol mos. Een vliegtuigje laag boven het veld, wij zittend zij aan zij, voor even van de wereld los. En als wij…

Ik zag een wolkje hoog verheven 't was een stilleven wit van kleur bewoog ze zich gracieus ook qua vormgeving eerste keus Ja na het zien van zoveel moois omgeven door hemelsblauw dacht ik direct aan (iemand zoals) JOU…

je riep me 'n blik van herkenning je riep me wacht; en luister naar m'n muziekakkoorden alleen zo kan ik m'n gevoelens verwoorden... je bleef me roepen spon zo die draad; m'n lief, 't was de moeite waard…

Zomaar een stem, een zin vol van woorden, een mens nooit gezien en toch hier en nu, water dat vloeit, kanaal tussen boorden, hoe kan ik herkennen, hoe zie ik u? Ik weet van dit leven dat veel is verborgen, maar wil hoopvol groeten het licht in de morgen.…

Ze veert opeens op, haar lege blik maakt plaats voor herkenning. Dit lied kent ze, dit is haar lievelingslied. Voor het eerst hoorde ze het als kind bij haar ouders, die hadden dat lied op een grammofoonplaat en draaiden het vaak. Haar eerste vriendje speelde het voor haar op zijn gitaar, ze heeft erop gedanst, het werd gespeeld op haar trouwdag.…

Na op bezoek geweest te zijn bij mijn vader in het bejaardentehuis in de plaats S. ging ik daar het dorp even in. Mijn vrouw moest naar de kledingzaak een beetje rondsnuffelen. Ik besloot om in de auto te blijven zitten met een muziekje aan, wetende dat als zij een kledingzaak bezoekt het heel lang kan duren voor ze alles heeft bekeken en eventueel…