Alle inzendingen over hommel

Eerst dommelt dan schommelt en hommelt hij zacht voor mijn raam op en neer zo zwaar kan zowaar als zoem- kunstenaar zijn eigen gewicht haast niet dragen…

vlijtige werker poets je handen schraap je tanden beweeg tot ontroeren wek met open mond de lentebloesem waakt zowaar tussen je gevleugelde dromen laat het meel maar stuiven ik zie je op de wind hommelen bedrijf je schone kunsten met zwermende woorden vallen de hemels keer op keer aanschouw je tempel van regenboog geluk wees welkom…

Laatst vroeg ik aan een hommel: 'waar gaat gij heen met spoed?…

Genietend, dicht bij elkaar, doen hommel, bij en zweefvlieg zich tegoed.…

bijtje, heb je hooikoorts of allergie, de nectaritis of een stuifmeelknie... vloog je domweg tegen een boom, je vleugeltje lam en angelsyndroom... heb je griep of een meeldraaddarm, een zoem in je hart of een stamperarm... kreeg je een mep voor de vierde maal, geen zonnig bestaan en een bijnierkwaal... geef dan de hoop niet helemaal…

Stralend-witte vader, in een snorrende wolk hommels op de aarde neergedaald. Lieve moeder in het groen gelegen, brandende van boterbloemen; bunkers. Zing ik als de kindren zongen, bommen, bommen, goede bommen, op de aarde neergedaald. --------------------------------------------------------- Uit: 'Duizenden zonsondergangen', 1972.…

Haar kleuren spatten als het ware in mijn gezicht koester een diepe schoonheid net als hommels zweef ik betoverd - gedragen door een regenboog - haar zomer ontroert zoekt verkoeling in een bui ik drijf even mee neem afscheid van dit wonder voor even morgen vraag ik haar hand.…

Een reus is op ijskreem verlekkerd en op honing van dikke hommels, die de longen van de rots doen brommen als dwergen in een waterdichte kerker. Een reus weet wat hij wil. -------------------------------------------------- Uit: Renaissance, 1963.…

Hun wezen is als van gewone bloemen, Die sedert jaren in hun tuinen staan, Waarover met en traag eentoning zoemen In zware vaart de donkre hommels gaan. Maar wie hun hart wint, ziet wat zij nooit noemen, De gouden vloed van liefdes honing aan.…

Een stalen trap leidt naar de eerste verdieping en de gehelmde heren van de BAM betreden dit bouwsel af en toe en ze zwermen er omheen als uitbundige hommels om de bloemen in een welvoorziene tuin in het zomerseizoen. De werkzaamheden in de oude flats vinden nu plaats en we kunnen de nieuwe inrichting van onze woningen tegemoet zien.…

het is hoogzomer een duif verdwijnt in de boom ik rij achteruit vijf arme hommels draaien rondjes in het bed van hostabloemen vakantietijd - de hondekop voor het raam staat op de uitkijk de aasgier kijkt schuin over zijn rechter schouder ik ben nog niet dood op het zebrapad werpt een allochtoonse zich voor de bushalte bomen…

Weegbree die van d’oevers kraagt wuift zacht in de avondbries waarrond een hommel talmend kiest en de kwikstaart muggen jaagt. Een eekhoorn schiet weg in een schicht en verliest zijn dennenappel wanneer uit ’t bos, bij hoefgetrappel, schimmels aandraven in ’t licht.…

Een lieflijke hommel dartelt en danst rondom de lavendelplanten in de groenstrook bij de bushaltes aan de Spoorlaan en vele wespen amuseren zich hier eveneens.…

Wieljend wetter de kiste glydt oer de dinige deemoed fan in skolperige minskensé oeral hie’k wol frede mei: it geregelde farkeljen it hommels en dwerse swalkjen it reevjen fan dyn gelyk doe’t hja it skip útteagen en do fergean moast wienen it net de kâlde orka’s dy’t it spatwetter opwielen mar de wyte weach fan soannen draaikolk…

Wy steane oan stilsteand wetter tsjinoer elkoar en sizze neat sûnt dat net mear hoecht waard myn swijen praten it lûd is wol te ferstean yn it waar, de bern, jildsaken dy wurdskat wurdt hieltyd grutter en folt in holte yn it hert at it wetter net klettert strûp ik my om nei binnen wa wit, wurde wy noch hommels telepatysk Telepathisch…

Het was een dag in de vroege zomer waarop de ziel zich kon koesteren in vage dromen van onduidelijke signatuur, als een hommel in de zon en de stoelen met de bekleding met bonte motieven stonden al klaar in de vergaderzaal.…

Het was een dag in de vroege zomer waarop de ziel zich kon koesteren in vage dromen van onduidelijke signatuur als een hommel in de zon en de stoelen met de bekleding met bonte motieven stonden al klaar in de vergaderzaal.…

Het was een dag in de vroege zomer waarop de ziel zich kon koesteren in vage dromen van onduidelijke signatuur als een hommel in de zon en de stoelen met de bekleding met bonte motieven stonden al klaar in de vergaderzaal.…

Ik heb mij laten vertellen dat hommels (hoofdzakelijk aardhommels) die het op de nectar van een prei hebben voorzien, onmiddellijk in een stuip vallen. Er schijnen al miljoenen hommels gesneuveld te zijn op die manier en toch trappen ze er weer elke keer in. Ze worden ook niet voor niets kloothommels genoemd.…

Het hek is van de dam, de specht seint op een berkenstam, koeien zijn er als de pinken bij en hommels brommen frank en vrij: de wei! de wei! de wei! Paarden rennen in een draf en vliegen gaan op vlaaien af, de leeuwerik zingt honderduit, de wulp speelt op zijn fluit: wu-liep! wu-liep wu-liep!…

De hommels worden wakker omdat het lente is rupsen beginnen aan het jonge pril te knagen kikvorsmannen laten zich naar het water dragen woeste woerden achtervolgen menig eendenmiss De rijen kaal gekopte wilgen staan te twijgen graaien naar wat wolkjes die van de zon af hangen terwijl katjes stuivend voortplanting verlangen komen velen…

Monstervliegen, helse koren Springen om en in mijn oren; In mijn haren, in mijn hals Danst een hommel, woest van minne, Met de vliegenkoninginne, De afgrijselijkste wals.…

Simpel, insecten zie je overal, de steekmug in het minisonnet, de hommel in de hartenkreet, wespen in het netgedichtennest, strontvliegen die rond vliegen waar je ook maar kijkt.…

Bij de huishoudelijke dienst van de Tweede Kamer zitten veel trage hommels. Maar vorige week hebben ze opeens een prestatie verricht. Er werd in recordtijd een SGP/PVV-voorstel ten uitvoer gebracht: de plaatsing van een statiefje met nationale driekleur. Het was ‘n parlementaire bijzonderheid, want nooit eerder werd zo snel gehandeld.…

Als ijverige hommel vlieg ik van de een naar de ander, om daar te genieten van hun nectar die ik maar al te graag deel met mijn dierbare vrienden. Mijn afgestorven plantenlijf en broze insectenlichaam worden verteerd door de tijd, maar ik leef en groei.…

De onschuldige, lieflijke hommels die de bontgekleurde bloemen in de tuin van mijn tante bezoeken, lijken een symbool voor een liefdevolle, argeloze wereld waarin het grenzeloze leed geen plaats kan vinden, een wereld waarin schoonheid regeert, een wereld waaraan het verdriet vreemd is....…

Er kwam een grote hommel op de kroonblaadjes zitten. "Kom, dikbuikje," zei Lida. "We zullen eens een eindje gaan lopen." Toen ze met bloem en hommel voortliep, kwamen er nog een paar bijen op haar af. Tenslotte was Lida omgeven door bijen en vlinders. Die diertjes voelden zich tot het bloempje aangetrokken! Het werd avond.…

Ik zie heus wel meer kapers op de kust in de vorm van vliegen en wespen, hommels en dergelijke insecten. Ik vind het geprik van de brandnetels en de stekels juist zinderend opwindend, dan voel ik dat ik leef en als een oermens voedsel verzamel.…

Hij werd zo klein als een hommel! En dan moet je hierbij nog aan een heel miezerige hommel denken... "Ik kan geen koning meer zijn," dacht hij tenslotte. "Ik moet maar verdwijnen." Op een heel donkere avond liep hij weg, strompelde door grashalmen en over aardkluiten. Vliegen en zweven kon hij niet meer.…

Je Duitse vader Otto was een hoogleraar in de Zoölogie en hij wilde graag met rust gelaten worden, want hij schreef een gewichtig boekje over het gedrag van de hommels. Je vond hem zelf een hommel, maar ja, hij was ruim twintig jaar ouder dan je Oostenrijkse moeder Aurelia, wiens zware voorgevel een bron van vreugde voor hem scheen.…