Alle inzendingen over hoog gras

Het was wel degelijk een blote kont geweest, want in het hoge gras werd wel eens de liefde bedreven. Toen ik zestien was nam een meisje met prachtig blond haar en blauwe ogen mij mee naar het hoge gras en moest ik kaboutertje spelen.…

Soms voel ik me als Een bloempje in de wei Verborgen in het hoge gras En niemand weet van mij Wie ik ben of wie ik was Nee, ik zit stiekem, in me eentje Tussen het hoge gras Vanaf de grond kijk ik naar boven Ik zie wat vogels en de zon En een straalblauwe hemel Wolken drijven voorbij aan de horizon Vogels kwetteren als een stel ongeregeld…

Ga nu maar liggen liefste in de tuin, de lege plekken in het hoge gras, ik heb altijd gewild dat ik dat was, een lege plek voor iemand, om te blijven.…

in stilte lees ik de levens in steen met duizend doden leef ik alleen roze lelies op een spiegel van water door hoog gras loop ik naar later…

Het staat nu nog vol met bloemen en hoog wuivend gras. Al enkele dagen komen reeën zich er te goed doen, zich onbespied wanend in het hoge gras. Zelfs zag ik er gisteren weer enkele hazen in rondhuppelen.…

Op een gegeven moment ben ik het Kermis terrein afgelopen en kwam op hoog grasland waar ook een dijk was. Plotseling zag ik iets vreemds. Ik zag twee witte bollen boven op de dijk tussen het hoge gras op en neer gaan. Wat kon dat zijn, dacht ik. Nieuwsgierig als ik was liep ik met mijn kleine voetjes er voorzichtig naar toe.…

Liggend in het hoge gras Mijn blik naar de wolken Zie ik op het laatst pas Wat het gaat vertolken Figuren drijven voorbij In een sereen gebeuren Ik voel de rust in mij En snuif de buitengeuren En hier waar ik alleen ben Heb ik een gesprek met jou Hoe ik door deze wereld ren En hoeveel ik nog van je hou…

Ik kijk uit naar de zachte lente waar vele kleuren in geuren je tegemoet waaien Ik zie uit naar het hoge gras de vele contrasten groen als donzen bed om stralen te vangen Ik verlang intens naar jou mijn warm zonnetje liefdevol gesloten in armen…

Eens zullen ze haar vinden, in een struik, of in ‘t hoge gras. levenloos, haar vleugels verschroeid, een nachtvlinder, die iemands dochter was.…

In de verte zag ik een vrouw met een leuk hoedje op tussen het hoge gras naderen. Ik dacht dat ze alleen was, maar dat was niet zo. Een klein ventje liep achter haar, maar was af en toe verscholen tussen het hoge gras. De dame zag mij kennelijk tussen de klaprozen zitten en zwaaide gedag naar mij. Hartstikke leuk natuurlijk en ik wuifde terug.…

Ga nu maar liggen liefste in de tuin, de lege plekken in het hoge gras, ik heb altijd gewild dat ik dat was, een lege plek voor iemand, om te blijven.…

Liggend in het hoge gras keek Loes in Bas z'n blauwe ogen. Eén van beide was van glas. Hij had zich over Loes gebogen. Ze lag te overpeinzen, hoe ze 'm kon verleiden. O, die Bas! Z'n oog viel op d'r blanke boezem. Ze huiverde. 't Viel uit z'n kas.…

Even ben ik er geweest in die korte koude dagen wollen borstrok, kachel aan een liedje nog, dan moet je slapen gaan Even zomaar langs geweest ik zag twee mensen in een tuin haar grijze hoofd, het hoge gras alles was zoals het was Even mocht ik binnenkomen in een leven haast vergeten kom mee, dan gaan we vlinders vangen de warmte van die…

Ga nu maar liggen liefste in de tuin, de lege plekken in het hoge gras, ik heb altijd gewild dat ik dat was, een lege plek voor iemand, om te blijven. Rutger Kopland. In: Een plek om te blijven, 1975.…

Zoele zefier waait zacht door het veldje vol hoog gras. De bruingele pluimen deinen zacht, terwijl ze allemaal in dezelfde richting wijzen, trillen met tere weemoed, verlangen mee te zweven op die voortglijdende lucht. Maar ze hebben de edele gedachte dat ze zich zorgzaam moeten blijven buigen over wat beneden hen leeft.…

Plotseling merkte ik iets vreemds op, want ik zag twee witte bollen bij de dijk op en neer gaan tussen het hoge gras. Dit maakte mij nieuwsgierig en liep met mijn kleine beentjes er langzaam naar toe. Wat kon dat zijn en plotseling hoorde ik gegiechel.…

interruptus geschrokken kruipen zij uit het riet het hoge gras bloemen veel kleurig buigen treurig de fietser tuurt in de verte grijnst flauwtjes fijn snaart zijn gelaat…

Samen hollen in het hoge gras Met je eerste liefde,hand in hand Wie vergeet nu hoe fijn dat was Pure onschuld,tere liefdesband En dan je eerste echte zoen Wangen gingen er van gloeien Je was in dit alles nog zo groen Het moest gewoon nog groeien Ook kwam dan je eerste liefdesverdriet Als bleek dat hij niets meer om je gaf Verder zonder…

En verscholen in 't hoge gras bedekt, Venus, kuis, met gespreide hand haar achttiende-eeuwse borst…

gras het erf is netjes aan kant en er is nog hout voor één winter…

ik heb woestijnen doorgeploegd in hete vlaktes naar je spoor gekeken door zon en wind gegroefd, niemand heeft ooit van mijn zweet geweten ik struinde door het hoge gras van eeuwig glooiende savannen herkende je in takkenbreuk en pas en dacht je jagend zo te vangen in bergen vond ik je profiel maar je wilde niet verschijnen ik hoorde echo's…

Dat jonge meisjes met mijn verzen lagen Zich te verzadigen, eenzaam in ’t hoge gras? Waarom wil geen mij, eenzaam nu, hergeven Wat van de liefde, aan hun bloei verloren? Nu ik verminderd ben, na zoveel leven Nog zelfs niet zeggen kan: ik ben geboren. Is de vervoering in hen opgegaan, Die, eens een weelde, mij verwoestend was?…

De zon die tussen bomen scheen in pastellengloed van mist gebed warend loom tussen het herfstpallet van ‘t bos dat dichtte om ons heen Het hoge gras doortrokken sporen met ongerepte paadjes puur natuur stil, wild, liet `t verscholen avontuur instemmend haar zuiv`re lente horen al spinden rupsen gene zijde een vlinder ontpopte in ons beide…

De waterkant is stil, alleen nog het hoge gezoem van muggen en het zachte gekwaak van een paar kikkers verstoren deze serene rust. In de verte, plots de melodie van een panfluit, een vreemde figuur komt dichterbij, en vleit zich neer in het hoge gras, bij de oude eik.…

Ik wacht op Tjitske die met haar mandje over het bruggetje kaas is gaan kopen als een klein kindje staat in het hoge gras bij de sloot een ernstig kindje met groene vegen over de handjes en het gezicht dat naar de lucht wijst 'Allegear kleurkes allegear kleurkes yn 'e loft' Ze houdt een grote kale, versleten beer bij zijn…

Ik vlij me neer in't hoge gras en sluit mijn ogen toe hier ga ik als ik rusten wil of als ik ben heel moe... De zon verwarmd mijn lichaam het water kabbelt af en aan en als ik uit mijn slaap ontwaak zijn twee uren voorbij gegaan…

Weet je, waar ik naar verlang vandaag Een zomerjurk, en heel mooi weer Een tuin vol bloemen En heel hoog gras Jij, die me daar verrast Ik loop naar buiten Blote voeten, het gras tussen mijn tenen voelen ik ga zitten op een kleedje mijn gezicht naar de zon Dan een schaduw Ik open mijn ogen plotseling ben jij daar ook en samen trekken…

witte dagdromen scheren over de heuvels ik sta versteld en staar in mijn hoofd kabbelt onzinnig gekeuvel rond in de hitte van de zon een mindier drie dagen drie zinnen terwijl de bergen wegroesten in de rivier geritsel door het hoge gras van de boomgaard er is geen ratelslang te zien een vogel schiet angstig uit de halmen voort hoor de…

Ik zat in 't hoge gras; Het was een warme zomerdag, En uit de donkre schaduw zag Ik naar de lichte plas. En onbeschut voor 't zonnevuur Lag 't slaperige land Te domlen in het middaguur, Door moeheid overmand. Het was zó stil, zó stil.... De vogels droomden op hun tak, Het windje sliep op 't watervlak, En rustte koel en stil.…

Gekrekel klonk vanuit het hoge gras in het vuur van de vroege morgen was een nieuw geluid opgestaan, vanuit de lucht dreven wolkenrijen weg, op de vlucht voor felle zonnestralen op die mooie dag openden de sluizen en er klonk een slag van trommels die de stilte deed ontwaken en klapgewiek van vleugels die spraken een nieuwe taal gesproken…