Alle inzendingen over intieme plek

Hun meest intieme plekken En meest privégevoelige vertrekken Zijn gevoelsmatig in Privé verwoest Dit moet een represailleactie zijn Van het gezin De Roy Van Zuijdewijn…

Ze kussen elkaar hartstochtelijk en ze strelen elkaar open en bloot op intieme plekken, niemand die hen ziet, want hij woont vrijstaand. Met zijn frisgewassen BMW rijden ze naar het restaurant in Heerlen. Linda ziet er wat gespannen uit en ze maakt zenuwticbewegingen met haar hoofd. 'Gaat het wel met je?', vraagt hij.…

Ik blik mijn tederheid in jouw intieme glimlach, ik adem eindeloos in jouw wrijvende ogen, wanneer ze ontluikend mijn gezicht beminnen. Ik vlecht mijn liefde in jouw zingend hart, ik ontvang jouw geluk in zuivere gebaren, wanneer ze sterk wederkerig naar tederheid verlangen.…

Als mijn huid blozend jouw handen raakt tintelt minne strelend nachten licht jij ademt mijn naam in vallende sterren en zacht penseel ik je gezicht waar elke lijn leven tekent teder voelt thuis ja, in jou wil ik wonen…

Ga nu maar liggen liefste in de tuin, de lege plekken in het hoge gras, ik heb altijd gewild dat ik dat was, een lege plek voor iemand, om te blijven. Rutger Kopland. In: Een plek om te blijven, 1975.…

Een lege plek, terwijl je niet weet waarmee die gevuld moet worden waardoor de leegte hiervan ook niet kan worden omschreven. Het is een lege plek, een plek waarvan niemand weet dat die leeg is. Een plek die zo nu en dan zomaar opdoemt. Met niets, geen woord, geen gebaar of een gevoel, is deze plek te beschrijven.…

Ik hoef er geen moeite voor te doen: alles van de afgelopen jaren zal nu in de rest van dit leven op zijn plek vallen.…

Onbereikbaar Als de hoogste ster Op een plek Hier ver vandaan Kwam ik jou tegen En ging mijn hart Wat sneller slaan Deze plek Hier ver vandaan Is een plaats waar Mensen lachen En houden van elkaar Deze plek kent geen verdriet En haat zeker niet Toen ik jou daar tegenkwam En mijn leven Een andere wending nam Scheen de zon weer In…

Verstrooid zocht zij naar een plek waar zij de herinnering kon vast houden, het park, daar heeft ze haar hart uitgestort. En daar ligt mams, links en rechts en iets verder uitgewaaid, onbetrouwbare wind, maar dit park is waar zij haar plekje vindt.…

om een eigen stilte te bouwen waarin ik teder en intiem bezing de wintervrouw, de donkere, de trouwe.…

Twee harten in een ritme kloppen hun intieme dans ogen in elkaar verdrinkend gevoel en denken in balans Een moment van innig delen woorden zijn ineens teveel op hun eiland weggedreven wat eens half was is weer heel In stilte wordt gesproken liefde ademt passie uit in warme zachte beelden van twee mensen huid op huid Handen die naar…

We lepelen In de bestekbak van de slaap Dromend van dingen Die we later niet Meer kunnen achterhalen, Tot de morgen Ons weer scheidt En het leven haar tol Weer laat betalen Het opstaansritueel De dingen die we doen De kunstjes die je leerde Zijn als bij het slapen gaan Maar daar het omgekeerde De nacht is nu voorbij Het…

donkere stippen verduisterende manen verjagen het licht vochtige lippen drogen mijn zoute tranen deppen mijn gezicht goudgele bloemen verzwijgen het geweten verwelken in rust wil het benoemen wat in mij heeft gezeten voor ik werd gekust…

Hoi Hans, Even bijpraten over hoe ik er nu voor sta. Inmiddels vakantiegeld en teruggave belasting ontvangen, ik kan er minimaal een half jaar tegenaan, misschien wel langer. Dus je hoeft nog geen liggende gelden vrij te maken, op korte termijn, om je broertje WEER te redden van een nakend deficit. Ik blij, jij blij, we dansen de samba. Hoestie…

Op aarde een plek zonder strijd…

Er is een plek in mij Die zich laat voelen Als jij mij verlaat Sussend probeer ik er Goede maatjes mee te worden Na een lange tijd van flirten Ben ik mijn eigen partner Liefste, ik verlaat je nooit.…

Zwevend als een vogel Hoog, ver boven iedereen Met de snelheid van een kogel Vlieg ik over alles heen Dwars door het vuur Maar nog steeds levend Omringd door engelen, liefdegevend Hier geen problemen, geen pijn Hier voelt alles fijn Hier kent men geen verdriet Maar deze plek, bestaat voor mij nog niet!…

Wie weet waar je bent, op een plek waar niemand je kent. In een elfenbos op een piratendek. Wie weet waar je bent, in je eigen land, zonder grenzen of lijnen Wie weet waar je bent, in je hoofd met je ogen dicht.…

klaarover op de kleuren van een zebrapad Ik brandde duizend kaarsen toostte op je mooie kont schold je naam als ziekte in een desolate werveling Je vult mijn bank vertelt over wat je doet en al wat ik kan denken is waarom op die manier Nog maar één ding kan ik doen een trui voor je breien oranjegroen met een eindeloos gat op die plek…

Zuigt met wilde lust en passievolle, rode vlek pronkte vrolijk, in haar warme nek ‘ze is te jong,’ zei moeder ‘hier een kleurig sjaaltje, die vent, da`s een loeder’ ‘camoufleer, bedek!’ ‘rustig aan,’ zei vader, ‘plaats het in een helder kader!’ rolde zijn col en toonde zijn nek ‘vannacht moeder, jij bent alles, behalve een…

Hier op deze plek, op deze stoel in deze klas. Zo alleen met al die mensen om me heen.…

Nog zes weken is dit mijn meest geliefde plek om in de zon te zitten. Sinds 1995 wist ik waar ik de schommelstoel uit de kamer op de beste plek buiten moest zetten. Als ik uit mijn werk kwam, hier om de hoek, had mijn man de stoel en een drankje al voor me klaargezet. Juist na vijven was het hier zo heerlijk om uit te rusten.…

Als je echt van iemand houdt Iemand alles toevertrouwtd Eén die echt weet wie je bent Ook je zwakke plekken kent Die je bijstaat en vergeeft Eén die naast en in je leeft Dan voel je pas wat leven is En wat liefde geven is!…

waterval van woorden overstromen gedachten als ik met je praat in eenzame nachten zoveel te vertellen struikelend over zinnen omarming van de nacht waar ik wil beminnen intense herinneringen zo waardevol en warm beroer de lege plek heel even met mijn arm…

Vandaag was ik bij jouw graf Iets wat me een gek gevoel gaf Je bent er en toch ook niet Ik vraag me af of je mij ziet De plek waar ik jou liet gaan Deze plek....waar ik nog vaker zal staan De plek waar stilte beangstigend is De stilte van gemis Langzaam zak ik op de grond Ingezakt waar ik net nog stond Met mijn handen over jouw graf Haal…

Zomaar een plek, waar je jezelf kan zijn Waar zon en wind zich harmonieus verenen En al je zorgen even zijn verdwenen Al lijkt de rust bedriegelijke schijn. De golven breken op de rotsenwand Aan dit Kòrsou heb ik mijn hart verpand…

hij vermoedt dat ik het weet misschien is dat wel erger dan er zeker van te zijn of hij zin had in een biertje een bak troost, wat praten en niet mijn domme 'troost' maar práten dreef zijn ogen weg voor wat ik toch al wist: zijn zoon, de flat, het raam ook nu staat hij daar te staren naar de hemel die hem vallen liet zijn eigen vlees…

Wijlen mijn pingpongmakker Jos Zuijderwijk vertelde mij in 2011 over zijn dagcolumns op ‘de plek der plekken’, toen ter tijd een mij onbekende website. Vrijwel iedere dag, meestal ’s morgensvroeg, neem ik tegenwoordig een digitaal kijkje. De vertrouwde lay-out, ik vind het nog altijd mooi.…

Als kind had ik vaak blauwe plekken en kneuzingen. Meester en mijn moeder zeiden dat het kwam omdat ik nou eenmaal niet zo handig was. “Ja Loon is een beetje onhandig en heeft heel snel blauwe plekken haha..” Ik geloofde dat. Jarenlang.…

Bij de G-plek rechtsaf” Heel geestig natuurlijk zo’n bewegwijzering. Vraag me af of je er gereedschap bij nodig hebt of dat je het afkan met een afgeronde opleiding tot gynaecoloog.…