Alle inzendingen over kaarsjes

Een dag met taart en 21 kaarsjes, die ik een één keer uit blazen mag. Een huis vol slingers en ballonnen, en het feest is begonnen.…

Het aantal kaarsjes op de taart is C. Het cijfer is Romeins. Het valt niet mee: z'n uitblaaspoging faalt al onverhoopt. Z'n eerste poging is nogal voorbarig. Geen kaars gaat uit, hetgeen ons niet verbaast: de man is eeuwig, immers honderdjarig.…

Een beetje verontschuldigend zegt ze: ‘Ik dacht nog wel: wat is die verwarming heet achter me. Ik keek achterom. Toen zag ik het pas… En ik begon nog te lachen ook...’ Ze is duidelijk geschrokken. Het gebeurt tijdens een verjaardagsfeestje. Het is druk. Hapjes en drankjes staan uitgestald en iedereen kan toetasten. Ze staat bij de tafel en is in diep…

symbool van feest symbool van licht symbool van dood feest van kinderen stralende ogen blije gezichten cadeautjes taart met kaarsjes licht voor mensen romantisch sfeerbepalend overal kleine kaarsjes dood van mensen flakkerende vlam herinnering kaars met naam nooit vergeten kaars symbool van feest symbool van licht symbool…

Het is donker in de kamer de kaarsjes zijn gedoofd de pitjes zwart geblakerd buigen deemoedig nu het hoofd. Vele kaarsjes laat ik branden deze donkere tijd van het jaar 't brengt sfeer in ieders leven en warmte voor elkaar.…

De honderden kaarsjes die hij om haar schoonheid drapeerde. De champagne die als een aureool een heilige van haar maakte. Hij vleide haar op bed. Stak de kaarsjes aan. Liet haar proeven van het champagnegenot. Ze beminden elkaar. Hadden zo lief dat de nacht capituleerde onder hun zoete wellust en hen de zon van de volmaakte dag schonk.…

De kaarsjes branden, de kerstboom geurt, een kerstmenu met groente al dente. Maar toch, het weer dat kwakkelt en zeurt, wekt diep in mij de heimwee naar lente.…

Vaste prik om elke avond je ogen te zien oplichten bij de vlammen van de kaarsjes... Ik loop alleen naar de keuken, vaste prik, geef haar een knipoog, ze staat nog in de schemer.…

stilstaand bij mijn doden werd ik al ingehaald door nieuwe doden de wereld draait door wie heeft nog tijd wie gunt je nog verdriet wel duizend kaarsjes wilde ik aansteken maar kwam niet verder dan één enkele en zelfs die waaide bijna uit…

voor mij was kerstfeest een boom met echte kaarsjes het sneeuwlandschap van vaders hand uitgestald op het dressoir en de warmte van met z'n allen (en iets van soberheid) aan een tafel van fragiel geluk nu wij zoveel materiëler zijn weet ik mij een illusie armer…

Ik blijf wel even naar buiten kijken en wacht: tot ik de kaarsjes aan kan doen, want aan het grijze buiten kan ik niks doen, maar binnen is het warm en knus.…

Rozen op de grond Kaarsjes op de trap Champagneglazen gereed Alles stap voor stap Samen naar boven Hand in hand Kledingstukken Op de grond beland De bovenste tree Halen ze maar net Haar nieuwe lingerie ligt nu naast het bed Maar ik ben alleen Op de dag van valentijn Toch is het heerlijk Om aan het dromen te zijn!…

denken aan hen die er niet meer zijn draag ik in mijn hart kaarsjes steek ik aan tranen komen uit het niets deze tijd maakt me verward antwoord op vragen het worden er steeds meer niemand kan ze geven zij bestaan niet meer wij moeten door door met ons leven lichten van de kerstboom het uitbundige eten het maakt mij niet blij…

Koop alvast maar wat kaarsjes, een flesje Glühwein en laat Goethe maar even lopen……

Een kastanjeboom met trotse, witte kaarsjes die in de verte zichtbaar is, vormt een merkwaardig contrast met het geheel verwaarloosde en verloederde interieur en zij kan meneer en mevrouw niet troosten. Zij rijst op tussen bouwvallige panden en ingezakte daken in een achterbuurt.…

De boom in de hoek van de kamer, Kaarsjes door het hele huis, Warmte van een haardvuur, Dat heerlijke geluid klinkend als ruis, De hele familie bij elkaar, Gezellig eten gourmet of fondué, Zachte kerstliedjes op de achtergrond, Kleine kerstmannetjes volledig in tenué, Toch mis ik iets, Een voor mij belangrijke vrouw, Zonder haar is kerst…

Aardappels zijn anders zo droog Af en toe zie ik je slikken Toe, hou je nog even groot Steek de kaarsjes daar eens aan Trek de gordijnen maar veilig dicht Echt gezellig vind je niet Kom niet huilen, toe nou lief Erwtjes smaken niet met zout Rust maar even op mijn schouder Staar met mij niet verder dan morgen Traan je ogen niet aan mijn…

Bedankt voor jullie kaarten Kijk: de kaarsjes branden al! Ik ben het feestvarken, dus ja: ik trakteer! Het is alleen te hopen dat ik niemand passeer. Wim krijgt een mooi boek Petra een tweedehands fiets Yvonne een schilderij En Rob een marmeren iets...…

Honderden lichtjes, stralen in pracht, een dozijn kaarsjes, verlichten de nacht. Muziek klinkt zachtjes, stemmen klinken, een speech, een toast, waar we op drinken. Mijn blik dwaalt door de kamer, geniet van de warme sfeer, mijn ogen rusten op de eettafel, ik sla mijn ogen neer.…

Veilig lig ik in je sterke armen Zacht als dons als een veer zo licht Teder gevoelig en vol met emotie Streel jij liefdevol mijn gezicht De kaarsjes rond het bed gezet Geven een warme intieme sfeer Je lippen die mij beroeren Vragen steeds meer en meer Onze lichamen innig verstrengeld Je liefkozingen zo teder en fijn Het gevoel van liefde…

De avonden worden langer, de lampen gaan aan, ook de kaarsjes gaan branden, wie kan ze weerstaan? Die lichtjes, zo simpel, gezellig en fier, bezorgen menige kamer knusheid en plezier. Dat een simpel lichtje zoveel teweegbrengen kan, dat is toch geweldig, dat is te gek, man.…

Zie je daar nu prachtig lachen je ogen, je mond, je kuiltjes bij iedere blik die je mij geeft beginnen vlindertjes te leven Je komt dichter naar mij toe ik zie twee kaarsjes branden een grote fles rode wijn met één glas voor jou en mij Ik zie hoe je naar mij kijkt en ik wil dat je dat vaker doet "Aandacht!…

Sluit de wereld even buiten geniet gewoon van elkaar doe de kaarsjes maar vast aan toe, maak dat kleine gebaar. Vertel elkaar je geheimen zeg precies wat je wilt geef je over aan de liefde tot de storm van het spel is gestild.…

zo dierbaar gebleven herinnering aan een stal, een ezel en gelijmde os waar schapen graasden op geurend mos onder een boom vol kleur en schittering in onze ogen nog stille verwondering rond het kindeke op een takkenbos zo dierbaar gebleven herinnering aan stal en ezel, weer gelijmde os kaarsjes flakkerden in de schemering op onze wangen…

Winteravond in januari, 't is vroeg donker, de kaarsjes branden, gordijnen zijn dicht, de koffie loopt door, 't stormt. M'n gedachten zijn als de wind, wat ik voel, merk en vind, kan soms net zo stormachtig zijn, als regen, wind of zonneschijn.…

glanzend gekoesterd in je handen ligt begraaf je schat het kan niet anders het mòet is beter voor làter wat je nu nog niet kunt zien snik zacht geloof en vertrouw die bolster in je handen in de open aarde doe het snel en doe het nu voordat de koude winter komt laat maar los en wees niet bang want ooit branden er kaarsjes…

Ja dokter, ik haat álle stekelbaarsjes, het liefst draag ik een dames-nachtjapon en ik besprenkel vaak het stadsgazon met heet vet, druipend van waxine-kaarsjes. Ik zag mij graag geplet door vrouwenlaarsjes, ook hoor ik steeds mijn naam: Napoleon. En ik wil brand in elke kapsalon en kleine schaapjes nemen in hun aarsjes.…

klaagt over zere poten zonet op een groene sparrentak gezet kent het enige beginnerschroom het engelenhaar waait in de ogen van de kabouter die al jarenlang op dezelfde plek hangt totdat de doos met kerstspullen weer op de zolder wordt geschoven boven in de boom heerst de piek schreeuwlelijk van formaat en kleur streng kijkend naar de kaarsjes…

omdat het moet Het kan niet anders Er is een medemens overleden Die optrad tegen zinloos geweld In deze wereld met zero tolerantie Stille tocht Lopend samen hand in hand Stilzwijgend zacht schuifelend Niet nog meer doden Nog meer slachtoffers Die offers hebben gebracht Om het zinloos geweld te weren Stille tocht Fakkels van licht Kaarsjes…

Haar grote zorg betrof de vraag of ze de kaarsjes er zonder houdertje in zou kunnen zetten. Geruststellend beweerde ik dat dat best mogelijk zou zijn. Haar tranen vloeiden alsmaar tijdens de psychotherapeutische sessies; steeds meer tranen. Moesten de armzalige cadeautjes de diepe, diepe put van het leed dempen?…