Alle inzendingen over kievit

Een kievit is een vogel die dure eieren legt. In valutazwakke landen legt de kievit niet meer.…

Deze kievit heeft echter een probleem waaraan hij veel moet denken. Hij vindt zichzelf zo gewoon en niet echt bijzonder. Hij doet precies zoals een kievit moet doen en is op tijd terug uit Afrika om in Friesland te broeden, altijd drie eitjes. Maar dan gebeurt er iets door de voorzienigheid.…

de verzamelvlucht van kieviten en spreeuwen vult het luchtruim…

Maar moeder kievit was natuurlijk weg. Die was door alle aandacht van de leg.…

De eerste duif vliegt met een strootje De pimpelmees zoekt naar een nest Vannacht riep de kievit voor het eerst Ook de heggemus heeft weinig rust En ik, ik heb mijn vrouw heel teer gekust Want het wordt lente…

De eerste sneeuwvlok Valt op het asfalt Van de straat Terwijl de kerkklok Slaat, kleurt De wereld wit Een kievit hipt En een vlucht Ganzen vliegt Over het kale Akkerland In de koude Avondlucht Richt de maan Zich op De arrestant Het stond In de ochtendkrant Naast Het weerbericht…

hagelstenendans op het betonpad doffe klanken op de hoog geheven paraplu voeten elkaar in eindeloos ritme volgend neuzen natter dan nat eenden vliegen op uit de slootwal kieviten buitelen tussen de spatten door kikkers zwijgen in alle talen bozige koeien verlangen naar de stal de hofhond blaft aan de erfrand grommend houdt hij mij op afstand…

het maïsveld waarin de planten hoorbaar groeien verbergt steeds meer zijn geheimen als ik nader voegen zonnebadende hazen zich daarbij een enkele kievit alarmeert twee keer voor hij door soortgenoten tot zwijgen wordt gemaand kraaien vergeten zelfs gebruikelijk te krassen het vroege ochtendland verwacht een warme zomerdag de reigers vluchten…

de voeten wijzen mij de weg naar optimisme hoop stut vertrouwen in een toekomst met zonnige bewijzen gestaafd ik observeer kikkers zorgeloos hun meiconcert ten beste gevend zie geïrriteerde kieviten buitelen reigers klapwieken naar rust en geborgenheid scholeksters ruziën vaardig vliegend eindeloos het mensdom imiterend bevrijd van hoofdpijn…

Hoe zou het met de kieviten gaan?, vroeg de rechtsbuiten zich af. Hij was al een keer de weilanden in geweest voor zijn andere grote passie. Elk voorjaar zocht hij naar nesten van weidevogels zoals kievit en grutto. Niet om de eieren uit te halen maar om ze te markeren zodat de boer bij het maaien met zijn trekker eromheen zou rijden.…

Grutto’s, wulpen, kieviten waar zijn ze gebleven. De vechtende (hitsige) rammelende hazen in het voorjaar – een aandoenlijk schouwspel – waar zijn ze? Het lijkt er inderdaad op dat ze voorlopig even het haasje zijn. Mijn naam?…

het achtergrondkoor van grutto’s en bonte pieten vult continu de weidse ruimte van weilanden akkers verrassend kromme wegen kieviten soleren nabij bedreigd bedreigend op hun beurt indringers in mensengedaante of zwart veren- pak tureluurs schieten door het beeld huiszwaluwen zwenken kwetterend voorbij onnavolgbaar acrobatisch insecten…

Deze dieren geven hun boodschap door aan grutto en kievit, welke snel over weiden heen vliegen om tenslotte neer te dalen bij een bosrand. Daar moedigen ze de spechten aan om des te harder te roffelen op de bomen, zodat het mag klinken als opwekkend slagwerk.…

Kievitten maken ruim baan, de hen is in de ban van haan, de egel snuffelt naar een mier de plevier bidt een brevier: tjiu-wie? tjiu-wie, tjiu-wie? De spreeuw met zijn gekwetter, de ekster met zijn geschetter, acteren met de mus een klucht; de duiven klappen in de lucht: roe-koe-koe, koe-oe, roe-koe...…

Die tijd was ondenkbaar Die oorlog zo hard verwonding voor eeuwig Je leven verzwart. Je ogen vergiftigd Eens waren ze blauw Het doet me zo’n pijn als ik terugdenk aan jou De hoop was verloren 't verdriet was te groot ik moest je zien sterven aan die ondenkbare dood!…

Je spreekt met minder woorden onduidelijk en verward Toch kan ik je begrijpen want jij spreekt met je hart Vol vuur maar ook in eenvoud geloof je ‘t als een kind Je luistert naar je Redder je zoekt niet maar je vindt Geloven lijkt zo simpel indrukwekkend, vol van hoop En ieder mag het horen van je redding, van je doop Je schreeuwt…

ik zie je staan bleek en verward je mompelt een woord maar ik kan je niet horen je kijkt me aan met zoveel pijn je opent je mond maar er komt nog geen geluid je draait je om je lichaam schokt ik weet dat je denkt: zij zal het ook niet snappen glazen wand ik kan je zien ik wil je helpen maar ‘k mag niet binnenkomen…

Je hebt me gevangen Opgevangen Ik verdronk in je ogen Maar jouw armen hielden me vast En lieten me de werkelijkheid Geloven Jouw stevige greep Fluisterde “Jij bent van mij” En ik dronk uit je ogen Tot deze me vingen En me hetzelfde vertelden…

Met zwarte ogen Verdrink ik in een radeloze kolk En die greep Die verstikkende hand Sluit zich nauwer Totdat het Net op tijd Licht wordt En de schim vervaagt Mij ademloos achterlaat Met de overheersende vraag “Wanneer komt Hij terug??” De vraag herhaalt zich En de hand blijft komen Laat me vrij Ik kan dit niet alleen Ik heb Iemand…

Geloven in de toekomst Geloven in de tijd Woorden uit de fantasie Verwekt door werkelijkheid Geloven in het heden Geloven dat je leeft Gedachten uit de fantasie Die werkelijkheid omgeeft. Maar wat moet je geloven? Hoe vindt je werkelijkheid? En wat zijn dan die woorden Waarmee hij jou bevrijdt? Toch zal je eens geloven Geeft Hij…

Als iemand je vraagt hoe het met je gaat, zou je moeten antwoorden: “vergeleken met wanneer?”…

Het wemelt er van de meeuwen, meerkoeten, eksters, lijsters, kieviten, merels, meerkoeten, reigers en ganzen. Het is er een kakofonie van opgewonden en hysterische vogelgeluiden. De burgemeester van Leeuwarden, een gezette kalkoen, schiet het startschot af.…

Kieviten en Grutto’s vliegen op en beginnen zich op een overdreven manier aan ons voor te stellen. Tegen het decor van een strakblauwe hemel. Heel in de verte blaft een hond. We horen het geronk van een vrachtauto heel ver weg. En verder zijn er alleen maar de geluiden van de natuur en van onszelf. Ik voel me gelukkig!…

Het was een mooie lenteavond, nog vroeg in het voorjaar, nadat de kieviten waren gearriveerd, dat Foppe zijn Brommobiel startte en naar de Watermolen van de Veenhoop reed, met een geheimzinnig gevoel in zijn onderbuik, net of hij speciaal Die avond daar Alleen moest zijn.…

Ook de polder nodigt je uit en heeft geluiden van kievit, grutto en tureluur in petto. Maak het mee, ‘now is the time’. Ga naar de groene kathedraal ‘Made by Nature’ en hoor het koor onder de blauwe koepel. Het is even een drempel over, vroeg naar bed en vroeg op, maar dan heb je ook wat. Daar kan geen musical tegenop. En het kost geen cent.…

Toen kwamen ook de weidevogels, zoals de kievit, grutto, tureluur, watersnip, veldleeuwerik en graspieper. Er kwamen boeren die het land gingen bewerken en bemesten, zodat de nesten werden vernietigd. Thuis gekomen waren mijn gedachten nog steeds bij de vogelnestjes en ik weet, dat ze in China vogelnestjes eten.…

Een leeuwerikje zong en nog een kievit en de grutto. Zij schenen speciaal voor Thomas te zingen, zo scheen het hem toe. Thomas werd licht in zijn hoofd en bedacht dat hij eigenlijk zijn pilletje moest nemen. De trekker startte en hij hoorde zijn vaders stem zeggen “Niet bang zijn, je bent er bijna”.…

Hij zag de eerste kievit overvliegen en bedacht dat Pasen dit jaar wel erg vroeg viel. Hoe georganiseerd was de natuur toch geworden, bedacht Thomas zich, al die trekvogels die hun plekje weer op zoeken. Met zijn laatste krachten fietste hij met de wind in de rug weer terug naar huis. Hij at drie stukken roggebrood en ging weer naar bed.…

Hij zag de eerste kievit overvliegen en bedacht dat Pasen dit jaar wel erg vroeg viel. Hoe georganiseerd was de natuur toch geworden, bedacht Thomas zich, al die trekvogels die hun plekje weer op zoeken. Met zijn laatste krachten fietste hij met de wind in de rug weer terug naar huis. Hij at drie stukken roggebrood en ging weer naar bed.…

In de verte waren de eerste kieviten te horen. Femke was intens gelukkig en keek verbaasd om zich heen. Die avond lag zij te dromen van een groot schip dat zich langzaam om Kaap de Goede Hoop bewoog, met grote witte zeilen. Boer Bijlsma zag zich genoodzaakt de boerderij te verkopen en zo zijn laatste jaren als hobbyboer te slijten.…