Alle inzendingen over kop

Midden in de stad staat een heel groot warenhuis Daar hebben ze enkel mannen te koop Op elke etage waar je ook komt Mannen in overvloed een hele hoop Je kunt kiezen met blonde bruine of zwarte haren Ze staan netjes ingedeeld op lengte en geboorte jaren Er zijn hele dure die staan voorverpakt in een luxe doos Maar ook goedkopere vaak opgeleukt…

Natuurlijk moest ik hiervoor een postzegel kopen, waardoor ik in onze buurtwinkel belandde. Ergens anders is hier geen postzegel te koop. Heel gevaarlijk zo een winkel, als men zich een beetje verveelt. Je ziet dan allerlei lekkere dingen liggen, die je natuurlijk zou kunnen gaan kopen.…

Veiligheid is niet te koop, maar moet worden gecreëerd.…

Ik koop managementboeken, muziekboeken, een boekje over mijn eerstvolgende vakantiebestemming, pockets om mee te nemen tijdens die vakantie en nog wat romans. Eigenlijk vind ik mezelf dan nog best kritisch. Ik heb regels over wat ik wel en niet koop: dingen die ik totaal niet ken of die ik normaal gesproken leen, die koop ik niet.…

Sommige schrijvers kloppen de kwaliteit van hun schrijfsels op met een lichtbeeld van hun lelijke kop. Als de juiste vrouw reageert, is de poes van de poëzie de klos.…

Ben ik dan een goeie man met een foute kop ?…

Soms denk ik er zo over.…

Online bestellen, hoe moeilijk kan het zijn ach voor de meeste mensen een eitje hoor ik denken en dat IS het ook, behalve dan voor mij. Al een aantal keren een poging gedaan om " iets online te bestellen" nou wonen we in Nederland maar we moeten toch een keer online iets besteld hebben. In het prille begin van internet en eventjes inloggen om GIROTEL…

Ik hobbel wat achter vriendin aan net zoals al die andere stumpers van mannen die achter hun koop- en voelgrage vrouwen aandweilen. Om de vier meter zie ik een TV-toestel staan waar een horde kinderen wordt beziggehouden met Plop en andere randdebiele kindergangmakers. Zouden ze voor mannen ook moeten doen.…

Een bord voor je kop hebben is niet erg zolang er maar 'sorry' op staat.…

Omdat je boeken kan kopen zonder ze te lezen.…

Dochter je zocht d´r zoeken zal je zaken doen Plensbuien doen daden doen wonderen Wondere daden als dadels zo zoet En boom groeit te berg de haren reizen mee naar buiten naar binnen Kriebels zoeken buiken de vlinder vliegt mee zonk af in bottenbodems de krachten machten te buiten Zaai saai stom dom duf suf Klepels op koper Koop…

Ik begrijp niet waarom iemand er een jaar overdoet om een roman te schrijven die hij voor een paar dollar in de boekhandel kan kopen.…

als ik het toeval weer een kansje geef denk ik snel aan God dan bid ik zacht om kop bij munt voel ik de strop…

Vannacht heb ik de maan gekocht voor weinig Met het symbolische bedrag Van anderhalve lach En een enkele traan In hapklare brokken Laat ik haar zakken Heel ver hier vandaan Vanaf morgen in de schappen Magere, halfvolle en volle maan…

Hij las in een gedicht dat liefde te vergelijken viel met kauwgom. In een ander gedicht leek het op drop. In weer een ander op een lolly. Hij hield niet zo van snoepen. Toch kocht hij bij Jamin: een pakje liefde, een onsje liefde en een hele grote liefde.…

In mijn kristallen kopje schitter je ontembaar lichtjes als de ogen van een kleine spruit Het bootje waarin je roeit spreekt je tegen duister en zonder metaforen vol en bol van stroef gesleur sleep je het naar de oever wipt er fonkelend en gracieus uit Stroomversnelling Je omgeslagen sloep slurpt zich gretig vast aan de nacht en stijgt…

En dan het eerste apparaat kopen dat voldoet aan mijn eisen. Maar ja, in theorie is dat mooi, maar het is makkelijker gezegd dan gedaan. Toch maar eens proberen de volgende keer.…

Het zou goed zijn boeken te kopen, als men de tijd om ze te lezen er bij kon kopen.…

Wie met zijn hart denkt, heeft een harde kop nodig.…

Men ziet de laatste tijd steeds meer kale koppen. Ik vraag me af waarom men elkaar dan toch in de haren vliegt.…

Koops en Kuiper en Kramer doen er goed aan Koen Verweij (die zichtbaar niet in vorm is) te vervangen door de fris ogende Patrick Roest om een goede kans te maken op goud bij de ploegenachtervolging bij de Olympische Winterspelen.…

Angstkreten rennen door de diepte van m’n ziel. Het vuur raast onblusbaar. Vlammen verschroeien mijn hongerige schedel. Rond mijn graf woekert alleen nog maar brandnetel. Een walm propt zich vol met verstikkend zwart geween. Letters zinken voor eeuwig weg onder mijn zware kleed. Geen rivier kan het razende vuur tot eindeloos schreien…

Ik ben naar de schuur gelopen en ik heb met koeienletters 'TE KOOP' op een stuk hout geschilderd. Gisteravond had ik tot diep in de nacht een gesprek met Lodewijk, mijn butler, die hevig tegenstribbelde, maar de onderhoudskosten kan ik niet meer ophoesten en als ik nu niet toehap, is de huizenmarkt straks helemaal aan het inzakken.…

Een soort van déjà vu, dat had ik dus even en hier zie je aan dat er in feite geen verschil zit in het volgende: Ze is op zoek naar een nieuwe keuken voor haar toekomstige huis en besluit de stoute slippers aan te doen, gezellig met paps en mams naar de keukenwinkel - welke dat doet niet ter zake in deze, want een verkeerde opmerking is snel gemaakt…

Nog even naar de super voor een boodschap. De straatkrantverkoopster komt uit Roemenië. Ze staat op haar sokken in de hoek van de ingang van de supermarkt. ‘Waar zijn je schoenen?’, vraag ik in het Roemeens. ‘Gestolen door een collega’, krijg ik als antwoord. ‘Oh, da’s dan balen. Toch?’ Ze knikt bevestigend. Maar het zit voor het eerst die dag mee…

Ik koop ze niet zelf.’ ‘Jíj geeft ze weg, Papa. Niet die andere mensen.’ Had ik maar nooit Roemeens geleerd. Dit ga ik niet redden. ‘Wil jij dan ook een knuffel voor je kindjes in Roemenië?’ ‘Neen, Papa.’ ‘Mooi. Zijn we dan klaar?’ ‘Neen, Papa.’ ‘???’ ‘Papa……..Mira bewaart haar knuffel niet voor haar baby’tje.’ ‘Oh……..…

Als er iets is in het leven wat zekerheid biedt, is het de strijd tegen honger, armoede en ellende. Ik zie mij nog lopen naar de kleuterschool met een papieren zak vol capsules die in de vorige eeuw de afsluiting vormden van melkflessen. Driftig verzameld door mijn moeder. ‘Voor de negerkindertjes in Afrika.’, stond er op de ton in de hal van de lagere…

Wanneer ik tijd heb probeer ik voor een groep Roemeense vrouwen en kinderen te zorgen. Die zijn in ons land hun geluk komen zoeken. Hoe hebben zij het kunnen bedenken. Wat ons land hen te bieden heeft is nog erger dan armoede en ellende. In het thuisland hadden ze niets, hier hebben ze nog minder dan niets. Geld om terug te gaan naar Roemenië is er…

Schroeven mijn kop langzaam maar zeker los. Zij weten precies wat wel en niet mag in Nederland en brengen mij daar middels dikke brieven van op de hoogte. Joost mag weten hoe ze aan mijn banknummer zijn gekomen, maar ik word finaal kaalgeplukt. Met een éénmalige machtiging, dat dan nog wel.…