Alle inzendingen over lopen op water

Als enig ding de loop des waters wil beletten ’t Zal maken groot getier waar ’t anders vloeide stil: Zo de fortuin of iets de Liefd’ verhind’ren wil Hij gaat met meer gewelds zijn kracht daar tegen zetten.…

lopen op water schuim als spinrag op kliffen van tenen opstuivend zee strooit strand in de wonde en draagt avondrood op zijn golven tot een gure wind monden snoert en verdrinkingsdood dichter lijkt te zijn dan ooit Alisa Coessens is geboren in 1991 te Buggenhout.…

denken dat het beter kan in de hete zon droom ik daarvan "lopen over water"? Lopen lopen nog eens lopen toch nog vele meters lopen naar de pomp... voor het dagelijks water voeten bloot of in een klomp.…

ik ben je blotevoetenman loop over water dat je helaas niet drinken kan alleen mijn zon en golven hebben je bedolven maar jouw schoonheid maakte alles vlak er was niets dat je ooit vergat helaas was je geen prater pas later vloeiden zacht je woorden in het toonloze gevoel van bij elkander horen ik zag je lippen rood…

na je dood… Zo onverwacht ook, het ongeloof was groot… Ik voel me zo schuldig, het moet mijn fout zijn geweest… Het is zoiets waarvoor je onbewust vreest… Ik loop richting het bulderende water… Het moest er toch van komen, vroeger of later… Ik begin te rennen, stoppen kan ik niet… Opeens uit zich mijn opgekropte verdriet… Ik loop het water…

Ik loop het water in. Er zwemt verder niemand. Het is koud, ik denk aan de Noordzee, Hoek van Holland, het strand. Voel ogen in mijn rug branden, dus ik zet door, neem een halfslachtige duik en ga kopje onder. Mijn hart bonkt. Als een bezetene zwem ik heen en weer. Als ik even ga staan, zak ik weg in modderige drab.…

Een tel met jou is mooier dan een eeuwigheid alleen…

Hierop is uitgebeeld en vastgelegd dat Jezus op het water loopt. Het verhaal is opgetekend in de bijbel. Om preciezer te zijn, het Nieuwe Testament. Tintoretto schilderde deze mystieke uitbeelding van Jezus ook.…

In de stad is het vreselijk druk daar moet je manoeuvreren Tussen de mensen op het trottoir blijf je aan het laveren Ga je er een hoek om dan is de kans heel groot dat je tegen iemand botst en je belandt samen in de goot Kom je in een groep terecht dan trapt men je blauwe schenen En kom je daar dan uitgerold knal je vloekend op de stenen…

wil je met mij lopen over land en over zee me niet ontlopen ik neem je mee en zie hier lucht asgrauw mijn plezier hier in de kou wil je met mij lopen naar hier ver vandaan en toch blijf ik hopen eventjes te blijven staan…

Ik loop van steen naar steen de straat verdwijnt achter een stille zucht verderop het onbekende een auto claxonneert de bekende melodie van haast en jagen Ik loop en denk waarheen tegel na tegel lost op in lucht van alles wat ik kende en stilaan heb geleerd waarom wanneer en wie moet ik het antwoord vragen Ik loop en tel mijn pad met…

Harder lopen langer lopen verder van mezelf vandaan Gedachten in de achtervolging Gevoelens op me neer te slaan Altijd op weg maar nooit kom ik aan Harder lopen dan de waarheid verder van mezelf vandaan…

De jongeling rechts van mij sprak met een vlotte, zalige stem de woorden: ‘Jouw voeten hebben aarde en water belopen. Jouw handen hebben aarde en water aangeraakt. Maar jouw gedachten vertelden dat je voeten en handen wegzakten in de aarde en dat je verdronk in het water. Loop déze aarde. Loop door water en vind de weg die jíj wil volgen.’…

Hij loopt elke dag zijn rondje achter de rollator weliswaar grote man, en wat gebogen Een grote pet op zijn weinige haar Hij is al dik negentig jaren Zijn voeten wilden eerst niet meer Maar je ziet dat hij een wil heeft Want ik zie hem iedere keer Maar al een maand is het geleden dat ik hem voor de laatste keer zag Zijn stappen mis ik…

Loop nog een klein stukje mee Ik kan haast niet meer Nee, je hoeft mij niet te dragen Tijdens deze allerlaatste wandeling Ik voel mij intens gelukkig Nu je hier vlak bij mij bent Laat mij nu maar los Ik ga nu naar het onbekende Nee, je hoeft niet te huilen Dat hebben we samen al gedaan Ik voel mij rustig wegglijden In de stilte van de dood…

Je handen sloten zich om mijn wijsvingers je trok jezelf omhoog aarzelde tussen zweven en vallen op het tapijt de beentjes kromgebogen het gezicht rood van inspanning en opgetogen je vond rust op mijn schoot…

er niet zo toe De boodschap knalt toch wel binnen Laat het toch achter je Loop van verleden vandaan…

Als je in België wegloopt waar het je niet bevalt, kan je wel aan het lopen blijven.…

Met lange benen kun je lopen Met korte ga je op de fiets Om steeds tijd in te lopen En anders vordert het maar niets Die benen voor me in de stad Terwijl ik op mijn fietsje zat Deden me beseffen waarom ik mijn fietsje had Zij niet, ik wel, had korte benen, simpel zat.…

Soms lijkt kiezen niet een optie Soms is beslissen ongegrond Alsof je zoekt naar een plek die niet bestaat Maar waar je net nog stond Soms is doorgaan zwaar En stoppen nog veel moeilijker Alsof je wegloopt naar nergens En het lijkt er makkelijker Soms is het beter om Even stil te staan Goed om je heen te kijken Jezelf echt goed te zien…

Lopen dat is het woord waar het om draait, lopen dat is het waar het om gaat. Half 2007 werd lopen een groot probleem, nog maar 51 jaar waar moest dat heen. Van huisdokter naar de specialist die het dan ook weer niet wist. Weet u wat, ik stuur u naar de reumatoloog, misschien dat die kan zien waar het om draait.…

Er lopen heiligen op straat. Ze zijn te herkennen aan hun onopvallendheid, aan hun onzichtbare mantels van een oneindige kostbaarheid die losjes om hen heen wapperen, aan hun verdriet. Als we ze tegenkomen lopen we ze voorbij. Maar we horen iets ruisen.…

Als Mozes over ’t water lopen kon moet het voor jou niet onmogelijk zijn om, te zorgen dat de balkenbrij voor de ander is om in weg te zinken en jij, die niet over water lopen kunt, pak een zwemvest, zodat je niet zult verdrinken!…

Woestijnroute Vertwijfeld loop ik door, Door de hitte van de woestenij Mijn schaduw achtervolgt me, de zon brandt op m’n rug Moet ik teruglopen, Naar de plek van mijn bestaan Of moet ik doorgaan En het risico nemen om van de hitte te vergaan….…

lopen. het park licht zwanen zweven zacht wat regendruppels op een verlaten bank en jij alleen zee in je ogen meeuwen om je voeten en ik loop langs je.…

Lopen brengt hem nog dichter bij de grote mensenwereld. Wij als toeschouwers voelen de universele waarde van deze nieuwe fase en laten hem alweer een stukje los.…

men helaas dan toch de grip verloren zijn her en der voertuigen geslipt leiden zij u van deze locatie veilig en snel ruimen rommel doen herstel niet uw zorg dat doen de wegwerkers wel De kreet: sta eens vaker stil bij werken aan de weg, klinkt uw oren vast bekend en zoals u reeds vermoedt heeft Rijkswaterstaat van oudsher ook iets met water…

Ik loop haar achterna, vijftig meter tussen ons. Ze zullen wel denken: wat een geile bok. Maar misschien zet ze koffie voor me.…

Zo'n dood gebeurt - neem onvergetelijke zonsondergangen in het dunste blauw van winter, voor een ogenblik aanschouw hun roden, violetten, die bezwijken als uit geboomte duisternis, een uil zichtbaar onhoorbaar neerglijdt en zich spreiden vleugels tot vrees waaraan een prooi zal lijden: noem onverzettelijk mooi klauw en kuil. Een dood geschiedt…

In tegenstelling tot auto's, gaan schoenen vaak beter lopen als ze ouder worden.…