Alle inzendingen over matras

Een kort overleg met een collega en ja hoor, het matras is van ons!…

een wulpse dame ging naar ’n gooise kroeg waar ze vlindr’end ’n knapperd voor sex vroeg: ‘k neem eerst jou dubbel in ’n vouw dan verwen je mij tot in de morgen vroeg…

Hij zoende de matras van onze bekende werkbijen. Wonderlijk! De twee werksters zagen hun vertrouwde matras langzaam opengaan... Een prachtige bijenkoningin kwam eruit! De vier dieren vlogen tezamen naar buiten en deden zich tegoed aan drank uit speenkruid en madeliefjes.…

Dat verstaat ie en zo pakken 2 mannen het matras op alsof het een pakje soep is…serieus!…

Niet vaak schoon ik mijn kamer - Nu toevallig toch en toen vond ik je haar een lange, blond of bruin, dat zie ik niet ik stuur je hem met wat verwarde woorden over 'het beste zo' en een vertwijfeld koud matras.…

het zijn niet de dagen die zo leeg zijn het zijn de nachten eenzaam koud daar waar jij ooit lag ligt nog je afdruk waar ik precies in pas soms krul ik me even op en laat me dragen door een kuil in het matras…

Hier werd een paar maanden geleden gewoon voor beiden een nieuw matras aangeschaft en laten we in het midden houden hoe lang je nou met een matras geacht wordt te doen, want daarover lopen de meningen uiteen.…

vertaal voor mij de hemel uit de lucht een zacht matras zoals het pasgeboren was nieuwe kussens slapen altijd fijn Ja mama, ik dood het woord nog net zo lief maar stuur mij niet met poëzie ontwenningspijn naar het grote bed in veel te ver Berlijn…

Als een zwarte wolk, gesluierd benevelend het zichtveld Je brein, dus je gedachten niets is meer wat echt telt Gevangen en verwrongen gesluierd en geveld gezeten op een stro-matras 'dáár zitten' werd vermeld Je wil is afgenomen je centen zijn geteld je IK is afgenomen en je zit in niemandsveld…

de wereld is niet meer van nu verdwijnend van binnen uit tastend als een blinde rustend op een bed waar het matras van versleten is het maakt het niet meer waar waar het voor geschapen is de wereld slechts nog een dorp op het podium van onvrede waar mensen door elkaar lopen in vleugels reppend op zoek naar hun…

het bed is een polderland molens draaien op volle toeren lakens worden vermalen en te bleken gelegd sloten vallen droog en lopen over het matras het zakt in op een, soms twee plaatsen ik trek mijn laarzen aan de molens zijn gestopt en de regen blijft komen maar ik kijk omhoog en baad in weelde…

Alles zoop en naaide, heel Europa was een groot matras en de hemel het plafond van een derderangshotel. En ik bedeesde jongeling moest nodig de reine berk bezingen en zijn bescheiden bladerpracht.…

Ik ben de vinger op je lens, De kapotte veer in je matras. Ik weet niet hoe het kan, Ik wou ook dat het anders was. Ik ben de vlek in je t-shirt, De losse veter van je schoen. Ik heb geen spijt van wat ik heb gezegd, Ik weet nu wat ik moet doen. Ik ben wie ik ben. Ik kwam en overwon.…

ik deel je zon een simpele matras gewoon op het terras hoog wit schrijft verre reizen in het blauw ook in je ogen lijnen iets verbogen omdat de warmte trilt en jij mijn handen wilt om ons leven te bekijken de jaren vergelijken en te tellen wat er is verspild ik draai je om en kus met jou de toekomst vandaag is er alleen…

wakker worden in een vreemde kamer de dingen staan niet op hun plaats het bed ruikt anders, ziet er eigenlijk bijzonder wantrouwen wekkend uit de hardheid van de matras onbekend rijgen vragen zich alleen maar aaneen de weg naar terug lijkt afgesloten van buiten klinkt onbekend geluid antwoorden worden nog niet gegeven op de muur…

ik ging naar bed, omarmde mijn symptomen met bonzend hart lag ik op de matras gedachten klonterden tot een moeras ik hoopte dat het bloed in mij bleef stromen ik draaide om, maar slapen deed ik pas nadat ik tot het inzicht was gekomen dat 'werkelijk' zich afspeelt in mijn dromen en 'leven' slechts een schertsvertoning was die ogenblikkelijk…

bij ons thuis aan de fluwelen burgwal heerst de huismijt vooral rond de matras waart zij en masse baart echte schijt voor prikkelbaarheid men kan de kont niet keren of er is voeling met haar fijne deeltjes gehoest geproest in slaap gesoest ze blijft komen tot in noeste dromen vluchten kan zeer wel met een sterk gestel slaapt…

weemoed smaakt of beter nog, geef mij je glas dat het ook mijn lippen raakt mijn hand kust die van jou terwijl je me te drinken biedt in schichtig huid op huid voel ik je voorbij verdriet je ogen kijken wazig je gedachten dansen maar de nachtelijke roes braakt 's ochtends nieuwe kansen zonlicht en geur van koffie sluipen over het matras…

Het besef drong tot ons door dat wat al jaren één was is geworden als een 2-persoonsbed met voor ieder een eigen matras Jij was Oost en ik was West een Wiedergutmachung ten spijt het is onontkoombaar dat het eind van de Anschluss is geworden tot een feit We hebben elkaar gesproken en gezwegen gezien, ontlopen, gemaild en gebeld maar om…

Dit was het punt waarop ik het hoekje moest verlaten, op weg naar mijn matras. Maar we gingen niet naar mijn matras, alles gebeurde in het hoekje. Nu voelde ik me in dat hoekje net zo vies als in de rest van deze kamer. Terwijl zijn handen over mijn borsten gleden dacht ik terug aan hoe het was toen ik hier voor het eerst kwam……

bed trek de dekens over me heen verwacht de warmwaterzak aan mijn voeten let even niet op mijn hoofd knalt onzacht tegen de rand van het ledikant het bloed spat op het behang over de muggenstift op mijn linkerhand die in de lucht zweeft als betoverd kreunend gebruik ik de kussensloop als verband druk mijn hoofd naar beneden door het matras…

Rijden in 'n zilvergrijze cabrio showend door het dorp om later op de avond gast te zijn bij Barend en van Dorp, zo gaat dat op de gooise matras.…

elke morgen een kerende angst om te ontwaken in een kamer met gegil elke avond een blijvende angst om de ogen te sluiten in een kamer met geril tranen druppelen in een schreiend gelach in een bodemloze matras wachtend op de volgende vuistslag wakkere dagen slapeloze nachten elk uur een gebedje in een paniekerig kinderbedje een…

De dralende hitte dijt me uit in het matras van vergeefse slaap. Mijn vingers liggen meters verder te tintelen in een vergeten droom. Gevleugeld toetst de hemel een palet bonte kleuren en tonen de druppels gedwee hun korte dauw. De zon ademt de nacht uit in een weids gebaar van licht.…

Verzonken idealen dwepen mijn slaap in ongewilde wentelingen welke tergen het matras omsluit mijn zwetend lijf rouleert in een vergeten droom De nacht asemt zijn verbeten angst door de poriën van een gekwelde ziel verdrukkende strekking bindt zich vast en vertonen druppels van verzuring Een plengende tranenzee ontsprint gedachten dringen…

ik mis de onbezorgde dagen van weleer en de nachten die veel langer leken ik mis de zorgeloze vragen telkens weer en de antwoorden die zo simpel bleken ik mis het tweedehands matras (ons eerste bed) waarop wij ons zo vaak hebben verloren ik mis de “koude” plas (buiten toilet) waarbij je ook de buren goed kon horen ik mis de oude…

We genieten, volop, maar stiekem wil ik best zeggen, dat ZEN neerdaalt wanneer we het huis weer voor onszelf hebben, de poppen niet meer op de wc liggen, het matras opgeruimd is en het kind veilig op schoot bij haar ouders. Tot de volgende logeerpartij.…

fans belaagd Willeke mag er best nog wel zijn maar haar zang is een groter festijn straks komen politici aan de beurt 'n blote Balki wordt vast afgekeurd of zal Zalmpie dan in z'n nakie gaan glad als een aal wurmt ie zich vooraan de kalender wordt zeker een succes zangeressen, politici, bloot zonder stress het Gooise wordt het Haagse matras…

Je gaf me nog een laatste keer Om afscheid van je te nemen Daar had ik je ook om gevraagd Maar ik kon toen niet weten Hoe verliefd ik was op jou Je huis had je met kaarsjes verlicht Matras op de grond Je kuste me zo overtuigd En ik verlangde zo naar meer Een avond lang was ik bij jou Mijn handen streelden Elke centimeter van je lijf…

één ruimte die open staat ramen knipogen hoekig als ik het ijzeren gordijn sluit één kier laat één bundel van de schemer door steunbalken liggen bloot zuilen dragen vloer en dak bloemen, kaarsen en linten tot een halve maan geschikt als een pronkstuk op tafel de trap wentelt om een spil voert me naar het doorwoelde bed een matras…