Alle inzendingen over mensjes zo groot als

Op een eiland, midden in de atlantische oceaan, wonen twee kleine mensjes, die zo groot zijn als je ringvinger. En die mensjes heette Ringeling en Ringelotje. 'Hee Ringeling, word eens wakker, we moeten vis vangen'. Ringelotje tikt Ringeling op zijn schouder. Mopperend wordt Ringeling wakker.…

Want het heeft namelijk een heel mooi uitzicht, over de grote markt, en op dinsdag staat het hele plein vol met kraampjes. En tussen al die kraampjes krioelen honderden mensen. Ik durf geen aantal te zeggen, maar het zijn er gewoon veel. En ik kijk dan naar al die mensjes, heel kleine mensjes.…

En zo is een grote kleine vent, die allang lezen kan, die overdag een stoere gozer is, ‘s avonds bij het naar bed gaan weer even een klein jochie, wat gewoon naar bed gebracht wil worden, wat een verhaaltje wil horen, ook al kan hij dat allemaal al zelf…kleine kinderen worden groot maar: het ging hem nu iets te snel……

Dag mensjes, luister naar de radio, Luxemburg, Veronica, avontuur, laat avonduur. Onder de dekens, weet u nog wel ?!…

Kleine mensjes die plots een platform hebben omdat het kan. Ik noem dat schreeuwen, Zwarte Piet en de blankmens worden weggewenst in een gekleurde wereld. Ik krijg daar een kleur van, maar klaarblijkelijk niet de juiste. Verandering, de enige zekerheid die het leven mij biedt.…

Terug naar de essentie, kleine mensjes met kleine wensjes, literair indien node geacht. Gun elkaar een plek waar wij onszelf kunnen zijn.…

Wat ‘demissionair’ nou echt betekent, Dat snap ik niet, want Els praat rustig door, Nu roept ze weer, ze schaamt zich er niet voor: “De wachtlijsten zijn dus verkeerd berekend.” Daarom mag volgens mij nu wel gesteld: Minister Borst: u bent echt uitgeteld.…

Ze vloeken tegen de grote glad gestreken blauwe kragen. En de oude Indische mensjes in elkaar gekropen van angst, te oud om nog te lopen lijkt het. Volle bossen grijs haar. Hoe bestaat het. Rokend, arrogant sigaret tussen de lippen, niet aankijkend, de wenkbrauwen omhoog met een gemeen kijkende smoel. Als de rook in hun ogen komt.…

Leuk toch, twee mensjes reageren (opgetogen, dat wel) in een chemische reactie en sturen vervolgens hun prestatie de dood in. Wrang en eigenlijk ook zo mooi, de strijd die niet gewonnen kan worden. Ik zet de klok een uur vooruit, het wordt weer zomertijd.…

Twintig meter van de wereld lijkt de oneindig verre zon Zelfs ondergaand verblindt ze me Zoals jij dat heel goed kon Ik hoor kraaien krassen Bomen zachtjes fluisteren Stemmen een balkon lager Ik wil er niet naar luisteren Ik zie een auto parkeren Mensjes stappen uit Anonieme mini buren Ik heb een hele kluit Ik weet dat je beneden woont…

Twintig meter van de wereld lijkt de oneindig verre zon Zelfs ondergaand verblindt ze me Zoals jij dat heel goed kon Ik hoor kraaien krassen Bomen zachtjes fluisteren Stemmen een balkon lager Ik wil er niet naar luisteren Ik zie een auto parkeren Mensjes stappen uit Anonieme mini buren Ik heb een hele kluit Ik weet dat…

Een hete zomer schroeit in mijn gedachten: Ik gloei al in de schaduw van een struik, waar vlinders smoorverliefd aan 't spelen zijn met zondoorstoofde mensjes in hun buik.…

In principe ben ik niet kieskeurig met het voedsel dat mij wordt opgediend. Ik kan niet zeggen: een beetje méér van dit en een ietsje minder van dat. Natuurlijk zijn er altijd gerechten, die je als tong- en smaakpapillen strelend ervaart, maar u kunt gerust van mij aannemen, dat ik een (bijna) alleseter ben. In het verleden heb ik wel eens op deze…

Ik maak van al de mensjes, die ik liefde, Beeldjes, die 'k ópzet in mijn hersenkas, - Bleek en beweegloos, als gebootst uit was, Staan ze, - stil doden-huisje van mijn Liefde; En slag op slag, die dit mijn hart doorkliefde Is daar gegriffeld, aan de wand, in kras Bij kras van letters, die geen sterfling las Dan ik, - vreemd doden-boekje…

Nee, jij wordt zo groot... Maar jij bent aan het krimpen... En jij bent levensgroot... Ma, je bent ook wel een beetje dik... Nee, jij, jij bent te mager... Maar, jij bent echt al oud... Maar nog niet echt, jij slimmerik... Zo staan we vaak te kletsen zijn armen om me heen Het is zo'n heerlijk fijne knul ik kan niet om hem heen...…

Door de strategische ligging van deze ruïnestad aan de Zijderoute verdienden handelaren goudgeld door de verkoop van hun waar aan reizigers, waardoor Palmyra destijds grote kunstwerken kon bouwen. Helaas werden deze meer dan eens vernietigd, maar daarentegen net zo vaak weer professioneel opgebouwd.…

Liefde kan per definitie niet te groot zijn. Te groot wil zeggen dat iemand er het slachtoffer van wordt en dat is in strijd met de essentie van liefde.…

uit water en steen rijzen witte pilaren op zoek naar de lucht…

Groots in nietigheid Schrijf, blijf Geniet dat moment Meer krijg je niet Erkenning duurt Slechts een seconde Herkenning, pretentie In zoet verzuurd Strijdend voor geluk Ik loop stuk.…

Mijn postkamer gaat zwaar gebukt onder de grote hoeveelheden reacties van ene De Groot, maar ik blijf mijn best doen.…

Inderdaad dat mannetje ben ik, en er zijn nog onnoemelijk veel meer mensjes met probleempjes die zich op dat ene stipje, ergens tussen al die ontelbare hemellichamen op die foto, bevinden. Dat ene onaanwijsbare stipje heet AARDE. Hun problemen zijn gewoon onzichtbaar vanuit de ruimte, maar desondanks misschien hemelsgroot voor die mensjes zelf.…

Geroepen wielde ik door de vergevorderde donkere nacht als al gauw een extra rit naar de eerste hulp noodzakelijk bleek Terwijl een jonge deerne daar bebloed de pijn doorstond werden omdat centjes binnen deze maatschappij komen vóór mensjes eerst tergend langzaam terwijl mijn handen jeukten en tanden knarsten de benodigde gegevens…

Respect verdien je door onderscheid 't Grote verschil tussen Goed en Kwaad Mensen in tranen, van woede Vele verward, geslagen Maak het verschil Men kan bij hoog en bij laag beweren Vasthouden en -pinnen, dogma's vastgeroest Starre lijnen Strak gespannen Maak het verschil Milieu, ongeacht welk dan ook Verdien vrijheid met liefde.…

Gevonden zouden ze de chemie van Sadam en kornuiten doch hoe diep men ook nu nog graaft niets vonden onze jongens de kliek van Bush evenmin Gaan erin als koek de grote koppen vol leugens of halve waarheden vliegen zonder nadenken vaak (immers wordt er voor ons gedacht) rap van tong tot tong Geschreven in vaak onbelezen kleine letteren…

Dit is postuum een pluim voor Cyrus de II de Grote die leefde van 600 tot 530 voor Chr. en voor de stichting van het Perzische Rijk verantwoordelijk is geweest.…

Wie spreekt over de ‘boodschap’ van een schrijver heeft ’t over iemand die geen schrijver is, of als hij een schrijver bedoelt, begrijpt hij niet wat literatuur is. Nooit heeft de schrijver een boodschap gehad, behalve die van ’t papier.…

Tijdens het ophalen van herinneringen raak ik de laatste tijd zo af en toe het spoor bijster. Mijn herinnering aan een gebeurtenis, waarbij ook mijn echtgenote aanwezig was, staat vaak haaks op die van haar. Helaas heeft zij achteraf dikwijls het gelijk aan haar kant.…

Als hij mij een hand geeft, kleedt hij mijn vingers uit. Toch verlang ik zo naar dit contact met mijn huid. Als hij met een vinger de split van mijn vingers beroert, word ik rood en voel ik mijn schoot. Wij glimlachen, het doet ons goed. Is het wel, als het moet? Maar ik geef toe en doe, en doe, en doe.…

– We hebben het er hier vaak over gehad weet je… En om me dan een beetje druk te moeten maken over wat ze… nee joh… ze maken mij de pis niet meer lauw… hahahaha… En de mensjes thuis, weet je, die zitten ook niet te wachten op eh….…

Alleen zij, die grotelijks durven te falen, kunnen ooit iets groots tot stand brengen.…