Alle inzendingen over moeder-kindrelatie

Het liet me niet los en ik hoorde dat de GG&GD samen met moeder en zoon diezelfde nacht om de tafel bij en met de politie heeft gezeten. Het stelt me gerust, er is iets op gang gezet. Meer wil ik en krijg ik ook niet te weten. Een mens leeft maar één keer en dat geldt voor elke fase.…

Jouw vader was de Royal Navy Lieutenant William Haswell en jouw moeder was Susanna Musgrave, die enkele dagen na jouw geboorte overleed. Op 22 maart 1765 begon de Amerikaanse Revolutie/Onafhankelijkheidsoorlog en kreeg jouw vader huisarrest. Jouw vader hertrouwde in Boston met Rachel Woodward. Hij was douanebeambte in Boston.…

Misschien wilde ze geen hulp, maar dan nog zou ik mijn moeder niet zo aan haar lot overlaten. Aan de andere kant zouden die meiden misschien die kans in het buitenland nooit meer hebben gekregen en zou hun toekomst er heel anders hebben uitgezien. Moeilijk over te oordelen, daar ik de beweegredenen van haar en haar dochters niet ken.…

Ze knielde naast hem, nam hem moederlijk in haar armen en wiegde hem troostend. Vluchtig dacht ze nog even aan Anne. Tja meid, dit is een kwestie van hormonen. Enkel maar hormonen.…

Ik had wel iets willen zeggen Moeder, maar wist niet wat.…

Heer dank u dat ik hun moeder mag zijn.…

Als ik toevallig vrij was op de dag dat de werkster kwam, bleek dat mijn moeder het op die dag drukker had dan ooit. Zij kon niet iemand zien werken zonder zelf mee te werken. Het huis werd er wel schoner van natuurlijk, maar of het de taak van mijn moeder verlichtte heb ik steeds betwijfeld.…

tip: Mutter, Rammstein…

De jager in de man is sterker dan de echtgenoot. Het moederinstinct in de vrouw stinkt er echter bij elke psychopaat in. Daarom zitten psychopaten nooit lang zonder vrouwelijk schoon en plassen de jagers steeds weer naast het tichel-, eh, tegelpad. Het gevolg is dat vrouwen hun kerels altijd het huis uitzetten en mannen hun vrouwen in elkaar slaan.…

En waarom, vindt de jonge moeder, zou je het niet met een vrouw doen? Mannen zijn toch allemaal van die onmogelijke wezens. Hun eigen moeders hebben hen nog wel zo goed opgevoed. Ze werkten hun leven lang voor het welzijn van hun gezin. Alles draait om de kinderen en je man, was bij hen het motto. Nou dat motto is saai mam.…

Even aan mijn moeder vragen...nee, dat kan echt niet meer. En serieus, daar hád zij ook niets mee. Dan mag zij niet goed geweten hebben wat ze in Godsnaam met mij aan moest, er is niemand met wie je zo kon lachen als met haar. Niemand die zo haar best deed, op haar manier dan. De tijd die ze voor mij nam, dat zie je tegenwoordig niet meer.…

Met melk meer Mams!…

Hoe oud een ouder ook wordt, een moeder blijft zij altijd missen.…

Moeder en dochter maken het goed. Dat is u geraaien ook. Anders stuur ik de moeder van Knut.…

Dag moeder, het was geen onverdeeld genoegen, maar je zult altijd mijn moedertje blijven. Niemand in het leven heeft de opdracht gekregen om perfect te zijn.…

Ik was de verjaardag van mijn moeder weer eens vergeten. Ik schaamde mij zelf verschrikkelijk, zij zelf vergeet nooit een verjaardag. Hoe moest ik dit nu goed maken, oke ik woonde een eind uit de buurt maar dat is nog steeds geen excuus.…

ZIJ is er nog altijd die als een moeder voor mij is, de moeder die niet meer te midden van de levenden is…

Het duurde een eeuwigheid voordat mijn moeder wist bij wie ze wel terecht kon. Door de paniek, de onwennigheid met de telefoon – een nieuw fenomeen voor ons – en door onduidelijkheid over op welke huisarts ze wèl een beroep kon doen.…

Mijn moeder vertelt me bijna gretig details over haar haperende lichaam. ‘Kijk’ zegt ze weer, laat me haar tenen zien. Maar ik wil ze niet zien, haar verval maakt me bang. Ik denk aan mijn moeder achter de naaimachine. Ik keek graag naar haar. De geconcentreerde blik, ze wist goed waar ze mee bezig was.…

Vol goedmoedige moederlijkheid, vertedering en zorgzaamheid bekijkt de grijsharige mevrouw, die wellicht zelf ook oma en moeder is, de Afrikaanse kindertjes in de bus, eveneens begeleid door hun moeder. Zij rusten in een kinderwagen en kijken met grote, kinderlijke en zozeer onschuldige, bolle, bruine en argeloze ogen de wereld in.…

Mijn vader is al jaren dood en mijn moeder al jaren oud. Ik zag het opeens op het feestje ter gelegenheid van de vervroegde pensionering van mijn broer. In zijn dankwoord richtte hij zich even tot mijn moeder, dat hij blij was dat ze er (nog bij) was en zo. En opeens zag ik haar zitten, klein en helder.…

Nu, op deze Kerstavond, verbeeld ik me dat we nog samen zijn, zoals in de voorgaande jaren, zoals in heel mijn voorgaande leven..... De oude eiken meubelen waren dan als door een geheimzinnig waas omfloerst, alsof ze spraken van Vader, van broer en zus en in de voorafgaande dagen had Marianne het kleine boompje opgetuigd met de lieflijke frutsels en…

In eerste instantie ben ik natuurlijk een gewone moeder. Moeder van drie kinderen: een 23-jarige jong volwassen zoon, een 19-jarige student en een 15-jarige tater-mademoiselle, in puberteit, die alleen aandacht heeft voor modieuze kledij, muziek en tateren. Ik heb dus tijd voor mezelf, … af en toe.…

Met een trillende wijsvinger wees moeder in haar richting. "NOOIT,...nooit wil ik je hier meer zien!!!". Ze kreeg kippenvel toen ze de emotioneel gebroken stem hoorde...…

Voor het eerst sinds lange tijd heb ik vrede met de dood van mijn moeder. Het verwerken van het verlies van mijn lieve mama was onmogelijk. Toen ze overleed was ze alleen.…

sluit je ogen maar, je bent er bijna, laat je vallen, we vangen je op, smelt weg onder de liefde van de zon en keer in haar schoot, je bent er bijna, laat je gedachten los en word voor eeuwig deel van de liefde, je bent één met de zon, je zal voor eeuwig liefde geven en liefde ontvangen, je bent terug bij het begin, terug in de baarmoeder, voel de moederlijke…

Vaak ga ik ’s avonds een eindje om, langs ‘ons’ pad, dat van Moeder en mij. Vlak langs een kanaal loopt het, lantaarns schemeren nog steeds, net als toen, geheimzinnig in het troebele nat.…

Lang verhaal in 't kort, een week voor haar heengaan krijgen mijn dochter en ik de mooiste glimlach van ons leven, het kostte mijn moeder een seconde om alles terug te geven. Het huis wordt nog drie maanden aangehouden, iedereen kan in die tijd op zijn/haar eigen manier afscheid nemen van 66 jaar lief en leed, 66 jaar voor- en achtertuin.…

Op internet lees je de schrijnende verhalen van moeders over wanhoop en totale uitputting. Je moet geduld hebben, het zal wel voorbij gaan. Zou je er niet gaan bij huilen? Je zou dan ook verwachten dat de beste raadgevers de moeders zijn, die het aan den lijve hebben ondervonden. Niets is echter minder waar.…

Mijn vader en moeder zijn overleden toen ik 10 jaar was en ik heb me daarna altijd erg eenzaam gevoeld. Toen ik jouw vader leerde kennen was hij echt heel lief voor me en hij zei als hij nuchter was ook heel vaak hoe hij me nodig had. Ook zijn jeugd was eenzaam geweest, als jongen alleen bij een oudere moeder die altijd werkte.…