Alle inzendingen over nachtmerrie

In een van die slagen heeft ze iets geraakt.....ze knippert met haar ogen, om er dan achter te komen dat ze een afschuwelijke nachtmerrie heeft gehad, de wekker uitgeslagen, en alles is een grote boze droom geweest!…

Hier lig ik weer. Een nieuwe nacht, een nieuwe merrie die mij wacht. Alsof Jeroen Bosch zijn penseel doorheen de tijden tot mij bracht. Ik word spitsvondig afgeslacht door monsters die mij vrij onzacht vernielen nu ik, deel na deel, ten prooi val aan hun overmacht. Ooit droomde ik, gejaagd en heet, van wulpse meisjes, schaars gekleed en…

'We zijn hier alleen en komen niet uit deze nachtmerrie zolang we gescheiden blijven, je hebt me nodig' ik hoor het hem weer zeggen. Uit dit antwoord kon ik ook wel bedenken dat hij meer van me wilde.…

sla de kluit met een zweep als het nodig is en lik zijn wonden, spuug slijm op de striemen in zijn huid sprenkel zout water neem weg de diepe pijn met vriendelijke woorden die vertellen waarom en vul de leegte met zachte handen en loop veel op eigen benen van teugels bevrijd huiver, wees bang en laat het beest gillend in u los…

Een dor karkas ligt in het zand. De zon haalt fel uit. Gieren drijven snavels in bloed. Besmeurde halzen slikken het. Zij woelt onder dons, veert recht met koele slapen, even het roerloze gelaat van een pop. Zij vergrendelt het vertrek, spant ketens met dikke, stalen schakels. “Ik zit op rozen, milde handen zullen mij liefkozen, demonen…

Polderland, raaiend gras Dotterbloemend glooiende oever Ruisend riet Waterkant lonkt naar mij Mysterieus watergekringel Luchtbellen vermoeden leven in dit nat Schrijvertjes schaatsen gedogen Onder dit oppervlak echter Vergalt de bittervoorn Stekelt de baars en wordt Amoebevormig bloedgezogen.…

Aan de rand van de nacht bots ik tegen nooit sluitende ogen, het schreien van een kind maakt zich los uit mijn lijf. In de diepste schemer liggen kreten verborgen, verdrukt door het zwijgen van een grondloze tijd. Scherp spuwt de wind naar vreemde geuren, ruw beukt de dood rond een donkere zerk. Stemmen klinken dof onder dorre…

de droom vervloog toen ik de beelden zag in het vluchten van mijn handen mijn hart bevroor ik rilde angst, mijn woede knarste tanden je blote voeten dansten om de scherpte te vermijden voelden messen dieper snijden staal verkleurde rood je schaduw werd steeds lichter in traag bewegen stolde dood ik zag het wenken van je hand mijn…

Op een zondagavond zat ik in een stoel na te genieten van het weekend. Het was nog maar maart en de zon had volop geschenen, héérlijk! Ik was moe en besloot om naar bed te gaan. De wekker nog zetten voor de volgende ochtend, tandartsafspraak. Al gauw viel ik in slaap. Tótdat ik pijn kreeg aan mijn kies, 2 uur 's nachts, ik op zoek naar een paracetamol…

Voordat ik het wist zat ik weer te typen en was ik mijn volgende nachtmerrie aan het voorbereiden. Ik kan het nu eenmaal niet laten.…

Ik wilde dat de nachtmerrie uit de schappen verdween, en er is er maar EEN, die kan zorgen dat de klachten zoals omschreven verminderen en verdwijnen. Eentje maar.... Goede wijn behoeft geen krans toch?…

Vol afgrijzen zie ik muggen en bromvliegen in en uit mijn oren vliegen. Een kruisspin kijkt toe, haalt zijn schouders op, herstelt het web dat gehavend tussen kin en haarlijn zachtjes heen en weer deint. Mijn mond opent zich. Een vlieg verlegt zijn koers en zweeft elegant de geopende ruimte binnen. Ik slik.…

Beter een nachtmerrie, dan een daghengst.…

Een nachtmerrie! Een mentale beproeving, en sinds de laatste droom ook een aanslag op mijn huwelijksgeluk. Na het ganse zootje toegeschreeuwd te hebben dat ze moesten ophoepelen, zag ik in de verte mijn man bij een groepje stoere binken staan.…

het jongetje loopt stil weg de geluiden rond hem vervagen en alleen het beeld van zijn betraande moeder blijft hem bij het jongetje loopt stil weg een schriftje onder de arm geklemd want hij moet leven van poëzie het jongetje droomde dat hij wegliep telkens opnieuw tot de dag dat ook poëzie verboden werd…

duisternis zoekend begraaft hij mijn zonden zonlicht vervloekend verbergt hij mijn wonden spiegels ontwijkend betast hij mijn hoofd beelden bekijkend met hersens verdoofd droefenis schenkend betreurt hij mijn leven maanlicht dat wenkend mij aan dreigt te geven geesten begrijpend is hij het die lacht kelen dichtknijpend … de droom in…

Ik voel mijn ogen branden Als ik denk over wat hij doet Ik zie zijn handen Op een oppervlakte dat hij kent, maar al te goed. Ik voel de tranen stromen Om wat ik zojuist zag Niet meer lekker dromen Omdat ik een beeld heb van hoe hij met haar lag Ik voel de woede komen Door mijn hele lichaam ruist het rond Zo boos om wat ik net heb vernomen…

Prachtige kleuren, lila, paars, oranje en ietwat room. Een smeltkroes van geuren, het lijkt wel een droom. Oncidiums met lieve dansende bloemen. Dendrobiums in alle kleuren van de regenboog. Witte catlleyas, waar bijen omheen zoemen. Mijn orchideeën, een lust voor het oog. Maar dan, alsof niets meer telt, verdwijnt mijn lach voor een traan…

de herder laat zijn bloedhonden los en verpakt zon en maan in ruimtepapier de schapen lopen compact op het heideveld blatend het Drents volks- lied Sheep Ahoy ik zit gevangen tracht mijn boeien af te werpen krijg een hand vrij draag water naar zee neem een van de tienduizend tangen sla op een varken krijg een dreun ontwaak gillend…

ademhaling staakt bewegen onmogelijk stem volledig weggeraakt op je lijf een voelbare druk teruggeslingerd in de tijd van pijn en verdriet van schuldgevoel en spijt en hij, hij spaarde je niet de angst zó intens beleving pijnlijk en echt 'n volwassen mens nog steeds met 't verleden in gevecht…

Strek m’n handen uit verlangend op zoek naar je warmte, raak je aan en vlij me zachtjes tegen je aan ……..het was geen droom, even een nachtmerrie.…

snakkend wakker geworden in een zuur en stinkend bed te midden van verdampende benauwdheid hoewel ze reeds uit het zicht verdwenen is om elders nachtrust te verstoren zijn hier nog steeds haar verse natte sporen omringd met een lijntje zout blijft bedbreed uitgesmeerd de herinnering geconserveerd mijn angstdroom onverflauwd…

Ploeterend door niet gevallen sneeuw, wacht, aan het begin van deze eeuw, de vredesactivist op wat gaat komen. Hij hoort het ratelen van de geweren, ziet presidenten die niet willen leren. Ze tellen de doden in zwart-wit dromen. Gillend ontwaken ze in de winternacht, maar er is niets wat de angst verzacht, of wat een einde maakt aan hun…

Ik sleepte mij door 't stadsgewoel, zag doodszweet op de gevels staan. Alles zweemde naar ontmanteling of balanceerde op een grens van levensmoed en levensmoe. Ik wist niet hoe zo'n vuurproef te doorstaan en waarom ik was uitverkoren om dit schrikbeeld af te pellen: uit ieder mens ontsteeg een dubbelganger die zich die zelfde nacht nog…

Is er leven na een scheiding? Dat vroeg Paula zich vaak af. Ze was zo gelukkig met Martijn. Of gelukkig? Redelijk gelukkig althans. Samen bewoonden ze een riant huis in een rustig voorstadje. Martijn was hoofd van de basisschool daar. Geen geringe positie, hij had het druk met van alles en nog wat. Veel idee van wat hij daar precies deed behalve lesgeven…

Een nachtmerrie zonder opening naar ontwaken. Verdwaalde alleenzaamheid, verzeild geraakt in een kosmische leegte. Mijn zwarte gat. De laatste jaren uit het zicht verdwenen, nu mijn aandacht trekkend via het tikken van mijn klok. Durf ik het aan deze oneindigheid te gaan voelen. Kàn ik dat, zonder onomkeerbaar in het duister te verdwijnen.…

Als ik naar de titel kijk word ik spontaan weer misselijk, ga bijkans over m’n nek, want het drama dat zich afspeelde tart elke verbeeldingsvorm. Te beroerd om erover te praten probeer ik het dan maar neer te zetten, als voordeel dat het uit mijn hoofd gehaald wordt. Ik rijd op een vrij drukke weg, wat goed te merken is na een mooie periode van haast…

Wanneer een nachtmerrie overdag zou komen, blijft de nacht over voor mooie dromen.…

Pak de mensen hun hoop op dromen niet af; en laat het geen nachtmerrie worden! De mensen hebben dromen nodig.…

In een donkere wei nabij Meegen Stond een eenzame hengst in de regen Hij verlangde zo zeer Naar die ene keer Toen had ie opeens een nachtmerrie gekregen…