start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (138)
adel (13)
afscheid (116)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (241)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (169)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (112)
feest (41)
film (3)
filosofie (146)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (30)
geweld (46)
haiku (5)
heelal (38)
hobby (32)
humor (384)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (62)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (174)
koningshuis (22)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (257)
literatuur (352)
maatschappij (158)
mannen (34)
milieu (14)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (99)
muziek (41)
natuur (96)
oorlog (108)
ouderen (18)
ouders (36)
overig (129)
overlijden (78)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (114)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (43)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (46)
voedsel (45)
vriendschap (84)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (54)
wereld (35)
werk (96)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (153)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 4817):

Nachtmerrie(?).

Op een zondagavond zat ik in een stoel na te genieten van het weekend. Het was nog maar maart en de zon had volop geschenen, héérlijk! Ik was moe en besloot om naar bed te gaan. De wekker nog zetten voor de volgende ochtend, tandartsafspraak. Al gauw viel ik in slaap.
Tótdat ik pijn kreeg aan mijn kies, 2 uur 's nachts, ik op zoek naar een paracetamol. Overal zoeken, niks te vinden, dán maar weer naar bed en na nog een beetje gedommeld te hebben, ging de wekker af. Acht uur, dus nog genoeg tijd om op tijd bij de tandarts te zijn. Al gapend ging ik naar beneden om koffie te zetten, even bijkomen. Ik deed de gordijnen een stukje open, het règende! Ik op zoek naar een regenjas, níet te vinden. De tijd drong, dus ik kleedde me snel aan. Om half tien had ik de afspraak en het was 10 minuten fietsen. Viel nog mee, dán maar nat worden, want de kiespijn begon op te spelen.
Eenmaal daar aangekomen, zette ik de fiets neer en liep naar binnen, direct naar de balie. Àl hijgend meldde ik me aan. Een assistente vroeg mijn naam en geboortedatum en keek in de computer waarop ze zei dat ik een uur te laat was(?) De 'zomertijd' was inmiddels ingegaan, hélemaal vergeten.. Wanhopig vroeg ik haar of ik er niet 'tussen kon', nee dus!
Dán maar weer naar huis. Ik op zoek naar mijn fiets, nèrgens te vinden, níet op slot gedaan in de haast, fiets wèg. Ik stond nog even rond te kijken en besloot om lopend naar huis te gaan. Kón niet anders, dán maar zo. Al lopend in de regen, kreeg ik last van blaren aan mijn voeten, verkeerde schoenen.
Eénmaal thuis, besloot ik een warme douche te nemen, want ik was koud.
Ik naar boven, mijn natte kleren uittrekkend in de badkamer, de warme kraan aan en na me alvast ingezeept te hebben, wilde ik gaan douchen..géén warm water..verkeerde kraan, dacht ik even, maar nee! Ik had me ingezeept, dus er zat niets anders op dan me koud te douchen, OH, wát èrg..!
Àl bibberend na het douchen, sloeg ik een badjas om me heen en ging naar beneden om de verwarming aan te zetten. Die deed het niet. Ik de energiewacht bellen voor de storing, die zou dezelfde dag nog komen, gelukkig!
Het was inmiddels al een uur of twaalf en ik zou die middag een oppasbaby te verzorgen hebben. Dus ik kleedde me warm aan, het was niet anders, en besloot een paar eieren te koken voor de lunch. Maar de kiespijn werd erger en de blaren gingen behóórlijk zeer doen. Ik bellen naar mijn buuf en naar een vriendin, geen gehoor. Met een watje en wat plakband heb ik mijn blaren bedekt. Het hielp. Toen ging de bel en de moeder van de oppasbaby stond voor de deur. Ze moest snel weer weg, dus ik nam de baby mee naar de woonkamer, zoals gewoonlijk. Mijn aandacht ging naar de baby, Lisa heette ze, en ze sliep gelukkig! Ik nog even naar boven om de wasmachine aan te zetten. Toen weer naar beneden en daar kwam mij toch een náre lucht tegemoet!! Ik dacht eerst aan een vieze luier, maar het waren de eieren die drooggekookt waren..vergeten, shit! Dus ramen open voor de stank, vréselijk! Lisa was dik ingepakt en ik heb haar voorzichtig naar boven gebracht in het kleine kamertje en de deur héél zachtjes dichtgedaan.
Wéér naar beneden, want de telefoon ging, gauw opnemen dacht ik, want boven was hij óók te horen.
'De energiewacht, komt het uit om 5 uur?'
'Ja hoor, is goed'
Ik kreeg hoofdpijn van die rottige kies, maar besloot tóch om aardappels te schillen en de boerenkool alvast klaar te zetten op het fornuis. Want de moeder van Lisa at vaak mee.
Lisa begon te huilen, dus ik naar boven, ze had een vieze luier en had honger.
Ik dacht: èèrst maar de luier verschonen en dan haar meenemen naar beneden. Maar ja, de ramen beneden stonden nog open, vanwege de stank. Dus ik snel naar beneden om de ramen dicht te doen en vervolgens weer naar boven om Lisa te helpen. Terwijl ik de luier verschoonde, ging de bel en riep:'Joehoe!, ik kom eraan!!'. Maar verschoon maar eens snel een poepluier...wéér de bel en ik weer:'Joehoe, ik kom eraan!!!!'. Al gauw had ik de luier verschoond en legde Lisa even in haar bedje, óók al huilde ze. Ik naar beneden, maar voor niets, er lag een briefje in de brievenbus met 'niet thuis'. Bálen, natuurlijk! Het was de energiewacht! Inmiddels begon Lisa ècht te krijsen, dus ik maakte snel het flesje warm en nam haar uit bed. Blij dat ik haar verschoond had, gaf ik haar de voeding en ze viel al snel weer in slaap.
Dán maar alvast het eten koken, dacht ik, dan is dat klaar.
Ik goot de boerenkool af en toen ging de bel, van schrik goot ik de boerenkool in de gootsteen..wég boerenkool!
De moeder van Lisa stond voor de deur en ik liet haar binnen. Ze had níet veel tijd, dus ik gaf haar Lisa mee.
Ik wéér de energiewacht bellen, maar kreeg een ander nummer door, oké dan maar dát nummer, ik verrekte van de kou en voelde me doodziek van alles!
En overmaat van ramp viel de stroom óók nog uit! Dus ik kon niet meer bellen en ging op zoek naar een zaklantaarn om wat licht in de duisternis te geven.
De buitenlamp deed het óók niet en ik ging tóch maar naar de buren, lopend door de hondenpoep (achteraf), die gelukkig thuis waren. Èn ze hadden paracetamol in huis, èn ik kon me even warmen aan de houtkachel..

Schrijver: Alida Booij, 13-04-2013



Geplaatst in de categorie: humor

Deze inzending is 97 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)