Alle inzendingen over natuur plant leven

Toch draagt de plant haar dood mee in al haar vezels en zij zal moeten sterven; dor en lusteloos, uitgeblust zal zij ter aarde liggen. Zij zal de weg tenslotte gegaan zijn van al het aardse...…

Als het plan wordt een daad, Zonder raad of beraad, Als ik liefheb en haat, Als ik schrei, als ik lach Wel honderd malen iedre dag, Dan ben ik 't leven mij bewust, Dan leef ik eerst naar hartelust, Al wat ik leven mag!…

de hemel zelden verduistert sterrenprachtig nog de nacht natuur meert aan ontluikt mijn kracht krachtig leven plant zaait, onderhoudt mijn ziel iets schraagt verblijvend stralen der klimmende kimmen.…

ik beschrijf je met mijn lippen verhaal je schoonheid met mijn stem groei maar groei maar ik teken je kleur met mijn ogen en noem je mooi groei maar groei maar vorm je leven ik dek je toe met aarde, met gevoel op de vensterbank in het licht ik geef je aandacht een gezicht…

De plant is met haar groene, slanke stam stevig geworteld in vruchtbare, rulle aarde. Hoewel scheefgegroeid, blijft zij hardnekkig en wilskrachtig streven naar het licht. Zij rekt zich uit en richt zich op en zij koestert in haar hart nieuwe, frisse helgroene bladeren. Zij is mij dierbaar.…

Tien jaren van mijn jeugd gingen voorbij in de volksbuurt, in het arbeidershuisje, gesitueerd in een van de parallel lopende straten, genoemd naar een wethouder van onze stad. Achter het huisje lag een klein tuintje met daarin een berkenboom die haar zilverwitte stam ten hemel hief en die vooral geliefd was bij onze moeder. In een klein perceeltje kweekten…

De geur van bloemen wel duizend zo schoon geen mens die ’t ziet ze zijn enorm gehaast lopen de schoonheid der natuur voorbij geen plant of boom kan hen verbinden de schoonheid zien ze niet meer explosies van natuurlijke kleuren geen neus ophalend voor de heerlijke bos geuren druk en een leven van verveling en haast hetgeen mij steeds verbaast…

Gelukkig voor mij, de vogels en de poes leven wij in harmonie.…

De andere knoppen zullen zich voegen bij het geheel en het completeren tot de plant ontloken en ontwaakt is in al haar glorie; een trotse, triomfantelijke geranium.…

Want straks als in zijn tuin de kopers komen moet alles proper zijn aan pad en plant, en 't blozend ooft moet gloren aan de bomen of 't zo geschonken werd uit open hand.…

Orgasme der natuur mutaties van plant, dier en mensen- rijk, als zend- apparatuur in ontvangen golven energieën, ontkleedt het natuurlijk libido in wintertijd bedolven!…

Dit houdt in dat planten, bomen, bloemen en struiken, zowel in het wild levende als gekweekte, naar hun eigen aard moeten kunnen leven en niet zonder een noodzakelijk of redelijk doel door de mens in hun welzijn mogen worden aangetast.…

Elk mosterdzaadje moet op tijd worden geplant.…

Achter het raam ligt de wijde wereld open en bloot opgaand in het avondrood te schitteren en te stralen Aan de andere kant sta ik zwijgend toe te kijken opgaand in een lange blik oneindig gericht op daarbuiten Zo ver weg en toch ook zo dichtbij als de stilte valt tussen jou en mij…

klimop kruipt klampt klimt kruist in kransen trekt zijn plant over ruw of zacht verwarrend vergroeid doet wat ik nooit nabootsen kan…

De kamerleden die gekozen worden voor de tweede kamer zijn geen mensen maar planten. Dus onze afgevaardigden voor de partij voor de planten zijn planten. Als de partij de grootste wordt dan zal een plant achter de microfoon van de minister president worden gezet.…

Zonder stenen is deze plant geen goede aanschaf. De Nederlanders doen het goed op de internationale wedstrijden. Vele prijzen werden in de wacht gesleept. In ons land zijn al meer dan 130 wijngaarden.…

Als ik eens met mijn deur in huis zou mogen vallen Mijn leven rond de tafel uit zou mogen stallen Een boom zou mogen planten uit mijn zieletuin Wat zou het water van mijn zee glashelder zijn.…

De bloemen, planten en de dieren de zon, de sterren en de maan alles hebben we van Hem gekregen dingen waar we te weinig stil bij staan We vinden alles vanzelfsprekend en normaal zoals we leven want we vergeten veel te snel dat alles door Hem ons is gegeven.…

Land rondom ons dieren, planten, boeren ze horen bij elkaar natuur Waterval van woorden niet van water overspoelen ons uitermate weldadig Woordenboek.…

Mooie bloemen en planten met geneeskrachtige werking, maar zij noemen het onkruid, onplanten, onbloemen. Een schande is het dat zij leven moeten in een straat waar iemand zulke gewassen van Moeder Natuur laat bloeien.…

mijn hart omsloten wervelende waaiende winden die witstralend verblinden het gevoel in een klap en wegvrat hap voor hap twijfeling, angst en wanhoop verdwenen die knellende knoop van binnen naar buiten gekeerd het lichaam vrij, verteert levenslang het licht daar aan mij gericht toen ik zag, mij gegeven het goudfonkelende begin van leven…

stijgende in het genoten vooruitzicht Met passie voor gevleugelde geheimen In het schijnsel der maan Waar de toekomst ligt Verlichtende antwoorden staan Een bol van liefde Waar soms duister in boort Het verborgene Wat het verleden verstoort Diepe paden verlicht Het geweten sust Dat echoot in gedachten Een verlegen glimlach Het leven…

vuurrode koorden dansen in het groene licht van de zuiderse kapel een tap geeft de leiding en wiegt op en neer een neerwaartse spiraal duikt op in de ondergaande nachtzon een nieuw leven vol gebreken springt in het ravijn…

Ik zie van onze levende natuur Alleen de zonnebloemen aan de muur En hier en daar een ijsbloem op de ruiten. Het stemt mij triest dat ik geen bloem of plant zie. Ja zelfs de krokus is nog op vakantie.…

neem nu een boom, een heel gewone geen eik, beuk of lork, maar doodnormale wilg met treurig lange, harkerige takken aan een verre, mistige waterkant even later een glanzende vrouw aantrekkelijk gezicht en mager lijf en grote, hele grote kanovoeten zij wacht op jouw oor tegen haar bast zij kraakt, wiegt en perst sappen van worteldiep naar…

Helderheid en licht is wat de blijmoedige krekel laat horen of laat dat mijn behoefte zijn: in de nabijheid van de grote rust ligt een zee van kalme gedachten. Het groen stilt mijn verlangen en terwijl de massa vlucht omhels ik haar aanwezigheid.…

Glinstering breekt kaalslag in holle bomen ruist het leven door ringen der eeuwen. Kei op mos versteent de broze rimpellach over nacht en ontij voorbijgaan is hun bitter lot. Trots en moedig wacht het oude volk in het schelle nimbuslicht op een nieuw verhaal; aandacht van hun stille fluistering.…

Ik ben de stem uit rots en volhardt mijn taak als onzichtbaar wezen in eenvoud en gevoel trek ik mijn leven één geworden met wind en water door het landschap van verdriet en hoop tussen kiezels in schaduw over land vergroei ik in de echo van lichtend windgezang tot in de kern van hart waar thans mijn toevlucht is.…

Een moment van stilte en op de plaats kijk ik onbewust omhoog waar grote ganzen reeds trekken met winterse tegenzin.…