Alle inzendingen over noodlot

Laat mij de last niet wegen die bittere dagen in zich draagt Die het licht van witte muren steelt en vormen groeft in mijn gezicht Zink in mijn ogen noem mijn naam en zeg me dat het niet waar is…

Een lichtkegel splijt het gewelf Een waaier van pijlen Dan dekt de damp het azuur af Zwelt in een dalende kolk Langs de rotswand, een steenlawine Het veulen valt Het noodlot beslist In een halve cirkel het volk dat spot De dwerg rolt in een kloof van mist Geen klif kan hem redden Voor de kreet is zijn tong te lam De grond nadert niet…

De hooiberg toonde mij mooi hoe het noodlot ons steeds achterhaalt: ik vlijde mij neer in het hooi, en natuurlijk precies in de naald.…

de ijzige stilte doorbroken door alweer een reeds vertrouwde gedachte het is voorbij maar ik leef nog voort als een bloem die geplukt is, voort bloeiend niet wetende dat het einde nadert. de weg naar vernieuwing niet gezien. achter mij daalt het stof net neer de omgeving valt me nu niet meer op ik ben één met het landschap...verdord, gebroken…

de gewaarwording van haar rondingen haar heerlijk stevige vlees brengen mij aan de rand van het diepe water waar ik me weldra in zal onderdompelen de draaikolken zullen mij tot op de bodem trekken als door een noodlot gedreven overgeleverd uitgehongerd ook na zo lange tijd weer drinken van de nectar de hare uit haar beker gulzig…

Wat vorig jaar op zomaar een der dagen De Enschedeërs eensklaps overkwam Treft nu opeens het volk van Volendam, Waar andermaal het lot heeft toegeslagen. Dit lot bezoekt ons onverwacht en snel En dan wordt zelfs Het Hemeltje een hel.…

Het joodse bruidje en haar bruidegom Doen in hun val mij andermaal beseffen Hoezeer het lot ons onverhoeds kan treffen; Soms slaat het honderdtachtig graden om. Ook ik dans vrolijk in de wereld rond, Maar ooit krijg ik geen voet meer aan de grond.…

Je auto, de eeuwen oude boom die niet eens wilde meegeven de snelheid, waar jij voor ging kostte je meer dan je leven Genoeg tijd hoopte je nog te hebben maar vechten tegen tijd is zinloos jij leefde nog meer dan hard en je lichaam was te broos En ik weet het heel zeker jij bent kwaad op die boom vergeef me mijn gedachten maar zo was…

Wellicht loopt het heel tragisch met mij af, Ik die als stugge roker noodgedwongen Voor het behoud van twee gezonde longen De pijp toch maar voorgoed aan Maarten gaf, Ik die het roken dus heb opgegeven Kom strak door longontsteking om het leven.…

Onontkoombaar cirkelt u om ons heen, u danst en draait, u danst en maait, u mikt niet wanneer u uw zeis rondzwaait; mis of raak: aan de beurt komt iedereen. Uw dood'lijk werk is niet wat ik betreur, maar bij uw wals zo onberekenbaar sneeft door uw zeis jong en oud door elkaar en keer ik mij af van uw willekeur.…

< Kannietverstan > (1809) Johann Peter Hebel, geboren te Basel (1760-1826) De mens heeft dagelijks de gelegenheid, in Emmendingen en Gundelfingen als ook in Amsterdam, zich aan bespiegelingen over de omstandigheden van alle aardse dingen over te geven, zo hij dat wil, en zich te verzoenen met zijn noodlot, ook al vliegen voor hem niet al te veel…

En vruchtloos poog ik 't noodlot te bezweren; helaas! vervlogen tijd kan nimmer keren.…

Daar leeft en lijdt mijn overigens onbekende buurman sinds jaar en dag en daar voltrekt zich dag aan dag zijn bittere, grimmige noodlot.....…

Niet meer zo makkelijk als voorheen, voor het noodlot toesloeg. Fatum als fiasco; noodlot als mislukking. Mislukking als noodlot of slechts een enorme bron van inspiratie. Wel of niet onder het genot van een glas Viidna.…

Velen hebben hun noodlot gevonden, terwijl ze getracht hebben dit te ontlopen.…

De demon van Europa is de tijd; eeuwige haast en ongedurigheid: dat is het Westerse noodlot.…

De kalmte die een mens verzint als hij over zijn eigen dood praat is gewoon het verlangen zijn noodlot te kunnen misleiden.…

Een mooie brunette uit Oirschot die zag mannen echt als haar noodlot zij deelde hun bed maar had nooit eens pret nu is ze gelukkig als een pot.…

Als wij onze tekortkomingen niet meer toeschrijven aan het noodlot en/of aan overmacht, zijn wij eindelijk in staat te belijden dat wij faalbare mensen zijn.…

De manisch depressieve alpinist wist Toen de dood hem plots kwam halen Het noodlot had hem eindelijk gekist Na een leven vol toppen en vol dalen…

Het dierbare, wonderlijke duikelaartje raakte op onnaspeurlijke wijze kwijt tot mijn grote verdriet als een gestorven kindje dat door het bittere noodlot van de ouders is weggenomen.We zochten het lieflijke popje overal; tussen de bosschages, in het gras en onder de bomen en we vonden het niet meer.…

als bij een fado de zoete klacht over het noodlot onbestendig het verlangen naar een tijd van zonneschijn in blijde harten... nu de nachten het geluk verduisteren rest slechts het luisteren naar een lied van weleer…

(voor Louis Couperus (1863 - 1923)) Met grote liefde, maar verslagen door de oppermachtige goden, schreef je diepzinnige boeken over verzonken werelden, antieke steden bracht je weer tot leven, lang en donker was die weg, schitterend en teder de beelden die je meenam; bronzen, glinsterend gespierde worstelaars in ontwakende schoonheid, een afgeronde…

In Tilburg zuid zwierf ik eens door straten die het decor vormden van mijn jeugd en mijn geboortegrond en die van mijn ouders. De gezellige huizen uit de dertiger jaren rijgen zich daar aaneen en voor één ervan bleef ik stilstaan en bewonderde een kolossale, welhaast monumentale rozenstruik, beladen met een vracht aan uitbundig bloeiende rode rozen…

Een elegante zuil van doorzichtig glas draagt op de afdeling "Longziekten" van het E.Ziekenhuis de gelijknamige, macabere tekst. Toch heeft men meestal niet af te wachten dat men hier onmiddellijk op middeleeuwse wijze gevierendeeld zal worden, de duimschroeven aan zal krijgen of zijn laatste adem uit zal moeten blazen. Maar men mag wel blazen…

Iedere man die Bernadette de Broqueville in Nootdorp ziet lopen, kijkt zijn ogen uit, want zij toont haar schoonheid overduidelijk en schoon, dat is zij. Haar elegante heupbewegingen doen iedere, getrouwde man het hoofd vele malen omdraaien. De contouren van haar tangaslip zijn uitdagend zichtbaar en haar half blote borsten wiebelen vrolijk met haar…

Of ik nu gedichten schrijf of niet, of ik nu 1 liter melk of bier drink, of als het ophoudt te regenen En ga zo nog maar even door - Het is een goedkoop thema zoals ook lucht goedkoop is maar onmisbaar, ik weet het - Mijn haren zullen schaarser, m'n brilleglazen dikker en mijn ogen kleiner worden. Ook zal ik niet meer door voor aanstormende…

Wat wij toeval noemen, is het toevluchtsoord der onwetendheid.…

Ik besefte dat daar zich eens het noodlot heeft voltrokken van mijn arme tante. Zij kon het leven niet dragen en bezweek in de vlammen en in het vuur dat zij aanstak met haar eigen aansteker...…

Hij was de voorloper van de grote, werkelijke vriend van mijn volwassenheid, mijn Henry, mijn demon, mijn spookbeeld, mijn voorvechter en kameraad, maar tevens mijn noodlot, die lange, lange jaren trouw aan mijn zijde zou lopen...…