Alle inzendingen over om het milieu te red

Deel alle voedsel en zorg voor hen die het niet meer redden.…

De slaap verlaat me Een nieuwe dag in Zuid-Spanje Ik voel de zon op mijn balkon Ik zie de maan nog liggende En dan, dan Een streep, een 2e en zelfs een 3e Ze kruizen elkander op 10 kilometer hoogte Vliegtuigen die hun kerosine uitspuiten Ik luister naar m’n innige zo zuivere zelf Voel ik echt vliegschaamte Wil ik bijdragen aan ’t milieu…

Hier wordt een mens toch warm van, zoveel begrip in zo’n klein dametje..., haar moeder appt me en vraagt: red je het nog? Kijk dat zijn de over- en weer acties die je dag kleuren. Zo kan het, zo mag het, zo hoort het. Nou de rest van ons land nog!…

onder mij en boven mij een zuchtende natuur want haar ogen wereldwijd verspreid zijn gevestigd op de grootse klok.…

In deze befaamde eindshow was het milieu het onderwerp. Ik kan me niet precies alles herinneren, maar er was een congres van diverse landen die over het milieu zouden praten. Aan het einde waren de landen het met elkaar eens en werd alles beter. Zoiets moet het geweest zijn.…

Maar gelukkig, het stoplicht sprong op groen, en achter hem barstte een hoop geclaxonneer los, dus hij reed toch maar weg met zijn hoerensloep. Jazeker, beste lezer, opnieuw was ik door het oog van de naald gekropen. Tsja, het valt niet mee, al die verwarrende berichten over het milieu.…

Er is 1 reden om voor mij te zijn.…

Ze zijn evengoed van plastic en dus ook: belabberd voor het milieu?…

Persoonlijk zie ik een samenwerking tussen VVD en GroenLinks, waarbij verdeling van uw, jouw en mijn belastinggeld vaak discutabel zal zijn niet zitten, hoewel VVD-prominent en de met het milieu begaande Ed Nijpels de milieu-touwtjes strakker zal aantrekken indien nodig, dus gewenst.…

Waar geloof kan verblinden, kan de rede zo vol van zichzelf zijn dat er geen ruimte meer over is voor de waarheid.…

Mocht Lazarus ooit gered zijn van de dood, het was heus maar voor even.…

Nee, redden kan ik je niet, je bent té ver heen, ik moet je laten gaan, maar écht achterlaten, dat lukt me dus nog niet, je blijft in m'n hoofd en in m'n gedachten, wat kan ik verder nog verwachten?…

De rede heeft altijd bestaan, maar niet altijd in een redelijke vorm.…

ook al is mijn nek gekroond met een hoofd het leidde niet tot zuivere rede de schepper had mij dat trouwens ook nooit beloofd Gode zij dank…

Het is flauw om te beweren dat milieu en VVD helemaal niet samengaan. Ed Nijpels behoort tot de meest succesvolle milieuministers uit de geschiedenis.…

"Geraniumrasp boven evenknie, De Witte Huisbaas hinkelt uitgehonderd." Als u dit leest, denkt u beslist verwonderd: Verdraaid, dit is moderne poëzie! Nee, dit gedicht mist alle zin en vorm, want ook in uw pc woekert een worm.…

Music washes away from the soul the dust of everyday life.…

Ninety feet between the bases is the nearest thing to perfection that man has yet achieved.…

Lewis C.(arl) D.(avidson) Hamilton MBE, Most Excellent Order of the British Empire, is van 7 januari 1985, werd in Stevenage, een Engels district in het -shire-graafschap Hertfordshire dat 88.000 inwoners telt, geboren en is een Britse Formule 1-coureur en 7-voudig wereldkampioen. Deze wereldtitels heeft Hamilton in een tijdsbestek van 12 jaar, vanaf…

Het is beter om in een goed milieu te leven dan om uit een goed milieu te komen.…

Het bureautje staat op vier ranke, elegante, geornamenteerde pootjes. Het stamt uit negentieneenentwintig en lijkt ontworpen door een kunstenaar. Het vormt een erfstuk. Het was het favoriete meubelstuk van mijn overleden moeder, dat in mijn ouderlijk huis een prominente plaats innam en waarover zij, met behulp van de gave, die ik mogelijk van haar erfde…

"Ha, de Rijn in!" dacht de watervlo, "die heeft voldoende H2O". Maar daar vond, ach, vaak gaat het zo, de watervlo zijn Waterloo…

Het is zomers buiten zonnestralen verlichten de lucht toch zo koud van binnen diep in mij en slaak een zucht wat is de reden dat jij bent weggegaan naar het dal van de doden of juist de tunnel des lichts zo ver weg bij mij vandaan misschien was het je tijd wel zoals je zelf zei maar ik heb je nooit gelooft enkel de kou die jij hier…

Jij ben degene die niet ziet, ik geef me over, aan jouw angsten voor het donker red mij niet.…

De mensheid is totaal bescheten en gebeten door de Rede die U aan ons laat knagen!…

Je ogen zijn geopend het einde komt in zicht je weet dat je gaat verliezen toch heb je je altijd op winnen gericht Je hebt ervoor gevochten je hebt er alles aan gedaan maar niemand kon je redden je moet de hoop nu laten gaan Tranen in m'n ogen tranen van de pijn die pijn die ik zal voelen wanneer jij er niet zal zijn het einde is…

Trek niet in twijfel dat rede, dat rede, dat rede, dat rede. Een vlieg loopt van de rand naar het midden van het tafelblad en weer terug, volgt enkele centimeters van de zijde, steekt de leegheid van het vaalwit weer in, probeert opnieuw wat ik niet weet en vliegt dan op. --------------------------------- uit: 'Tramontane', 1996.…

De rede van de dichters is niet de rede van de troon, de troonrede is van Beatrix de dichtrede heel gewoon, de troon zul je ons niet zien bestijgen, wij zullen immer met beide benen op de grond blijven, ook rijden wij niet in de gouden koets met een vierspan ervoor, wij doen het met de benenwagen, maar we gáán ervoor!…

Ze was inmiddels gestorven aan een enge ziekte, zoals wel meer mensen in die tijd, maar toen ik haar leerde kennen was ze nog kerngezond en studeerde ze in Utrecht. Het was op een vrijdagavond, redelijke temperatuur in het voorjaar, we zouden uitgaan in de binnenstad. Ze had een hoed op, want ze was artistiek, we kwamen op straat een groepje jongeren…

Vroeg gaan we die kant op een enkeling die slaapt koffie een krant die gewillig rondgaat we rijden door het vakke polderland neus tegen het raam een kinderhand we lopen door Bulgaarse tuinen en ruiken aan Japanse thee we treffen de Romeinse waakgans een tuin op wielen van stiltecentrum naar emotiehuizen is slechts een kleine stap…