Alle inzendingen over onbarmhartig

Zachte wervelingen in hemellicht, engelenzang in zuivere tonen, in samenspel met harpen en fluiten, introduceren het kerstfeest, verkondigen een tijd van verlossing, in blijdschap, een geboorte, van het kind van liefde en vrede, een eeuwenoude traditie, welke in wederkerige tegenstelling, in schaduwen van hellevuur, uit onbarmhartig geschut…

de onbarmhartige vrouwenversierder vond een nieuw slachtoffer omgaf mijn vriendin met dure kadootjes haar gevoel voor mij werd doffer op een dag was ze plotseling weg en lag bij hem in bed ging met hem skiën in Frankrijk die twee hebben dolle pret nieuwe kleren en een piercing nieuwe bankrekening met veel nullen en ik zit hier verslagen…

De dominee behoort niet helder, maar herderlijk, niet onbarmhartig, maar mild, niet genadeloos, maar zachtmoedig te zijn. Zo zegt de gemeente; maar zij bedenkt niet, dat de zachtmoedigheid Christus niet verhinderd heeft, flink op de sjacheraars in de tempel los te slaan.…

Doordat de zon zo onbarmhartig scheen Was hier op onze opgewarmde aarde Veel extra sterfte onder de bejaarden; Wij raken aardig door de oudjes heen. Dus blijven onze zomers zo extreem Dan is straks de vergrijzing geen probleem.…

Aan de andere kant rijzen de vensters van Verzorgingshuis "De Bijsterstede" op, wellicht een oord waar de eenzaamheid haar onbarmhartige heerschappij eveneens uitoefent.....…

Aanblik van trouweloze ogen, in laaghartige kwelling, met een glimlach die veinsde, een hart genoegelijk onderwierp, aan valse en zilte emotie's, verteren zoetzwevende gedachten, verhullen lustere wolken, in duister gehuld met zwart agaat, ontkiemen verfoeilijke tastzinnen, die onbarmhartig toeslaan, om de bespotting van liefde, in lijdende…

De onbarmhartige tijd heeft alles razendsnel verzwolgen, heeft hen opgeslokt en nu ga ik mijn korte toekomst in, voorgoed zonder hen, maar met de herinnering aan mijn tantes en ooms; ome Pierre, ome Gérard, tante Nelly, ome Guus, tante Ciel, van wie ik slechts nog portretten bezit.…

" was de stupide wedervraag die daarop volgde (alsof niet de talloze gebeurtenissen in een leven zich opstapelen tot ze de onzalige Toren van Babel vormen die eens door het onbarmhartige einde dat ons allen wacht meedogenloos omver geblazen zal worden).…

de torrente in via (uit de beek op de route) ik hoor dit woord en zie weer hoe roekeloos wij de route liepen naar het torenhoge licht dat onbarmhartig scheen een scheurende weg en daar slurpte ik water dat naar ijzer smaakte zoals het water in de wezenputten van tessel intussen keerde mirjam om maar ik ik zocht het hoger op…

Mijn oom A., die nog gespeeld heeft met ons, kinderen, in de zonnige tuin van ons arbeidershuisje werd, vijftig jaar geleden, overrompeld door de onbarmhartige dood.…

Het terras is overschaduwd, erbuiten regeert Koning Zon onbarmhartig in dit warmste van de seizoenen. Op het helle groen van het grasveld hebben zich de grillige, grijze schaduwen van de bomen neergelegd.…

De chique appartementen, het zwembad en het restaurant waar de exquise specialiteiten worden geserveerd, nemen het straffe en onbarmhartige regime van de eenzaamheid, van het verval en van het naderende levenseinde dat hier onverkort heerst, niet weg.…

ik heb de stilte ontmoet niet achter in mijn tuin waar de buurvrouw onbarmhartig haar woorden laat veren slordig uit de bodem geschraapt zo denk ik, rechtop staand zonder bewegen onder de late lucht het is nu zomer en met vlinderfladderende armen snijd ik vogels en paarse wolkjes uit het licht omlaag vol gedragen bruidsvluchten die…

liefdevolle evolutie van onze oorsprong Blauwe ogen.. omgesmolten, glanzend staal de stervende planeet draait om dode zon Mijn liefde gever blijkt 'n wrede kannibaal pijn zonder weerga, onverzettelijk als beton Blauwe ogen.. mee gelogen, mee bedrogen koud vuur, verloren schaduwen op de muur Het vertrouwen, op leugenvleugels vervlogen onbarmhartig…

In het helle, schelle, onbarmhartige en ijzingwekkende witte licht dat reflecteert in de spiegel van de kapsalon vallen me lijnen op in mijn verouderde gezicht die ik voorheen nog niet had waargenomen.…

Ze lag daar stil Gezicht geslagen op de grond Om haar hoofd een plas van bloed Gestorven in eenzaamheid Mijn geest herinnert mij zo goed Ze was net jarig In de tachtig Een feest waar niemand nog naar kwam Alleen de Dood die onbarmhartig Haar het leven daar ontnam Om zo te sterven Zonder naasten Zonder liefde om je heen Toont hoe grillig…

De bomen van het bergdorp voeden zich met het water uit het meer onbarmhartig stenigt de zon d'eenzame wandelaar die kuiert tussen de verdwenen schaduw van de huizen het dampen van de stoffige straat wordt af en toe verlicht door een vlaag van koele bergwind een seconde opluchting wordt luid gezongen door een vermoeide krekel die huist in…

Onze leraren rusten nu ongetwijfeld in de armen van de onbarmhartige dood, van de oneindige verdoemenis of van de eeuwige gelukzaligheid....…

Een hemel vol regen regeert over de stad en zware wolken oefenen hun onbarmhartig regime uit. Aan de Bredaseweg houden stenen heiligen de wacht over het kerkhof. De omtrekken van mosgroene en grasgroene cipressen. linden en beuken vervagen tot vlekken in de schemerige atmosfeer als op een impressionistisch schilderij.…

Twee enthousiaste jongemannen voorzagen ons van koffie in het "Bruin Café" van Woonzorcentrum "De Heikant" waar een juke-box aan de vijftiger jaren van de vorige eeuw herinnert maar waar overigens het onbarmhartige en onheilspellende regime van ziekte en dood onverminderd heerst en toeslaat zonder aanzien des persoons,,,, Toen ik naar huis ging zag…

Niettemin moeten onvermijdelijk ook hem het onbarmhartige, onverbiddelijke noodlot en de dood ingehaald hebben. Nooit zal ik weten wat er van "Onzen Rich" geworden is. Ik koester nog altijd de brede "Gründig"-radio die hij mij, zijn buurmeisje, eens cadeau heeft gegeven......…

Herfst en winter van mijn leven naderen en het onbarmhartige einde beloert mij vanuit haar perfide schuilplaats. Hoe lang nog zullen de seizoenen aan mijn ogen en hart voorbijtrekken? Hoe lang nog zullen mijn heldere oogopslag en blikken zich weerspiegelen in de vijver van de misdadige wereld?…

Onze oude aarde zweette en zwoegde die dag en hulde zich in tropische hitte, alsof de evenaar door onbekende hand was verlegd naar het noorden en zijn onbarmhartig regime deed gelden in het doorgaans natte Nederland. Op die dag kocht ik de meloen.…

Vele anderen, die ik ook gekend heb zijn weggenomen door de onbarmhartige dood sinds ik zevenentwintig jaar geleden voorgoed de deur van het prestigieuze en ambitieuze bedrijf achter me dichtsloeg dan wel dicht moest slaan omdat ik uitgestoten was, verwijderd moest worden uit de kring van de collega's, afgesnauwd was door vier sigarenrokende, deftige…

Kennelijk heeft de onbarmhartige, genadeloze dood ook hier huisgehouden en zijn kaalslag verricht. De namen van de slachtoffers en gedupeerden die hier eens hun onderdak vonden zijn nog vermeld op een naamplaatje bij de deur. Een laatste, armzalige herinnering, door niemand meer opgemerkt of waargenomen.…

De superslimme Erdogan weet constant aan de macht te blijven, vaak met simpele trucs als het creëren van vijanden, die hij onbarmhartig attaqueert.…

Nu siert haar dak haar rechthoekige, bruine, bakstenen toren niet meer en staat zij op de nominatie voor de onbarmhartige slopershamer, maar duidelijk zal haar stenen gestalte in mijn geest blijven bestaan met alle sentimenten en gedachten die ik onlosmakelijk en voor altijd aan haar verbonden heb.......…

Ik vraag me af of je lacht Daar weggestopt achter je haar Of tot het uiterste geconcentreerd Bezig bent je geurtje af te scheiden Van elfenbankjes gedrenkt in ochtenddauw Om te reiken naar … Maar de muur is onbarmhartig, Links noch rechts Houdt hij het midden tussen ons. Zie, hoe wij elkander noodgedwongen Moeten mijden.…

Nu siert haar dak haar rechthoekige, bruine, bakstenen toren niet meer en staat zij op de nominatie voor de onbarmhartige slopershamer.…

Eerst werden de sieraden van je vrouw-zijn je ontnomen, je werd ervan beroofd en gedurende lange jaren - de laatste jaren van jouw leven - werd je méér en méér afgepakt door het onbarmhartige, meedogenloze noodlot dat zijn grimmige klauwen naar je had uitgestrekt tot het einde je werd aangezegd, tot de heraut van de dood trompetterde en je moest gehoorzamen…