Alle inzendingen over parijs

Traag en troebel stuwt de Seine nieuwe tijden voort Ook nu spellen dolverliefden verse dromen slaapt een brakke zwerver diep en luid lezen heren nors hun ochtendkrant laten hondjes mantelpakken uit Nu mijn blik opnieuw het water raakt waarin plataanloof diepbruin valt strijkt een hand plots door mijn haren zoekt zoete adem speels mijn hals…

er was eens een torretje en een dik lief knorretje die gingen op reis, samen naar het wulpse Parijs in een vliegertuigje op weg raakten zij van de leg ja dat kunnen niet alleen kippen het komt ook door luchtwippen in een Frans hotelletje zagen ze al een delletje een gans met weinig veren mooi voor dierlijke heren een mooi begin…

Tegen de avond zijn we in Parijs en daar stoppen we op een grote parkeerplaats. Aan de ene kant uitzicht op de Eiffeltoren en aan de andere kant de ondergaande zon. Ik vind het prachtig. Het maakt indruk op me. Ik ben nog nooit in Frankrijk geweest en de Eiffeltoren ken ik alleen van plaatjes. Het doet me goed om even weg te zijn van alles.…

Parijs is in de lente een stad vol romantiek. Op een bankje aan de Seine met accordeon muziek. Alle duiven bij Montmartre en oh mijn Sacre Coeur. Ik verlies hier heel mijn hart dees'stad brengt zoveel kleur. L'amour d'amour d'amour Ik wil met je dansen, met je zingen, ik wil je kussen op zijn Frans.…

Op een boogscheut van de Notre Dame Priemt de toren van de Saint’Chapelle, gevat in ‘t keurslijf van de Cour de Mai. Een eerste stap in de kapel beneden zuigt je mee in ‘t middeleeuwse streven te reiken naar de sterren en daar ver voorbij- de eeuwigheid gevat in steen en gulden ornamenten. Maar niets slaat ‘t gevoel dat je overvalt na…

En terwijl ik haastig weer een bladzij draai van ‘t stratenplan, verkneukel ik mij nu reeds op ‘t weerzien met Parijs Ik weet dat ’t een illusie is de tijd te stoppen, om te keren naar ‘t verleden, te proeven hoe het was - grandeur en armoe op een steenworp van elkaar, de geur te ruiken van de paarden, vermengd met smeulend pek van toortsen…

De stad nestelt zich rond zeven heuvels. Ergens in zijn holte zetelt de macht. De brede stroom kronkelt, weg van de gewijde bron, opborrelend uit een kleine vallei. Ze slijpt het dal met het geduld van de druppel die de steen uitholt. Ik vlucht voor de spits, een steile klim langs de trap die de flank bedwingt. Elke trede is een uitkijkpost voor…

Onvoorstelbaar, een dag geen woorden gehad. En is het nu wachten op de volgende tragedie, of wordt er een echte vuist tegen IS gemaakt. Overal zijn de speeches van de regeringsleiders prachtig, druipend van medeleven en verontwaardiging, maar nergens heb ik nog gehoord dat we NU het symbool van de terreur, op welks gedachtengoed elke krankzinnige…

Montmartre, de Sacre Coeur, de Notre Dame en de Eiffeltoren. Ze staan er verslagen bij, na de gruwelijke aanslagen van vrijdagavond in de stad. Een aantal terroristen, met hun laffe daden op mensen als u en ik. Ze zouden 'strijden' voor een vrij Syrië. Maar op onschuldige mensen schieten is geen strijd. Dat is een éénzijdige en puur egoïstische…

Parken te nat, hotels te vol, Parijs te ver. Liefde als een veelvoud van vergissingen.…

Over mijn vrienden Beaudelaire en Rimbaud, lotgenoten met wie ik vroeger in Parijs mondaine bordelen bezocht.…

Zij gaat liever in haar eentje door het leven, zonder iemand die haar doet geloven dat hij haar boven de werkelijkheid uit kan tillen.…

Er zijn genoeg mensen om ons opgenomen te voelen in het stadse leven van Parijs en genoeg rust om aandacht aan elkaar te besteden. Ons hotel is nog geen honderd meter verderop, dat vinden we wel terug. Met die geruststellende gedachte laten we het koele alcoholische vocht door onze kelen glijden. Heerlijk!…

Wat er is gebeurd in Parijs kunnen we zien als een voorbode. De vrijheid van meningsuiting wordt voor de ene groep nog heiliger, het verdedigen van het geloof wordt voor de andere groep nog heiliger. De ene groep zal roepen: blijf dan in je eigen land, de andere groep zal hetzelfde roepen. Ineens denkt niemand meer mondiaal.…

zag je door beslagen ramen aangekomen nog op reis een vleugje buitenland verdromend in je ogen je kuste me ik rook Parijs ik nam je hand de koffers maakten grenzen een eiland in de mensenzee we lachten samen de omgeving deinde met de golven mee je stem had zuidelijke klanken woorden nog een licht accent ik gaf je bloemen…

Op cruciale punten was het bij Roland Garros buitengewoon onbevredigend dat er geen machinale controle plaats vond op de waarnemingen van lijnrechters en scheidsrechter. Dat de arbiter af en toe naar de afdruk van de bal in het gravel hobbelt is anno 2020 lachwekkend. Waarom kiest men in Frankrijk niet voor een fatsoenlijk waarnemingssysteem? Meerdere…

De hartverscheurende schoonheid van de bloementuil detoneert prachtig bij de knokige koning van de weg Zijn hoofddeksel steekt als een mijnwerkershelm boven zijn onherkenbaar gezicht van waaruit twee verbaasde ogen de zeldzaam grauwe wereld inblikken. Zijn tuniek is besmeurd met slijk en sponsornamen en de galmende menigte, als een hek…

. ********************************************************************************************************************************* Op de meest recente Olympische Spelen, die van PARIJS 2024, won Sifan brons op de 5000 meter in 14.30, 61.…

in Rome waarom ben ik niet naar Parijs gegaan in plaats daarvan heb ik m'n tijd verdaan…

Parijs, Stad van Liefde, waarom jij? --- Link en foto: nos.nl…

Parijs was de hoofdstad van Licht, zal dat weer worden en altijd blijven.…

Ach! Je wilt weten waarom ik je vandaag haat. Het zal voor jou vast minder gemakkelijk zijn dat te begrijpen dan voor mij om het je uit te leggen; want je bent, geloof ik, het mooiste voorbeeld van vrouwelijke ondoordringbaarheid dat iemand tegen kan komen.…

Ik ben de minste en de eenzaamste van alle mensen, verstoken van liefde en vriendschap, en in dat opzicht nog veel minder dan de meest onvolkomene onder de dieren. Toch ben ook ik gemaakt om de onsterfelijke Schoonheid te begrijpen en te ervaren! O! Godin! heb medelijden met mijn droefheid en mijn waanzin! Maar de onverbiddelijke Venus staart afwezig…

Al ben ik nog zoveel dichter, ik ben niet zozeer je slachtoffer als je wel zou willen geloven, en als je me te veel vermoeit met je gekunstelde gedrens, zal ik je als een wilde vrouw behandelen, of ik smijt je uit het raam, als een lege fles.…

En plotseling kreeg ik een geweldige stomp in m'n rug, en ik hoorde een hese, betoverende stem, een hysterische stem die schor leek van de brandewijn, de stem van mijn lieve kleine schat, die zei: 'Zul je nu gauw je soep opeten, vervloekte schooier van een wolkenkoopman?'…

Het is tijd om je te bedrinken! Om niet de gemartelde slaven van de Tijd te zijn, bedrink je, bedrink je voortdurend! Aan wijn, aan poëzie of aan deugdzaamheid, dat moet je zelf weten.…

'De meeste kunstenaars belanden bij haar in bed. Je moet het als een soort entreegeld zien. Het hoeft maar één keer. Er zijn erger dingen. 'Is het beledigend als ik het niet doe?' 'Je bent schrijver. Je behoort tot een categorie waar ze tegen opziet. Het zou natuurlijk wel gewaardeerd worden'…

Ik heb het op de televisie gezien en weet er eigenlijk meer van dan jij, terwijl jij in Parijs bent geweest en ik nooit.'…

En zo vertelde het nieuws, nou ja, de nieuwslezer natuurlijk dat ook onze buren met de tractoren de snelweg terroriseren, op weg- en inmiddels aangekomen in Parijs!…

Maar daar sta jij met je Parijse Roomsoes, en ik met mijn Parijse Roomsoes. Ik heb hetzelfde, maar ik kan moeilijk een verbond met mezelf sluiten.…