Alle inzendingen over schooltijd 1946-1952

Af en toe ontmoet je in je leven mensen, die een onuitwisbare indruk achterlaten. Één van die personen was mijn klasgenoot op de Duitse ,,Realschule’’. Zes jaar lang kenden we hem onder diverse namen. Zijn achternaam luidde Julius. Hij had daarom al vanaf de eerste klas de bijnaam ,,Caesar’’. Deze naam paste in het geheel niet bij zijn uiterlijk. Met…

Schooltijd van lang geleden, is een tijd geweest van overleven, volhouden, incasseren en leren.…

de tijd vrat aan het oude schoolgebouw de verf is weg, de deur piept oud maar binnenkomen ruikt vertrouwd: de geur van toen, van kindertijd van potjes inkt en schoolbordkrijt volwassen mensen in een klas niet één zoals hij vroeger was maar strak in ‘t pak, ‘gearriveerd’ en al met al voelt dat verkeerd toch, ruik ik nog die fijne geur…

Van 1943 tot 1946 had je een atelier op 77 Bedford Gardens in Londen en van 1946 tot 1952 woonde je bij John Keith Vaughan. Van 1943 tot 1946 studeerde je illustraties maken aan het Camberwell College of Arts en tot 1948 werkte je aan de Central School of Art and Design. Naast schilder was je illustrator, podiumontwerper en leraar.…

Moe kom je thuis verlang je terug naar toen, Zou het niet fijn zijn, als je die schooltijd over mocht doen..? Want echt zo is het gegeven, Het klinkt nu misschien wat raar, Je schooltijd is de beste tijd van je leven, Dus geniet nou gewoon maar..!…

Je overleed op 10 mei 1952 in Milaan aan bronchitis en pleuritis. Je werd 51 jaar en je bent begraven in de Maggiore Begraafplaats in Milaan.…

Voor jou was er na schooltijd geen thee met een koekje erbij of een moeder die vroeg hoe het ging jouw leven was anders dan dat van mij. Jouw moeder las geen verhaaltjes voor of speelde een spelletje met jou ze was vaak weer de hort op en voelde zich een vrije vrouw.…

In jouw eerste studiejaar, in 1946, overleed jouw moeder door kanker en werd jij zwaar depressief, zodanig, dat jij de school moest verlaten. Jij ging van juli tot augustus 1946 naar de psychiatrische afdeling van het Albany Hospital op 43 New Scotland Avenue, waar jij elektroshocktherapie kreeg.…

Zomerdagen op't strand, Barbecuen, keer op keer, Ontspannen thuis of in ver land, Genieten van het warme weer. Biotex dagen, ijsjes druipend op T-shirts net schoon aan. Auto's, in de hitte kruipend, langzaam naar huis terug gaan. Al fresco dagen, tot laat toe, Sloom, werken sommigen door. Kindjes gapen, oh zo moe! Onweer loopt de koelte…

Een reliëf van een ruiterstandbeeld sierde de gevel van ons schoolgebouw en daar, bij de hoofdingang, vertrokken wij, scholieren, geslaagd voor ons eindexamen, eens triomfantelijk om de ouderlijke huizen aan te doen, nu onze schooltijd ten einde was en wij onbezwaard en vol verwachtingen onze vleugels uitsloegen en toen onze toekomst vóór ons lag…

Misschien dat eens de parelvissers van Bizet hem vinden, zoals hij neerligt op de bodem van de oceaan met centenaren water boven zich. Hij ziet de boten gaan van Duitsland, Engeland, Amerika en Insulinde binnen zijn ogen als het ware; tot het jongst gericht.…

Jouw moeder Melanie Charlotte Julie Maurina Knappe (1860 - 1946) was de Duitstalige dochter van een Letse vlashandelaar en een Duitse lerares, die in Sint-Petersburg pianiste werd. Jouw vader Roberts Maurins (Robert Samuel Mauring, (1860 - 1946)) was een Letse arts.…

De stem des harten is altijd het enige geweest, wat in de dichtkunst belang heeft.…

De brandende kaarsen die men rond de bruid omhooghoudt, trillen in de handen; de bruid zit er bij als een angstig wit vogeltje. De tante is nu vlak bij haar en tilt de handen op als bij 't zegenen van de sabbatlichtjes. De bruid buigt het hoofd nog dieper en tast als blind naar haar zakdoekje. Ze is diep geroerd en barst haast in snikken uit. De tante…

Iedereen heeft serpentines in de hand, de ceremoniemeester zingt. Steeds dichter naderen de bruidegom en de stoet mannen, de rode loper is nu vol zwarte schoenen. De bruid richt zich op en wacht. Wij steunen haar. Slechts heel licht beweegt de bruidegom zijn handen, tilt de sluier op en werpt hem over zich heen. 't Is net of hij nu met zijn bruid in…

Ik dacht dat Bella in het diepst van haar hart begraven schatten verborgen hield. Haar lippen droegen de geur van haar eerste kus, een kus, als verlangen naar gerechtigheid. Wat was deze schuwheid die zij tegenover mij, tegenover de mensen voelde en omwille waarvan ze zichzelf in de schaduw stelde?…

De klokkenmaker legt het voorzichtig in de la. Laat het eerst maar eens goed uitrusten. Hij troost het en belooft dat hij het niet zo vlug zal teruggeven. Er zal hem wel een voorwendsel te binnen schieten. Meneer zal moeten wachten. 'Uw horloge heeft een grotere reparatie nodig.'…

"Het was nog donker, toen in de vroege morgen van de tweeëntwintigste december 1946 in onze stad, op de eerste verdieping van het huis Schilderskade 66, de held van deze geschiedenis Frits van Egters ontwaakte.....…

In 1946 werden ze gearresteerd en in de Antwerpse gevangenis aan de Begijnenstraat opgesloten. Blanka kreeg er een dochter, die ze maar twee weken mocht houden; ze stierf enkele maanden later. Eind 1946 wist ze haar doodstraf om te zetten in twintig jaar hechtenis. Begin 1948 werd de straf teruggebracht tot twaalf jaar.…

Je ontmoette hem in augustus 1952 voor het eerst. Met Kerst 1952 verbleef je twee weken bij Clive en zijn broer, de historicus/officier/alcoholist Warren, in Clive's huis 'The Kilns' in Headington Quarry (Oxford), waar Clive o.a. de Narnia-boeken schreef. Jij was smoorverliefd op hem, maar hij niet op jou.…

Geen tijd om je tijdelijk af te vragen hoeveel tijd er zit tussen het eerste en het laatste tijdstip van deze schooltijd. En al gun je je tijd om dat tijdperk in uren te berekenen dan wordt het tijd om op te merken: dit is tijdverdrijf!…

Zo verliep mijn ongelukkige schooltijd en het clowntje van Reinolt heeft daaraan niets veranderd of verbeterd.…

Wie is er nu na schooltijd. Bij wie slaap je vannacht. Weet dat ik je ontzettend mis. Maar de keuze is aan haar. Ik zal eeuwig van je houden. Jij van mij, als ik me niet vergis.…

Geen vriendjes in de zandbak Of na schooltijd plaatjes ruilen Maar een jongeman die steeds moest schuilen Achter een stropdas in een pak Nu de Prins zichzelf mag bevelen Kiest hij voor een weekje spelen ......Prins Willem Alexander zal voordat hij op vakantie gaat een week lang de olympische spelen bezoeken.…

Vroeger op school kreeg je een feestelijk prentje of een stempeltje in je schrift als je netjes geschreven had en als je braaf geweest was bracht Sinterklaas een speelgoedje in de schoen die je verwachtingsvol bij de schoorsteen gezet had. Nu ben je volwassen en als je vol plichtsbesef meedraait in de waanzinnige carrousel van het "banencircus"…

In Tilburg Zuid strekken zich nog altijd de grasgroene velden uit waarop wij, scholieren nog, eens, in lang vervlogen tijd, sportten. Een met gras en mos begroeid, breed pad voert naar het gebouwtje met de kleedkamers. In een lange stoet liepen wij eens naar het sportterrein....Daar, op die velden, hanteerde ik de softbalhandschoen en de -knuppel,…

In 1958 verscheen haar debuutbundel 'Gedichten 1946-1958'. Het was klassiek van vorm, wat nogal opviel tijdens de glorietijd van de Vijftigers, maar ze hield voet bij stuk. Ze was uiterst taalrijk, was dan ook veelbelezen, vooral in de Griekse mythologie en de andere Antieken plus de Renaissancetijd.…

(Het slotakkoord van mijn schooltijd vormde een kolossaal sneeuwballengevecht met mij als enig doelwit waarbij allen zich tegen mij keerden en de tot dan toe sluimerende haatgevoelens nu onverhuld aan het daglicht traden waardoor hierover geen misverstand meer kon bestaan....)…

Zoals je loopt, door de kamer uit het bed naar de tafel met de kam, zal geen regel ooit lopen.…

Rozen zijn niet zo schoon als uwe wangen, Tulpen niet als uw blote voeten teer, En in geen ogen las ik immer meer Naar vriendschap zulk een mateloos verlangen. Achter ons was de eeuwigheid van de zee, Boven ons bleekte grijs de eeuwige lucht, Aan 't eenzaam strand dwaalden alleen wij twee, Er was geen ander dan het zeegerucht. Laatste…