Alle inzendingen over sterrennacht

Kuierend door de boomgaard met geen wolkje aan de lucht, het zonlicht spelend over het gebladerte laat één magische noot je van het met het roze van een Bloeiende Perzikboom doorspekte hemelsblauw in een flonkerende Sterrennacht tuimelen.…

Jaar in, jaar uit staat hij op de Andes, stug de zengende hitte van overdag en de vrieskoude sterrennachten trotserend: de Inca in zijn veelkleurige plunje, onder de hemel van azuur die de besneeuwde pieken overspant. Al eeuwenlang kijkt hij uit over de diepten van de Cordilleras en de hoogten van het sterrenrijk.…

Eenmaal buiten begroet ik de stilte en de sterrennacht en ik ga mijn eenzame weg huiswaarts.…

Daarachter, zo wist ‘ie, wachtte de weidsheid van de sterrennacht. De donkere silhouetten van de takken staken als een kronkelend netwerk af tegen de lichtere achtergrond van het uitspansel. Hij knipte zijn zaklantaarn uit ; hier eindigde het bos. Aan de rand van de vlakte, staande in het hoge gras, kwam hij op adem.…

Het spel van licht en schaduw bedwelmt mijn adem, alsof ieder beweging van het donker een nieuwe vorm van aanwezigheid in mij aanraakt. Oh sterrenpracht van deze bijzondere nacht, waarin de stilte zich uitstrekt als een zachte mantel over mijn gedachten. Mijn hoofd lijkt betoverd door jouw glinsterende adem, die zich als een zachte stroom langs de randen…

Ze loopt naar het raam en kijkt met ogen groot van verwondering de sterrennacht in.…

Wij aanvaarden de terugweg door de donkerblauwe sterrennacht naar de stad, onze geboortestad, die in de verte ligt te schitteren met haar vele lichtjes, de terugweg naar onze veilige, rustige en comfortabele woningen en levens.....…

Maar tot mijn stomme verbazing zag ik in die heldere sterrennacht niet alleen de branding, maar ook een groot, zilverkleurig voorwerp dat op het strand rustte. Het leek wel een ruimteschip. Ik schat dat het een doorsnee had van zo’n 25 meter. Het was rond, wat afgeplat en bezat een soort patrijspoorten die hel verlicht waren.…

Een liedje over het einde van de wereld’ waaruit het volgende: ‘Op de dag van het einde van de wereld Lopen vrouwen onder parasols door het koren, Een dronkeman doezelt aan de grasrand, Op straat prijzen groentemannen hun waar aan En een bootje met geel zeil nadert het eiland, De klank van de viool hangt nog in de lucht En ontsluit de sterrennacht…

En een zonnekoning die de regen bedwong zodat de sterrennacht kon stralen. Duizenden kleine lampjes aan de hemel. Je schreef een brief aan jouw vrienden:   Ik ben onderweg naar het eindeloze, neem me mee naar de laatste letter, een voorlaatste zin of een woord. Geef me nieuwe schoenen en laat me dansen in het nachtwoud.…

"Als puntje bij paaltje komt, geloof ik dat elke heks op een bepaald moment alléén naar de maan op moet kijken, met de voeten stevig op de grond, met alleen zijn of haar stem opstijgend in de sterrennacht. " (Quote uit 'De kracht van de heks', Laurie Cabot.)…

Terwijl ik op de dijk stond, met uitzicht op de zee vóór me en de eindeloze sterrennacht boven me, maakte een lichtpuntje zich los uit het sterrenbeeld Bootes. Eerst had ik er geen erg in. Met de handen losjes in m'n zakken stond ik naar de vuurtoren van Terschelling te kijken.…

De volle maan verlichtte het zilverglinsterende meer in een donkerblauwe sterrennacht. Lana legde haar kop op Liselores linkerbovenbeen. Hoorntjes hoofd lag op haar rechterbovenbeen met zijn hoorn in haar schoot. Spetter buitelde meerdere keren salto's in en uit het water. Bibi sprong van Liselores schouder op haar hand.…

Ze nam zich voor om ze elke heldere sterrennacht te begroeten. Ze spraken lange tijd met elkaar over onderwerpen die altijd tussen hun zouden blijven. Hij koos zijn woorden zorgvuldig maar zonder aarzelen. Hij verwoordde perfect gevoelens, omschreef haar gedachten beter dan zij zelf zou kunnen en vertelde met hart en ziel.…