start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (139)
adel (13)
afscheid (116)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (243)
discriminatie (39)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (172)
erotiek (68)
ex-liefde (65)
familie (113)
feest (41)
film (3)
filosofie (148)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (30)
geweld (46)
haiku (5)
heelal (38)
hobby (32)
humor (386)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (62)
internet (30)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (174)
koningshuis (22)
kunst (49)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (258)
literatuur (352)
maatschappij (162)
mannen (34)
milieu (14)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (99)
muziek (41)
natuur (97)
oorlog (108)
ouderen (19)
ouders (36)
overig (132)
overlijden (79)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (115)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (44)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (46)
voedsel (45)
vriendschap (85)
vrijheid (59)
vrouwen (88)
welzijn (55)
wereld (35)
werk (98)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (153)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 4497):

De Inca

Jaar in, jaar uit staat hij op de Andes, stug de zengende hitte van overdag en de vrieskoude sterrennachten trotserend: de Inca in zijn veelkleurige plunje, onder de hemel van azuur die de besneeuwde pieken overspant.

Al eeuwenlang kijkt hij uit over de diepten van de Cordilleras en de hoogten van het sterrenrijk. Veel zonnen heeft hij zien opkomen en ondergaan. Kaarsrecht als zijn spies, die naast hem op de rotsbodem rust, houdt hij ’s nachts bij een knapperend houtvuur de wacht. Scherp steekt zijn silhouet af tegen de flonkerende sterrenhemel.

De Inca wacht op het antwoord dat komen zal, wanneer de rotsen als op bevel van hogerhand zullen openscheuren, de bergmassieven van de aarde zullen wankelen, de zon in zijn vurige opkomst blijft steken en de mensen in blinde verwarring zullen vluchten naar niet bestaande oorden waar het beter is. De aarde zal beven als de Gevederde Slang terugkeert naar zijn volk.

Geduldig wacht hij tot de tijden als het koren zijn gerijpt en alle stervelingen terugkeren in de schoot van moeder aarde. Hij telt de cycli van zon en maan, de wenteling van sterrenwerelden, tot alle hemeltekens samenvallen.

Op het afgesproken uur zal de wereld herboren worden. Uit water en vuur, hemel en aarde, goud en sterrenstof. Langzaam schuift de zon naar het centrum van de Melkweg. De Gevederde Slang spant zijn kosmische kruisboog. Nog even.

Schrijver: Hendrik Klaassens, 01-04-2012



Geplaatst in de categorie: religie

Deze inzending is 685 keer bekeken

5/5 sterren met 63 stemmen.



Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:Eelt
Datum:06-08-2012
Email:a.renselaaratsimpc.nl
Bericht:De Spanjaarden hebben de meeste Inca's gedood door de ziekten die zij meebrachten, waar de Inca's niet immuun voor waren.
Wat een prachtige beschrijving, Hendrik.

Naam:katty
Datum:13-04-2012
Bericht:Hun tijdskalender heeft al veel geopenbaard... In deze beschrijving kan ik hem daar werkelijk zien staan, statig, in rust, kijkend met een soort al-wetende wijsheid. Mooi ..

Naam:kees niesse
Datum:02-04-2012
Email:c.h.niesseatkpnplanet.nl
Bericht:Graag gelezen dit verhaal over het Indianenvolk, de Inca's. Helaas hebben de Spanjaarden daar vreselijk huisgehouden,tienduizenden Incasoldaten zijn door hun afgeslacht. Hun maatschappij vorm vind ik fantastisch, ze zonvereerders.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)