Alle inzendingen over va

Va, je laatste adem Het valt me zwaar Va, je hebt gestreden Je had het té zwaar Va, ik zal je missen Kan het nog niet geloven Va, ik zal niet huilen Maar kan het niet beloven…

kortere naam ken ik niet nooit vader ooit eens papa tederheid was verborgen langzaam verzachtende vader wel eens tranen in je ogen druppels van tederheid zorgzame grijze oude man meer dan zestig jaar met de liefste vrouw moeder lieve man achter een schild na je eenzame dood kun je nog zo vertederen wordt je late humor en liefde…

me niet men bracht het nagelaten later er zit nog steeds dat potloodstompje in waarmee hij honderden latjes afstreepte op de juiste lengte of breedte het kraakt ook zoals hij de laatste jaren hij werkte zo rustig dat hij soms al dood leek terwijl hij meubels maakte als een stielman timmerman heet het nu ik noemde hem gewoon va…

Voor mijn va zelfs muurpeper in ’n paar oude schoenen. Ik had alles goed voorbedacht ik plantte ook lelietjes-van-dalen die op Moederdag zouden bloeien langs de noordkant bij de gracht. Mijn planning verliep naar wens op moederdag bloeide alles voor de helft. Na Vaderdag waren al mijn bloemen net op tijd verslenst.…

Het is een va-et-vient van vele klanten bij de uitgang van de grote Albert Heijn in Tilburg. Over het assortiment kan men dan ook niet klagen. Vele weelderige planten en bloemen staan opgesteld in de ruimte tussen de winkels die doen denken aan een tropisch paradijs dat men hier toch allerminst verwacht.…

Geachte Heer Bracke, Beste Siegfried, Ik lag al even op mijn gat als de Belgische regering toen je deze week bekendmaakte dat jij - veruit de beste VRT-journalist allertijden - in de politiek stapt en lijsttrekker wordt voor de N-VA in Oost-Vlaanderen op 13 juni. De N-VA dan nog, de Nieuw-Vlaamse Alliantie! Wie had dat gedacht?…

Het is een va-et-vient van bezoekers en allen zijn zo vriendelijk om mij te groeten.…

Nai di va! Gorema pal ki das. Gadar pro termidar. Alko das nardan distan. Troegoesh mo alda fago. Sopra fasta golgo dar, ni allan do gokar aldokian vando deso mak. Pushti kai mak allis. Comador va nush po midor. Ne doek ushda djaf lori bat. Dorit. Bela bori doi ki na. Ashta garisa ni por. Am ni ga ima gado toushari ka dermo.…

het de vage geur van een roos wil opsnuiven voelt het pas neusgaten met klodders snot verstopt het levend lichaam danst rond het gevoel van ellende en in de zwakke plekken van de rug en lendenen stuitert het steeds terug het levend lichaam sterft een vervreemdende dood gaat het met de melk weg of komt het toch weerom als koe plet va…

De crematoria bevinden zich in overvloed in stad en land en ook in Rosmalen treft men een laag gebouw aan, genaamd Sparrenbos, waar het onlangs op een dag in september een va-et-vient was van vele bezoekers.…

In de hal staan houten banken en is het een va-et-vient van velen, gehaast op weg naar hun trein, dan wel terugkerend van een recente reis. En wonderlijk genoeg staat daar ook een piano, alsof aan de Kunst overal ter wereld haar rechtmatige plaats moet worden toegekend en alsof zij deze wil veroveren en innemen.…

En zo bereikten we de Loudonstraat die uitkomt en uitziet op het oude gebouw van de H.B.S., eens bevolkt door generaties scholieren alsmede door mijzelf en de gedachte kwam bij mij op: "Tout va pour le mieux dans le meilleur des mondes possibles" maar de grote vraag blijft: waar is in Godsnaam die "betere" dan wel "beste" wereld te midden van…

Op de Spoorlaan is het in de vroege morgen een va-et-vient van passanten; naar ik vermoed werknemers van de kantoren, bedrijven en instanties die in die omgeving gevestigd zijn.…

Zo kijkt hij gelaten naar het va-et-vient van automobielen die in een nooit aflatende stroom aan zijn ogen voorbijtrekken met schijnbare noodzakelijkheid.…

Het is een va-et-vient van "jongeheren" in de kapsalon aan de Wilgenstraat, nabij de uitgestrekte dodenakker die omringd wordt door indrukwekkend geboomte.…

Gaan we naar Brugge? Neem je me mee naar een romantische stad die al bezaaid is met kerstbomen en kerstmannen voor de etalages? Waar je de chocomelk nog ziet dampen op de lipjes van kleine kinderen? Waar mannen in tavernes zitten, lallend van de Glühwein? Waar ik zal uitschuiven over de kasseien door de ijzel en waar jij me zal opvangen? Waar we samen…

Zo slaat hij gelaten het va-et-vient gade van automobielen die in een nooit aflatende stroom aan zijn ogen voorbijtrekken met ogenschijnlijke noodzakelijkheid.…

Voor Thomas Chatterton ( 1752 - 1770 ) Verstorven De dood van een genie zou een dikke eeuw later niet gebeurd zijn, maar dat lieg ik, want de barmhartigheid had hem zeker niet gered. Een hoge gevoeligheidsgraad gaf hem de macht over woord en verbeeldingskracht. Een begaafd dichter zonder geld werd al gauw een martelaar, een minderwaardige…

Een stralende zon, een blauwe hemel. Ik zet de luiken open, het licht stroomt naar binnen. De nog frisse koelte van de morgen geurt naar aarde. Genieten. Op mijn rechterschouder springt Wolkers. Hij miauwt zacht. Zijn zus Rola doet ook verwoede pogingen maar zij is nog niet zo gewiekst. Geeuwend zet Wolk zich op mijn verjaardagsalbum om vervolgens…

Het duizelt me voor de ogen en zie mijzelf ook al net als mijn vrienden een klein half uur geleden na verrot geschopt te zijn dood of halfdood achter in een Jeep te worden geworpen. Zo ver laat ik het echt niet komen. Zal ik hem nu een kopstoot geven? Ja dat ga ik doen, ik moet wel. Het irriteert me dat mijn vrijheid in beweging zwaar word belemmerd…

Vannacht Ik had een mooi gesprek vannacht Zijn woorden lagen in mijn armen De klank bleef liggen op mijn huid Het begrijpen was zo zacht En al die zware last van binnen Veranderde in blijheid Mijn antwoord zag ik in zijn lach Een glimlach, zonder geluid Een glimlach die zijn gezicht verlichtte En alle woorden gingen zingen Het was alsof…

Zijn hersenen werkten nu koortsachtig: Vlees, Vuh Lees, Vulles, Vulless, Caresse, Vuh Vuh Va Valesse! Nee, die laatste e kon er wel af, want die was net iets te aanstellerig. Valess! Dat was het! Hij klapte de multomap die voor hem op tafel lag met een resoluut gebaar dicht en stond op. Jongens, zei hij, wat dachten jullie van Valess?…

Die huizen in de binnenstad, waarvan je eens de sleutel had. Elk wonen voel je als voorgoed, totdat je toch verhuizen moet. Je naambord bij een andere bel en na wat weken went het wel. Je treft je oude huizen aan en kunt er niet naar binnen gaan. Ze staan er nog precies als toen hun huiselijke plicht te doen. Ondanks de reuma in…

Toekomstbeeld Ik kan niet in de toekomst kijken Ik leef vandaag, dat is genoeg Ik leef ook niet in t verleden Ik denk nog niet aan morgen Dat vind ik nog te vroeg…

Ik ga met jou tot aan de poort en in je laatste nachten zal ik daar blijven wachten tot je een hemels welkom hoort. Ik zal wel bij je blijven staan totdat we moeten scheiden. Er is geen plaats voor beiden om samen door de poort te gaan. En bij de allerlaatste groet zal ik je hoofd neerleggen en zacht als afscheid zeggen: Vaarwel, tot…

Palet van gemengde kleur terpentine, schilderslinnengeur tabak, as, Old Spice en bier flessen leeg, chaosrommel alweer een goed glas gevuld met gebruikte penselen ik verstop me want verfvingers op smetteloze moeder deur, wij hebben allen aparte kamers en jij een minnares om de hartstocht te delen ik lijk op jou volgens de moeder niet bedoeld…

besturen is georganiseerd dienst verlenen effectief door degelijke kennis van zaken communicatieve vaardigheden en sociale instelling gespierde handen die het stuur hanteren worden vanuit het zenuwstelsel voorzien van positieve prikkels intuïtief neigend tot het kiezen van juiste directies voor het zelfstandig opererend orgaan door gebrek…

Uren, dagen, maanden, jaren, Vliegen als een schaduw heen. Ach! wij vinden, waar wij staren, Niets bestendigs hier beneên! Op de weg, die wij betreden, Staat geen voetstap, die beklijft: Al het heden wordt verleden, Schoon 't ons toegerekend blijft! Voorgeslachten kwijnden henen, En wij bloeien op hun graf; Ras zal 't nakroost…

Zeldzaam Hydrocephalus, murmelde den zalver met zijns bedreven uitgestreken bakkes. Ik zee, a quasi overrompeld, Dat lost wel op!…

Er bestaat een verhaal waarin verklaard wordt hoe het roodborstje aan zijn rode kleur kwam. Daarin wordt verteld dat het roodborstje, bewogen door medelijden bij het zien van het lijden van Jezus aan het kruis, een doorn uit de hoofdhuid trok, waarbij een druppel bloed op zijn borst viel, die daar sindsdien bleef zitten. Ergens in de jaren negentig…