Alle inzendingen over vasten

Houd me vast met beide handen want ik heb je nu zo nodig woorden hoef je niet te zeggen je liefde maakt dat overbodig. Ik heb je nodig in mijn leven nu het eventjes niet gaat help me dit te kunnen dragen laat me weten dat je naast me staat.…

van de meester: En ieder bed, net als bij ons, Van Zwanenhaar en paardedons: Nog leert men elk zijn plichten hier Als mens, vooral eerst als scholier; Terwijl mosjeu de jonkheid graag Met zachtheid leidt en niet met slaag: Hij geeft die wilde gasten, Opdat hij hun kolijken spaar, En 't geld in zijne beurs bewaar, Geen andre straf dan "vasten…

Tweemaal is geen scheepsrecht En vier keer is er één te veel Ik hak en sla m’n rug in puin Met een veel te bot houweel De muur wil maar niet om En de ramen barsten niet De kerker blijft bestaan En ontaard in kwellend verdriet Ik wil u enkel zeggen: Mijn geest zit goed verstopt Waardoor ik alle ellende Diep in mijn hoofd opkrop Een kurkentrekker…

Met het huwelijk legt men datgene vast wat zich doorgaans niet door wetten laat vastleggen.…

zacht kruipt de tijd je verzuipt in mijn wachten ik wil je raken contact met je maken krijg geen gehoor bel je maar weet dat ik stoor even je stem warmte die ik ken een lach voor verkeerd verbonden ik heb je eindelijk gevonden…

De Ramadan is eigenlijk een zegen, Want als je meedoet met die vastentijd Raak je vanzelf een aantal pondjes kwijt Hetgeen hier in ons land zwaar dient te wegen. Zo blijkt dat de Islam ook voor ons allen Een mooi geloof is om van af te vallen.…

Bepaalde politici houden hun leven aan principes vast, die zij nooit hebben bezeten.…

Vast en zeker.…

Het is nog niet eens fokking winter, geen vlok gevallen en ik zit nu al vast. Ik haal een kartonnen doos uit de schuur rijt hem aan stukken en duw het karton onder de banden. GAS! Geen centimeter opgeschoten, geen buurman in zicht, wel modder.…

Tastend in het duister wankelend onder zware last Uit angst om je niet te bereiken smeek ik in wanhoop ……hou me vast………

Oevers, zonder grenzeloos vertrouwen Waakzaam tot in de diepste ziel De zin van het aardse dat je overviel Gedachten waarop krachten kunnen bouwen Terugkeer uit de eeuwigheid Gelovend in nooit bestemde krachten Jarenlang in stilte smachten Wat soms tot droefenis heeft geleid Zwijgzaam tot in het diepste profiel Kilte als ruwe steen Maar…

Vaste prik om elke avond je ogen te zien oplichten bij de vlammen van de kaarsjes... Ik loop alleen naar de keuken, vaste prik, geef haar een knipoog, ze staat nog in de schemer.…

Muurvast, in m'n gevoel, als een boom met een bast, leven zonder doel. Alleen zuurstof produceren, en zorgen voor nageslacht, dat kan me alleen niet deren, ik had heel wat anders van het leven verwacht...…

Vast. Met een brok in mijn keel, vechtend tegen de woede van daarvóór.…

'Jij zit vast hè..' Steunend schuif ik mijn bovenlichaam onder de auto vandaan. Daar staat ze, drie turven hoog, blonde vlechtjes met een rose K3 tasje en blauwe laarsjes die maar net boven de sneeuw uitkomen. Kernachtiger had mijn situatie niet onder woorden gebracht kunnen worden. Ik zit vast.…

Wouter: ''Darling, morgen ga ik vasten en dan zal je vol bewondering naar mij kijken hoeveel energie ik zal uitstralen, want vasten is heel gezond, las ik net. Ik krijg een veel te dikke pens en daar wil ik vanaf.'' '' Doe je mee?…

de moed die ik vandaag verloor vind ik morgen vast wel weer!…

Samensmelting van 't geheel Houd me even vast gewoon even vast Zodat ik kan voelen hoe het was...…

Binnen je gedachten gevangen ontkleed ik geheel mijn ziel ontleed ik vrij en onbevangen jouw soms pijnlijke beelden Vast maar teder omhels ik jou met al mijn twee armen in een poging het vochtig zilt uit je ogen te verarmen In alle oprechtheid schenk ik je met al mijn liefde volledige geborgenheid…

Weer een escapade overleefd, een draaideur die vast liep!…

Maar net als ik mijn arm naar voren wil doen, merk ik dat ik vast zit! Oh jemig dat is grappig, een lus van de mouw zit vast in een oogje van de rits die op de kont van de broek zit! Ik draai, slinger, maar niks hoor, ik zit muurvast! Muurvast en alleen. Broek uittrekken, gaat niet, trui uitdoen, gaat evenmin.…

Toch staat hier nog altijd een zogenaamde ‘vaste ‘ lijn, nee niet aan de muur niet met een draaischijf, niet van bakeliet of iets dergelijks maar een gewone telefoon met druktoetsen.…

Sla je armen om me heen en hou me vast hou me vast als de tijd het laatste kwartier aangeeft de zon ondergaat en de nacht begint Sla je armen om me heen en hou me vast hou me vast als de tijd zijn laatste adem uitblaast en me meeneemt naar de eeuwigheid Hou me vast…

amos passeert pronkzuchtige borden met wapens en namen aflijvig hij neemt de maten op en tekent voor poorten een gaatje voor putten een punt de strenge wachters zijn gestorven het staat hem vrij te zijn toerist alleen maar ongeschoeid monstert hij het hemelhoog vertrek de schrijn voor wie hier hoort ----------------------------…

we samen een belofte deden, elkaar altijd stevig vast te houden, als er aan ons getrokken werd? En er werd aan me getrokken... je hield me in alle macht vast, maar diep, in stilte... wilde ik, dat je me liet gaan... brak ik mijn belofte... Nu, jaren later, terugkijkend naar het verleden...…

smalle straatjes doen recht aan het kalme ritme van haar klim naar boven zwart tekent onuitwisbaar ouderdom en dood rust in een vast geloven de hoge gevel helt voorover spiekt door donker matglas weet nog haar rechte rug de zoen snel voor de mis elke zwier plezier van een dans in liefdespas haar tijd stapt tree voor tree mee met slagen…

Hou me vast, ik red het niet alleen, blijf bij me, ga alsjeblieft nergens heen. Hou me vast, ik heb je zo hard nodig, praat met me, ik voel me zo overbodig. Hou me vast, je bent m'n enige steun, zeg het me, als ik teveel op je leun. Hou me vast, ik zou het zo graag opgeven, blijf bij me, alleen dan kan ik leven...…

Water kan niet kouder worden dan net voor de plotse geboorte van de zuiver orakelende regelmatige ijskristallen Zo kent de geest noch het geoefend intellect mijn diepste angstketenen voor mijn lichaam het ze vertelt Ik kan verre reizen maken met vreemde woorden spelen maar de vruchten van mijn daden draag ik voelbaar met me mee Als…

toen ook het licht nog uitviel en het stil werd op de gang vroeg hij pardoes: bent u verliefd? mijn antwoord deed hem grijnzen daar hoefde ik niet voor te zien en wat, klonk het zacht, zou u denken als niet u hier stond, maar zij? ik zweeg, knarste zijn woorden fijn - misschien was dat wat mij verried hij zei: géven, meer is liefde niet…

ik ervaar en zie beaam volmondig onder die boom mijn vertrouwde stek veel fantasie is er niet nodig droom je droom op een rustige plek…