Alle inzendingen over verdoving

Toon mij een klank licht in mijn hoofd. Zing zacht nasaal. Laat mij verdoofd achter na- dat je gaat.…

De tweede broer had niks om zijn pijn te verdoven. In de zuiverheid van zijn gedachten was er voor hem alleen maar de pijn. De afschuwelijke verschrikkelijke gedachten van een jongeman, de pijn van een verloren liefde waar hij alles voor deed. In de zuiverheid van zijn gedachten was de pijn alleen te verdoven met de snelheid van zijn wagen.…

huiverig snijden verborgen plekken die jij driftig droef met woorden vult je lichaam hecht en verdooft de zinnen stilt de pijn, steeds wreder en meer de duisternis grijnst naar een grote stilte de enige uitweg in een wereld die zwijgt dromen zoeken een onsterflijke geboorte van letters in je koortsige stem ik wil jou wel mijn…

iedere verzekerde sterveling is bekend met het geschoffel in het gebit de verdoving tot en met het onverbiddelijke meesleuren met wortel en al. het besef zal wederkeren: verschuif noodzaak nimmermeer mits je geen waarde hecht aan een gebit zonder plak noch pijn.…

'k Hoor t levend bloed, dat in mijn slapen gonst - Neen: 't is het hart van de aarde: het trilt, het bonst, of 't niet de god uit zijn verdoving wekt.…

Eens ontmoetten en omstrengelden de takken van de bomen in de Dillenburglaan elkaar boven de langgerekte straat, dichtbij mijn huis. Maar de bomen zijn "gekandelaberd"; nu zijn er nog slechts kale stammen die ieder een verschillende, merkwaardige en zonderlinge uitwas van gebladerte dragen. De bomen zijn beroofd van hun tooi, van hun pracht, van…

Het deed zo verschrikkelijk pijn, een letterlijk lichamelijke pijn, alsof iemand zonder verdoving en zonder de wond te hechten allebei mijn armen had afgerukt. 'Heeft iemand ooit je armen afgerukt mét verdoving? Mijn hemel! Ik heb je nog nooit zo hysterisch gezien!', zei Waverly.…

niet bij na schipbreuk van restanten spoelen de bekende varianten van het leven terug naar zee het schone strand doet mijn verdoving wijken ik kijk voel en leef voor het eerst in jaren echt ik was er niet nee niet echt bij…

Anesthesisten... slaapverwekkend..!…

Het illegaal vervoer van verdovende middelen over water heeft aan het begrip 'speedboot' een geheel andere lading gegeven.…

De redeloze bevrediging van het beest, waarachter de wetenschap een ziel gezocht heeft, wordt gevolgd door betoverende verdovingen waar mensen die genoeg hebben van hun intelligentie naar snakken.…

Geluid leidt door mijn oren Je woorden verstoren Alles dat wat eens was Verdoven als dodelijk gas Alles wat ik ooit had gedacht Dat wat ik ooit verwacht Smelt weg in mijn geest Niets is meer zoals het is geweest…

Nederlands - moedertaal - 12 dealen / dealen met > aanpakken, delen, doen in, geven, handelen, illegaal handelen, handelen in verdovende middelen, hanteren, omgaan met, opknappen, oplossen, verkopen.…

Verdovend en teder dualistisch ontrouw Maak ik mijn eigen vuur aan of blijf ik me warmen aan dat van jou.…

De pijn van het afzeggen van Eric was er nog steeds, maar de gezellige en vertrouwelijke sfeer werkte als een pleister met verdovende werking. Ze was al snel op de hoogte van zijn kersverse relatie met Marja, waarmee hij om vijf uur in dit grand-café had afgesproken. Ze zouden uit eten gaan en daarna een bioscoopje pikken.…

Toch begon je steeds meer alcohol te drinken op de georganiseerde feesten van je medestudenten en je voelde hoe je naar meer verlangde, naar meer roesverwekkende vergetelheid, al gauw was de zoemende verdoving van de alcohol je beste kameraad tijdens tegenslagen en verveling en meestal zonder reden.…

Soms kan een ingreep het beste zonder verdoving geschieden, kort en goed, geen druppel bloed, de rotte plek eruit in een handomdraai. Soms slaan de wreedste woorden in als kogels. Soms zijn de wreedste woorden het genadigst.…

Onder de douche probeer ik pijn van mijn dag spoelen verkracht door woorden als dronken schrijver heet water wurgt meer dan gedachten lavendel douche gel verricht wonderen daar waar je niet denkt bitter-zoete illusie als verdoving…

Mooi, dacht de man, met honderdduizend volt kan ik in deze vliet vlot vis verdoven, dan komen ze dus allemaal naar boven… Toen is hij zelf het water ingerold. Zijn droeve dood zal zwemmers zeer ontstemmen: zelfs met de stroom méé is het lastig zwemmen.…

In jouw ogen lees ik Zonder woorden Van het afscheid Dat gaat komen Als jouw lippen Eindelijk De woorden spreken Onze band Voorgoed Verbreken Onze harten Van de warmte Beroven Het verdriet Tijdelijk Verdoven Rest ons niets Dan samen schuilen Samen huilen In stilte Om de kilte Van het afscheid…

Net als bij die onnatuurlijke stilte steun ik op het leenwoord, gewend aan lokale verdoving als ik ben. Ik vul. Net als. Mijn plaats. Maar waar? Op het strand laat ik mij deze eenmalige zomer niet zien, zelfs anoniem niet, gewend als ik ben. Het onweer blijft uit. Maar waar? Net als.…

De stilte roept het uit Beweeg je voeten Breek uit de isolatie van het verhaal Dat je voor je uit hebt geschreven Laat de onbekende spreken Zodat de geboorte van het avontuur Zonder verdoving kan leiden Tot nieuwe vrienden Roep terug tegen de stilte Roep je in beweging Hoor het roepen van de mensen Die de stilte hebben verbannen…

harder en harder muziek doet zijn best mijn gevoel te overstemmen verdoven, vergeten maar ook verdoezelen deze pijn kent geen grezen net als de zee deze komt op en ebt weg maar als je deze te hoog laat komen verdrink je in je eigen weemoed onmacht alles ebt weg, kabbelend en eens na de zoveel tijd weer opkomen Meedogenloos.…

Verloren staar je in het niets Je ogen wenen stille tranen Een kilte trekt rillend voorbij Als versteend in grillig wanen De verdoving vult je lichaam Je sluit de wereld even dicht Het duister neemt haar mee Naar het zachte stervenslicht Verloren staar je naar haar Je allerliefste is niet meer Zij, je vriendin, je maatje Die leegte doet…

onlangs dus nog dicht bij het heden werd ik in een cel van zwijgen getrokken het was overmacht van buiten wellicht eigen onbewuste gedachten of gestorven gedrag wie zal het weten in elk geval zat ergens op mij een verdovend licht te wachten: een god of een duivel te lokken het uitzicht is mij derhalve ontnomen en kan slechts…

toekomst is verdovend reeds langere tijd in 's lands hoofdstad van noord tot zuid normen en waarden diep ondergronds verpulverd aangeplempt vroeger vaak lastpost genoemde mokummers geloven hun ogen oren niet denken mesjogge kijken daas in diepe putten lijken gestild door een lijntje met eeuwigheidswaarde leefbaar amsterdam diep…

Ik laat nog liever een kies trekken zonder verdoving, dan de ervaring van zielenpijn. Elke dag is meegenomen, het is niet anders.... Door de jaren heen - weet ik - dat ik niet de enige ben met zielenpijn. Aanvaarden kan niet, want HET IS AANWEZIG! Èlke dag, èlk uur, èlke seconde.. Er is geen geneesmiddel voor, helaas!…

ik hou je in mijn armen en kijk je rustig aan je bent er nog maar net en moet nu alweer gaan de verdoving tegen mijn pijn verdooft ook mijn verdriet ik wil wel reageren maar huilen kan ik niet de tijd die glijdt voorbij ik bewonder je...en wacht je ademhaling wordt steeds minder je kunt het niet op eigen kracht hoe zou…

Te lang wachten op 'n vergeten afspraak te lang moeite doen om zo'n afspraak te vergeten Ons naïef door elkaar laten leiden naar een nieuwe kans om nieuw leven in te vullen Nadien ook onze roes uitblazen wanneer we na enkele glazen de verdoving merken van 'n zalig nachtje uit Ach, hoe we ook dansten zongen en verdriet hadden…

Ook dat je nog niet zo lang geleden, je vrijheid hebt moeten op geven, omdat je een uitweg zocht, in verdovende middelen. Zijn de verleidingen dan nu weer zo groot? Dat je het nu weer niet kunt weerstaan? je hebt toen gezworen, op oma haar naam, je nooit weer, zo te laten gaan.…