Alle inzendingen over vleermuis winterslaap

Even later stond ik verrast met een kletsnatte vleermuis in mijn hand. Wat had die te zoeken gehad in het water nu hij dat vliegend in een oogwenk had kunnen overbruggen? Een ongelukje? Met een paar verfijnde haakjes aan de uiteinden van de vleugels zocht het beestje houvast. Er zat nog voldoende leven in.…

De hoogste rechters van Nederland hebben zich dwingend uitgesproken voor een buitengewoon vergaande en uiterst kostbare bescherming van de vleermuis, welke uitspraak de isolering van huizen ernstig vertraagt. Hopelijk komen deze rechters binnen niet al te lange ook op voor de koe, die mij nog liever is dan de vleermuis.…

Vastgespijkerd aan een schuur Weert hij de demon Met een bol lijf en een duivelskop Dooraderde vleugels dragen hem In een stikdonkere ruimte Ontwijkt hij het spinrag Uit een grot vliegt een stroom op Grillig wentelende vlekken Een moeder kruipt over een wand van jongen In het staartvlies vangt zij de meelworm De vlieghuid plooit als…

Vleermuis, met uw vlerkjes slaande, Door de avondrust, Nederwaarts en opwaarts gaande, Vast en doelbewust, Gij, het enig ding bewegend In deez' avondstond, Met uw zwart figuurtje tegen 't Glanzend hemelrond, In de lichtgevulde, klare, Diepe hemelkom Lig ik peinzende te staren Bij de stilte alom, En der dingen roerloos wachten Onder…

de oostenwind beademt kil de toppen van de bomen stil gebroken grond een diepe scheur van buiten lijkt het eenzaam koud maar wie hierin gezworven heeft weet al wat is gestorven leeft de zonnewende in het woud ginds lammert al het eerste schaap hier barst het voorjaar uit de grond het leven dat de dood verslond wordt wakker uit de winterslaap…

Het stormt Bladeren vallen Kale takken Het wordt tijd voor mijn Winterslaap…

Egeltje kruip gauw in een aardse moederschoot, zie je weer in maart!…

We worden langzamerhand weer uit onze winterslaap gestoten, of we dat nu willen of niet. Ik als nachtdier (uil, vleermuis, egel) vind die overgang heel moeilijk om te doorstaan. Ik krijg er stressverschijnselen van en ik probeer de zon zolang mogelijk te vermijden door maar zo lang mogelijk uit te slapen.…

Een oude verwaarloosde vleermuis Vond 't leven doorgaans maar een leerhuis Hij was met zijn vleer Een muis en niks meer Maar moest wel steeds leven met meer luis…

De Raad van State slaat de plank - praktisch gezien - volledig mis door het individuele belang van de vleermuis voorrang te geven boven het algemene belang van onmiddellijke isolatie van woonhuizen.…

Eenzaam ligt hij daar, de stakker Weggeworpen in de berm Vroeger was hij iemands makker Iemands trouwe regenscherm Zwart verfomfaaid zijn zijn vleugels Een vleermuis met verbogen beugels Was er dan nergens meer een plekje Voor een pluutje met een lekje…

de natuur in rust onder een sneeuwwit tapijt op adem komen…

In het duister verandert eb in vloed, ontstaat een stromende rivier bestaande uit zoute tranen In gedachten verdwaal ik door mijn web gesponnen met de striemen van mijn hart Pijnlijke herinneringen ontwaken uit hun winterslaap.…

Hoe loopt dit af, denk ik nog net, voordat de winterslaap me velt en eerste stormvlaag zich meldt weet ik: tot maart blijf ik in bed.…

Jou missen is als winterslaap Ik ben er wel maar maak niks mee Lopend slaap ik droom mooie dingen En dat allemaal gedwee Kijk uit naar het moment dat winter zomer is Ik wakker word uit het missen van jou…

Je bewoog steeds al hoekig in een figuur die je verzon in een mankerend kind vind je jezelf uit, éénmaal of tot het geen pijn meer doet als de dagen korten valt er niet meer zo veel te tellen : aanraking is nodig leerde je het was een mooie gedachte, de laatste van die dag In je slaap vond je geen rust, ook lange nachten voelen de…

Als nachtmens heb ik al jaren mijn ritme te pakken, ik voel me net een mijnwerker in de stilte van de onderaardse gewelven of een mol of een vleermuis. Ik gedij bij stilte, dan kan ik mezelf zijn, niet overdag met al die stoorzenders, lawaaimakers en dolgedraaide workaholics, die de nacht mijden als de pest en mij een pestlijder vinden. Mij best.…

Schuif de raampjes open maar schrik de vleermuis niet uit zijn vel die sukkelig zijn zware vleugels ontdeugend de wind insteekt. Gooi de deuren open maar trap die slak niet plat die slijmerig sluipt over zachte tenen zijn spoor achterlaat.…

Aan het zwerk een zwerm vogels meerkoetjes fluisteren in het riet de hitte hangt in huis buiten begint het langzaam aan te schemeren een vleermuis schiet langs mijn hoofd mijmerend nip ik aan mijn glas de langste dag alweer verstreken straks valt de nacht als een warme deken om mij heen ik geloof dat ik vannacht hier…

In de winterslaap van het hart sterft de herinnering aan jouw gebaar, wat ik aan angst en schuld gehad heb, wordt door jou geërfd. Niets heb ik meer en jij hebt wat ik had, jouw wanhoop en verdriet bewijzen dat.…

roept de torenvalk grijze muizen vale ratten reppen zich de draaitrap af de klok slaat een vleermuis naar mijn ketel ik roer en roer tot het schuimt spat en spettert er zweeft een rode bus door mijn behang met een kwaakchauffeur de piepconducteur knipt het kaartje van glimworm fleur ik stap maar eens op in weinig woorden drama…

Een schrale zonnestraal werpt nieuw licht op de wereld ik word wakker in een droom de winter maakt plaats de eerste lammetjes dartelen in de wei de natuur ontwaakt uit zijn winterslaap…

Winter is niet mijn favoriet ik zit binnen en het is koud het was laatst immers ijzel en sneeuw dan denk je al gauw... ik kruip in bed en houd winterslaap. Hier nog een schilderij van mij. liefs foppe voor joke…

We vliegen als vleermuis en mot tegen de lamp van alle zonden. We scheppen in mosselbanken, het dobberdeinst van ademklanken. We donderlagen in eendedons, de verten roepen nu de verten. We echoën als burlende herten, donker klopt nog ons hartebons. We druipen af als oude spons: stralen stikken voorgoed.…

zoals de winterzon weer bloemen tovert boven kleumende aarde een krokus schuchter ontwaakt uit zijn winterslaap zo warmt een vleugje lente mijn stramme lijf dans ik als een kind de winterse dag weer in…

heel even een tipje van de sluier licht gemorste dauw een verre loei nipt het oor verstrooit het zicht tot zingend blauw wakker springt het meiklokje uit haar winterslaap op tijd om weigeroes van bloem tot bloem een lentebries verspreidt…

Alsof ze uit een winterslaap was ontwaakt. Netty vergeleek zichzelf met een cactus die hitte nodig had en tot nog toe altijd kou had geleden.…

Een vleermuis staat erop. Dit is te gek voor woorden. Had hij gisteren op de radio niet dat verhaal over de vleermuis gehoord? Vanochtend diezelfde vorm in de wolken gezien, nadat hij er lang naar had liggen kijken, tot zijn rug klam en koud werd in het natte gras? Er was geen twijfel mogelijk. Dit was een teken. Zelfs in het bos!…

Er staat een goudhaag in gestolen licht te mijmeren puur water deed hem opzien uit zijn winterslaap. De liguster heeft zijn mantel aangetrokken, ik heb hem stiekem geholpen want de dagen waren mij veel te bloot. Ik heb vandaag een lichtje ontstoken het werkt op ons gemoed; als je goed kijkt dansen de bloemen in hun perkjes.…

ik zag in druppels dauw je afscheid van de zomer het kroonblad was beslapen door graaggekome dromers zij laafden zich aan jou met nectar als ontbijt het lunchpakket was gratis zo werd jouw stuifmeel weer verspreid je sluit en kleurt in vruchten maken die na winterslaap als nieuwe lente zullen smaken…