Alle inzendingen over vork

De afgewassen vork is de vuile vork van gisteren.…

En wie weet pakken we die vork nog wel.…

ik tel tot zes links de vork en rechts het mes laat gisteren herleven toen waren het er zeven en morgen misschien maar één toch niet alleen links de vork en rechts het mes…

Je hangt zo ongrijpbaar zonder kabels aan de lucht onmogelijk te verstenen soms hagel je op hoofden maar meestal zweef je voetloos voorbij, groter dan de aarde; had ik honderd vorken, ik kreeg geen gat gemaakt had ik duizend handen, ik kreeg je niet gekneed…

Het touw gerafeld de tak is dik en sterk het mos zacht als jouw handen de dag zal het licht niet teruggeven oogluikend glanst zij schijnbaar tot aan de warme maaltijd, waar met mes en vork wordt gegeten ik doe de gordijnen maar dicht, het toetje is koud…

daar zag ik je daarboven in een zwarte vork jouw silhouet in diepe lucht de avondster als metgezel jouw lied was grandioos geen aarzeling bespeurde ik in alles wat haast moeiteloos de nacht bezong herhalen deed je niet en bijval had je niet verwacht je zin was af dus waarom zou je niet verdwijnen…

Wie als Chinees een stokje wil gaan steken Is binnenkort een heel stuk duurder uit Want hout kost geld, dus kwam er een besluit Belasting op 't stokje in twee weken Een vork, een mes, een lepel... een idee? En de 1 april grap pakt u ook nog mee…

de tegels rasteren de koelkast zoemt de koekenpan links in mijn hand op het aanrecht rechts de eierkoker Met mijn vork prik ik langtandig in de boter. Ik bedenk me, stop de stekker, haal hem uit het contact en morrel aan het gas Het koude ei voelt stenig dood maar licht, want het zou moeten vliegen…

1 voor-, 1 hoofd- 1 nagerecht één vork, één mes, één lepel en ik heb ze op een rij gelegd Het bord. De man die ervan eet Alleen. Geen tweede in zijn soort De stilte rekt en duurt nog voort Ik heb mijzelf nog niets gezegd Geen vrouwenhand, alleen de man. Aan tafel klinkt geen tweegesprek Niet eens een pril begin ervan…

ach wat je neemt een stuk land rotzooit wat met schep en vork je krijgt bergen effen wat sneeuw er op er tegenaan geprakt een meertje een reddingsboot uit de ark van Noach met Dr.…

Ik had telkens een exemplaar van de lepels, vorken, messen en dessertlepels voorzien van een briefje waarop vermeld stond hoeveel van hun "edelmetalen kameraden" zich in de cassette bevonden als in de nauwgezette slagorde van een leger te velde.…

Ik had telkens één exemplaar van de lepels, vorken, messen en dessertlepels voorzien van een briefje waarop vermeld stond hoeveel van hun "edelmetalen kameraden" zich in de cassette bevonden als in de nauwgezette slagorde van een leger te velde.…

Ik zwem met mes en vork maar kan niet staan de huidige symbolen dompelen de middelen ook onder elke traan die over gewassen handen mompelen Zo zoek ik oude relikwieën en beschouw van wijze ketters’ middelpunt geheime geesteskind’ren en herken de golven nu nog niet aan mij gegund Ik zie de beker ruim gevuld met gif de prediking van vrijheid…

gisteren kwam er zo’n boer met een bruine nee blauwe tuinbroek tussen z’n benen op mijn kleine zus afsjouwen hij vroeg haar weg te gaan op z’n boers zo lekker asociaal zodat mijn zus er uiteraard geen woord van kon verstaan na een bijna tik en wat gescheld van die boer dan met zijn vork bemoeide ik me met die held na mijn uitleg reed…

waarom waarvan welk geneuzel hij moet opstaan die rare rek die verrekte pijn kan het zijn beste man dat je domweg te dom was te veel hooi op je vork nam? nee geen nood aan de man wij weten nergens van dat zit in je hoofd niemand heeft gezien recht je rug kijk niet terug je schiet in j'eigen hoofd nek beste man…

ik heb je aan mijn vork geregen Neptunus is de naam en jij mijn faam grijs-groen was je kabbelend verlegen maar nu verstik ik je bij volle maan je koos de vrijheid langs de vlakke kusten bruiste je woede op de harde rots op jouw gedein konden de schepen rusten orkanen zweepten je tot woeste trots we vochten tot de laatste sterren doken…

tot stroopgedichten schenken die zoete trek maakte mijn eetlust steeds te rauw ik wilde wij als ik zonder reserveringen voor jou om mezelf eens een paar rustige gangen te bedenken nu was er al geen tafel door mij alleen te bezitten zonder dat er een kelner mij op wist te zwepen voor een toetje waarvan ik te veel ging verwachten maar jouw vork…

vaak ben ik gedreven, heb ik hart en/of hard geschreven, haalde ik alles uit mijn onderkast, en zo wil ik het houden, het kapitaal is allang vernietigd, het liefst lepel ik uw wereld uit de schil, mijn mes en vork snijden geen hout en dan vraag ik mij af, wat heeft u dan voor uw deur, geen vraagteken want dan moet ik beginnen met een hoofdletter en…

Hij schuift zijn mes, lepel of vork aarzelend heen en terug. Tenslotte gaat het eten langzaam richting mond. God en al Zijn engelen zien dit ordeloze metaalgerinkel van klanken en jagende gevoelens met schappelijke scherts aan. Zij aanvaarden gaarne en vol genade het oprecht zoekende gemoed en willen, dat in dit gestuntel schuilt.…

Ardennen Die zei verdorie dat wist ik niet dat een slak zo hard kon rennen Maar de mol had best wel trek in een sappig slakkenboutje Daarom spande hij over het bergpad een dun doorzichtig touwtje Daar knalde de slak in volle vaart luidruchtig tegenaan en even later was het dus voorgoed met hem gedaan Want voorzien van een servet een vork…

Jagend op jonge vogels roof je een vreemd nest leeg Mijn vingers worden milde kogels waarmee ik je schenden wil Je bent wreedaardig zoals je een rafel van me scheurt een door vliegen omzwermd kadaver aan de rand van onze snelweg Ik hurk in jouw nest in een vork van twee takken Hier heb ik mijn dorst gelest Het blauwgroen ei waarop jij…

Zelfs hun messen en hun vorken. Alleen zijn niet, die man en die vrouw. Geen twee woonden intiemer samen dan die twee, stikkend in hun rommel, twistend om de laatste lucht.…

Als ze ging eten, kon ze haar vork nooit vinden, ze kon namelijk niet zo goed zien. Dan wees Karel haar altijd de vork aan met zijn neusje. Elke dag wandelde ze uren met Karel in het park. Veel kinderen liepen haar voor de voeten. Ze vroegen vaak of ze Corrie mee konden helpen oversteken.…

je wast jouw handen haren in een wrong speeksel welt achter tanden alles geschikt op het aanrecht van snijplank tot theelepel je bent aan frullen gehecht het schilmes schraapt zaadjes uit de paprika de ui fruit in sissende olie je roert gehakt met een vork rul en grijs in de pan nog wat ontvelde tomaten het laurierblad mag niet…

(voor Elisabetta Sirani (1638 - 1665)) Je bent geboren op 8 januari 1638 in Bologna. Jouw ouders waren Margherita en Giovanni Andrea Sirani. Jouw vader was een barokschilder. Hij was eerst een leerling van Giacomo Cavedon en daarna van Guido Reni (1575 - 1642), die o.a. een meesterlijk portret van Sint Cecilia maakte. Je was de oudste van vier kinderen…

En tja als een mens teveel hooi op zijn vork neemt, waarmee ik niet de boer bedoel die moet zorgen dat voor een bepaalde tijd al die prachtige hooimijten weer opgestapeld liggen in de weilanden, nee, die boer weet wat werken is, bij het krieken van de dag, ( of soms er zelfs voor) opstaan en met de kippen op stok, waarmee ik ook weer niet aan wil geven…

Klerkenvlerken strekken naar vork en mes, zetten tanden in willekeurig vlees noch vis, genieten niet echt van deze dis. In subtiel wit en gracieus klassiek rood stromen wijnen uit karaffen, de klerken zitten mooi te zijn tussen peperdure tafelwateren, verwachten applaus voor goudklateren, alcohol vloeit gluiperig onverstand.…

Als ooit jouw aanraking geen beroering wekt dan ergernis of niets, als ooit de dagen zich weer sluiten in de aaneengeregen rij van opsomming zonder apotheose* als de dood zich in ons heeft gemengd en vreugdeloos met ons aan tafel zit waar alleen nog de verveelde conversatie van de vorken klinkt, als ooit jouw bloed niet meer het mijne is…

Hooi op de vork van De Partij: "Ze zullen het nooit leren. Zie hoe de gnoe, dat kuddebeest, zich niet wil integreren!"…

Als onze familie aan tafel zit te eten en te drinken met lepels en vorken dan wil zij ook aanschuiven als zeer sociaal en echte gezinshond met ook een stukje vlees een aardappeltje en appelmoes op een theeschotel als kindje erbij.…