Alle inzendingen over wonden

Tijd heelt alle wonden, zegt men toch, Maar de wond zit er nog. Veel tijd is er al verstreken, Maar er is mij gebleken, Dat de wond steeds groter wordt. Tijd is betrekkelijk kort. Ik word te vaak herinnerd aan vroegere tijd. Nu wordt het tijd, dat het eindelijk slijt.…

Inslagen scheuren het veilig gewaande fort en leggen een oude inhoud bloot van dieper dan diepe lagen, wat met beton gewapend was wankelt op het zwakke fundament…

Zonde wonde geen verwondering.…

Beetje rood, beetje bruin zodat het net een heel diepe wond lijkt. Ha, niks aan de hand. Zie je wel. Die schaafwonden stellen ook niet niks voor. Schoonmaken, pleister erop en klaar. Zo doen die profwielrenners dat ook.…

De wond is dicht, niets meer te zien van wat daarbinnen is gebeurd Maar het verdriet dat heeft zich vastgezet In de spiegel speur ik naar oud zeer, dat niet te zien is Anderen kijken even bij mij weg, alsof er van buiten iets veranderd is Alleen wanneer ik opvlieg, dan komt in hevigheid eruit de gloed, die ervoor zorgt dat ik niet verkil…

nodig omdat je er niet achter stond zijn ze nu overbodig neem je brieven van mij af leugens die ik bewaarde omdat je nooit echt om mij gaf zijn ze nu zonder waarde zeg je vrienden waar je bent ik heb ze nooit gemogen ze hebben mij niet echt gekend maar wel teveel bedrogen neem je foto van de muur ik kan er niet naar kijken… of wonden…

Hun plekjes gevonden onzichtbaar aan de wand tonen ze geen wonden alleen hun scherpe kant. Dankbaar voor mijn zorgen stralen ze keer op keer gemeen groetend...tot morgen dan treffen wij ons weer.…

In 't donker van de nacht terwijl mijn lichaam slaapt vloeien de tranen van mijn hart om de wond die daar nog gaapt Als ik 's morgens dan ontwaak en kijk naar mijn gezicht neem ik een lange douche en plak de wond weer dicht.…

door geen mens gevonden de nevel heeft de dolenden verslonden en nectar smaakt naar gal en levertraan geloof heeft nooit de volkeren verbonden profeten zijn een eigen weg gegaan sporadisch was hun boodschap echt humaan de kudde werd bewaakt door felle honden maar mocht de ware schepper wel bestaan dan likt hij schuw z’n zelfgeslagen wonden…

Vaarwel, vaarwel, het bruine bos; het was wel liefde, geen zonde dat ik God schoot de zuivere wonde: boog, boog, gij zijt nu krachteloos en los.…

Wisselende getijden helen alle wonden, maar niet bij mij. Beelden trekken voorbij van schimmen met stinkende monden. Een net van verderf stort over mij neer. Mijn diepste ik door smeur verstikt. Ik beleef ze weer; keer op keer. Vrijheid in den vreemde. Op hol geslagen verstand; geestkracht in brand.…

Hij luisterde bewogen toe en toen ik uitgesproken was, leek het of een geslagen wond door zachte handen weer genas! ----------------------------------------- Frits Deubel www.gedichtensite.com…

bibberend van angst moed en tranen staken uit je zakken lekkend vanuit de ooghoeken keek je me smekend aan de uitgedoofde vlammen met ingebeitelde wonden schaven helpt hier niet balsemen van zachte woorden verlichten geen pijn van krammen diep ingeniet…

in een pompoen de naam van mijn beminde; Het schrift was eerstmaal teer*, men zag daar anders niet Als dat het groen gewas beschreidde mijn verdriet: Maar als* ik naderhand hier weder kwam getreden, Toen stond ’t uitgepuild* al wat ik had gesneden; Dies* riep ik overluid*: dus* gaat ’t met de min*, Daar komt een grote wond…

Maar ik bedacht hoe de onzichtbare innerlijke wonden van de liefdespijn, die ik verborgen houd voor de mensen nog langzamer zullen genezen als de uiterlijke wonden....…

Je eerste liefde Is de diepste wond Pijn die niet heelt Van tijd tot tijd terugkomt In een gedachte In een droom... Ik probeer je te vergeten En verder te leven Opnieuw verliefd te raken En niet steeds die steken De wond is te diep En het litteken te groot... Mijn eerste liefde Is mijn diepste wond.…

Of je het zout in mijn wonde bent? Zout ben je zeker en wonden zijn talrijk sommige passie kruipt op vijf poten en schuurt zijn buik over de vloer Is je buik zout? Ja, zout is je liefde zeker Wil je het werkelijk weten? Stoicijnen bereiden hun eten met zout Honden likken hun wonden. Wil je het werkelijk weten?…

Waar de geliefden vreemdelingen zijn in oude schaduwen van bittere wonden van nijd en angst is de tijd wat ik wens en niet meer zal vragen als de dood mijn laatste vriend is en alleen een geboren droom mij nog zal laten ontwaken in het licht waarin alles zonder levenskracht bestaat…

Een kleine wond vertoonde zich aan de binnenzijde van mijn rechter middenvinger.…

Er zijn nog altijd wond'ren, al zie je ze niet elke dag. Je moet er oog voor hebben, zodat je ze beleven mag. Soms kun je maanden tobben, terwijl je nergens uitkomst ziet en eig'lijk wordt je leven een weg vol angsten en verdriet.…

Een wond die nooit zal helen het hart van Rusland bloedt en alle gebrande kaarsen maken dit leed niet goed. Honderden mensen lieten het leven door handen van terroristen het is niet te bevatten kijkend naar al die kisten.…

de houten wonden zijn gesneden door het doornscherpe glas het aftreksel van pure schoonheid wordt verborgen achter messen met ’n weerspiegeling van schuld van het betraande zieke hout wat nu pas werd onthuld..…

Mij hebben ze gebroken ja, maar de pijn van iemand van wie je zoveel houdt, slaat een nieuwe wond. Neee roep ik machteloos. Hoe moet ik ooit nog iemand vertrouwen? "Hoe weet ik of jij me niet slaat" vraag ik haar. Ze zoekt mijn blik in een ijzigwekkende stilte. Pakt mijn kin zachtjes vast om me aan te kijken maar ik ruk me los, verstijfd.…

Een felle pijn had mijn been getroffen, was dit onverwacht en plotseling komen bezetten als een leger in oorlogstijd. Een ranselende pijn die geselde en die het been doorsneed als een mes. De pijn noodzaakte mij te strompelen bij mijn trage parcours door de straten en deze veroordeelde mij bijna tot de status en de lotsbestemming van een slachtoffer…

De tijd heelt alle wonden (zoveel pogingen verspild) maar het kan zijn dat je wonden hebt die je niet genezen wilt ik herinner me jouw ogen, je stem en ook je lach jouw beeld dat blijf ik koesteren omdat ik zoiets nooit meer zag…

Leg jouw wonden bij mij neer Zo groot en zo verborgen Ik zal ze goed verzorgen Geef mij jouw diepste zeer Herkenbaar, al jouw pijn Ik was wie jij nu bent Ik heb het ook gekend Ik wil graag bij jou zijn Terwijl je in de spiegel kijkt Zie je niets dan al je wonden Verborgen en verbonden Maar niets is wat het lijkt Ik zie…

Zijn beide armen tonen een roodachtig onheilspellend patroon van wonden. Om de innerlijke pijn te bestrijden met nog meer, andere pijn snijdt hij zichzelf en verwondt hij zich met telkens nieuwe wonden. Op de andere arm drukt hij nog steeds de sigaretten uit. Nadat een wond genezen is, volgt telkens weer een nieuwe verwonding.…

Hoe zeggen ze dat ook alweer dromen worden idealen Als ik dagdroom met jou ben jij dan ideaal voor mij Hoe zeggen ze dat ook alweer Op ieder potje past een dekseltje Tijd heelt alle wonden, en drie maal is scheepsrecht Maar waar vind ik iemand die past bij mij De tijd loopt wel door, maar wie heelt nu de wonden En driemaal, dat moeten…

Mijn niets ontziend gedachtenbeest verlustigt zich, likt oude wonden.…

Ik schaaf aan wonden van mijzelf en fluister angst ik kan niet alles al zeg ik anders het diepe soms zo diep al lijkt het maar zo en toch? -waarvoor die angst- Mijn eerste angst overwonnen trek de pleisters weg mijn wonden zijn er niet zichtbaar voor een ieder ik glimlach ik speel -waarmee?…