Alle inzendingen over zit humor verborgen

De in Drenthe uit meerdere megalieten opgestapelde bouwsels zijn echt hun(e)bedden en niet de onze.…

kortere naam ken ik niet nooit vader ooit eens papa tederheid was verborgen langzaam verzachtende vader wel eens tranen in je ogen druppels van tederheid zorgzame grijze oude man meer dan zestig jaar met de liefste vrouw moeder lieve man achter een schild na je eenzame dood kun je nog zo vertederen wordt je late humor en liefde…

heden zoveel jaar na dato versteen ik het beeld van mijn vader houw de lagen van zijn persoon tracht zijn wezen te plaatsen in een menselijk kader een postuur van ruimtelijke omvang gevoed door smakelijkheden een zuivere inborst gevormd door haast verborgen verleden gaven deze kleine man met humor en weinig woorden een ongekende…

Met mijn vijfenzestig jaren ben ik een jongbejaarde. Boven mij schemert een donkerblauwe hemel, die op komende levensavond duidt. Daarachter zie ik de einder als een zwarte bergketen: vragend en wachtend duister. Vlak voor mij ligt een bruine vlakte, verzoekt om rustig toe te kijken. Ergens, in het midden ervan, begint de grond enigszins te bollen…

het is niet erg als je het niet begrijpt als de diepte niet aan jou is besteed mijn woorden voor jou ongrijpbaar zijn jij niet één kunt zijn met liefde of leed of als de humor verborgen ligt jij de smaak van het gerecht nét mist niet voor iedereen is alles duidelijk dubbelzinnigheid, bedrog en list en is de liefde onzichtbaar omschreven…

‘t Zit in de schaduw van het mooiste licht. ‘t Zit in de rimpels van m’n eigen gezicht. ‘t Zit in de liefde en ‘t zit zelfs in haat, ‘t zit misschien wel verborgen in het allergrootste kwaad. ‘t Zit in de glans onder elk laagje stof. ‘t Zit in de smaak van ‘t bitterste lof. ‘t Zit in de versjes in dit album van jou.…

Als je op school je best niet doet, blijf je zitten. In de Nederlandse politiek helaas vaak ook.…

ik wil wel het gaat niet ik wil wel maar ben bang dat hij het ziet zal ik mijn benen staan op springen zal ik maar dan begint hij met al die dingen wat is mijn besluit mijn stoel klampt zich aan mij vast toch kies ik ervoor om op te staan en wordt hij zeer verrast…

De één wil nog meer mijn aandacht dan de ander, Het vreet al mijn energie uit mijn lijf, Maar omdat me is geleerd om te helpen elkander, Zet ik mijn eigen verborgen verdriet buiten kijf.…

Schoenen hoeven niet te zitten, als ze maar staan.…

Nee, ik kan er toch bij blijven zitten?…

Tussen hoge bergen lag een mooi, diep dal. Bevond het zich ergens in het Spaanse hooggebergte, in de Kaukasus of in de Himalaya? Dat is niet bekend. Wel staat het vast dat de bewoners van dat dal allemaal boer waren. Vol werklust en tevredenheid verbouwden die mensen hun koren en andere gewassen. Runderen en varkens leefden heel gezond. Naast het…

Discriminatie zit in een klein broekje...…

Onvoorbereid begonnen deze verborgen littekens in mijn huid te boren, ik kon mijn eigen pijnen niet meer aanhoren. Ik probeerde in geschreeuwde nachten zinloos te schuilen, maar diep kinderverdriet bleef even eenzaam als voordien in een fantasiewereld huilen.…

Ongeboren kind Jouw hartje klinkt als muziek Verborgen klanken…

Blijven zitten scheidt de drukke, ambitieuze mensen van de bescheiden of juist al te drukke mensen die niet de kans hebben gekregen in te zien dat het anders moest…, of in mijn geval om mezelf te leren kennen.…

Met haiku's kan men de gedachten voorspellen de clou: Optellen!…

Leef je leven met een lach Heb humor van dag tot dag Zie de humor van het leven Al is het maar voor even Kijk met een lach naar je problemen De humor zet ze op hun kop Blijf Lachen in je leven Humor raakt nooit op…

Europa 50 jaar, probeer dan nog maar eens aan een baan te komen, Brussel ruist en Den Haag bruist, de man in de straat is al lang uitgelachen. Een koningin en een minister-president, vergezeld van zelfbenoemde notabelen, vergapen zich aan ruisende kleding die over de catwalk walst. Veertig compensatiewijken telt Nederland, heeft een minister heel…

Je kwam thuis, slokte je eten naar binnen in twee minuten en ging voor de tv zitten om direct na de match in slaap te vallen. Je vertelt me nooit meer dat je van me houdt, je knuffelt of kust me ook niet meer. Ofwel ben je mij aan het bedriegen ofwel hou je niet meer van mij. Wat ook de reden is, ik ben weg!…

Waarom de ene mens (glim)lacht en de ander nooit bij dit soort humor over bij voorbeeld de Haiti-ramp. Is humor aangeboren,ontwikkeld of een karaktereigenschap? Natuurlijk begrijp ik dat degenen, die er persoonlijk betrokken bij zijn, nooit zullen (glim)lachen. Maar toch pleit ik voor de humor.…

Wat ik dus nu al humor vind is dat degeen die dit leest meteen al een feest van herkenning heeft of mij nu al een eigenwijze kloothommel vinden…. Lachu! Ik weet: humor maakt niet altijd vrienden. Vaak past een stilzwijgen en kan ik het niet laten toch een rot opmerking te maken.…

Humor is een middel tot een doel…

Dan gaat hij mij voor naar de wachtruimte en zie ik de veelzeggende op de achterkant van zijn t-shirt gedrukte tekst: "Ik zie ik zie wat u niet ziet." Een gepaste vorm van humor. Op de afdeling radiologie. Humor, de goedaardige tegenhanger van tumor waar ze er, op de afdeling radiologie, ongetwijfeld genoeg van zien.…

Humor, want daar begon ik over, echte humor die zit niet in een blikje, zakje of doos, nee, humor maak je zelf, door op welke wijze dan ook een moment te nemen, waarop je lacht!…

Het is fijn dat onze voorkeuren voor humor elkaar deels overlappen. Deels. Hij kijkt graag naar filmpjes waarin mensen op hun smoel gaan. Vooral de Amerikaanse voice over maakt hem aan het lachen. Ik trek deze filmpjes niet maar geniet van het soms tot huilens toe lachen van man. Stiekem sla ik hem gade.…

Eén kleine bedenking toch, als ik het zo terloops vragen mag, zonder veeleisend te willen overkomen, dat wil ik vermijden, maar hoe zit het met humor? Je weet wel, lachen gieren brullen, doen jullie daar ook aan?…

Al zal ik je nooit meer van mijn leven horen Je stem zit voor altijd vast in mijn oren. Al zal ik nooit meer met je kunnen lachen Jouw gevoel voor humor heeft mij ook besmet. Al zal ik nooit meer met je kunnen delen Hoe je schouder aanvoelt zit vast in mijn huid.…

In een deel van mij waar ik me heb verborgen daar is hij nog gisteren, vandaag en morgen geen dag zal mij passeren zonder even daar te zijn soms wil ik niet, maar doe het toch als ik daar in mijn tranen zwem ontwaakt de liefde weer die ik nog voel, voor hem herinneringen...dalen op mij neer in deze duist’re ruimte waar weemoed overheerst…

Jeruzalem's edelen zitten uitermate safe in superieure handen en ervaren rust over verre einders rennen aardse leugens lallend en slalommend westwaarts alwaar titanen, zegevierend in chaos, heftig tekeer gaan bij avondlijke aanvaringen : revoltes eerlang navigeert over naamloze zenits : indalend charisma, heilzame toerusting…