Alle inzendingen over zomernacht

Zonnestralen die over het water glijden, tussen kabbelende bootjes met vrolijke mensen. Blonde haren met blauwe strikken, parasolletjes en manden met etenswaren, die op grote handdoeken eilanden vormen op het land en zich dromend lijken te spiegelen aan eenzelfde beeld wat zich op het water afspeelt. Zomerse drukte in zijn mooiste kleurenschakering,…

De zomernacht werd zwart, Toen, zacht en duidlijk klonk er Een klare stem door ‘t donker: Mijn zoon, geef Mij uw hart! Ik aarzelde... verward... Was het de wind die zoefde? En weer zei, maar bedroefder, De stem: geef Mij uw hart! Ik wrong mij op de grond, Tot ik de woorden vond: Heer, ‘t moet door U genomen!…

Maar op die mooie zomernacht liep ik met je over het strand, met onze schoenen in onze andere hand liepen we hand in hand. Je gaf me iets, een abstract begrip wat je alleen maar als je het écht meent kunt geven. Maar wat dat begrip precies was, weet ik niet, zelfs nu niet. Maar ik bloeide, door jou. Ik werd warm, door jou.…

Ik zag Cecilia komen op een zomernacht twee oren om te horen twee ogen om te zien twee handen om te grijpen en verre vingers tien Ik zag Cecilia komen op een zomernacht aan haar rechterhand is Hansje aan haar linkerhand is Grietje Hansje heeft een rozenkransje Grietje een vergeet-mij-nietje de menseëter heeft ze niet gegeten ik heb ze niet…

Een zwoele zomernacht Het gordijn danst op de wenken van de wind Het bed is heerlijk zacht Maar niemand die mij bemind De deur staat op een kier Een bries voert haar mee Licht als rijstpapier Nu zijn we met z’n twee Mijn lichaam half ontbloot Boven me houdt ze stil De kans is groot Dat ze krijgt wat ze wil Langzaam tast ze over mijn…

Klaar voor hoogtij en onbescheidenheid De nacht geslonken tot een slanke maansikkel transparant cellofaan waarin ik de uren wikkel Zo ijl en flinterdun de overgangen de laatste stralen kussen al het schemerlicht van de volgende morgen en het verse vergezicht het duister is te kort voor hartstocht en verlangen De zomernacht waarin de dag…

Doe nu die gedachten dicht van je. Denk nu eens liever niet na over morgen. Kijk niet steeds weer die bosrand van gisteren na, bramenplukker die je bent zoals vroeger maar nu. Maak even geen onderscheid tussen een wie en hoezo en de kans op anders. Doe in je hoofd uit de lamp, hoor wat er is, ademt en ritselt, kwaakt in de kikkers. Leef met…

Stilaan wordt het donker, vingers wijzen jouw hemel aan Dichterbij vormen briketten glinsteringen van ons bestaan De barbeque dooft, mijn schat laten we toch slapen gaan...…

wanneer een vleermuis spichtig de nok van het dak ontschiet en de nachtvlinder amechtig de holten van de surfinea kiest vervagen de geluiden, versterft traag het licht kruinen doemen dominant op hullen zich in donkere pracht een muggenzwerm warrelt kringelend op animeert het straatlicht in de zomerse nacht onder Cassiopeia's Wiegende…

water en wel: binnen mijn handbereik over de Singel klinkt geruis van laat verkeer, gemengd met flarden muziek, voor wie niet slapen kan of wil, mij is het om het even geen hoempa door de open ramen mijn planten zijn alweer verzadigd de bloemen geven geuren af en nachtvlinders ontsnappen aan de warme schuilplaats van de dag om deze zomernacht…

Bijna ontroerd door de rotzooi om haar heen spoelt ze haar mond, werpt een laatste blik op de ‘vredevorst’ naast zich en besluit hem niet wakker te maken, maar te laten broeien in het feestgewoel van de zoele zomernacht.…

"Zomernachten" komt nergens voor in de bibliografieën van Dostojewski, maar wel de roman "Witte Nachten" uit 1848 met precies hetzelfde verhaal. Dat boek heeft overigens de meer dan toepasselijke ondertitel van "Sentimentele roman. Uit de gedenkschriften van een dromer". En de Witte Nachten van St.…

Omarmd in zwoele zomernacht lagen wij loom in de koelte van een appelboom tot plots bliksemschichten de hemel deden oplichten en onze droom werd vastgelegd in een flits van hartstocht.…

Geen ogen om te zien of warme vingers tien Hij meet - en treft van verre het levendwarme vlees dat zingt en zindert in de zomernacht Ik doe het licht uit in de doos: het objectief is machteloos…

woorden fladderen in mijn hoofd als vleermuizen in de vroege zomernacht doelloos schieten ze voorbij als aangeschoten duiven van klei tuimelen ze omlaag in een vrije val woorden die ik morgen schrijven zal…

Van muggen- zo bekent de Dalai Lama- Wordt hij in zomernachten soms gestoord Toch mept hij ze niet dood, daar dat niet hoort En blijft hun hinderlijk gezoem een drama Dus innerlijke vredelievendheid Leidt met gemak tot innerlijke strijd…

Sierlijk langs en om elkaar frêle drie-eenheid vleugelpaar dansend plezier van hier naar daar hun voorjaarsdans belooft verstoorde zomernachten met vliegenmep in dwaze beddendans ja hier, o daar nee; met mijn snelheid is`t lauw kans `k besluit nu tot een compromis ga rustig liggen en vertrouw jij zult niet steken dan ontzie…

de ukelele lalaat lustig verleidelijke lambada’s in zinderende zomernachten hahahawaiaanse schonen heupwiegen hitsig hijgend rond zijn besnaarde leest krioelen kronkelend om het springende beest tot hij kreunend de aftocht sjeest poëzie pure…

Wanneer na een loodzware, warme dag, de zon ter kimme neigt geeft de aarde de opgenomen warmte terug, om er de zwoele zomernachten mee te omlijsten. Zomernachten die weer zullen overgaan in allesoverheersende levende zomerdagen. Maar toch; hier en daar is er een vrucht die, gebukt onder zijn eigen gewicht, loslaat.…

Een lichte bries vervoert een speelse oranje gloed over een onstuimige zee Schelpen rinkelen bij windgetij over het strand met de golven mee Een zwoele zomernacht drijft op de klanken der schone avondlucht Terwijl een schaduw snel verdwijnt en in de schemer vlucht…

ik fantaseer gezichten in duizenden gedichten en nooit gedachte dromen ik kerf mijn gedachten in zwoele zomernachten en onbeschreven bomen ik kleur mijn witte wangen in rozerood verlangen en net gemiste kansen ik wens mijn lieve leven in hemelsblauw te zweven en eindeloos te dansen…

Met oeroud gekwaak van zomernacht Zwelt de maan En een glazige lis strekt het blad Naar haar licht. Alles dwaalt. Veel donkere vlinders Glijden langzaam dooreen. Alles dwaalt vannacht. Uit het slaapdronken riet Stijgt een lied maanwaarts.…

Mijn schaduw heel klein De zon staat heel hoog Een geurende jasmijn Achter mij een rozenboog Fleurend in de zonneschijn Ik sta tussen madeliefjes En voel me heel blij Zelfs gele trompetjes Lachen naar mij Ik geniet heel stilletjes Heel die bloemenpracht Die mijn ogen streelt Volbracht in 'n zomernacht Bloemen, een zinnebeeld Van mijn…

wast in wollige golven uit de gouden bron ~ Boven drijven langs gouden bijen wolkjes blauw mondjes blazen dauw ~ In rust op gonzen van de golven drijvend mee schelpen rinkelen ~ Glinsterend water waterbellen vol muziek spiegelt zeeklanken ~ Lichte bries vervoert avondlucht bij windgetij Zwoele zomernacht…

Ik denk aan hoe je me kust Zo teder en zacht Vol liefde en lust Zo warm als een zomernacht Tegenhouden kan niet meer Ik wil mezelf aan je geven Mijn hart gaat flink tekeer Deze spanning duurt maar even Onze lichamen vloeien in elkaar Zo intens en hevig Het is net een hemels gebaar Zo hard, zo zacht, zo stevig We kijken naar elkaar…

. ------------------------------------------------------------------ * N.a.v. het schilderij 'Zomernacht boven de Ostafjord' van Edvard Munch…

Lachende gezichten en gewoon genieten van deze heerlijke zomernacht. Herinneringen komen in mij op als ik dit panorama aanschouw. ‘Waarom kon ik drie jaar geleden niet genieten, maar alleen de drank laten beslissen?’ Leuke, lachende mensen in een heerlijke zwoele zomernacht. Als ik vier uur thuis kom, ligt het briefje nog op zijn plaats.…

van hier hoor de tinkel van gerinkel van de buisjes van metaal mijn zinnen aan een touwtje in de flonker van een vrouwtje hoor de tuinfluiter zingen de avond schemert kringen en kleurt de tinten rood als de zon traag vergroot proef maar van de geuren reuk van kamperfoelie ranken hun paarse bessen lonken nog naar een zomernacht…

je nam een washandje en bewoog het schuim als een uiteenvallend kleed van natte kristallen over je lichaam snoevend je nam een hap en bewoog je lippen als met woorden die prettig overvallen zo aangenaam proevend je nam een boek en bewoog je ogen als fonkelende sterren die in de zomernacht vallen elk hemellichaam overtroevend…

Op de achtergrond dooft vioolgeluid - een wegterend decorstuk - terwijl ik van de beslagen ruit doorzichtige letters pluk Langs druppels wegglijdende zinnen glinstert het nachtelijk beminnen Ik open het glimlachende venster een zomernacht glipt in de winterkou verbaasd ontdooit de tuin en wenst er een streling en koesteren bij, in hardblauw…