Alle inzendingen over zusje

Twee vrolijke oogjes Glanzen blij Voorzichtig Duwen zijn kleine handjes Een grote wolk Wit kant opzij Hij kijkt me aan En vraagt: Is dit mijn zusje? Ik knik van ja Hij lacht En zegt dan zachtjes trots: Wat is ze mooi, hè mam...…

Het huis zorgt goed voor jou, mijn zusje lacht korsakov van zich af en drinkt een kopje koffie. De visite vraagt en krijgt een beker volle melk. Vandaag gaat het niet goed, copd en roken gaan niet samen, zuurstof wordt in mijn zusje gepompt. Godverdomme denk ik dan, zusjelief, ik wil je zo niet laten gaan. En toch laat jij, zomaar, alles gaan.…

ik stond te wachten op mijn kleine zusje bij school. opeens kreeg ik een jongen in het oog. hij leek me aardig, ik vond hem knap en hij zag er niet bepaald dom uit. ik zette dus steeds een stapje dichterbij en begon een praatje met hem. hij vertelde dat hij ook op zijn kleine zusje stond te wachten en haar heel lief vond.…

Knalrode lipjes die amper een woord uitbrengen kleine handjes vingers zo klein geen woorden voor alleen kijken en lachen…

Wat was er van je geworden Als je was geboren? Hoe zou jij zijn Als je niet was gestorven, zo klein Zouden wij op elkaar lijken? Of juist compleet van elkaar afwijken Zouden we vriendinnen wezen en elkaars gedachten lezen Of zouden we absoluut niet met elkaar overweg kunnen En elkaar geen geluk gunnen Samen in mama's buik Neem het risico…

Zo'n vreselijk ongeluk daar lag je levenloos: ow wat was het moeilijk want ons zusje is dood....…

Mijn zusje Bijna gelukkig Zo leek het bij jou te gaan Altijd gehoopt dat het goed kwam Maar het was niet meer dan een waan Diep in jou zit die hele grote wond En hoever je ook van ons vandaag bent Waar je ook terechtkomt Ik hoop dat je ergens diep van binnen Later met ons wil verder gaan of in elk geval opnieuw beginnen altijd verbonden blijven…

de tuin is mooi van kleur en vol van zomerleven en ik geniet van kosteloos en puur geluk maar dan opeens zie ik het voor mijn oog gebeuren een vlinder valt zacht voor mij neer, gebroken, stuk een vogel vliegt voorbij zonder ook maar te merken dat onder hem een kleine vlinder sterft haar vleugels brandend van nog levend wild verlangen in kil…

Als ik ranke stappen door vier jaar tijd zie gaan moet ik altijd denken even blijven staan bij jouw zusje wat goed gedaan ranke stappen veranderen in flink en dapper gaan ‘graag iedereen een roos’ jij, als samen aanwezig in haar lachende foto aan de doorgegeven roos.…

‘Met mijn zusje.’ ‘Je zusje? Waar is ze dan, ik zie haar niet.’ ‘Nee, dat klopt, ik kan haar alleen maar zien, niemand anders,’ zei het meisje geheimzinnig. Het kind rende weg en riep tegen de spelende kinderen, dat dat rare kind een zusje had, maar niemand kon dat zusje zien en dat ze daarmee aan het praten was.…

Maar geeft grote zus zich niet gewonnen heeft zusje wel iets anders op verzonnen Kokodillen tranen en oh wat een verdriet Ze zorgt er wel voor dat iedereen die tranen ziet En grote zus wordt boos en geeft zusje weer wat ze wil ook al is het eigenlijk niet eerlijk ze is dan eindelijk wel stil!…

Zusje belde me en vroeg of ik zat danwel kon gaan zitten. Was net onderweg naar mijn fiets onderaan de trap om boodschappen te doen. Ik nam plaats op de derde trede van beneden, zeg het maar. Haar boodschap, longkanker, ongeneeslijk. Toen vroeg ik haar of ze nu het liefst een peuk zou willen roken. Tuurlijk, lachte ze in mijn oor.…

De zusjes; mijn zusje en ik brachten er de winternachten door in die verre, voorbije jaren en op de beslagen ruiten tekende ik sprookjestaferelen en ik vertelde mijn zusje fantastische verhalen. De razende tijd heeft alles vernietigd maar ZIJ is mij gebleven als het enige, als het meest dierbare op deze aarde....…

Mijn zusje belde elke dag. Mijn zwager hielp mij ook op elk gebied. Weer een andere afkickkliniek. Maar hoe ik ook mij best deed, het ging niet goed, niet gewend als ik was aan regels met mijn onrustige levensstijl. Ik zorgde er voor dat het ondanks de hulp van mijn zusje en man er weer niets van terecht kwam.…

De militair die woonde in de hoge huizen aan de Fatimastraat, de heer Van V., ontwaarde mijn zusje bij de plantenkassen en droeg haar op zijn arm naar ons veilige ouderlijke huis.…

jij zou een baby-zusje zijn. Mijn stiekem verlangen een meisje, zo klein. Eindelijk daar ben je dan blauwe oogjes, rozig haar. Tranen van geluk en direct zo onmisbaar. Zo warm, zo lief en een heerlijke zoete geur. Ons baby-zusje "Vlinder" is geboren en we noemen haar FLEUR.…

Tot dusver was alles nog te doen - houd moed, zei pappa wees sterk en lief voor zusje - huil niet, riep mamma het komt allemaal weer goed maar hier rillend naakt naast zusje nu die man hem schopt en slaat zijn rechtervuist ontbalt en pappa's zakmes pakt pappa's mes zijn pappa moet hij huilen huilen zoals alleen een wees soms huilen…

De pop van mijn zusje droeg de naam "Liselotje" en ook zij werd vertroeteld, gekoesterd en verzorgd.…

Mijn jongste zusje (15) was bij mij op visite. Het was gezellig. Ze woonde op een begeleid-kamer-project en moest om 21.30 thuis zijn. Mijn man bracht haar even thuis. Toen ze weg ging gaf ze me een kus en zei: "doei lieffie, tot vrijdag." 00.15u De bel gaat? De bel? Zo laat, wat is dit?…

mijn zusje is gestorven, nog maar veertien maanden oud. ’k Zag haar dood in ’t kistje liggen: ach wat was mijn zusje koud! ’k Riep haar toe: mijn lieve Mietje! Mietje, Mietje! maar om niet. Ach! hare oogjes zijn gesloten; schreien moet ik van verdriet.…

Helemaal links zie je mijn zusje op de schoot van onze elegante, jonge moeder. In het midden sta ik. Met wijd opengesperde, waakzame ogen kijk ik in de lens. Mijn zusje en ik dragen beiden jurkjes die we ongetwijfeld hadden overgenomen van een tante. Rechts zie je onze vader. Hij kijkt indringend ons broertje in de ogen.…

, schreef Franz Kafka, denkend aan John, die zijn zusje Linda voor zijn SBS-kar spant.…

Mijn zusje slaakte een zucht van verlichting, toen de deuren zich sloten en de lift zich in beweging zette. En daar in die lift heb ik beterschap beloofd. En weer en nog een keer...…

....en zo sliepen wij nacht aan nacht in de monumentale bedden - geërfd van een tante - die de kleine kamer grotendeels in beslag namen; mijn zusje en ik. Tijdens de winternachten tekende ik taferelen op de beslagen ramen en verzon verhalen om haar te vertellen.…

Ze zag haar zusje er liggen, aan al die darmpjes en al die apparatuur. Er liepen tranen over haar wangen. "Linde hoor je mij? Ik ben je zusje Caro. Word alsjeblief wakker, 't was mijn schuld,sorry." Haar moeder sloeg een arm om Caro heen. "Je bent niet schuldig,Caro." Ze stond naast het bed van haar zusje.…

Samen, twee samen zo vanzelfsprekend verdriet en vreugde herinneringen opgetekend weet je nog wat papa zei - mijn kinderen mijn dierbaarste bezit ik kies voor jullie allebei -…

Als een ander de beslissing heeft genomen voor altijd bij jou weg te gaan Rest jou niets anders dan de pijn te verwerken van wat hij je heeft aangedaan. En natuurlijk heeft ook hij verdriet Voorzichtig kwam hij met de uitspraak Ik kan je niet gelukkig maken, zo kan het langer niet... De tijd heelt alle wonden dat hoor je overal Maar je…

"Over een poosje krijg je een broertje of zusje" hebben papa en mama hem verteld. Hij dacht het begrepen te hebben. Maar wanneer hij het herhaalt, als het wezentje in mama's armen ligt: "Een broertje of zusje!", wordt hij gecorrigeerd: "Neehee een broertje!". Het zal wel.…

Morgen begraaf ik mijn zusje en poezenkind is krols. Dood en leven stonden nimmer eer zo dicht bij elkaar. Een keuze is onmogelijk, kies trek ik mij terug en vraag om een teken voor mijn gelijk. Heb ik hier een punt ?…

de richting van het zusje, de kameraad en metgezellin die mij geschonken was voor het leven.…