Alle inzendingen over zwartwit

Zij zoekt een scherpe bril om haar zwartwit verhaal in eigen taal te kunnen lezen.…

geen belang zeiden ze met overtuiging iedereen gelijk voor de wet toch is het soms anders dat weten we allebei, meesten spreken maar toch wordt er gefluisterd…

bakstenen slorpen beloftevol de woorden op letters maken halt hier hangt een groot verlangen gestolde beelden spreken een zwartwitte taal het beenmerg van de stenen hunkert naar de dromen die aan de muur zijn blijven kleven…

Ik houd van het snelle opglanzen van de zwartwitte tegelvloer, van de geluidloze verdwijning van het vuil, van het trage opdrogen dat zich voltrekt vanaf de voegen en de randen van de tegels, op weg naar het midden.…

In mijn kindertijd krioelde de straat van leven hoefden kinderen op elke hoek van de straat niet te beven voor het scheurende geluid van een zielloze wegpiraat In mijn kindertijd was televisie mét voorgeschoteld geweld nog een zeldzaamheid Vertelt in zwartwit… bleef men destijds thuis voor Saar en Swieber en het weinige…

akkers waren kleurloos hard zwartwit en kaal gepeuzeld zonder vogels op foto’s en op films toen kleur nog steeds een sprookje was geel en blauw bestond al wel op het gezicht van bloedend rood hartverscheurend op de bolleneters om te willen overleven hij vertelt het als een paasgedicht tussendoor de matzon en de kou en wijsneusgroene puntjes…

er zijn van die momenten dan splijt een oud gevoel zich van mijn nieuwe lente als oude zuigende wortels schraal, zo gevoelloos koel een onbegrepen negatief verbeeld in grijs en zwartwit hoe de ziel werd verscheurd nimmer zal die herinnering alsnog in zorgende liefde worden ontwikkeld laat staan in een zomers bouquet worden gekleurd…

haar leven als een film uit losse pols zwartwit met grove korrel voor het nieuws van achten gerieflijk bontgemutste übermenschen die dämmerung minus fünfzehn grad der untergang des abendlandes jetzt geschmackvoll aufgezeichnet ieder zijn waxinevlam een treffend leitmotiv zo zal het denkelijk zijn geweest haar leven weer als film en…

weet je nog hoe we naast elkaar stonden op het plein bij het rak laafden wij aan de Amstel waar we het IJ van Columbus proeven konden hij onderbouwde goede raden die doorregen lagen eer we later bemiddeld waren rijk als het water ons kon begroeten langs de kaden zichtbaar verholen kleuren schonken glazen zwartwit wonder van de tijd wij…

verfomfaaid zoekt een fragiele putter mistroostig het onvolgroeide bladerdek de mezen maken misbaar tractoren grommen onzichtbaar in de zwarte buik van de boerderij waar op het achtererf de mest overduidelijk aanwezig is tien scharreleieren voor 75 eurocent zelfbediening vanuit een met golfplaat bedekte kist de natte zwartwitte kat zoekt…

Zo hartverscheurend compleet: zwartwitte donsveertjes, ontroerend rood snaveltje. Kievitje. Pas enkele weken geleden uit het ei gekropen. Je was zo trots op hem. Alleen nog een beetje bijvoeren, een paar dagen nog, dan zat je werk erop. Nu, een paar uurtjes later, zit je daar, ontredderd, bij een hoopje veren, een onbestemd hoopje rommel.…

als uit een krant geknipt gewone zwartwit beelden verloren in de tijd de rand blijft rafelig hoe scherp de schaar ook snijdt verstild zitten zij hier voorgoed gevangen in hun eigen denkpatroon verfstreken op een doek of letters op papier de lippen bewegen wel maar geluid blijft binnen gesprek met hun ik-figuur die ook geen antwoord…

lijkt zij te denken de leidsels enigszins gevierd ruimte geef ik haar ik voel haar onrust, stapvoets dus hier zie ik de wieken als zwarte schimmen met de molen als doodskop in deze sinistere stilte met vochtig beslagen gras hier zwierf ik, denkend en kijkend naar torens toen nog punten van hoop en toekomstverwachting en koeien, zwartwitte…

Als de wijzen uit de aarde vallen en uit het rijzen van de avond, als de kleuren zijdend grijzen wanneer het licht al talend daalt, dan stijgt de diepste cello-snaar door het herenhuis. Zohra heeft een nest gebaard: beneden in de stal liggen moeders muizen: een lapjeskat in grijze tinten, een witte langhaar en een grijsgestreepte kitten in…

zo op het oog schat men haar benen even lang, links en rechts als haar armen eveneens wordt beweerd dat haar borsten loodrecht op de horizon staan, wat onnatuurlijk is, gezien de zwaartekracht de jubel van tenen en het kriebelen van vleugels in plaats van haren op de rug hij weet dat niet en denkt aan lammer- gieren op de thermiek in…

Ik zie de foto's, zwartwit sla ik zijn gade gade, streng zijn ouders in vol ornaat. Hij rookt niet, maar als ik langs kom om zijn huis te kuisen staat de koffie klaar, draai ik een shaggie voor hem, kringelend geniet hij van dat moment. Vandaag wilde hij zelf draaien, lukte niet, ik zie dat hij de pest heeft aan afhankelijk zijn.…

Zomaar een mooie zomeravond schapen dartelend in de wei bonte koeien loeiend vrij alle magen vol en rond Overziend de groene weide zittend in het lange gras vogels overvliegend tepas wolken als witte zijde Hengsten even verderop zwartwit en kastanjebruin de kop fier op de kruin dartelen voorbij in galop Vlinders in alle kleuren…

Zwartwitte uniforme beeldschermberichtjes. In m'n nieuwe Nokia zijn ze kleiner, in kleur, beter leesbaar en zien ze er sierlijker uit. Maar levendiger wordt het er niet van.…

We lachen naar elkaar, we weten wat er komt: ’t Is tijd voor kleurenfilm, zwartwit wordt grauw.…

grijzend lang haar schurende wind, zilte smaak angstwekkende langgerekte zwarte keistenen pieren langs vlakten, aardedonker schuimend zingende waterslag suizend door oren, flitsende reflectie op mijn brilglazen hangend tegen onzichtbaar tastende straffe tegenwind soms kerend op mijn weg die ik schoorvoetend ga zie in mijn ziel,het zwartwit…

Zwartwit vind ik het mooist. Zo kuis en ingetogen. Niet zo vlammend, dat gevoel kan ook door een zwartwit foto ontstaan. Toch heb ik een computer. Wat ik daarmee kan heb ik zelf geleerd. Wie snapt er nu iets van die bijbehorende boekjes? Ik althans niet.. Het aanzetten van de PC, ja dat heb ik eruit geleerd. Het uitdoen veel later.…

De zwaluwen zijn lichtmuzikanten terwijl ze spelen met de lijnen houdt hun dansen niet op; zwartwitte vogels die samen een heel boek vormen Gevuld met bladzijden van een werk uit het verre verleden: spelers die geen grens kennen Van een eindeloze kunstenaar die met diepblauwe inkt van de hemel schiep wat ik hier opschrijf.…

Niet gestoord door enige gêne snijden ze elkaar de pas en de loef af om als eerste bij de kassa de zwartwit geblokte vlag te kunnen krijgen. Diverse klanten zijn al afgevoerd met beenbreuken of verbrijzelde enkels. Mobiliteit is mooi maar er zijn grenzen. Ik heb eens nagedacht over mogelijke oplossingen voor dit probleem.…

Ze staat met één voet vooruit, op haar zwarte halfhoge hakken en vouwt met haar handen in de zij een halflange, zwartwit geruite jas naar achter, op haar rug. Ze is niet jong, maar ze is jeugdig, ze straalt een enorme vitaliteit uit, en stijl, en dat op een heel charmante manier.…

Evenwijdig aan het landelijke zandpad waarover wij voortstappen, bevinden zich grasgroene weiden waarop in de verte zwartwitte koeien doodgemoedereerd, onverstoorbaar en onverschillig liggen te luieren en te herkauwen.…

Trillend als rietstengels volgden we de ruimtevaart-avonturen van Frits Butzelaar, Piet Kamerman, Dries Krijn en Manfred Schulte die, in sneeuwvlokachtige zwartwitte beelden inclusief atmosferische storingsstrepen, over het kijkkastje kropen.…

Het eerst zo onbevangen kind stond daar met een trillend lipje en tranen in de ogen voor de norse vrouwengezichten in zwartwitte habijten. Nooit meer zou zij opgetreden.…

Ik heb er drie geverfd: één zwart, één wit en één zwartwit. De laatste was te zacht gekookt en knapte waardoor er een soort indo-bonte smurrie tussen mijn vingers door begon te lopen. Ik raakte in paniek en rende slurpend en kokhalzend naar het toilet. Het was te traumatisch. Ik zit hier omdat ik als de dood ben voor alles wat stroomt en vloeit.…

Overgordijnen toe en turen naar grijze bewegende beelden met zwartwitte horizontaal verschuivende strepen. De hoelahoep-rage vloog over uit Amerika en ‘Morgen Gebeurt Het....’ werd ‘s woensdags vertoond, met Ton Lensink en de buitenaards-ogende Dries Krijn. De eerste keer dat ik televisie keek, was bij ‘n oom en tante in Den Haag.…

Van Moulijn blijft de eerste Europacup voor een Nederlandse club over, nog wat zwartwit beelden van een goede dribbelaar, nog wat interviews en misschien nog wat kleurenfilm. Van Dorrestijn blijven liedjes over, en geluidsopnamen. En verder gaan de meeste mensen verder met hun weinig opvallende leventje. En samen, samen bouwen we iets groots.…