Gewone mensen dragen geen machinegeweren
dagcolumn
4.5 met 2 stemmen 
21 Artem Chapeye is een soldaat in het Oekraïense leger. Ooit was hij journalist en naar eigen zeggen een behoorlijk kritisch journalist. In Nederland zou hij zich thuis voelen bij de SP of de Partij voor de Dieren, vermoed ik. Of bij de PSP, toen die nog bestond, de Pacifistische Socialistische Partij, want dat was precies zijn standpunt.
En toen begon 2022. Na 2020 had hij zich nog afzijdig gehouden, maar in 2022 moest hij en zijn gezin vluchten. Dat is het begin van het boek. Daarna begint…
Okergele laarzen
column
5.0 met 1 stemmen 5 Ik wilde per se okergele laarzen. Het was het laatste paar, een maat te groot.
„Weet je het zeker?” vroeg mijn moeder.
„Ik doe er gewoon dikke sokken in.”
Okergele beenwarmers vouwde ik over de rand van de laarzen. Mijn witte bandplooibroek stopte ik erin. Daarboven een wit bloesje met een okergele spencer. Je zag de kleur overal.…
Een weggooispeeltje van de femme fatale Dolores Armijo
beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 26 (voor Mariano José de Larra (1809 - 1837))
Jij bent geboren als Mariano José de Larra y Sánchez de Castro op 24 maart 1809 in Madrid, aan de Calle de Segovia 3, het huis van jouw opa Antonio Crispín de Larra y Morán de Navia, de beheerder van de munt van Madrid, en jouw oma Eulalia Langelot y de Bastos uit Lissabon. Jouw ouders waren de Franse arts/vertaler Mariano Antonio José de Larra y Langelot (1773 - 1840) en zijn tweede vrouw María de los Dolores Sánchez de Castro y Delgado uit…
Ontmoeting in Arcen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 14 Meneer droeg een flamboyante zomerse hoed en hij stak met een vriendschappelijk gebaar zijn hand uit en noemde zijn naam; Kees. Later zouden we over de slingerende paden dwalen door de uitgestrekte tuin langs de plantsoenen met de rozen waarin standbeelden van flamboyante stenen gestalten die aan het oude Rome deden denken opgesteld stonden en op het terras waar we tenslotte belandden, bezorgde Kees me dankzij zijn charmes een heerlijke kop koffie
autobiografie
4.0 met 1 stemmen 18 Vrijdag 6 februari 2015: Veel tijd om over het brievenboek na te denken had Bjarne niet. Nog altijd werd hij achtervolgd door de wanen van labiele familieleden. Dat het hem desondanks toch lukte om zijn mentale leven in balans te houden was niet alleen een kwestie van geluk. Hij had zich getraind in het verwerken van frustraties door op tijd zijn gedachten te verwerken tot gedichten. Hij noemde het zelf pogingen om de dichterlijke werkelijkheid te benaderen, zoals Emma Petronella dat destijds…
SPROOKJE VAN WARMONDERHOF
verhaal
4.0 met 2 stemmen 20 Vanuit Duitsland woei een wind, Rudolfinus geheten, naar Nederland. Deze luchtstoom had allerlei plantengeuren in zich. Deze aangename smaak werd nog versterkt door de stralen van zon en sterren.
In een heldere vollemaansnacht streek Rudolfinus over het strand tussen Noordwijk en Katwijk.
"Zo, ik ga eens lekker vliegen over dat eindeloze zwarte water," dacht de zelfbewuste wind. "Heerlijk het onbegrensde tegemoet."
Maar het sterrenbeeld Grote Beer vermaande Rudolfinus:…
Mladic in gevangenschap gestorven
bewering
3.7 met 3 stemmen 17 De veroordeling van de Servische oorlogsmisdadiger Mladic - gisteren in gevangenschap overleden - toont aan hoe belangrijk internationale rechtspraak is.
Diepbetreurenswaardig dat 'beschaafde' landen als Amerika de internationale rechtspraak tegenhouden en zelfs actief tegenwerken.
Laatste nieuws:
Paulien Cornelisse Boekenweekessay
'Hèhè', schrijft Paulien Cornelisse in haar Boekenweekessay voor de 90ste Boekenweek. Over wat we zeggen zonder dat we het doorhebben. Want wat betekent 'eigenlijk' eigenlijk? Femke van der Laan spreekt Paulien in Nooit Meer Slapen over hèhè en alle kleine woorden die onze zinnen gezelliger, eerlijker en Nederlandser maken.
Hè als komma
We proppen onze zinnen gedachteloos vol met op het eerste gezicht nutteloze woorden. Tot Pauliens grote vreugde. Ze probeert te achterhalen waarom we dat doen, want er is nooit echt onderzoek naar gedaan. "Jammer, maar dat bood me natuurlijk de gelegenheid om dan zelf te zoeken wat dat kan betekenen." Ze kwam erachter dat ze elk leesteken met een hè kan vervangen. "Waar een komma staat, kan je ook hè zeggen. Met die hè kijk je of je gesprekspartner nog wel luistert en of we hetzelfde vinden. Je straalt uit dat het er ook toe doet wat de ander ervan vindt."
Sfeermakers
De woorden die we gebruiken om een zin vriendelijker te maken, zijn woorden maken volgens Paulien het Nederlands Nederlandser. Ze noemt het sfeermakers. "Als ik zeg geef dat boek nou maar eens even hier, klinkt het minder bot dan zonder die even. Over veel van wat we zeggen denken we niet echt na. We geven woorden aan onze gedachten.
Tussen hersenen en mond worden er nog woorden bij gegooid die misschien niet nodig zijn om een boodschap over te brengen. Maar ze zijn wel belangrijk om de boodschap een beetje prettig te verpakken." Dat prettige ziet Paulien als een spanningsveld waar Nederlanders in leven. "Nederlanders vinden het belangrijk dat het gezellig, maar ook dat het eerlijk is. Daar wordt de hele tijd tussen geschipperd. Daarom zijn die extra woorden nodig."
In de wachtkamer
We zijn een volk van hèhè en volgens Paulien zijn er meerdere betekenissen van hèhè. "'Hèhè, meneer komt ook nog eens aanzetten' en hèhè na een inspanning als een gezamenlijk evalueren." Maar dat bestaat bijvoorbeeld in Engeland of Frankrijk absoluut niet. "Hèhè kan ook een gespreksopener zijn, zegt Paulien. "Bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dokter. Het is een heel subtiele manier om te laten weten dat je openstaat voor een gesprek. Iemand kan dan iets zeggen, maar je kan ook pijnloos afhaken."
Bron: www.nporadio1.nl
Karel Jong, 11-03-2025
Philip Dröge wint de Taalboekenprijs 2024 met De Tawl.
Hoe de Nederlandse taal (bijna) Amerika veroverde, ‘een journalistiek geschiedenisboek dat je meesleept als een roadmovie’!
De jury:
‘De schrijver neemt je mee op zijn zoektocht (op de fiets, naar goed Hollandse gewoonte) naar de sporen die het Nederlands in Amerika heeft nagelaten sinds onze taal daar in de zeventiende eeuw werd geïntroduceerd door Nederlandse en Vlaamse kolonisten. Toen “Nieuw Nederland” later verkocht werd aan de Engelsen, begon de neergang van “de Tawl” (zoals de plaatselijke variant van het Nederlands genoemd werd) — een proces met een onvermijdelijke afloop, dat toch nog tot in de twintigste eeuw geduurd heeft. Pas in 1962 werd met het overlijden van de laatste spreker de taal definitief tot zwijgen gebracht.
De jury prijst het boek om zijn originaliteit en om en de lichtvoetige toon. Het leest als “een journalistiek geschiedenis-boek dat je meesleept als een roadmovie” — het verhaal van een man op een fiets op zoek naar een taal. Het is geschreven door een rasverteller, die het verslag van zijn zoektocht doorspekt met verrassende taalweetjes. Hij brengt taalkundige inzichten op een prettige manier voor het voetlicht, terwijl de rode draad – hoe het Nederlands zich handhaafde en ten slotte toch verdween – de lezer tot het eind toe meevoert.
Redactie, 06-10-2024
Schrijfwedstrijd de Raadselige Roos van Literair Café Venray
De 32ste editie van de Raadselige Roos, de schrijfwedstrijd voor amateur-schrijvers uit Nederland en Vlaanderen van Literair Café Venray is van start gegaan. Wij nodigen iedereen, die van schrijven houdt, uit (weer) deel te nemen.
Dit kan door een verhaal in te sturen vóór 1 januari 2025.
Het thema voor deze editie is ‘stromen’ en is verplicht voor alle inzendingen.
De schrijfwedstrijd de Raadselige Roos is bedoeld voor iedereen, die graag een prozaverhaal wil schrijven en biedt de deelnemers een podium om hun literaire werk door een deskundige jury te laten beoordelen en met dat van andere schrijvers te vergelijken.
Het ‘Reglement Raadselige Roos 2024-2025’ vindt u op: www.literaircafevenray.nl, onder webpagina ‘Raadselige Roos’.
De spelregels in het kort: uw verhaal bestaat uit minimaal 500 tot maximaal 1500 woorden. Het mag niet eerder gepubliceerd zijn en moet in het Nederlands geschreven zijn. De inzendingen kunnen uitsluitend volgens de spelregels en per e-mail worden ingezonden naar: raadseligeroos@literaircafevenray.nl
Evenals in de voorgaande jaren verschijnen de werken van de winnaars van de Vakjury Proza evenals die van de Publieksjury samen met die van alle genomineerden in de bundel Raadselige Roos 2024-2025.
Naast de bundel, die alle deelnemers krijgen, ontvangen de 1ste prijswinnaars een mooie trofee, een juryrapport en boekenbon, de 2e en 3e prijswinnaars een juryrapport, een boekenbon en natuurlijk alle winnaars de traditionele bos Roojse Rozen.
De bekendmaking van de winnaars en de prijsuitreiking zal plaatsvinden op zondag 6 april 2025 in Hotel Asteria in Venray.
Heeft u nog vragen, bel dan: 06-18938556 of mail uw vragen naar: raadseligeroos@literaircafevenray.nl Raadselige Roos, 27-09-2024
KAIROS van JENNY ERPENBECK heeft de INTERNATIONAL BOOKER PRIZE 2024 gewonnen. Daarmee wint de auteur, samen met vertaler Michael Hofmann, een geldbedrag van 50.000 Britse pond, dat wordt verdeeld.
De International Booker Prize wordt uitgereikt aan de beste roman of de beste korteverhalenbundel die vertaald is naar het Engels en gepubliceerd is in het Verenigd Koninkrijk en/of Ierland. De jury die dit jaar Kairos verkoos bestond uit William Kentridge, Natalie Diaz, Eleanor Wachtel, Aaron Robertson en Romesh Gunesekera.
De andere genomineerde boeken waren:
Not a River – Selva Almada, vertaald door Annie McDermott
The Details – Ia Genberg, vertaald door Kira Josefsson
Het (vertaalde) boek Kairos verhaalt over een liefdesrelatie tussen een studente en een man die wat ouder is en gevestigd is in de samenleving. Hij heeft de oorlog nog meegemaakt en is uit idealisme, hij is socialist, vanuit het Westen naar de DDR getrokken. Zij is geboren ná de oorlog in de DDR, en de verschillen tussen die generaties worden zichtbaar in hun verhouding. Of, sterker nog, zij tweeën symboliseren de geschiedenis van Oost-Duitsland.
Bron: TzumKarel Jong, 29-07-2024
Bezig met laden
Meer laden...
