Wat is nou aan een vakantie op Texel?
dagcolumn
4.7 met 3 stemmen 
19 Je gaat op vakantie naar Texel, omdat de vrouw van mijn dromen, die vijfendertig jaar geleden uit mijn droom is gekropen en bij mij thuis is gaan wonen, graag naar Texel op vakantie wilde. Ze had een boek gelezen over Jac. P. Thijsse en die had daar blijkbaar een paar jaar gewoond.
Dus je denkt Texel, ok. Wat is daar? Vogels, dacht ik. Jac. P. Thijsse dacht dat mogelijk ook en die was mede-oprichter van Natuurmonumenten dus vogels kijken als vakantie leek me wel wat. Maar verder, ach, wat kon…
Volkomen belachelijk
column
5.0 met 1 stemmen 2 Adriaan van Dis heeft eens gezegd in een interview: “Ik heb geleerd dat ik volkomen belachelijk ben.” Ik ook, Adriaan, dacht ik.
Sinds ik moeder ben, zeker. Adriaan van Dis heeft niet eens kinderen. Kinderen prikken de ballon door; het restje ego dat er nog in zit, loopt vanzelf leeg.
„Ik ben mijn eigen bananenschil”, zei Kees van Kooten ooit. Van Kooten cultiveerde zichzelf als vleesgeworden lulligheid in zijn boeken met titels als Kees droomt zich af en Veertig. Ik vond het…
Erkend door Oscar Wilde. So wonderful!
beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 2 (voor Alice Meynell (1847 - 1922))
Jij bent geboren als Alice Christiana Gertrude Thompson op 11 oktober 1847 in Barnes, Londen. Jouw moeder Christiana Weller (1825 - 1910) was een schilderes en concertpianiste. Charles Dickens was verliefd op haar. Jouw vader was Thomas James Thompson (1812 - 1881), een vriend van Charles Dickens en een literatuurliefhebber. Jouw zus Elizabeth en jij kregen thuisonderwijs. Elizabeth is geboren op 3 november 1846 in Zwitserland. In jouw jeugd- en…
De nieuwe bril
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen 21 "Ik kom de bril van Broeckx halen" verklaarde ik. "Van Broeckx" herhaalde de jonge vrouw, alsof er iets mis was met de verstaanbaarheid. Niettemin diepte ze vervolgens uit een ladekastje achter in de winkel een wit papieren zakje op dat mijn nieuwe bril bevatte.
Zoals te verwachten viel zou deze mijn hoe dan ook vernietigde en tot verval gedoemde schoonheid niet meer opvijzelen maar helder en scherp zou ik voortaan de wereld waarnemen; de contouren van de bomen, nu in herfsttooi en de…
autobiografie
4.3 met 6 stemmen 68 Zondag 18 januari 2015: Onderwerp: Re: Nalatenschap Emma Petronella / Brievenboek
Beste Florian,
Naar aanleiding van de gescande brief van Emma die je me stuurde, heb ik besloten om akkoord te gaan met het inzien van de overige documenten op de computer.
Ik wil echter benadrukken dat mijn definitieve toestemming voor de publicatie van het brievenboek volledig zal afhangen van de exacte inhoud van deze documenten. Ik wil eerst een helder beeld hebben van alle passages waarin ik word genoemd…
De laatste zuchten van het hert
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 3 De grote koning buigt zijn zware hoofd,
het vuur dat in zijn lichte ogen doofde.
De aarde wacht, die hem de rust belooft,
terwijl hij zacht zijn laatste adem loofde.…
Pleidooi voor Schaak 960
bewering
5.0 met 2 stemmen 27 Bij de Sinquefield Cup in Saint Louis (VS) waren veel te veel remises.
Daardoor waren de onderlinge verschillen gering.
Toch jammer dat de Nederlandse deelnemers Giri en Jorden van Foreest kansloos onderaan eindigden.
De FIDE doet er goed aan om het klassieke schaken te vervangen door Fisher random / Schaak 960 / Freestyle-Chess.…
Laatste nieuws:
Paulien Cornelisse Boekenweekessay
'Hèhè', schrijft Paulien Cornelisse in haar Boekenweekessay voor de 90ste Boekenweek. Over wat we zeggen zonder dat we het doorhebben. Want wat betekent 'eigenlijk' eigenlijk? Femke van der Laan spreekt Paulien in Nooit Meer Slapen over hèhè en alle kleine woorden die onze zinnen gezelliger, eerlijker en Nederlandser maken.
Hè als komma
We proppen onze zinnen gedachteloos vol met op het eerste gezicht nutteloze woorden. Tot Pauliens grote vreugde. Ze probeert te achterhalen waarom we dat doen, want er is nooit echt onderzoek naar gedaan. "Jammer, maar dat bood me natuurlijk de gelegenheid om dan zelf te zoeken wat dat kan betekenen." Ze kwam erachter dat ze elk leesteken met een hè kan vervangen. "Waar een komma staat, kan je ook hè zeggen. Met die hè kijk je of je gesprekspartner nog wel luistert en of we hetzelfde vinden. Je straalt uit dat het er ook toe doet wat de ander ervan vindt."
Sfeermakers
De woorden die we gebruiken om een zin vriendelijker te maken, zijn woorden maken volgens Paulien het Nederlands Nederlandser. Ze noemt het sfeermakers. "Als ik zeg geef dat boek nou maar eens even hier, klinkt het minder bot dan zonder die even. Over veel van wat we zeggen denken we niet echt na. We geven woorden aan onze gedachten.
Tussen hersenen en mond worden er nog woorden bij gegooid die misschien niet nodig zijn om een boodschap over te brengen. Maar ze zijn wel belangrijk om de boodschap een beetje prettig te verpakken." Dat prettige ziet Paulien als een spanningsveld waar Nederlanders in leven. "Nederlanders vinden het belangrijk dat het gezellig, maar ook dat het eerlijk is. Daar wordt de hele tijd tussen geschipperd. Daarom zijn die extra woorden nodig."
In de wachtkamer
We zijn een volk van hèhè en volgens Paulien zijn er meerdere betekenissen van hèhè. "'Hèhè, meneer komt ook nog eens aanzetten' en hèhè na een inspanning als een gezamenlijk evalueren." Maar dat bestaat bijvoorbeeld in Engeland of Frankrijk absoluut niet. "Hèhè kan ook een gespreksopener zijn, zegt Paulien. "Bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dokter. Het is een heel subtiele manier om te laten weten dat je openstaat voor een gesprek. Iemand kan dan iets zeggen, maar je kan ook pijnloos afhaken."
Bron: www.nporadio1.nl
Karel Jong, 11-03-2025
Philip Dröge wint de Taalboekenprijs 2024 met De Tawl.
Hoe de Nederlandse taal (bijna) Amerika veroverde, ‘een journalistiek geschiedenisboek dat je meesleept als een roadmovie’!
De jury:
‘De schrijver neemt je mee op zijn zoektocht (op de fiets, naar goed Hollandse gewoonte) naar de sporen die het Nederlands in Amerika heeft nagelaten sinds onze taal daar in de zeventiende eeuw werd geïntroduceerd door Nederlandse en Vlaamse kolonisten. Toen “Nieuw Nederland” later verkocht werd aan de Engelsen, begon de neergang van “de Tawl” (zoals de plaatselijke variant van het Nederlands genoemd werd) — een proces met een onvermijdelijke afloop, dat toch nog tot in de twintigste eeuw geduurd heeft. Pas in 1962 werd met het overlijden van de laatste spreker de taal definitief tot zwijgen gebracht.
De jury prijst het boek om zijn originaliteit en om en de lichtvoetige toon. Het leest als “een journalistiek geschiedenis-boek dat je meesleept als een roadmovie” — het verhaal van een man op een fiets op zoek naar een taal. Het is geschreven door een rasverteller, die het verslag van zijn zoektocht doorspekt met verrassende taalweetjes. Hij brengt taalkundige inzichten op een prettige manier voor het voetlicht, terwijl de rode draad – hoe het Nederlands zich handhaafde en ten slotte toch verdween – de lezer tot het eind toe meevoert.
Redactie, 06-10-2024
Schrijfwedstrijd de Raadselige Roos van Literair Café Venray
De 32ste editie van de Raadselige Roos, de schrijfwedstrijd voor amateur-schrijvers uit Nederland en Vlaanderen van Literair Café Venray is van start gegaan. Wij nodigen iedereen, die van schrijven houdt, uit (weer) deel te nemen.
Dit kan door een verhaal in te sturen vóór 1 januari 2025.
Het thema voor deze editie is ‘stromen’ en is verplicht voor alle inzendingen.
De schrijfwedstrijd de Raadselige Roos is bedoeld voor iedereen, die graag een prozaverhaal wil schrijven en biedt de deelnemers een podium om hun literaire werk door een deskundige jury te laten beoordelen en met dat van andere schrijvers te vergelijken.
Het ‘Reglement Raadselige Roos 2024-2025’ vindt u op: www.literaircafevenray.nl, onder webpagina ‘Raadselige Roos’.
De spelregels in het kort: uw verhaal bestaat uit minimaal 500 tot maximaal 1500 woorden. Het mag niet eerder gepubliceerd zijn en moet in het Nederlands geschreven zijn. De inzendingen kunnen uitsluitend volgens de spelregels en per e-mail worden ingezonden naar: raadseligeroos@literaircafevenray.nl
Evenals in de voorgaande jaren verschijnen de werken van de winnaars van de Vakjury Proza evenals die van de Publieksjury samen met die van alle genomineerden in de bundel Raadselige Roos 2024-2025.
Naast de bundel, die alle deelnemers krijgen, ontvangen de 1ste prijswinnaars een mooie trofee, een juryrapport en boekenbon, de 2e en 3e prijswinnaars een juryrapport, een boekenbon en natuurlijk alle winnaars de traditionele bos Roojse Rozen.
De bekendmaking van de winnaars en de prijsuitreiking zal plaatsvinden op zondag 6 april 2025 in Hotel Asteria in Venray.
Heeft u nog vragen, bel dan: 06-18938556 of mail uw vragen naar: raadseligeroos@literaircafevenray.nl Raadselige Roos, 27-09-2024
KAIROS van JENNY ERPENBECK heeft de INTERNATIONAL BOOKER PRIZE 2024 gewonnen. Daarmee wint de auteur, samen met vertaler Michael Hofmann, een geldbedrag van 50.000 Britse pond, dat wordt verdeeld.
De International Booker Prize wordt uitgereikt aan de beste roman of de beste korteverhalenbundel die vertaald is naar het Engels en gepubliceerd is in het Verenigd Koninkrijk en/of Ierland. De jury die dit jaar Kairos verkoos bestond uit William Kentridge, Natalie Diaz, Eleanor Wachtel, Aaron Robertson en Romesh Gunesekera.
De andere genomineerde boeken waren:
Not a River – Selva Almada, vertaald door Annie McDermott
The Details – Ia Genberg, vertaald door Kira Josefsson
Het (vertaalde) boek Kairos verhaalt over een liefdesrelatie tussen een studente en een man die wat ouder is en gevestigd is in de samenleving. Hij heeft de oorlog nog meegemaakt en is uit idealisme, hij is socialist, vanuit het Westen naar de DDR getrokken. Zij is geboren ná de oorlog in de DDR, en de verschillen tussen die generaties worden zichtbaar in hun verhouding. Of, sterker nog, zij tweeën symboliseren de geschiedenis van Oost-Duitsland.
Bron: TzumKarel Jong, 29-07-2024
Bezig met laden
Meer laden...
