80484 resultaten.
wisgedicht
4.0 met 5 stemmen
0 Als geen ander wezen is de mens in staat de feiten van zijn persoonlijke geschiedenis zodanig te ordenen, te hergroeperen, omver te liegen, dat ze hem vrijpleiten van alle schuld.
Credo
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Uw handen lieten ‘t leven stuiven
Gelijk een bloem het gulden meel.
En kinderen ontloken, heel
Zijig en roze als duiven.
Zij moeten langs Uw licht verschuiven
Gelijk het schaduwend gespeel
Van vingeren, en aller deel
Is, dat de dood hen komt omhuiven.
God, die ons achtloos verder telen...
Zelf
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 En als we ons zelf
nu een achterlieten?
Daar gaat het, zonder groeten,
mokkend en tobbend
op zoek naar iets beters.
Het kijkt niet eens om.
En wij?
Wij moeten eerst wennen
aan dit stralende landschap
van vroeger en later,
van lichtende tijd
zonder nu.
---------------------------...
Bagage
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 lichtzinnig blozend blikt ze
in het rond en naar de brief
waar zijn hart ligt uitgestald
veilig tussen de vouwen
terwijl ze leest met natte
lippen proeft ze hem
in gedachten op weg
naar het station
als een lekker stiekem snoepje
koestert ze zijn woorden
heupwiegend in de achterzak
va...
Rondje park
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Klokslag 7, dan wandel ik met m'n hondje.
Altijd in hetzelfde park en hetzelfde rondje.
Maar voor de nodige variatie in het vertier
begin ik soms daar en dan eindigen we hier.
U weet niet waar het park is; geeft ook niets.
Ons rondje doe je in zo'n 10 minuten op de fiets
en ik, die het par...
jantje
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 jantje zat op een trapje
vier treden hoog
hij lachte naar zijn zusje
die aan een rietje zoog
zij danste de kwik kwek
met een blozend toetje
maar in een grote plas
kreeg ze een nat voetje
jantje glee naar benee
en vroeg aan sofietje
ikke sal de see opdrinke
geef mij da rietje
...
Ontbinding
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Stilaan bevangt mij d'ironie
alsof ik, door de schijn bedrogen
en slechts door geest en woord bewogen,
alom ontbinding om me zie;
in elk bestaan ligt opgesloten
het oude leven af te stoten
zonder enig compromis.
Te vaak zag ik door zelfzucht
de grootste liefde afgebroken
en elke gedachte...
als het weer wintert
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
ik heb je
warm geproefd na
het strelen van je benen
jij was zo
maagdelijk ondanks
de lokroep van zovelen
jij bent het kind
dat zomer speelt
als het weer wintert
dat glas blaast
uit de vormen die
nu zijn versplinterd
ik heb je scherven
niet gehad maar mocht
je warme liefde ...
wisgedicht
2.5 met 16 stemmen
0 Mensen die lid worden van de postcodeloterij doen dit vaak uit afgunst voor de mogelijke winst van de buren en niet voor het goede doel.
De ladder
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Afgedaald in het diepe
Vluchtend voor vrijheid
Vechtend. Strijdend
De diepe put
Met ladder en
Afgesloten sluipweg
Maakten hem niet down
Keer op keer verhuizen
Weg uit India
Linken met Kasjmir
Werkend en schrijvend aan
Shalimar de Clown
Pre-Sint-post
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Gezocht: persoonlijk pasje met als plaatje
Een oude kerel met een flinke baard
Een boek waarin hij vraaglijstjes bewaart
Een punthoed en een Piet als beste maatje
Hier het verzoek uw tas 'ns na te lopen;
Ik moet er nog het e.e.a. mee kopen
Verjaren
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Schudt losse haren uit je vacht
het is weer tijd om te verharen
herfst meldt telkens weer de jaren
waar je zelf niet eens aan dacht
de vier seizoenen zijn vergaan
zij zullen in ‘t verleden dringen
als jij je wolvenlied laat zingen
in ‘t schijnsel van je nieuwe maan
en langs de jouw g...
de zee en ik
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Mijn voeten voelen nog de gloed
als het water is weggeëbd
en de schelpjes blootgelegd
uit rimpelend zand geschept.
De duinen nog onvervuild
voelen de wind waaien
naar de landelijke polder
weg van de glooiende golven.
Boven het bruisende
bruine schuimende sop
schuift scheerlings een me...
in bed
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 met buikpijn, schuldgevoel
en andere gebreken
sla de grote roze Tellegen
er maar eens op na en lees
over de eekhoorn die ook al
last heeft van gedachten
van een boomtak springt
zonder het te willen
geen verschil weet tussen
vroeger later nu of nooit
het helpt wel een beetje
Illusieboulevard
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Met gesloten ogen in zich zelf gekeerd
flaneert hij peinzend heen en weer
in het vagevuur van de illusieboulevard
onderwijl oude dromen gedag zeggend
Zijn eerste liefde
een innige romance
eindeloos vol jeugdig bloed
heet stromend door het lichaam
met de zekerheid van eeuwigheid
als volmaa...
Pasta's
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Steeds maar verlangen naar een Italië,
waar pasta's lires kosten, het voetbal,
tot calcio is verworven, Calcio...
Zoiets als "Ciao", groen gras, en een god,
Zwarte manen waaiend in de strandwind,
Er juichen er veertigduizend morgen,
En jij neemt een laatste haal bij je romeinse fontein.
...
Kleinzoon
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 ’t Leed is geleden, de klus is geklaard
ze hebben met zijn tweeën, de klus van
bevallen ‘even’ geklaard.
’t Nachtelijk leven wordt bruut nu
verstoord, wanneer de kleine vindt
dat hij moet worden gehoord.
Men neemt het voor lief, want wat
weet hij er nou van of het dag is of
nac...
Dichten
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 We dichten de gaten
en dichten iets toe
we maken gedichten
en doen de deur naar
ons hart open.
Strijdplan
verhaal
3.7 met 10 stemmen
1.321 Mijn vriendin is gestuiterd van winkelen. Ik dus niet, maar als je verliefd bent zet je jezelf, God weet waarom, over je ergste nachtmerries heen. Waar ik wel altijd voor zorg is dat het een verhaal wordt van ‘eens maar nooit meer.’
Vandaag staat een overlevingstocht bij de Bijenkorf op het p...
Water
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De regen die mij,
in augustus van
het jaar dat ik jou
zag, verregende
Maar terstonds ook mij
verdronk, zomert nog door
tot eind december
Nieuws
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 De eerste sneeuwvlok
Valt op straat
Terwijl de kerkklok
Slaat
Kleurt de wereld wit
Voortaan
Zit de oude man
Niet langer voor het vensterraam
En een vlucht
Ganzen vliegt
Over het kale akkerland
In de koude avondlucht
Richt het maanlicht
Zich op de arrestant
Het stond in de ochten...
Bliksembezoek
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 (rond kerst)
Ze hebben
niet veel tijd
doch
eenmaal per jaar
zo eind december
komen
ze even langs
en laten
een luxe pakket
gemoedsrust
bij haar achter
(nee aan niets
zal het haar ontbreken)
daarna gaat alles
weer vanouds
zijn gang.
Taalgevoel
verhaal
4.1 met 7 stemmen
1.723 ’t Is zomervakantie. Raymonda’s hele wezen tintelt van voorpret: babysitten bij het vijfjarig joch van de buren. Uniek taalgebruik heeft-ie.
Kijkt-ie bijvoorbeeld door de spijlen van de schutting hun tuin in als zij daar in bikini ligt, schreeuwt-ie ineens: ‘léggie lekker te meure, teef?’
...
Van alle reis terug nog voor de reis begonnen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Van alle reis terug nog voor de reis begonnen...
Wat, dat gij niet en wist, heeft de onrust u geleerd?
- Alle einders zijn ontgonnen
en elke tocht gemeerd.
Welke begeerte die, verzaad, niet heeft bedrogen,
en welke oprechte liefde ooit zonder waan beleên*?
- o Dorre brand der ogen
na nodel...
Madonna Gimme! ABBA
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Opnieuw weer die prachtige noten
Op herhaling die swingende dans
Overtreffende trap, superlatieven
Madonna breekt opnieuw weer lans
Dans, muziek
Dans, publiek
Dankzij Madonna een nieuwe kans
hoofdpijnwijn
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 ik dronk je als een goede wijn
voelde me zwaar verdoofd
mijn hart en hoofd deelden de pijn
want in jouw jaar van bottelen
bleken, wat ons betreft althans
de druiven zuur te zijn
zodat ik niet meer bliefde
slechte wijn behoeft een krans
ik leg hem zachtjes op het graf
van onze korte liefde
Rode wangen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
Rode wangen, blijde ogen
Vol verwachting
Klopt hun hart
Zal de Sint nu écht wel komen
De tv heeft ze verward
Met die prachtige verhalen
Waar is toch het Pietenhuis?
Pieten slapen
Nu héél simpel
Bij de kindjes zelf thuis
Al die opgevoerde spanning
Komt de Sint nu wel o...
Stille getuige
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 met voorbedachte rade
heeft de dood
het schaduwnaakt
van uitgebraakt bloed
op de grond geworpen
longen spuwen gal
en gif op haar lijf
haar minnaar breekt
haar tong, ze is
de schaamte voorbij
hij snijdt het spreken
uit haar mond
martelt de woorden
in haar schoot waar ze
zwijgt in de...
Nieuw de nacht
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Trillend lekt de maan
zilte melk op je amberhuid
zacht je vingers, los je haar
wind waait lauwe druiven aan
Ik drink je lach, je oogopslag
jaag je tong op drift in mij
hoor de krekel, hoor hem niet
glijd en val in leegte diep
Voor even één, de eerste keer
voor even nergens, niemand me...
Moeder
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Om haar te ontlopen hield ik
van niemand. Ik schreef in de spiegel
een vrouw van ivoor,
knielde, aanbad, en bleef groot.
Ik kon niet verliezen.
Vanmiddag heb ik haar weer gezien
in de stad, volstrekt overbodig,
op zoek naar een jurk
die nooit meer past.
Zij is schoon,
al schoner dan oud....