Alle inzendingen

van Marek van der Jagt (boekbespreking) François vertelt zijn levensverhaal. Hij is enig kind van een kamermeisje, dat als alleenstaande moeder zonder enige ambitie door het leven gaat. En zonder ook maar de neiging om haar leven bij te sturen, laat staan een wending te geven, drijft zij mee me...

Ze zou God zijn in alle opzichten. De wereld hoefde ze niet meer te scheppen: te laat, het kwaad was al geschied. Wat viel er voor God eigenlijk nog te doen sinds de voltooiing van de schepping? Wellicht hetzelfde als voor een schrijver na de publicatie van zijn boek: de mensen laten zien dat je van...

Toen ik op de lagere school zat, had je melkpromotie op de televisie met Joris Driepinter als topheld, die iedereen wilde aanzetten tot het drinken van melk, maar liefst drie glazen melk per dag. Nu drink ik nauwelijks nog melk, maar destijds was ik een gehoorzame leerling van deze magische striph...

Muis bleef de hele dag in bed. ’s Middags om vier uur had ze 38. Olifant belde de dieren van het bridge op. ‘Je spreekt met Olifant,’ zei hij, ‘We zouden van avond met jullie komen spelen.’ ‘Wat zeg je me nou Olifant,’ zei de vrouw aan de andere kant van de lijn,‘je zegt zouden. I...

De kern van het vraagstuk der seksenstrijd bestaat eruit dat vrouwen zichzelf niet gunnen aan velen en opdringen aan enkelen.

“We doen een voorstellingsrondje,” zei hij. “Dat praat een stuk makkelijker. Ik ben Henk en ik ben blij dat jullie hier aanwezig zijn. Dat betekent nieuw bloed. Begin dus maar bij je bloedgroep zou ik zeggen,”; hij lachte hard om zijn eigen grap. Dat moet van de zenuwen zijn, dacht ik. Ik ...

van JM Coetzee (boekbespreking) Een afgelegen grensplaatsje van Het Rijk wordt bestuurd door een magistraat die rustig naar zijn pensioen toewerkt. De kleine gemeenschap aldaar kan bovendien goed overweg met de nomaden in de omgeving, beter bekend als “de Barbaren”. Alles is pais en vree, tot...

Moïra had hij misschien niet lelijk, maar toch te vreemd, te exotisch gevonden om er enige bewondering voor op te kunnen brengen. Exotisch, dat was het woord: een vrouw uit een ver land, gekleed in het rood als de hoer uit de Apocalyps, met geverfde lippen. Hij zag zich weer slaafs voor haar neerbu...

Geeft u nog wel eens fooi; ik bedoel met die kredietcrisis en zo? Het leven is al duur genoeg en een fooitje komt bovenop de rekening die je tenslotte net betaald hebt. In sommige landen kijken ze je raar aan als je gewoontegetrouw een deel van het wisselgeld als tip laat liggen. In het Portugese b...

Stil kijkt ze naar het schaaltje met brokjes en zijn bakje water op het blauwe dienblad met de vrolijk geschilderde tropische vissen. Het staat op zijn vertrouwde plek op de vloer tussen de afwasmachine en de prullenbak in de keuken. Haar blik dwaalt af en door het raam ziet ze de dikke rode k...

De plannen voor een eigen bijdrage van 175 euro per bezoek aan een psychiater loopt de spuigaten uit. Psychiatrische patiënten hebben vaak niet meer dan 900 euro per maand, zie hier de sociale uitsluiting bij uitstek. Bovendien wordt deze groep mensen openlijk gediscrimineerd, de noodzaak van psych...

‘Het gaat helemaal niet,’ zei muis, ‘ik breng er niets van terecht vanavond.’ ‘Het zal wel meevallen,’zei olifant. Hij had een kopje koffie voor muis neer gezet op het lage tafeltje. ‘Nee, het valt helemaal niet mee. Geloof me nou toch eens.’ Muis keek bezorgd. Ze had een beetje ...

Het onvermijdelijke is gebeurd. Een afscheidswedstrijd is gespeeld en de bloemen zijn in ontvangst genomen. Manlief is gestopt met voetbal. En ik ben dus officieel voetbalvrouw-af! Daar gaat mijn carrière. Bye bye status. Noodgedwongen moet ik stoppen met het uitgeven van duizenden euro’s aan ...

Frederik van Eeden had een hekel aan de tevredenen, terwijl hij toch zijn beroemde gedicht 'De waterlelie' had geschreven met de laatste vier woorden 'en wenst niet meer', wat duidelijk op tevredenheid duidt. Heb ik hem hier op een feit van hypocrisie betrapt, vermoedelijk. Het zit me namelijk e...

Met Aïsha, een paar minuten eerder, zijn de woorden schaars en ingehouden geweest en slechts één beweging was intens als de voorbije nachten: zij heeft mij voor het eerst bij daglicht de gespreide palm van haar rechterhand getoond en daarin, met de linker wijsvinger, de heldere levenslijn gevolgd...

Dwaas! In het bloed zelf heb ik hem ontmoet, in het vocht en de weefsels van Aïsha's lichaam, en niet één seconde heb ik dit vermoed, niet tijdens de lange uren dat ik haar stilte absorbeerde, niet in de vlakte of aan de rand van de waterval waar zij de verleiding van elke overschrijding werd, n...

Men weet evenmin in hoeverre de correspondentie liegt (wie heeft ooit één volledig oprechte brief geschreven, tussen de vele verleidingen, om zichzelf op papier te overdrijven of te verduidelijken?), en het is dus onzeker of inderdaad slechts winstbejag Rimbaud hier nog dreef, onzeker welke laatst...

De volgende nacht slaap ik in het paleis, in een willekeurig vertrek op de eerste verdieping, in een alkoof. De verwachte dromen blijven uit. De volgende dagen ontmoet ik geleidelijk de overige bewoners, feodaal met het huis verbonden, waar hun respectieve grootouders al bedienden van Rimbaud moeten...

Dichters zijn luie schrijvers.

"Weet je", zei iemand deze week tegen mij, "Die Wilders is eigenlijk gewoon een ongeleid projectiel." Daar moest ik eens over nadenken. Over die twee woorden bedoel ik. Ze komen meestal alleen in die combinatie voor en dat roept bij mij een hoop vragen op. Bestaat er eigenlijk een geleid projec...

van Gabriel García Márquez (boekbespreking) Een man viert zijn negentigste verjaardag. Aangezien hij zijn hele leven nooit anders heeft gekend dan de betaalde liefde en die vrouwen dus altijd al een keertje waren gebruikt, wil hij zichzelf eens trakteren op een nacht met een originele maagd. Ee...

Het gekke met de waarheid is dat die wel geaccepteerd wordt als mensen dronken zijn, maar niet als ze nuchter zijn.

(voor Carice van Houten) Sinds je bij 'Zomergasten' hebt aangegeven, dat je graag een geschikte man wenst, laat me die landelijke oproep niet los. Zelfs in een krant zag ik die basisbehoefte herhaald. Je werk als veelgevraagd actrice zal je zoektocht niet makkelijk maken, denk je, temeer omda...

In de kamer van de Schrijver plaatste iemand eens de opmerking: “Het is toch onvoorstelbaar wat er allemaal uit een inktpot kan komen. Ik ben echt heel benieuwd wat het de volgende keer weer zal zijn”. “Nou en of!”, riep de Inktpot, “en dat heb ik ook altijd gezegd!”. En de Inktpot ri...

Mijn beurt om te koken. Ik weet niet wat erger is, keuken of neuken. Mevrouw Painter wil een preischotel vandaag. Wat is er in Godsnaam misgegaan in haar leven. Of de mijne nu ik bij een groenteboer sta om prei te kopen. Prei! Om te beginnen ziet het er al niet uit. Met die rare witte stengels v...

Dit stukje gaat over zorg, over hulp in de huishouding voor mensen die wel zelfstandig kunnen wonen maar voor wie sommige taken te zwaar zijn geworden. Indertijd specialiseerden diverse instanties en bedrijven zich in het verlenen van die zorg, voornamelijk (herintredende) vrouwen en later ook ma...

Ik zal het nooit vergeten, het was ergens in de tachtiger jaren, ik was een jonge dichter, die zijn poëziebundel 'Afstand' naar uitgeverij 'De Prom' in Baarn had gestuurd, met werkelijk hoge verwachtingen. Als monnik was ik dubbel en dwars mislukt, het enige wat restte, was mijn geniale gevoe...

(Don’t Panic) van Douglas Adams (boekbespreking) Er was een verschrikkelijke, ijzingwekkende stilte. Er was een verschrikkelijke, ijzingwekkende explosie. Er was een verschrikkelijke, ijzingwekkende stilte. In drie zinnetjes wordt de planeet Aarde van de kaart geveegd voor de aanleg van ee...

'Misschien bedient u zich van een populaire of geaccepteerde woordkeus, meneer. Toen ik het als geel-groen aanduidde, maakte ik gebruik van het subjectieve spectrum van Mallarmé of mogelijkerwijs Rimbaud. In die acceptatie verschil ik van mening, al zijn dergelijke impressies altijd differentieel ...

Hemingway grijnsde scheef en ging op een stoel aan het tafeltje ernaast zitten. Hij zag er beter uit dan op zijn foto's, maar zijn ogen waren eigenaardig klein, sluw en terughoudend, als die van een politicus, en hij had een snor die duidelijk diende om de aandacht af te leiden van zijn vlezige ron...