Uit de verhalen van mijn moeder weet ik dat men mijn oma voor haar aanzag wegens haar jonge en florissante uiterlijk als ze mij in het ziekenhuis in ogenschouw kwam nemen. Als fragiele, kwetsbare baby lag ik in het glazen broeikasje dat men couveuse noemt. Later zocht ik in de armen van mijn oma instinctief naar haar borst. Ze moest me teleurstellen…

Men zou nu zeggen: je hebt niks te vertellen, men zou nu zeggen, dat iedereen zegt wat ie denkt en wie weet is dat goed. Daar zullen we nooit achter komen. Maar toen, was het niet vanzelfsprekend dat kinderen een weerwoord hadden want: moeders wil was wet. Toen was het niet logisch als kinderen tegensputterden, want "als vader thuiskwam" dan zwaaide…

Het telefoongesprek met mijn hospita die mij vanuit Amerika had gebeld, duurde niet lang.  Ze bleef voorlopig bij haar schatrijke minnaar in Amerika, ik hoefde geen huur meer te betalen als ik voor Frits wilde blijven zorgen en op het huis wilde passen. Het leek me geen slechte deal, maar het spookte in mijn hoofd dat dit wel een heel vreemde gang…

De Peperstraat in Gouda is een aaneenschakeling van monumentale panden, die ontzag inboezemen. Die straat ligt pal achter de Oost- en Westhaven, de duurste straat van Gouda. Aan het begin van die peperdure straat staat het voormalige woonhuis van Jacoba van Beieren, al was dat meer een bijhuis, want ze woonde natuurlijk meer in het kasteel, dat verderop…

Ik had een kloostercel op de tweede verdieping van het dormitorium in de benedictijnse St.Adelbertabdij in Egmond-Binnen. Het leek op het interieur van de slaapkamer van Vincent van Gogh. Er stond een bed, een kast, een bureau, een soort dekenkist, waar ik een altaar van had gemaakt, met het Heilig Hartbeeld van Christus, wat ik van mijn vader had gekregen…

Nadat ik gezakt was voor mijn HAVO-diploma op het zwaar-christelijke Johannes Fontanus College te Barneveld, omdat ik in een sterk persoonlijke crisis verkeerde en zwaar depressief was en enkel literatuur mij nog boeide, begon ik aan een opleiding tot ziekenverzorgende in Veenendaal, terwijl ik in Driebergen op kamers woonde. Je zegt 'kamers', maar…

Begin negentien werd ik postulant in het benedictijnse klooster in Egmond-Binnen, in de Sint-Adelbertabdij. Dat gebeurde op dezelfde dag, dat broeder Gerard Mathijsen door de bisschop van Haarlem tot abt gewijd werd. Dat was op 24 augustus 1984. Abt Gerard is nog steeds de abt. Ik kwam uit een gereformeerd nest en dus was het van belang om rooms te…

De les begon: zuster Hillegonda (soms brak ik bijkans mijn tong wanneer ik haar naam moest uitspreken) vertelde dat we een opstel moesten schrijven. Een onderwerp mochten we zelf uitzoeken maar het moest wel over de huidige tijd gaan. Tja dat was nog wat, onderwerpen genoeg maar om iets expliciets te verzinnen...er maalde van alles door mijn hoofd.…

Na predikant in Bedum te zijn geweest, werd mijn vader de gereformeerde predikant van Stedum, een Gronings dorp met enkele straten kriskras. Mijn oudste broer Addy was er al en mijn jongste broer Gustaaf werd daar geboren. Ik ging er naar de kleuterschool, iedere ochtend balancerend lopen over de metershoge muur rondom de Hervormde kerk, ooit wellicht…

Ze vroeg: zit er verschil in jouw jeugd, of de jeugd van nu, Nouuu antwoordde ik: een beetje (veel) toch wel. Ze vroeg: maar waarin zit dat verschil dan? en ik begon: wij hadden het lef niet om tegen te spreken want moeders wil was wet! We hadden evenmin het lef te laat te komen, want vaders wil was hard! We deden onze plichten (en dat…

Ze zei: ik kap ermee, vervolgens vroeg ze: wil je nog een bakkie? Met de twee kopjes naar de keuken en met de nieuwe koffie terugkomend zei ze nog een keer: ik kap ermee. Wat bedoel je, vroeg ik? Nou ik kap ermee, wat is daar zo moeilijk aan? Ik had er geen antwoord op maar ook geen idee, wat ze nou bedoelde met: ik kap ermee!…

Utrecht kwam pas goed in beeld toen ik nog in de gereformeerde pastorie in Voorthuizen woonde en dan met name via de jonge dichter en archeologie-student Peter V., die ik ontmoette in de discoruimte achter de kerk. Hij was lid van een dichtersgroep in Utrecht en hij wilde mij er wel bij hebben. De anderen waren nog drie studenten aan de Universiteit…

Zittend aan de zijkant omdat de bus met kinderen wel vertrok zonder mij, er was geen geld voor het schoolreisje en dus bleef ik op school alwaar een leerkracht die eveneens achterbleef zich die dag over me ontfermde. Zittend op de stoep, omdat er niemand thuis was en er buiten gewacht moest worden voordat er iemand de deur open deed. Zittend…

Aan indrinken deed ik niet, want ik wilde niet bij voorbaat al halfdronken zijn, zodat ik het mooiste van de nacht zou missen. Meestal keek ik eerst een Franse film op een Belgisch net met ondertiteling. Op die manier heb ik honderden typisch Franse films bekeken, lekker slow, maar met vaak een gewaagde diepgang en natuurlijk de nodige, expliciete blootscenes…

Kijk naar buiten en je ziet, grijs grijs en nog eens jawel grijs. Niet het verleden wat die kleur heeft maar het heden alleen: het grijs verdwijnt zodra het avond wordt, de kaarsjes aangaan, de lampjes en de koffie geurend op tafel geparkeerd. Buiten grijs, net als soms die massa in m'n hoofd, net als bij iedereen. Komt er een berichtje binnen…

Ik ben er zeker twee keer iets van twee weken geweest. Ik weet alleen de volgorde niet meer. Ik vermoed dat de eerste keer met mijn ouders en jongste broer Gustaaf was. We mochten in het huis van de koster verblijven, terwijl mijn vader ter vergoeding daar voor preekte. Een prima deal. In de woonkamer van de koster vond ik al gauw een stapel sexboekjes…

Ik woonde samen met mijn ouders en twee broers iets van twee jaar aan het einde van de doodlopende Prinses Marijkelaan in Oranjewoud, naast Heerenveen, aan de overkant van de snelweg richting Leeuwarden. We woonden in een statige villa met een riante achtertuin. Mijn vader had zijn studeerkamer in de achterkamer, die een prachtige open haard had en…

Ik hoor jullie denken, leuke titel heb je verzonnen An, ben je een dag oud? Nee, we zijn drie dagen verwijderd van de 17 e en ik wilde deze pagina gebruiken om: mijn grote waardering uit te spreken voor de site, ik wil mijn grote waardering uitspreken net als mijn immense dank dat WIJ allen de gelegenheid kregen ons te uiten op www.nederlands.nl. Dat…

In de zesde klas van de lagere school zat ik achter twee schone meisjes, waar ik heimelijk over fantaseerde. Mijn schoolvriend had al met ene Aaffientje gevreeën, zei hij en in ons geheime rukhok, waar diverse besmeurde sexboekjes lagen, deden we via een zadel alsof we neukten. De zijne was duidelijk groter, dus geloofde ik zijn verhaal over Aaffientje…

Normaliter schrijf je hier niet zo gauw over, maar zo bij het vallen van het toneeldoek durf ik dat wel. De meesten weten inmiddels dat ik vanaf het begin van mijn negentiende postulant in de Sint-Adelbert-abdij van Egmond-Binnen ben geworden en dat ik dat anderhalf jaar heb volgehouden. Als een stuurloos wrak hebben mijn ouders mij weer opgehaald en…