Mijn zoon en ik samen lopen we in het licht van de ondergaande zon mijn kleine zoon en ik hij legt zijn hand in mijn hand en vraagt: 'maakt God de zon morgen wakker en schijnt hij dan weer voor iedereen?' 'voor iedereen' zeg ik en ik weet dat het eens zo geweest moet zijn voor Auschwitz 'dag zon' zingt hij: 'dag God…

Vrijwel alle wereldgodsdiensten hebben hun ontstaan te danken gehad aan charismatische, vernieuwingsgezinde mensen die oog hadden voor misstanden of achterhaalde leerstelligheden in gevestigde religies. Zo ontstond b.v. het jodendom als reactie op natuurgodsdiensten, het christendom als reactie op het jodendom, de islam als reactie op jodendom én christendom…

Mijn vadertje Mijn vadertje, hij was rechtvaardigheid, Hij had den zwaren last op zich geladen, een eerlijk mens te zijn in woord en daad. Dat is het schone, dwaze kwaad waar, na ons Here Jezus Christus, de sterkste man aan ondergaat. Zijn oog was rustigblauw; een verre zee, Zijn woord van blijheid soms een plotse fusee in stalen nacht.…

In al mijn kamers breekt de duur aan als een dooi. De dagen krimpen. Terwijl het orgel van de wind - een leien licht in vergezichten en op het uiterste moment. Soms komt een droom mij overstelpen: een lichaam als een huis van zilver. Klimop tooit er de stilte, de blauwte van een dood seizoen. Dan treedt nu in. Ik keer mijn stem binnenste…

'Mocht het ooit gebeuren dat je snoeren van kwetsbaarheid breken dan wil ik - kruipend op de grond - je parels nog beminnen' (fragment uit haar gedicht 'Bitterkoekjes') Lucrèce van Hecke is geboren in 1956 te Gent, de stad waar ze altijd bleef wonen, studeren en werken. Ze groeide op in een welgestelde, roomse familie. Haar vader was…

Ik ben een atheïst. Dit komt uit het Grieks en betekent: zonder God. Ter verduidelijking, ik ben niet tegen god of religie. Dat zou gelijk staan als een wrok koesteren tegen Zeus of Ra volgens mijn eigen maatstaven. In feite is een Christen in de ogen van een oudere beschaving ook een Atheïst op één God na (1). Vandaag de dag woedt er vooral een…

“Er is een ijdel ding dat op aarde geschiedt: er zijn rechtvaardigen die het gaat naar de verdienste der goddelozen en er zijn goddelozen die het gaat naar de verdienste der rechtvaardigen.” Uit bovenstaand citaat (uit het oud-testamentische boek Prediker) blijkt wel dat het bepaald niet sedert vandaag of gisteren is dat mensen er moeite mee hebben…

De boerin Met beest wordt in haar taal koe bedoeld warm woord dat zij het rund toefluistert wanneer zij haar gespierde handen om de tepels legt. Bij melken heeft zij als kind geleerd telt de relatie met het dier dat geeft meer geeft wanneer je het met eerbied en genegenheid benadert. Zo zat zij dagelijks op haar kruk half onder een…

Reigersdans Soms waait het laken ons een rotstuin bloot en staan de ribben zo gekant, dat slechts de hand die streelt dons legt op de plaatsen leeg van zand. Dan stuift het bed zo hevig in zijn veren, dat wij grijpend naar elkaar een dans van reigers hebben ingezet. Wij wentelen rondom en als de voeten al te rood een plas verlaten, blijven…

Spleen van de dichter bij volle maan verschalkt hij konijnen bergt vrouwmensen in zijn hoed op hij murmelt droesem en koffiedik droomt zich rattenvanger en dracula hij rookt maar het walmt venijn hij fulmineert over de dictatuur van de zwartrok en de witjas hij trekt door heel het land met gaten voor de ogen en de mond gedenkt de bloedmooie…

Wildernis waar gehakt wordt blijft slechts spaanhout staan daar gelden oerwoudwetten wildernis en klaagt men stenen uit de grond hier bouwen we een nieuwe stad van krijt voor verjaagden uit de wanhoop op de resten bouwen we blauwe bomen en ook witte als volledigheid al iets is is volledigheid misschien het bier dat we samen dronken…

Een minnebrief Een juffrouw met de voornaam Loes, vond in het stadsarchief van Goes een brief, die door de aanvangswoorden 'Mijn lieve Loes' haar rust verstoorde. Met rozenkleurtjes op haar wangen las zij welk smartelijk verlangen des schrijvers ziel, met name Joop, bij Loesjes oogopslag bekroop. Door wederliefde zeer verward, sloot…

Ik zie de TV uitzending nog voor me. De ontluistering in de ogen van de schrijver toen de AKO Literatuurrijs naar Marente de Moor ging. De troostende arm van zijn mevrouw die licht werd afgeweerd. Bonita Avenue van Peter Buwalda, breed bewierookt in de recensies, op DWDD door o.a. Freek de Jonge als Internationale Roman geplugd, prijswinnaar in mindere…

Afgelopen januari ontstond er heel veel commotie over Brandon, een licht verstandelijk gehandicapte jongen van 18 jaar. In de instelling 's Heeren Loo te Ermelo verbleef hij in twee kamers waarvan de ramen niet open konden. Frisse lucht of een ommetje maken was er voor hem niet bij. Bovendien leek het interieur veel op dat van een separeercel: er stond…

Achterblijvers Ik fiets maar door het Westland. Ik maal de trappers rond. Ik ben altijd zo treurig. Maar fietsen is gezond. Van koeien en van eendjes zie ik nog niet de helft. Maar ik zie elk dood vogeltje van Vlaardingen tot Delft. Achter mij in mijn mandje jankt mijn kleine hond. Die loopt, in plaats van fietsen, veel liever op de…

Het is mistig en koud. Een zwak schijnsel van de maan dringt door tussen de takken die nog niet al hun bladeren hebben verloren. Het is bijna december, een maand met spannende en gezellige dagen. Ook dit jaar loopt weer ten einde en een nieuw getal zal nauw met ons worden verbonden. Het lijkt wel of het leven stroever verloopt. Niets is meer vanzelfsprekend…

Montmartre: Piaf Zij heeft zich dood gezongen in haar lied. Zij kon niet staan, niet ademen, niet leven, Als niet haar hart zich in het lied mocht geven Uit afgrond van verrukking en verdriet. Zij zong de liefde en zij zong de pijn, De eenzaamheid der namenloze velen. Haar rauwe stem kon smeken, schreien, strelen: 'Je ne regrette rien..…

Boshut het gecapitonneerde leven met vrienden die van je houden in de vorm van poes en kater en vogels die 's ochtends op je wachten maar ook al die zwijgende bijstand van uitlopende twijgen glanzende knoppen - gedachten - nuancen uit hun voegen gebarsten zo vol is mijn nabijheid - veel rijker en voller dan in de steden waar de emoties…

Zeventien Passages het sneeuwt en sneeuwt het pad waarlangs ik kwam lijkt onbetreden niets bewijst mijn komst de slee onder de buitentrap wordt zelf een trede en ik weet nu niet eens meer zeker waar ik geen uur geleden stond het sneeuwt maar door dit is de tweede laag de eerste was gevallen voor ik kwam en welke voorzorg ik ook nam het leek…

Porno, pulp & prestige Ik beweeg mij in het midden van het tafereel Tussen voluptueuze lichamen Terwijl zij vreten zonder zich te schamen Zorgen wij mede door wellust voor een decadent geheel Kreunend kronkelend in extase Het vlees dat schrijnend scheurt over tapijten Aan de zompige zaligheid te verwijten Und das hübsche Mädchen soll mir…