Gewoon een donderdag die volgende week ook weer in de week zit natuurlijk want stel je voor dat je ineens een week zou hebben waar de donderdag niet in zou zitten, dan klopt de week niet meer toch? Een doodgewone donderdag waarin we supervroeg op waren, dus ook heel vroeg aan het zo belangrijke bruine vocht zaten, waarin we een kort gesprekje hadden…

We waren genodigd in een huis; in een appartement in een van die straten die gekenmerkt worden door de strakke, functionele en welhaast demonisch aandoende bouwsels; kortom door de architectuur die razendsnel verrezen is na het afscheid dat ik heb moeten nemen van mijn allerliefste, in een wijk waarin mijn jeugdherinneringen liggen opgestapeld als betrof…

De Montfortkerk in Tilburg Noord heeft volgens sommigen wel iets weg van een bioscoop en zij ligt verscholen tussen de straten en de overige bebouwing. Al vijfenveertig jaar vindt daar met Kerstmis een Kerst-in plaats. In die tijd heeft de wijk veel blijdschap, maar ook veel t;reurnis gezien. In de regenachtige winter van het jaar 2019 vond ik mijn…

De bomen in de Dillenburglaan stonden er kaal bij nu ze weer "gekandelaberd" waren (zoals dat heet) en in de harten van de mensen schenen somberheid en duisternis te heersen en ook mijn oude hart fladderde angstig en bezorgd rond in mijn borstkas. Het gesprek tijdens de Kerstbrunch bleek geanimeerd. Een meneer met zwart colbert, opgesierd door…

Het wordt Kerstmis en de liefste is gekomen en we zijn elkaar in de armen gevallen..... Overrompeld door het maatschappelijk "gebeuren" en weerloos voel ik me niet in staat op grote schaal aan de kerstgedachte gestalte te geven; is het lafheid, is het autisme? Is Christus ooit werkelijk begrepen of alleen door heiligen of helden? Zeer bescheiden…

Het joyeuze vuur in een vuurkorf brandde met uitbundige gloed op een besloten terras op de Heuvel in Tilburg als symboliseerde het de warmte, de liefde en de saamhorigheid die slechts een keer per jaar, in de decembermaand, hoogtij schijnen te vieren om wonderlijke redenen. Nu is er ook een ijsbaan opgericht op het Heuvelplein met feestverlichting…

Het was in die tijd, waarin de guirlandes van Kerstmis, opgehangen boven die landelijke weg, die mijn auto doorkruiste, wondermooi oplichtten.... Hoe was het licht dan toch in de wereld gekomen, waar het leed en het ongeluk en de vernietiging zozeer zegevierden? Mijn arme broer had me verwelkomd met een brede glimlach. Hij speelde nog met zijn speelgoed…

Ik was langs de huizen gelopen en had een blik naar binnen geworpen en de kale, armoedige inrichting had mij gefrappeerd. Ik was op weg naar een Wijkcentrum dat niet uitmunt door een weelderige of uitbundige architectuur. Een enkele eend vermaakte zich in het kalme, gerimpelde water van de bijbehorende vijver. In het lokaal dat ik kende van eerdere…

Op die dag wenste men elkaar "fijne dagen": op die enige, luttele dag, die zo snel zou passeren: als een zandkorrel in een woestijn, als een druppel op een gloeiende plaat, want in de keiharde jungle van de maatschappij, in de slangenkuil, in het gekkenhuis, maakt men elkaar van dag tot dag af, bedriegt, liegt, konkelt en manipuleert men, om nog maar…

Kerstmis… Bij dit feest komt de menselijke huichelachtigheid wel heel sterk naar voren. Vrede op aarde.. Om spoedig weer door te gaan met ruzie en twisten. Zouden de Amerikaanse militairen in het Midden-Oosten soms ook uit volle borst over vrede op aarde zingen? Ja, achter in hun hoofd hopen zij dat natuurlijk wel, hoe ver dat ook van hen af is. Maar…

De donk’re dagen voor Kerst zijn reeds lang niet donker meer, de donk’re dagen voor Kerst zijn lichter dan die van weleer, de zon schijnt, ‘t is warm buiten nog even en de vogels nest’len de eendjes broeden, deze warmte kon immers niemand bevroeden? De donk’re dagen voor Kerst, zijn verlicht als nooit tevoren, maar nu nog de rest! Ik…

We waren tenslotte in het Winkelcentrum gearriveerd, waar een band op ronduit oubollige maar uitbundige wijze stond te swingen en kerstliederen aanhief. Ze trok een ruim publiek. Een meisje in een rode kerstjurk, omzoomd door randen van witte, wollige stof en met een kerstmuts op, bood ons chocolademelk aan. Mijn vriendin had me gevraagd haar te ondersteunen…

Ook ik heb een kerstboom; alsof ik een werkelijk thuis zou hebben in de wereld; alsof niet de meditatieve kerstavonden met Moeder voorgoed een gepasseerd station zouden zijn; alsof niet alles mij ontvallen is; de familiekring, de mistletoe, de kerstgedachte en alles wat daarmee verbonden is sinds onheuglijke tijden..... Een klein mannetje, een kleurig…

De stad was in Kerstsfeer.Overal de guirlandes en versierselen die erop zouden kunnen duiden dat de Kerstgedachte nu leefde te midden van de bevolking.... We hadden afgesproken in het café-restaurant en daar wachtte ik op haar bij een kop warme chocomel. Toen ze kwam opdagen had ze al gauw de mededeling dat onze "vriendschap" verbroken diende te…

Iemand moet gedacht hebben: "Ik/we ga/gaan voor die stumperds ook eens iets doen". En zo mocht ik, bij uitzondering, een kerstpakket komen ophalen in een buitenwijk, in een uithoek van de stad. De Frans Erensstraat is nog moeilijk te vinden. Wie mijn weldoener en voorvechter is, blijft onduidelijk. Aan de deur in de genoemde straat tref ik een…

....en in die dagen, juist vóór Kerstmis, kwam de goede, lieve en trouwe Ilonka mij verrassen met een klein kunst-kerstboompje dat ze tooide met lichtjes en dat nu een rustgevende en weldadige sfeer teweegbrengt in de kamer, alsof de Kerstgedachte nu werkelijk een rol gaat spelen in deze kleine kring, in dit zo onwerkelijke, beperkte en kleine universum…

HOE FOPPE ZIJN KERSTDAGEN VIERDE BIJ MAMA Eerst haalt mijn zwager mij op en we rijden angstig over de vierbaans snelweg van franeker naar drachten. Daar is de vertrouwde flat van aly waar ik vijf jaar woonde bij pi in drachten toen ging ik er elke week zomaar naar toe nu is het ver weg en das lastig ik bel mama wel elke dag hoor om mij te helpen…

Villa "De Vier Jaargetijden" aan de Utrechtsestraat is omhuld door een magisch aandoende aura van licht die haar verhevenheid symboliseert en die haar ongelooflijk siert en zij rijst monumentaal en indrukwekkend op tegen het indigoblauw van de avond en in de Noordstraat, decor van mijn vroegere werkkring en betreurde mislukking, worden de gevels feestelijk…

De paus sprak in zijn kersttoespraak: dat kerst gegijzeld moet worden, want kerst, is kerst niet meer. Hij sprak over matigen, want: kerst is kerst niet meer. Hij sprak over het feit dat: alles op de twee kerstdagen over materialisme gaat. Het ware kerstgevoel, dat ligt op straat! De paus zegt: gijzel de kerst, maar wanneer de paus al zoiets zegt,…

Hij liep al jaar en dag, door de straten van de stad, kreeg dan hier, dan daar wat toegestopt. Een echt onderkomen had ie niet, hij sliep waar plaats was. Soms in het park, soms onder de brug, men liet hem met rust. Soms nam hij een douche in het gebouw van het Leger, soms in de daklozenopvang. Vaak kreeg hij wat schone kleding, want wat hij droeg,…