Inloggen

Het kon beter

dagcolumn
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 60
Thijs Broer en Peter Kee hebben een boekje geschreven met de volstrekt niet originele titel ‘Het kon minder’.
Wie over Remkes schrijft - en daar gaat het boekje over - komt automatisch bij deze Groningse uitdrukking uit. Remkes zoekt nooit originaliteit, maar oplossingen. Om die oplossingen te bereiken zoekt hij machtsposities en als je hem vraagt wat zijn idealen zijn, zul je wel terecht komen bij de VVD, maar dan meer de VVD van de oude stempel: liberalisme, een beperkte marktvrijheid en…

MET DIEREN PRATEN

column
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 66
Ik kijk naar de blik van de mops. Een hond, die door crimineel doorfokken een kop kreeg die eruitziet alsof hij met een noodgang tegen een dichte garagedeur is gerend, maar met ogen die boekdelen spreken. Hij zit niet op het gras. Hij snuffelt niet aan een boom. Hij zit in een Bugaboo. Een kinderwagen, mind you!
​Vastgegespt.
​Het is een kinderwagen van negenhonderd euro, ontworpen voor een menselijke zuigeling met een zacht hoofdje, maar nu de gevangenis van een dier dat eigenlijk alleen…
Kees31 maart 2026Lees meer >

Na de diagnose schizofrenie domweg opgegeven

beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 23
(voor Ellen West (1888 - 1921))
Jij bent geboren in 1888 in Amerika. Op jouw 10-de emigreerde jij met jouw familie naar Europa. Jij had twee broers en jij ging naar een meisjesschool. Jij hield meer van jongenskleren en -spelletjes. Op jouw 16-de werd jij voor het eerst verliefd. Jij schreef een dagboek en gedichten. Jij hield van literatuur en jij begon diverse studies, die jij nooit voltooide. Jij leed aan anorexia nervosa en boulimia nervosa. Op jouw 19-de reisde jij naar Parijs en benijdde…

Bij Royal palace in De Reeshof

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 25
Twee krijtwitte stenen leeuwen houden als het ware de wacht voor Chinees Restaurant Royal Palace in De Reeshof. De buitenwijk van onze stad, een soort voorstad, kent lange en brede straten met aan weerszijden uiterst moderne bebouwing en geflankeerd door bomen die in dit seizoen een eerste prille, groene tooi dragen.
In een vijver, omringd door bebouwing, dobbert een eenzame zwaan. Tevens doorkruisen enkele grachten de wijk. Vanuit Royal Palace kijkt men uit op een bescheiden, verwilderd…
autobiografie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 42
Nu ik me opnieuw tussen de christenen begeef, komt de herinnering aan de tijd dat ik tot geloof ben gekomen weer naar voren. Ik ben geboren in een katholiek gezin. Mijn visionaire vader keek uit naar ufo's en mijn narcistische moeder naar het grote geld. Ik hing dit 'geloof' op mijn zestiende aan de wilgen, maar niet Jezus zoals ik hem in de lagere school heb leren kennen.
Eerst zocht ik de ware God in de mystiek. Krishnamurti werd mijn voorbeeld. De eerste ervaring met een levende God bracht…
Susan3 april 2026Lees meer >

De spijker

verhaal
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 17
(Naar het gedicht van Martinus Nijhoff – De soldaat die Jezus kruisigde)
Hij houdt de spijker tussen duim en wijsvinger, de punt tegen de huid.
Nog niet slaan. Eerst vastzetten. Voelen waar het bot zit.
De man ligt niet stil. Zijn polsen trekken in het touw. De soldaat grijpt de pols, duwt hem plat op het hout.…

Trump slaat door met zijn oorlogsbudget

bewering
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 29
Trump wil het defensiebudget (oorlogsbudget?) volgend jaar verhogen met 445 miljard (!) dollar.
Het ware beter dit geld te besteden aan de bestrijding van de structurele armoede in de VS.
De gezondheidszorg, het onderwijs, de huisvesting: voor vele Amerikanen zijn die gebrekkig.
Op meerdere onderdelen van de samenleving maakt Amerika de indruk van een ontwikkelingsland.

Laatste nieuws:

Helaas kon onze nieuwe provider een forse storing dit weekeinde niet voorkomen.
Onze verontschuldiging hiervoor.
Redactie, 07-10-2025
De site wordt vanaf dit weekeinde gehost bij een andere provider.
Kleine storingen zijn niet uit te sluiten.
Redactie, 22-09-2025
Paulien Cornelisse Boekenweekessay

'Hèhè', schrijft Paulien Cornelisse in haar Boekenweekessay voor de 90ste Boekenweek. Over wat we zeggen zonder dat we het doorhebben. Want wat betekent 'eigenlijk' eigenlijk? Femke van der Laan spreekt Paulien in Nooit Meer Slapen over hèhè en alle kleine woorden die onze zinnen gezelliger, eerlijker en Nederlandser maken.

Hè als komma

We proppen onze zinnen gedachteloos vol met op het eerste gezicht nutteloze woorden. Tot Pauliens grote vreugde. Ze probeert te achterhalen waarom we dat doen, want er is nooit echt onderzoek naar gedaan. "Jammer, maar dat bood me natuurlijk de gelegenheid om dan zelf te zoeken wat dat kan betekenen." Ze kwam erachter dat ze elk leesteken met een hè kan vervangen. "Waar een komma staat, kan je ook hè zeggen. Met die hè kijk je of je gesprekspartner nog wel luistert en of we hetzelfde vinden. Je straalt uit dat het er ook toe doet wat de ander ervan vindt."

Sfeermakers

De woorden die we gebruiken om een zin vriendelijker te maken, zijn woorden maken volgens Paulien het Nederlands Nederlandser. Ze noemt het sfeermakers. "Als ik zeg geef dat boek nou maar eens even hier, klinkt het minder bot dan zonder die even. Over veel van wat we zeggen denken we niet echt na. We geven woorden aan onze gedachten.
Tussen hersenen en mond worden er nog woorden bij gegooid die misschien niet nodig zijn om een boodschap over te brengen. Maar ze zijn wel belangrijk om de boodschap een beetje prettig te verpakken." Dat prettige ziet Paulien als een spanningsveld waar Nederlanders in leven. "Nederlanders vinden het belangrijk dat het gezellig, maar ook dat het eerlijk is. Daar wordt de hele tijd tussen geschipperd. Daarom zijn die extra woorden nodig."

In de wachtkamer

We zijn een volk van hèhè en volgens Paulien zijn er meerdere betekenissen van hèhè. "'Hèhè, meneer komt ook nog eens aanzetten' en hèhè na een inspanning als een gezamenlijk evalueren." Maar dat bestaat bijvoorbeeld in Engeland of Frankrijk absoluut niet. "Hèhè kan ook een gespreksopener zijn, zegt Paulien. "Bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dokter. Het is een heel subtiele manier om te laten weten dat je openstaat voor een gesprek. Iemand kan dan iets zeggen, maar je kan ook pijnloos afhaken."

Bron: www.nporadio1.nl

Karel Jong, 11-03-2025
Philip Dröge wint de Taalboekenprijs 2024 met De Tawl.
Hoe de Nederlandse taal (bijna) Amerika veroverde, ‘een journalistiek geschiedenisboek dat je meesleept als een roadmovie’!

De jury:

‘De schrijver neemt je mee op zijn zoektocht (op de fiets, naar goed Hollandse gewoonte) naar de sporen die het Nederlands in Amerika heeft nagelaten sinds onze taal daar in de zeventiende eeuw werd geïntroduceerd door Nederlandse en Vlaamse kolonisten. Toen “Nieuw Nederland” later verkocht werd aan de Engelsen, begon de neergang van “de Tawl” (zoals de plaatselijke variant van het Nederlands genoemd werd) — een proces met een onvermijdelijke afloop, dat toch nog tot in de twintigste eeuw geduurd heeft. Pas in 1962 werd met het overlijden van de laatste spreker de taal definitief tot zwijgen gebracht.

De jury prijst het boek om zijn originaliteit en om en de lichtvoetige toon. Het leest als “een journalistiek geschiedenis-boek dat je meesleept als een roadmovie” — het verhaal van een man op een fiets op zoek naar een taal. Het is geschreven door een rasverteller, die het verslag van zijn zoektocht doorspekt met verrassende taalweetjes. Hij brengt taalkundige inzichten op een prettige manier voor het voetlicht, terwijl de rode draad – hoe het Nederlands zich handhaafde en ten slotte toch verdween – de lezer tot het eind toe meevoert.
Redactie, 06-10-2024
Meer laden...