Een kunstroof als verkapte roekeloosheid

De eerbiedwaardige graaf Ludwig von Leuchtenberg is net als zijn Kasteel Eltz in Wierschem een rijzige en stijlvolle verschijning. Hij is zeer in trek bij diverse, adellijke vrouwen en daar speelt hij dan ook graag mee. Na zijn indrukwekkende affaire met de bloedmooie gravin Silke Salm-Salm van het Kasteel Bentheim in Bad Bentheim heeft hij zijn liefdespijlen op de Von Nassau's gericht, al ligt hij nog dikwijls nachtenlang wakker van zijn herinneringsbeelden aan de charmante, perfect gekapte, sappige poes van Silke, waar hij in zijn kluis nog enkele close-up-foto's van heeft. Toen hij met barones Eleonore von Nassau-Idstein de liefde bedreef, riep hij per ongeluk 'O, Silke!', waardoor Eleonore hem een harde klap in zijn gezicht gaf, maar ze liet er haar ingezette orgasme niet door verpesten. Om bij gravin Feodora von Nassau-Siegen van het Kasteel Erichsburg in Dassel niet opnieuw in de fout te gaan, repeteerde hij geregeld 'O. Feodora!'. Toen zij in Kasteel Eltz arriveerde, begon hij meteen al 'O, Feodora!' te roepen, wat zij toch wel een beetje eigenaardig vond. Tijdens de stripteaseshow bleef hij maar 'O, Feodora!' roepen, waarna zij het spel meespeelde en steeds 'O, Ludwig!' riep. Het was om gek van te worden, maar uiteindelijk hebben ze heerlijk gevreeën. Na Feodora had Ludwig een zeer hete nacht met gravin Constantia von Nassau-Siegen, die constant opnieuw wilde vrijen en er niet genoeg van kreeg. Haar nymfomanie hield hem de hele nacht wakker en hij verbaasde zich over haar uitzonderlijke uithoudingsvermogen. Om gereed te blijven heeft hij heel wat afrodisiaca gebruikt. Naast de gebruikelijke cocaïne en wietsigaren uiteraard. Haar volmaakte borsten deden hem denken aan de goddelijke borsten op 'Flora' van Jan Massijs. 'O, het is alsof ik met de godin Flora vrij, zo mooi ben jij!', riep hij tijdens een seksueel hoogtepunt van beiden.

Na Feodora volgde gravin Edelfriede von Nassau-Hadamar van het Kasteel Fischhausen in Wangerland, die hele zware borsten heeft, borsten, die op haar buik hangen, met reusachtige tepels, die altijd stijf naar voren priemen. Edelfriede is de belichaming van de Venus van Willendorf en dat wond Ludwig enorm veel op. Het deed hem ongekend veel plezier om met deze oervrouw in de meest chique kledij het liefdesbed te mogen delen. Bij het zien van het harige oerwoud op haar venusheuvel ging hij helemaal los. Hij stak zijn smalle hazewindhondsnuit meteen heel diep in haar met sierlijke vulvalippen omlijste kunstwerk. Vervolgens verwende hij haar vurige kittelaar met zijn razendsnelle tongwerk. Vlak voor ieder orgasme smeekte zij om zijn stijve roede te mogen voelen en dat gebeurde dan ook. 'Allez hé, wat weet jij van seks een feest te maken!', zei hij complimenteus. Na Edelfriede kwamen de gravinnen Heideliese von Nassau-Dillenburg van het Kasteel Harderwykenburg in Leer, Magdalena van Nassau-Sonnenberg van het Kasteel Darfeld, Magdalena von Nassau-Beilstein van het Kasteel Rimburg, Charlotte von Nassau-Dietz van het Kasteel Ampfurth en Gisela von Nassau-Weilburg van het Kasteel van Eutin. Hierna raakte Ludwig wat uitgekeken op de Von Nassau's en liet hij die tijdelijke obsessie los. Zijn huidige minnares is barones Heideliese von Rheineck van het Kasteel Hundisburg en met haar beleeft hij de meest opwindende, fysieke liefdeservaringen, maar ondanks dat is hij nog lang niet tevreden met zijn bestaan. Hij verlangt naar een andere vorm van spanning en daarvoor treedt hij in contact met de meesterdieven en broers Edzard en Egon Wagner, die op de Obertorstrasse 14 in Münstermaifeld wonen.

Ludwig heeft Edzard en Egon zes miljoen euro beloofd voor het stelen van enkele bijzondere schilderijen. Dit zijn 'Goethe in der römischen Campagne' van Johann Heinrich Wilhelm Tischbein in het Städel Museum in Frankfurt am Main, 'Dame en twee heren' van Johannes Vermeer in het Herzog Anton Ulrich-Museum in Braunschweig en 'Nana' van Édouard Manet, 'Der Wanderer über dem Nebelmeer' van Caspar David Friedrich en 'Flora' van Jan Massijs, vanwege die immers zo heerlijke borsten. Na vijf maanden krijgt Ludwig telefoon van Edzard. 'We hebben ze en we komen ze graag omruilen voor het geld!', zegt Edzard met een dwingende ondertoon. 'Vanavond om acht uur in de ruïne van Kasteel Trutzeltz!', antwoordt Ludwig. Om zeven uur loopt Ludwig al naar de ruïne, die vlakbij zijn kasteel is. Hij is gewapend met een AK-47 en hij zoekt de beste plek om de dieven te verrassen. Rond acht uur komen zij inderdaad opdagen en zien zij tot hun grote schrik, dat Ludwig een AK-47 op hen richt. Ludwig laat hen de schilderijen naar zijn kasteel dragen en daarna schreeuwt hij: 'En nu wegwezen jullie en durf het niet om ooit terug te komen!'. Zodra zij uit beeld verdwenen zijn, roept Ludwig: 'Kicken zeg, wat een adrenalinekick!'.

De volgende dag gaat Ludwig eerst wat mediteren in de Kerk van St. Maria Magdalena in Küttig. Dat doet hij graag na grote inspanningen. Omdat hij weigerde te betalen, weet hij wel wat hem hoogstwaarschijnlijk te wachten staat. Hij ziet dat als zijn ultieme en uiterst gevaarlijke kick. Hij weet het ergens zelf wel, dat hij volkomen krankzinnig is geworden. 'Maar misschien valt het nog mee!', denkt hij met een dwaas gezicht. De alcoholistische pastoor, die hem ziet zitten, denkt: 'Die is echt krankjorem geworden!'. Ludwig rijdt in zijn Porsche 911 Turbo 50 Years naar de bank rond de lindeboom op de Raiffeisenplatz in Wierschem, waar hij wel vaker zit. In zijn achteruitkijkspiegel had hij al wel gezien, dat hij langzaam gevolgd werd. Hij steekt een King of Denmark sigaar op en hij glimlacht naar de wolken. Ineens scheurt er een BMW Z3 Roadster voorbij. Edzard zit aan het stuur en Egon opent het vuur met een Uzi. Het gaat allemaal razendsnel en even later ligt Ludwig levenloos op de grond. Zijn sigaar rookt nog wat na.

graaf kunstroof

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 5