Sylvia's Mother
dagcolumn
4.7 met 3 stemmen
86 Onlangs is Dennis Locorriere overleden. Hij was één van de zangers en oprichters van de Amerikaanse band Dr. Hook and the Medicine Show, o.a. bekend van het nummer ‘Sylvia’s Mother.’ Ik heb iets met dat lied. Ik hoorde het voor het eerst toen het in 1972 in de Top 40 binnenkwam en ik vond het als twaalfjarig jongetje meteen prachtig. En dat vind ik nog steeds. Ik denk dat het komt omdat het nummer geloofwaardig is en die geloofwaardigheid wordt vooral veroorzaakt door de tekst. De…
Trump en ik
column
4.0 met 2 stemmen
75 “Het zou me niks verbazen als Lebbis net als jij een Schorpioen is,” zei ik.
Er was een hilarisch stuk in de voorstelling waarin hij de zaal op het verkeerde been zette over zijn geloof in de tekens van de dierenriem.
“Horoscopen zijn totale onzin. Daar hoef je geen Schorpioen voor te zijn.”…
Een pingpongbal aan geheugen
beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
17 Subtitel: Harim; de Gleuf III (tevens slot)
Zeventien, 17 jaar geleden, dus in 2009, schreef en publiceerde ik deel II. Waarschijnlijk door veel meer op links gerichte- dan op rechtsgerichte stemmers beoordeeld. Stemmers of kiesgerechtigden. Dit schrijf ik vanwege de beoordeling.
Helaas ben ik al vanaf mijn adolescentie, mijn 23ste levensjaar, ongeneeslijk ziek. De buitenwereld ziet het niet en ik als de ongeneeslijke zieke, de terminale zieke heb er (vooralsnog) geen last van. Een diep coma…
Opnieuw in de ziekenboeg
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
31 De wachtkamer, de spreekkamer en de operatiekamer op de Polikliniek Oogheelkunde van het
Elisabeth Ziekenhuis bevinden zich als het ware in een soort labyrint, maar we vonden er de weg.
De illusie die hieruit bestaat dat het altijd lente is, kan men ook in deze contreien niet waarmaken, zelfs niet aan de hand van de afbeelding van exuberante bloeiende gele en rode tulpen die de wand siert.
Velen wachten hier op de operaties die plaats moeten vinden wegens de oogkwaal die nu ineens, als het ware…
autobiografie
5.0 met 3 stemmen
38 Druilerige voorjaarsregen was het decor van de lente in Amsterdam. En ook de wind liet zich met graagte gelden. De mensen op straat worstelden met de paraplu, of waren gekleed in waterdichte regenpakken. Het lukte Bjarne niet om droog te blijven. Toen hij thuis was moest hij zich omkleden.
Even later genoot hij van een warme kop koffie. Op de radio klonk ΅ Gimme Hope Jo'anna “ van Eddy Grant.
Bjarne miste de aandacht van de elegante Kees Broodakker. Omdat hij zijn vroegere vrienden uit…
De verdwenen miljarden…
verhaal
5.0 met 4 stemmen
116 Het nieuws, wat dus eigenlijk geen nieuws is maar ja, daar denken sommige mensen anders over is: dat men niet weet,
ehhh, nee ik formuleer het verkeerd maar het is dus ‘ onduidelijk ‘ waar de miljarden die naar defensie gaan, aan worden uit gegeven!
Gompie, ze weten niet waar het geld blijft en waarom kijk ik ( en wie met mij) daar nou helemaal niet van op?
Het is net als met die verknipte mondkapjes deal, de miljoenen gingen in zakken van mensen die: er geen winst op wilden maken!…
Telstar handhaaft zich met verve
bewering
4.2 met 4 stemmen
66 Geen voetbalkenner had aan het begin van dit seizoen kunnen voorspellen dat het nietige Telstar (dat zijn beste aanvaller aan NEC moest verkopen, waar hij heel af en toe als reservespeler mocht invallen) dit jaar in de eredivisie zou blijven.
Met twee overwinningen op kampioen PSV en met een gelijk aantal doelpunten of zelfs meer dan Heracles, NAC, Volendam, PEC, Excelsior, Fortuna, Sparta en Groningen.
Compliment voor Telstar als geheel en de prettige opererende trainer Anthony Correia in het…
Laatste nieuws:
Helaas kon onze nieuwe provider een forse storing dit weekeinde niet voorkomen.
Onze verontschuldiging hiervoor.Redactie, 07-10-2025
De site wordt vanaf dit weekeinde gehost bij een andere provider.
Kleine storingen zijn niet uit te sluiten.Redactie, 22-09-2025
Paulien Cornelisse Boekenweekessay
'Hèhè', schrijft Paulien Cornelisse in haar Boekenweekessay voor de 90ste Boekenweek. Over wat we zeggen zonder dat we het doorhebben. Want wat betekent 'eigenlijk' eigenlijk? Femke van der Laan spreekt Paulien in Nooit Meer Slapen over hèhè en alle kleine woorden die onze zinnen gezelliger, eerlijker en Nederlandser maken.
Hè als komma
We proppen onze zinnen gedachteloos vol met op het eerste gezicht nutteloze woorden. Tot Pauliens grote vreugde. Ze probeert te achterhalen waarom we dat doen, want er is nooit echt onderzoek naar gedaan. "Jammer, maar dat bood me natuurlijk de gelegenheid om dan zelf te zoeken wat dat kan betekenen." Ze kwam erachter dat ze elk leesteken met een hè kan vervangen. "Waar een komma staat, kan je ook hè zeggen. Met die hè kijk je of je gesprekspartner nog wel luistert en of we hetzelfde vinden. Je straalt uit dat het er ook toe doet wat de ander ervan vindt."
Sfeermakers
De woorden die we gebruiken om een zin vriendelijker te maken, zijn woorden maken volgens Paulien het Nederlands Nederlandser. Ze noemt het sfeermakers. "Als ik zeg geef dat boek nou maar eens even hier, klinkt het minder bot dan zonder die even. Over veel van wat we zeggen denken we niet echt na. We geven woorden aan onze gedachten.
Tussen hersenen en mond worden er nog woorden bij gegooid die misschien niet nodig zijn om een boodschap over te brengen. Maar ze zijn wel belangrijk om de boodschap een beetje prettig te verpakken." Dat prettige ziet Paulien als een spanningsveld waar Nederlanders in leven. "Nederlanders vinden het belangrijk dat het gezellig, maar ook dat het eerlijk is. Daar wordt de hele tijd tussen geschipperd. Daarom zijn die extra woorden nodig."
In de wachtkamer
We zijn een volk van hèhè en volgens Paulien zijn er meerdere betekenissen van hèhè. "'Hèhè, meneer komt ook nog eens aanzetten' en hèhè na een inspanning als een gezamenlijk evalueren." Maar dat bestaat bijvoorbeeld in Engeland of Frankrijk absoluut niet. "Hèhè kan ook een gespreksopener zijn, zegt Paulien. "Bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dokter. Het is een heel subtiele manier om te laten weten dat je openstaat voor een gesprek. Iemand kan dan iets zeggen, maar je kan ook pijnloos afhaken."
Bron: www.nporadio1.nl
Karel Jong, 11-03-2025
Philip Dröge wint de Taalboekenprijs 2024 met De Tawl.
Hoe de Nederlandse taal (bijna) Amerika veroverde, ‘een journalistiek geschiedenisboek dat je meesleept als een roadmovie’!
De jury:
‘De schrijver neemt je mee op zijn zoektocht (op de fiets, naar goed Hollandse gewoonte) naar de sporen die het Nederlands in Amerika heeft nagelaten sinds onze taal daar in de zeventiende eeuw werd geïntroduceerd door Nederlandse en Vlaamse kolonisten. Toen “Nieuw Nederland” later verkocht werd aan de Engelsen, begon de neergang van “de Tawl” (zoals de plaatselijke variant van het Nederlands genoemd werd) — een proces met een onvermijdelijke afloop, dat toch nog tot in de twintigste eeuw geduurd heeft. Pas in 1962 werd met het overlijden van de laatste spreker de taal definitief tot zwijgen gebracht.
De jury prijst het boek om zijn originaliteit en om en de lichtvoetige toon. Het leest als “een journalistiek geschiedenis-boek dat je meesleept als een roadmovie” — het verhaal van een man op een fiets op zoek naar een taal. Het is geschreven door een rasverteller, die het verslag van zijn zoektocht doorspekt met verrassende taalweetjes. Hij brengt taalkundige inzichten op een prettige manier voor het voetlicht, terwijl de rode draad – hoe het Nederlands zich handhaafde en ten slotte toch verdween – de lezer tot het eind toe meevoert.
Redactie, 06-10-2024
Bezig met laden
Meer laden...