Alle inzendingen van marianne

Met elk paar dat het haalt, dat erin slaagt voorbij te komen aan de droevige ontkoppeling van seks die alleen maar seks is, tot aan het vuur in onze kern, wordt de wereld dichter bij het einde van haar pijn gebracht. Wat is het onverdraaglijk om die sfeer geraakt te hebben en dan onvermoed weer neer te komen in de wereld zoals we die kenden: de koude…

Er is een zijnstoestand die rauw en authentiek en heftig gracieus is, als een fantastische ballerina op de toppen van haar kunnen. Seks in die sfeer is meer dan alleen maar seks. Met elk paar dat het haalt, dat erin slaagt voorbij te komen aan de droevige ontkoppeling van seks die alleen maar seks is, tot aan het vuur in onze kern, wordt de wereld dichter…

Waarom buiten wij, als culturele samenleving, zinloze en duistere seks uit, maken er een sensatie van? Omdat de beleving van haar verblindend licht ons ontbreekt. Door te verzuimen een gezond respect voor de seksuele kracht in stand te houden, staan we open voor het misbruik ervan. Alles wat onderdrukt wordt uit zich op misplaatste wijze. God juicht…

Zij had haar jas al aan toen ze hem opbelde. Zonder op het toestel te kijken toetste ze zijn nummer in. Ze had het al zo vaak ingetoetst, dat ze het uit haar hoofd kende. Marcus had ze twee maanden geleden leren kennen via internet. Hij was net zoals zij actief op een forum over seksualiteit. Zijn reacties waren haar meteen opgevallen. Die man wist…

Elias Taban houdt zijn neus stevig tegen het raampje van de balie gedrukt. Zijn witkatoenen hemd met transpiratievocht onder de oksels steekt af tegen zijn donkere huid. Zijn bruine ogen staan diep in hun kassen. In de helverlichte ontvangsthal van de immigratie- en naturalisatiedienst is het rustig. Op het bankje schuin tegenover de klachtenbalie…

‘Niet denken, maar voelen. Alleen maar voelen’, herhaalt opperhoofd Maarten voortdurend als een soort mantra. Zijn stem klinkt monotoon en zacht. ‘Voel. Maak contact met je innerlijke zijn. Voel je energie. Ervaar je kracht.’ Jaap spant zich in om de bevelen van de meester op te volgen. Hij wil laten zien aan de rest dat hij alles onder controle heeft…

Het is vrijdag. Vroeg in de ochtend. De zon is nog maar nauwelijks doorgebroken. Jaap heeft zich samen met een aantal collega’s verzameld op de Strabrechtse Heide. De hele dag zal in het teken staan van zelfreflectie en zelfinzicht. Tenminste zo had groepsleider Maarten het in zijn introductie over deze heidag voorgesteld. Het was een idee van Kees-Jan…

‘Oh!’ is het enige wat Jaap zegt, maar het liefste zou hij haar direct hebben verteld dat hij vaak aan haar denkt, bij haar wil zijn, haar warme lijf wil voelen. Maar nee, dat kon hij niet doen, dat zou al zijn mannelijkheid aantasten. Hij zou in een watje veranderen en dat was wel het laatste wat hij wilde. Hij was een man, maar dan ook een échte!…

Overdreven aanwezig ijsbeert Jaap door de ontvangstruimte van architectenbureau Holthuis, Haarhuis, Das. Zijn collega Kees-Jan is vandaag afwezig, een maquette presenteren bij een grote potentiële klant. Nieuwe opdrachten zijn meer dan welkom sinds de verhuizing naar het statige herenhuis aan de Keizersgracht. Jaap is ervan overtuigd, dat de investering…

Het is zaterdagavond. Bij de deur van café Berlage staat een bodyguard. Hij glimlacht als Jaap naar binnen loopt. Kees-Jan volgt hem. Door al het gedoe met Annemarie is het alweer een tijdje geleden dat ze samen op stap zijn geweest. Binnen heerst er een ontspannen sfeer. Het is gezellig druk. Meegezogen door de harde muziek beweegt Jaap zich zelfverzekerd…

Haar ogen dwalen af. Op straat fietst een meisje voorbij. Anna zit op de bank bij het raam. Op haar schoot ligt de Volkskrant. Drie dagen oud, ongelezen. De klok aan de muur slaat zes keer. Uit gewoonte loopt Anna naar de keuken. Honger heeft ze niet. Een paar overgebleven eieren slaat ze los in de pan. In een bord legt ze wat oud brood. Het laatste…

ik kijk hem aan, mijn ogen vol passie vertellen hun diepste geheimen, verraden verlangens, die bij elke stap steeds verder naar boven drijven en zwijgzaam meedeinen op het ritme van mijn wellustige lichaam waar parels van zweet in schaduw schitteren woorden verstommen, als muziek plotseling stopt voel ik zijn hand in de mijne, ik zwijg, geef me over…

Jaap voelt zich machteloos. Hij weet even niet meer zo goed wat hij nog moet zeggen. Hij houdt van zijn vrouw Monica, wil haar niet kwijt, ook al heeft ze hem het huis uitgezet. Maar Annemarie is zo ongelofelijk mooi. Hij zou niet weten wat hij zonder haar zou moeten beginnen. ‘Word nou eens volwassen! Maak eens een keuze! Het gaat nu al bijna…

Jaap heeft haar al aan zien komen. ‘Wat ziet ze er toch weer geweldig uit vandaag! Net zoals altijd eigenlijk.’ Dat is een van de redenen waarom zijn hart sneller gaat slaan voor deze vrouw. Fijn dat zijn moeder vanmiddag naar het dagactiviteitencentrum toe is en voorlopig niet naar huis komt. Dan kunnen ze lekker samen zijn. Gelukkig heeft ze tijd…

‘Waarom moet Jennifer ook altijd alles bederven? Waarom moest ze zonodig Monica vertellen over het smsje van Annemarie?’, denkt Jaap terwijl hij zijn Audi A6 de oprit op draait. De sfeer in huis was na het telefoontje drastisch veranderd. Van zijn eens zo ruimdenkende, begripvolle vrouw was weinig meer over. Al die tijd had Monica hem bewust genegeerd…

‘Jonas, vanmiddag na school ga je even naar het ziekenhuis.’ ‘Huh! Wat moet ik daar gaan doen?’, zegt Jonas terwijl hij een boterham met pindakaas naar binnenwerkt. ‘Op ziekenbezoek. Bij opa’, zegt de vrouw aan het andere eind van de tafel. ‘Maar mam. Ik heb toch helemaal geen opa!’, roept Jonas verbaasd. ‘Nee, niet lang meer. Want opa gaat dood…

Het regent buiten. Monica zit op de zacht lederen driezitsbank die voor het raam staat. In haar hand houdt ze een witte katoenen zakdoek vol met vochtvlekken. Haar betraande gezicht ziet rood. Verslagen kijkt ze naar Ophrah Winfrey op de ultraplatte breedbeeld tv aan de wit witgestuukte muur. Haar nieuwe Baby Benz, waarmee ze zojuist de kinderen naar…

een traan stroomt in een tranendal over rode wangen zachtjes naar benee waar hij droomt toch bovenal te worden opgevangen in een kopje thee mag ik jouw tranen zijn die langzaam zullen zinken in een warm bad van jasmijn dat jij dan op zult drinken?…

Ik denk terug aan de tijd, dat ik jonger was dan heden een vlotte, aardige meid, kritisch, ontevreden Vanuit een duidelijk gevoel soms ietwat overdreven overtuigd van mijn doel bereid alles te beleven Liep ik over het Stratumsend en ging ietwat bevreesd binnen in een soort ‘tent’ waar ik niet eerder was geweest Met een drive als nooit…

Lang zal ze leven, lang zal ze leven in de gloria, klonk het in koor. Het vrolijke kindergezang galmde door het hele huis. MH was jarig en dat moest gevierd worden. We zaten aan de grote tafel in de kelder, die voor de gelegenheid mooi versierd was. Aan haar stoel hingen gekleurde ballonnen en van muur tot muur had ik de vorige avond slingers opgehangen…

Costa del Sol dikke pens rock -‘n- roll Mercedes Benz wetlookgel boxershort vrijgezel autosport bruin verbrand tweepersoonsbed voetbalkrant satékroket cd Jan Smit RTL 4 kunstgebit Amstel bier internetdate one-night stand angstzweet impotent…

dromerige blikken doen vermoeden dat verlangens nog niet gedoofd zijn de hunkering in haar ogen verraadt het geheim van haar hart zijn betoverende lach laat haar ontwaken uit een verre droom waarin ze even was vergeten hoe mooi de wereld eigenlijk is…

een gevoelige ballade in het moszachte gras laat zijn licht schijnen over jouw ivoorwitte, maagdelijke lichaam dat bijna onzichtbaar in het duister verschijnt kwetsbaar mooi in sereen witte tule dansend op verlangens van liederlijke woorden ontsproten uit mijn ziel laat ik me meevoeren door jouw dichterlijke schoonheid…

Een grote donkere man gekleed in een helder wit hemd met daaronder een katoenen blauwe broek staat met zijn neus tegen het raampje van de balie aangedrukt. Zijn bruine ogen staan diep in hun kassen. Met zijn 1.95 meter en een gewicht van over de honderd kilo steekt hij schril af tegen de enorme ontvangstruimte van de immigratie- en naturalisatiedienst…

als ik over de galerijen loop en bij de mensen binnenkijk lijkt het even op de uitverkoop in deze grote nieuwbouwwijk bloempotten in alle kleuren souvenirs uit verre landen bloemen die de boel opfleuren echt alles is hier voorhanden ik zie plastic rode rozen in een aardewerken vaas gordijnen van viscose een hondje zonder baas enorme…

oostenwind bladerdek herfsttint regenjack kalebas kastanje tam waterplas oesterzwam rubberzolen storm op til aanbevolen vitaminepil vioolmuziek bliksemschicht melancholiek ogen dicht uitzichtloos depressief pillendoos afscheidsbrief…

jongensdroom copiloot appelboom brede sloot overal alpinopet muizenval sigaret kattenkwaad eerste kus heldendaad romanticus doel voor ogen reddingsplan overgevlogen Afghanistan oorlogsheld bereid te geven grof geweld niet meer in leven…

Naar aanleiding van een fictief krantenbericht over de opening van de ‘Week van het Fruit’, schreef ik onderstaand verhaal. ‘Dames en heren, mag ik een hartelijk applaus voor Mirna Goossens!’ Applaus ‘Goedemiddag allemaal. Fijn dat jullie in grote getalen gekomen zijn naar de feestelijke opening van de ‘Week van het Fruit’ hier op de markt…

een kleurrijk aquarel verbeeldt in vele tinten grijs de zwarte en de witte kanten van de ziel en laat zien hoe kwetsbaar we in wezen zijn…

dag mevrouw, mag ik u interrumperen wil u graag condoleren met het verlies van uw man ben er ondersteboven van hij was altijd zo attent een zeer galante vent met wie ik goed kon praten zoals we soms wel uren zaten af en toe waren het hele dagen dat we samen innig lagen bij mij thuis in het grote bed en nadat ik koffie had gezet begon…