Alle inzendingen over natuur

Er is een oude vrouw die op een verborgen plek woont die iedereen kent maar slechts weinigen hebben gezien. Net als in de sprookjes uit Oost-Europa schijnt ze te wachten op verdwaalde of rondzwervende mensen en op zoekers die naar haar toe komen. Ze is op haar hoede, vaak harig, altijd dik, en houdt zich het liefst afzijdig van de meeste mensen. Ze…

Het was vroeg in de morgen, op een maandag. Met mijn ochtendjas nog aan en een kop thee in mijn hand liep ik door de keuken en keek -zoals elke morgen- de tuin in. Mijn tuin met de vijver met lelies, mijn tuin met de orchideeen, mijn tuin met het groene gras waar de ochtenddauw nog in zat, mijn tuin... Er gleed een glimlach over mijn gezicht. Mijn tuin…

Volgens het woordenboek betekent het woord natuur in eerste instantie: het landschap waarin de mens niet of nauwelijks heeft ingegrepen. Het woord tuin wordt kortweg omschreven als: stuk grond met planten en bomen. En zulke grond heb ik: met hagen, tal van struiken, en bomen die het geheel omkaderen en een meerwaarde aan die grond geven. Zalig is…

Tijger loopt door het bos. Een zachte wind brengt de geur van het voorjaar met zich mee, en fluistert zacht door zijn vacht. Zijn grote poten lopen geruisloos door een dikke laag mos. Zijn ogen glanzen en lijken een licht te verspreiden dat van binnenin lijkt te komen. Zijn staart zwaait loom achter hem aan. Hij spitst zijn oren als er ver naast hem…

De mooiste weg. Verstopt vanaf het fietspad langs de grote weg zie je hem niet. Verscholen ligt hij lichtjes uitgediept in het platte poldervlak. Een t-kruising en een naambordje markeren het begin. Strak onbesproken zwart asfalt, met aan beide zijden ietsjes hoger gelegen groene stroken. Geruisloos schuiven de fietswielen het weggetje op.…

De vermeerdering van geluid, het zwellen, het oprichten en volzuigen van de verdorde grassprieten, maar ook vooral de kleine dieren dragen bij tot een reeks van nieuwe gehoorindrukken: wanneer de bombardeerkever door een vijand wordt aangevallen, scheidt hij uit zijn anaalklieren een scherpe vloeistof af, dat met een knalletje tot een dampwolkje vervliegt…

Even een wandeling op een - liefst vroege - zondagmorgen. De weilanden in, de rust tegemoet. Als je je niet lekker voelt verandert dat op slag. Stilte. Je voelt je weer opgenomen in en verbonden met de pracht van de natuur. Het genot van de rust hangt als een warme, zachte deken om je heen. Het NS-pad is een kale, drie voeten brede strook. 's Zomers…

De dauwdruppels op het gras beginnen te glinsteren. Het lijken wel toverballen, zoveel kleuren hebben ze. Mijn natuurvriend en ik zitten tegen een boomstam in de duinen. Overal om ons heen begroeten de vogels de opgaande zon met juichend gekwinkeleer en jubelend getierelier. ‘Heerlijk…,’ zeg ik zacht, ‘die biostatische koffie met macrodynamische melk…