Alle inzendingen

niemand die ‘t weet dat ‘r eertijds ‘n smetje aan is vast gekleefd d’achterkant ’t was nog boers en plat in 't land één dorpsstraat: ‘t Lage End de smid de wagenmaker één vleeshouwer één spekslager boerinnen lang in ’t zwart klederdracht met gouden spelden zon o...

het laatste blad valt van de bomen ik droom mijn dromen in zwart/wit hoop dat er nog iets langs zal komen een brainwave waar muziek in zit voorlopig blijft er veel te wensen omdat ik taal en teken mis maar straks misschien met andere ogen schrijf ik wellicht geschiedenis

reukloos keren rozen zich tegen de verenigde vijand met doornen die zich vormen tot een wapen van dood zich stekend in rottend vlees een plaats te bemachtigen waarbij Samael spreekt dat de stank nog kwelt omdat de neus voor jaren gesloten is geweest want na al die jaren dat ik als roos mocht ...

De zandloper der tijd loopt door heden vergaat naar verleden neemt alles met zich mee vervaagt zich tot herinneringen Verbasterde gedachten gemengd in doelloze gesprekken besproken terwijl de zandloper zijn werk doet en de tijd rustig doorvloeit Geworden zijn herinneringen nu voltooid v...

Brief aan een vriendin die ik vergat te posten, we raakten elkaar uit het oog, mogelijk leest ze de brief alsnog. september 1995 Lieve K, Je schreef me een kaartje met de woorden dat tijd alle wonden heelt en voegde er aan toe dat het een raar begrip is "tijd". Je hebt gelijk, omdat ik e...

het meisje in de kamer naast slaapt naakt onder een witte deken haar borst gaat op en neer de tepels in rust bewegen haar hand kruipt onder haar kussen door ontspannen vuist kruipt naar buiten zakt omlaag en de rand van het laken vlecht zich tussen de vingers uit dat meisje maakt geluid ...

haardvuur laait het schapenvel tot neder liggen voordat ik het wist je ogen aaien geil en ritsgericht retour mijn lustgezicht hete lippen nippen draaien de cognac naaien wijzers van de klok half ontkleed je ogen haast gesloten kus jij van de week waar ik al bang voor was

waar een zonneglimp jou raken wil dans jij leven door schaduw heen als samenspel van wisselend gevoel waar droefenis lacht naar euforie tot hun verleiden samensmelt het aanvaarden berust naar toekomst toe fluistert een tango haar stiltelied de zon zal jou raken door schaduwen he...

Kijk, mensen vragen me wel eens waarom ík dat niet doe. Voor mijn moeder zorgen, maar ik kan dat niet. Zwakke rug hé. Als ik zondags een uur of drie, vier met mijn vrienden op de mountainbike door het bos gesleurd heb en ik lig dan thuis op de bank een beetje te bekomen, dan voel ik het hier ach...

Tot dusver was alles nog te doen - houd moed, zei pappa wees sterk en lief voor zusje - huil niet, riep mamma het komt allemaal weer goed maar hier rillend naakt naast zusje nu die man hem schopt en slaat zijn rechtervuist ontbalt en pappa's zakmes pakt pappa's mes zijn pappa moet ...

Als geen ander wezen is de mens in staat de feiten van zijn persoonlijke geschiedenis zodanig te ordenen, te hergroeperen, omver te liegen, dat ze hem vrijpleiten van alle schuld.

Uw handen lieten ‘t leven stuiven Gelijk een bloem het gulden meel. En kinderen ontloken, heel Zijig en roze als duiven. Zij moeten langs Uw licht verschuiven Gelijk het schaduwend gespeel Van vingeren, en aller deel Is, dat de dood hen komt omhuiven. God, die ons achtloos verder telen...

En als we ons zelf nu een achterlieten? Daar gaat het, zonder groeten, mokkend en tobbend op zoek naar iets beters. Het kijkt niet eens om. En wij? Wij moeten eerst wennen aan dit stralende landschap van vroeger en later, van lichtende tijd zonder nu. ---------------------------...

lichtzinnig blozend blikt ze in het rond en naar de brief waar zijn hart ligt uitgestald veilig tussen de vouwen terwijl ze leest met natte lippen proeft ze hem in gedachten op weg naar het station als een lekker stiekem snoepje koestert ze zijn woorden heupwiegend in de achterzak va...

Klokslag 7, dan wandel ik met m'n hondje. Altijd in hetzelfde park en hetzelfde rondje. Maar voor de nodige variatie in het vertier begin ik soms daar en dan eindigen we hier. U weet niet waar het park is; geeft ook niets. Ons rondje doe je in zo'n 10 minuten op de fiets en ik, die het par...

jantje zat op een trapje vier treden hoog hij lachte naar zijn zusje die aan een rietje zoog zij danste de kwik kwek met een blozend toetje maar in een grote plas kreeg ze een nat voetje jantje glee naar benee en vroeg aan sofietje ikke sal de see opdrinke geef mij da rietje ...

Stilaan bevangt mij d'ironie alsof ik, door de schijn bedrogen en slechts door geest en woord bewogen, alom ontbinding om me zie; in elk bestaan ligt opgesloten het oude leven af te stoten zonder enig compromis. Te vaak zag ik door zelfzucht de grootste liefde afgebroken en elke gedachte...

ik heb je warm geproefd na het strelen van je benen jij was zo maagdelijk ondanks de lokroep van zovelen jij bent het kind dat zomer speelt als het weer wintert dat glas blaast uit de vormen die nu zijn versplinterd ik heb je scherven niet gehad maar mocht je warme liefde ...

Mensen die lid worden van de postcodeloterij doen dit vaak uit afgunst voor de mogelijke winst van de buren en niet voor het goede doel.

Afgedaald in het diepe Vluchtend voor vrijheid Vechtend. Strijdend De diepe put Met ladder en Afgesloten sluipweg Maakten hem niet down Keer op keer verhuizen Weg uit India Linken met Kasjmir Werkend en schrijvend aan Shalimar de Clown

Gezocht: persoonlijk pasje met als plaatje Een oude kerel met een flinke baard Een boek waarin hij vraaglijstjes bewaart Een punthoed en een Piet als beste maatje Hier het verzoek uw tas 'ns na te lopen; Ik moet er nog het e.e.a. mee kopen

Schudt losse haren uit je vacht het is weer tijd om te verharen herfst meldt telkens weer de jaren waar je zelf niet eens aan dacht de vier seizoenen zijn vergaan zij zullen in ‘t verleden dringen als jij je wolvenlied laat zingen in ‘t schijnsel van je nieuwe maan en langs de jouw g...

Mijn voeten voelen nog de gloed als het water is weggeëbd en de schelpjes blootgelegd uit rimpelend zand geschept. De duinen nog onvervuild voelen de wind waaien naar de landelijke polder weg van de glooiende golven. Boven het bruisende bruine schuimende sop schuift scheerlings een me...

met buikpijn, schuldgevoel en andere gebreken sla de grote roze Tellegen er maar eens op na en lees over de eekhoorn die ook al last heeft van gedachten van een boomtak springt zonder het te willen geen verschil weet tussen vroeger later nu of nooit het helpt wel een beetje

Met gesloten ogen in zich zelf gekeerd flaneert hij peinzend heen en weer in het vagevuur van de illusieboulevard onderwijl oude dromen gedag zeggend Zijn eerste liefde een innige romance eindeloos vol jeugdig bloed heet stromend door het lichaam met de zekerheid van eeuwigheid als volmaa...

Steeds maar verlangen naar een Italië, waar pasta's lires kosten, het voetbal, tot calcio is verworven, Calcio... Zoiets als "Ciao", groen gras, en een god, Zwarte manen waaiend in de strandwind, Er juichen er veertigduizend morgen, En jij neemt een laatste haal bij je romeinse fontein. ...

’t Leed is geleden, de klus is geklaard ze hebben met zijn tweeën, de klus van bevallen ‘even’ geklaard. ’t Nachtelijk leven wordt bruut nu verstoord, wanneer de kleine vindt dat hij moet worden gehoord. Men neemt het voor lief, want wat weet hij er nou van of het dag is of nac...

We dichten de gaten en dichten iets toe we maken gedichten en doen de deur naar ons hart open.

Mijn vriendin is gestuiterd van winkelen. Ik dus niet, maar als je verliefd bent zet je jezelf, God weet waarom, over je ergste nachtmerries heen. Waar ik wel altijd voor zorg is dat het een verhaal wordt van ‘eens maar nooit meer.’ Vandaag staat een overlevingstocht bij de Bijenkorf op het p...

De regen die mij, in augustus van het jaar dat ik jou zag, verregende Maar terstonds ook mij verdronk, zomert nog door tot eind december